Awesome
11-25-2009, 07:34 PM
سلام به دوستان همیشه سرافراز Iranwwe .در این مطلب قصد دارم کل پی پی وی سروایور سریز رو براتون از تمام جهات نقد کنم و البته به این نکته هم اشاره میکنم شما هم اگه مطلبی نسبت به آخرین گرنداسلم سال دارید حتما بیان کنید.
یه توضیح کلی هم بدم که در سایت های خارجی این PPV نمره قابل قبولی گرفته علی الخصوص بازی WWE Championship که نشون داد چرا سه فیس اصلی راء دی اکس و جان سینا هستن.
بازی اول :
اصولا بهترین روش برای شروع همچین ایونت قدیمی ای همون بازی های 5 به 5 حذفی هست.نکته ای که نه تنها در این بازی بلکه در کل سروایور سریز وجود داشت استعدادهای جدید کمپانی و نحوه ارتقا یافتن اونها بود.در این بازی هم این اتفاق افتاد و باز هم در کمال ناباوری کمپانی میز رو در برابر موریسون برنده نشون داد و همچنین دو هیل قدرتمند رو به اسمکدان و راء تقدیم کرد.به نظر من دلیل اصلی برنده شدن میز در مقابل موریسون اینه که تمام افکار عمومی میدونستن و میگفتن که موریسون بعد فیس شدن قطعا پیشرفت میکنه اما کسی در مورد میز صحبت نمیکرد.به خاطر همین میز با این برتری ها به سطح بالاتری رسیده در حالی که موریسون به نظر من از چشم کسی نیفتاده.شیموس هم استار دیگه ای بود که از روز اول معلوم بود حرفهای زیادی برای گفتن داره و حالا هم چلنجر کمربند WWE شده.استاری هست که قدرت زیادی داره و خیلی راحت میتونه یک اج دیگه باشه.البته شاید اگه از کمربند ECW شروع میکرد بهتر بود.درو مکاینتایر هم که کشتی گیر پخته ای هست اما یه کم جذابیت بصری کمی داره که باید دید کمپانی برای او چه در نظر گرفته.
نمره من به این بازی از 10 : 7.5
بازی دوم :
این بازی که بین ری و باتیستا برگزار شد عملا نمیشد اسمشو بازی گذاشت چون در مدت کوتاهی باتیستا کلک ری رو کند.نکات مثبت این بازی این بود که کمپانی خریت نکرد و کاملا روند بازی اونجوری بود که باید باشه یعنی ری در برابر باتیستا واقعا هیچ کاری از دستش برنمیاد.البته نکته دیگر این بود که باتیستا به خوبی تشویق شد چون واقعا همه از یک باتیستای قدرتمند که به راحتی حقش رو میخورن خسته شدن وگیمیک فعلی کاملا مناسب باتیستا هست و واقعا دروازه های زیادی رو برای باتیستا باز میکنه.ری هم که به نظر دیگه برای کمپانی استار بشو نیست چون عملا همیشه مصدوم هست و البته داستان مصدومیتش هم همیشه تکراری هست.در کل بازی شاید در حد پی پی وی نبود و میشد تو یک اسمکدان هم برگزارش کرد.
نمره من به این بازی : 6.5 از 10
بازی سوم :
این بازی جنجالی ترین بازی شب بود.درخشش غیر قابل باور کوفی که دقیقا آدم رو یاد جان سینای 2003 و 2004 میندازه که در سروایور سریز همچین درخششی رو از خودش نشون داد.یکی از زیباترین نکات این مسابقه کلیپی که قبل از بازی پخش شد بود.در این کلیپ کریسچن رو نشون میداد که تنها غیر آمریکایی و تنها سفید پوست تیمش بود.حضور ام وی پی و مارک هنری نامید کننده بود چون انتظار میرفت اونها هم مانند کوفی به اعتبار خودشون اضافه کنن اما ناموفق بودن.اما رندی ارتن که بعد از از دست دادن کمربند هیچ کار مثبتی رو انجام نداده و دیشب هم تنها حرکتش حذف هنری بود.نکته ی عجیب اینه که سیاست کمپانی در مورد رندی اصلا معلوم نیست.اون که 2 ماه موفق شده بود سینا رو بدون تقلب در هل این ا سل ببره حالا 6 ثانیه ای پین میشه تا هم هوادارای زیادش ناراحت باشن و هم ما رو به فکر فرو ببره که چرا رندی اینفدر نوسانی کار میکنه.سی ام پانک هم که هنوز داره تقاص جواب بدش به آندرتیکر و مسخره کردن سینا رو میده و اونهم جز حذف کردن تروث چیزی نصیبش نشد.کریسچن که بالاخره در PPV بسیار خوبی داشت و به نظر من وقتشه که به جرگه قهرمانی سنگین وزن بپیونده و وظیفه کمک به استارهای جوون در ای سی دابیو رو به شخص دیگه ای واگذار کنه.و اما کوفی.به هر حال کمپانی بعد از اینکه او رو مدت زیادی قهرمان ایالات متحده نگه داشت،حالا اون رو وارد فاز جدیدی کرد.هنوز هم باورش برای من سخته که در عرض 6 ثانیه کوفی پانک و رندی رو پین کرده اما این اتفاق افتاد و او به نظر من قطعا تا سامر اسلم سال بعد به کمربند خواهد رسید.
نمره من به این بازی : 8 از 10.
بازی چهارم :
و اما بازی سه نفره قهرمانی جهان.مسلما وقتی تو یه مسابقه کریس جریکو و آندرتیکر حضور دارن بازی از همه جهات چیز خوبی از آب در خواهد اومد.بازی از لحاظ کشتی بسیار قابل قبول بود و لحظه های در بازی بود که هر سه نفر شانس برد داشتن.البته نتیجه تا حدود زیادی قابل پیش بینی بود.بیگشو که هیچ گاه در بازیهای بزرگ برنده نیست و جریکو هم که کمربند تیکر رو دزدیده بود و اصولا کمربند دزد به قهرمانی نمیرسه.تیکر نمای خوبی داشت ولی خوب همون طور که معلومه بازی های سنگینی برای او طراحی نمیکنن تا نه سیخ بسوزه و نه کباب.نکته امیدوار کننده دیگه این بود که تیکر باز هم از سابمیشن استفاده کرد تا این نحوه برد که بسیار کمرنگ شده به خودش جونی بگیره.باید صبر کرد و دید آینده این قهرمانی چگونه رقم میخوره.
نمره من به این بازی : 8.5 از 10
بازی پنجم :
خب مسابقه زنان حرفای زیادی برای زدن نداره ولی یک نکته در بین هواداران وجود داشت که اونها از میکی حمایت میکردند.همونطور که میدونید این روز ها شایعه منفی پشت میکی زیاده که با این بازی تا حدودی این شایعات سرو سامون داده شد.روند بازی هم متوسط بود و د-یواها چیز خاصی از خودشون نشون ندادن.
نمره من به این بازی : 5 از 10.
و اما ...
بازی ششم :
میرسیم به نقطه اوج شب.در همون ابتدا آهنگ دی اکس اولین شوک رو وارد کرد.ورود دی اکس به همراه هم نشون دهنده این بود که دی اکس فعلا برقرار هست.بعدش هم ورود جان سینا با تی شرت جدید و بسیار قشنگش که البته با عرض معذرت از همین لحظه میشد فهمید که چه کسی برنده است.بگذریم.شروع بازی و بعله.شو استاپر باز هم هنر خودش رو نشون داد.واقعا حیفه این جمله رو که شان گفته اینجا نیاریم.
Nobody tells The Heartbreak Kid When to deliver Sweet Chin Music.I deliver it when I want & When it's least expected.
نمای بسته از صورت شان بعد از این کیک اوج هنر WWE و شان رو نشون داد.سر و صدای تماشاچیا بسیار فوق العاده بود و همه شان رو تشویق میکردن.بالاخره کاری رو که همه منتظرش بودن در هفته های قبل بازی انجام بشه،یعنی اعلان جنگ بین شان وهانتر،به بهترین شکل انجام شد.بازی شروع شد و در ابتدا یک نمایش خوب رو از شان و سینا شاهد بود.کار به جایی کشید که هانتر برگشت و با اسپاین باستر انتقام گرفت.بعد از این لحظه بازی با هانتر وسینا ادامه پیدا کرد که تا حدودی تکراری بود.صحنه به جایی رسید که اعضای دی اکس رو در رو شدن.وبعدش هم جنگ تن به تن شان و هانتر که سالها بود که به این شکل اتفاق نیافتاده و بود و ما رو برای لحظاتی هر چند کوتاه راضی کرد.در اواخر بازی هم که هر سه نفر همزمان داخل رینگ بودن بسیار هیجان انگیز بودو ریورس مدام فینیشر ها که بسیار نوآورانه بود و البته ضربه آخر که توسط جان سینا زده شد.
اما 4 نکته بسیار مهم که حتما باید بگم:1- شان مایکلز.باز هم شان نشون داد که بهترین نمایش دهنده تاریخ کشتی حرفه ای هست.او 4 بار سویت چن میوزیک رو اجرا کرد و با حرکاتش بازی رو گرم نگه داشت.اما هنوز هم این قانون قدیمی در مورد شان صدق میکنه که کمربند به او نخواهد رسید.من که هیچ دلیل منطقی ای رو پشت این قضیه نمبینم.شاید روزی معلوم بشه.
2- تریپل ایچ.او شب بسیار باور نکردنی ای رو پشت سر گذاشت.شاید تنها مین ایونت عمر حرفه هانتر این بود که او هیچ حرفی برای گقتن نداشت و در کمال ناباوری 5 فینیشر رو دریافت کرد و آخر سر پین هم شد.به نظر من دلیل اصلی این بود که هانتر حتی یک درصد هم نمیخواست به هوادارن القا کنه که او هیل است و حتی از شان هم مثبت تر عمل کرد.این که در همچین بازی ای او یک بار هم پدیگری نزد به نظر من نشانه از خود گذشتگی هانتر بود که عرصه رو کاملا برای شان و سینا باز گذاشت و به نظر من این جای تبریک برای هانتر دارد.
3-جان سینا.خب او همچنان مخالفان زیاد دارد.اما نکته غیر قابل انکار در مورد یکشنبه شب این بود که همه این بازی رو زیبا خوندن و خب مسلما سینا هم سهم اصلی ای رو در زیبا شدن بازی اجرا کرد اما نتیجه خب مسلما بر ضد انتظار مخالفان او بود.این که با همچین نمایش عالی ای او همچنان منفور باشد اصلا جای تعجب نداره.مثل اینکه یک استقلالی هیچ وقت از برد پرسپولیس خوشحال نمیشه حتی اگه پرسپولیس بهترین بازی ممکن رو نشون بده.
4-راء فردا شب.فردای سروایور سریز در راء دی اکس به جز چند ثانیه اصلا با هم مشکلی نداشتن که به نظر من ضعف کمپانی رو میرسونه.چه جور ممکنه شما دیشب از یک نفر سه بار سو-پر کیک دریافت کنید و فردا کاملا با اون رفیق باشید؟ای کاش حداقل اندکی این درگیری ادامه پیدا میکرد.
نمره من به مین ایونت : 9.5 از 10
اما نکات مثبت ومنفی دیگری که در ایونت وجود داشت.
مثبت ها : -گزارشگری مت استرایکر که فوق العاده بود و از الان میشه او رو آینده گزارشگری WWE دونست.
-ورودی فوق العاده کریس جریکو وحرکاتش هنگامی که به همراه بیگشو داخل رینگ منظر ورود تیکر بودند.
-مصاحبه جالب جاش متیوز و برندگان بازی اول.
منفی ها:-عبارت روی تیشرت جدید جان سینا اینه که " تسلیم نشدنی " اونوقت چند دقیقه ای در بازی شان برای تسلیم کردن سینا تلاش میکرد.خب مسلما این اتفاق نمیفته و حتی میشد حدس زد که سینا قطعا برندست.
-مایکل کول:امیدوارم هر چه سریعتر اخراج بشه.آدم رو یاد پیمان یوسفی میندازه :4:
-رندی ارتن:درسته که او به پیشرفت کوفی کمک میکنه اما به نظرم نباید این قدر ضعیف نشون داده میشد.
ببخشید که سرتون رو درد آوردم.منتظر نظر های کلی و جزئی شما هم هستیم.فعلا.
یه توضیح کلی هم بدم که در سایت های خارجی این PPV نمره قابل قبولی گرفته علی الخصوص بازی WWE Championship که نشون داد چرا سه فیس اصلی راء دی اکس و جان سینا هستن.
بازی اول :
اصولا بهترین روش برای شروع همچین ایونت قدیمی ای همون بازی های 5 به 5 حذفی هست.نکته ای که نه تنها در این بازی بلکه در کل سروایور سریز وجود داشت استعدادهای جدید کمپانی و نحوه ارتقا یافتن اونها بود.در این بازی هم این اتفاق افتاد و باز هم در کمال ناباوری کمپانی میز رو در برابر موریسون برنده نشون داد و همچنین دو هیل قدرتمند رو به اسمکدان و راء تقدیم کرد.به نظر من دلیل اصلی برنده شدن میز در مقابل موریسون اینه که تمام افکار عمومی میدونستن و میگفتن که موریسون بعد فیس شدن قطعا پیشرفت میکنه اما کسی در مورد میز صحبت نمیکرد.به خاطر همین میز با این برتری ها به سطح بالاتری رسیده در حالی که موریسون به نظر من از چشم کسی نیفتاده.شیموس هم استار دیگه ای بود که از روز اول معلوم بود حرفهای زیادی برای گفتن داره و حالا هم چلنجر کمربند WWE شده.استاری هست که قدرت زیادی داره و خیلی راحت میتونه یک اج دیگه باشه.البته شاید اگه از کمربند ECW شروع میکرد بهتر بود.درو مکاینتایر هم که کشتی گیر پخته ای هست اما یه کم جذابیت بصری کمی داره که باید دید کمپانی برای او چه در نظر گرفته.
نمره من به این بازی از 10 : 7.5
بازی دوم :
این بازی که بین ری و باتیستا برگزار شد عملا نمیشد اسمشو بازی گذاشت چون در مدت کوتاهی باتیستا کلک ری رو کند.نکات مثبت این بازی این بود که کمپانی خریت نکرد و کاملا روند بازی اونجوری بود که باید باشه یعنی ری در برابر باتیستا واقعا هیچ کاری از دستش برنمیاد.البته نکته دیگر این بود که باتیستا به خوبی تشویق شد چون واقعا همه از یک باتیستای قدرتمند که به راحتی حقش رو میخورن خسته شدن وگیمیک فعلی کاملا مناسب باتیستا هست و واقعا دروازه های زیادی رو برای باتیستا باز میکنه.ری هم که به نظر دیگه برای کمپانی استار بشو نیست چون عملا همیشه مصدوم هست و البته داستان مصدومیتش هم همیشه تکراری هست.در کل بازی شاید در حد پی پی وی نبود و میشد تو یک اسمکدان هم برگزارش کرد.
نمره من به این بازی : 6.5 از 10
بازی سوم :
این بازی جنجالی ترین بازی شب بود.درخشش غیر قابل باور کوفی که دقیقا آدم رو یاد جان سینای 2003 و 2004 میندازه که در سروایور سریز همچین درخششی رو از خودش نشون داد.یکی از زیباترین نکات این مسابقه کلیپی که قبل از بازی پخش شد بود.در این کلیپ کریسچن رو نشون میداد که تنها غیر آمریکایی و تنها سفید پوست تیمش بود.حضور ام وی پی و مارک هنری نامید کننده بود چون انتظار میرفت اونها هم مانند کوفی به اعتبار خودشون اضافه کنن اما ناموفق بودن.اما رندی ارتن که بعد از از دست دادن کمربند هیچ کار مثبتی رو انجام نداده و دیشب هم تنها حرکتش حذف هنری بود.نکته ی عجیب اینه که سیاست کمپانی در مورد رندی اصلا معلوم نیست.اون که 2 ماه موفق شده بود سینا رو بدون تقلب در هل این ا سل ببره حالا 6 ثانیه ای پین میشه تا هم هوادارای زیادش ناراحت باشن و هم ما رو به فکر فرو ببره که چرا رندی اینفدر نوسانی کار میکنه.سی ام پانک هم که هنوز داره تقاص جواب بدش به آندرتیکر و مسخره کردن سینا رو میده و اونهم جز حذف کردن تروث چیزی نصیبش نشد.کریسچن که بالاخره در PPV بسیار خوبی داشت و به نظر من وقتشه که به جرگه قهرمانی سنگین وزن بپیونده و وظیفه کمک به استارهای جوون در ای سی دابیو رو به شخص دیگه ای واگذار کنه.و اما کوفی.به هر حال کمپانی بعد از اینکه او رو مدت زیادی قهرمان ایالات متحده نگه داشت،حالا اون رو وارد فاز جدیدی کرد.هنوز هم باورش برای من سخته که در عرض 6 ثانیه کوفی پانک و رندی رو پین کرده اما این اتفاق افتاد و او به نظر من قطعا تا سامر اسلم سال بعد به کمربند خواهد رسید.
نمره من به این بازی : 8 از 10.
بازی چهارم :
و اما بازی سه نفره قهرمانی جهان.مسلما وقتی تو یه مسابقه کریس جریکو و آندرتیکر حضور دارن بازی از همه جهات چیز خوبی از آب در خواهد اومد.بازی از لحاظ کشتی بسیار قابل قبول بود و لحظه های در بازی بود که هر سه نفر شانس برد داشتن.البته نتیجه تا حدود زیادی قابل پیش بینی بود.بیگشو که هیچ گاه در بازیهای بزرگ برنده نیست و جریکو هم که کمربند تیکر رو دزدیده بود و اصولا کمربند دزد به قهرمانی نمیرسه.تیکر نمای خوبی داشت ولی خوب همون طور که معلومه بازی های سنگینی برای او طراحی نمیکنن تا نه سیخ بسوزه و نه کباب.نکته امیدوار کننده دیگه این بود که تیکر باز هم از سابمیشن استفاده کرد تا این نحوه برد که بسیار کمرنگ شده به خودش جونی بگیره.باید صبر کرد و دید آینده این قهرمانی چگونه رقم میخوره.
نمره من به این بازی : 8.5 از 10
بازی پنجم :
خب مسابقه زنان حرفای زیادی برای زدن نداره ولی یک نکته در بین هواداران وجود داشت که اونها از میکی حمایت میکردند.همونطور که میدونید این روز ها شایعه منفی پشت میکی زیاده که با این بازی تا حدودی این شایعات سرو سامون داده شد.روند بازی هم متوسط بود و د-یواها چیز خاصی از خودشون نشون ندادن.
نمره من به این بازی : 5 از 10.
و اما ...
بازی ششم :
میرسیم به نقطه اوج شب.در همون ابتدا آهنگ دی اکس اولین شوک رو وارد کرد.ورود دی اکس به همراه هم نشون دهنده این بود که دی اکس فعلا برقرار هست.بعدش هم ورود جان سینا با تی شرت جدید و بسیار قشنگش که البته با عرض معذرت از همین لحظه میشد فهمید که چه کسی برنده است.بگذریم.شروع بازی و بعله.شو استاپر باز هم هنر خودش رو نشون داد.واقعا حیفه این جمله رو که شان گفته اینجا نیاریم.
Nobody tells The Heartbreak Kid When to deliver Sweet Chin Music.I deliver it when I want & When it's least expected.
نمای بسته از صورت شان بعد از این کیک اوج هنر WWE و شان رو نشون داد.سر و صدای تماشاچیا بسیار فوق العاده بود و همه شان رو تشویق میکردن.بالاخره کاری رو که همه منتظرش بودن در هفته های قبل بازی انجام بشه،یعنی اعلان جنگ بین شان وهانتر،به بهترین شکل انجام شد.بازی شروع شد و در ابتدا یک نمایش خوب رو از شان و سینا شاهد بود.کار به جایی کشید که هانتر برگشت و با اسپاین باستر انتقام گرفت.بعد از این لحظه بازی با هانتر وسینا ادامه پیدا کرد که تا حدودی تکراری بود.صحنه به جایی رسید که اعضای دی اکس رو در رو شدن.وبعدش هم جنگ تن به تن شان و هانتر که سالها بود که به این شکل اتفاق نیافتاده و بود و ما رو برای لحظاتی هر چند کوتاه راضی کرد.در اواخر بازی هم که هر سه نفر همزمان داخل رینگ بودن بسیار هیجان انگیز بودو ریورس مدام فینیشر ها که بسیار نوآورانه بود و البته ضربه آخر که توسط جان سینا زده شد.
اما 4 نکته بسیار مهم که حتما باید بگم:1- شان مایکلز.باز هم شان نشون داد که بهترین نمایش دهنده تاریخ کشتی حرفه ای هست.او 4 بار سویت چن میوزیک رو اجرا کرد و با حرکاتش بازی رو گرم نگه داشت.اما هنوز هم این قانون قدیمی در مورد شان صدق میکنه که کمربند به او نخواهد رسید.من که هیچ دلیل منطقی ای رو پشت این قضیه نمبینم.شاید روزی معلوم بشه.
2- تریپل ایچ.او شب بسیار باور نکردنی ای رو پشت سر گذاشت.شاید تنها مین ایونت عمر حرفه هانتر این بود که او هیچ حرفی برای گقتن نداشت و در کمال ناباوری 5 فینیشر رو دریافت کرد و آخر سر پین هم شد.به نظر من دلیل اصلی این بود که هانتر حتی یک درصد هم نمیخواست به هوادارن القا کنه که او هیل است و حتی از شان هم مثبت تر عمل کرد.این که در همچین بازی ای او یک بار هم پدیگری نزد به نظر من نشانه از خود گذشتگی هانتر بود که عرصه رو کاملا برای شان و سینا باز گذاشت و به نظر من این جای تبریک برای هانتر دارد.
3-جان سینا.خب او همچنان مخالفان زیاد دارد.اما نکته غیر قابل انکار در مورد یکشنبه شب این بود که همه این بازی رو زیبا خوندن و خب مسلما سینا هم سهم اصلی ای رو در زیبا شدن بازی اجرا کرد اما نتیجه خب مسلما بر ضد انتظار مخالفان او بود.این که با همچین نمایش عالی ای او همچنان منفور باشد اصلا جای تعجب نداره.مثل اینکه یک استقلالی هیچ وقت از برد پرسپولیس خوشحال نمیشه حتی اگه پرسپولیس بهترین بازی ممکن رو نشون بده.
4-راء فردا شب.فردای سروایور سریز در راء دی اکس به جز چند ثانیه اصلا با هم مشکلی نداشتن که به نظر من ضعف کمپانی رو میرسونه.چه جور ممکنه شما دیشب از یک نفر سه بار سو-پر کیک دریافت کنید و فردا کاملا با اون رفیق باشید؟ای کاش حداقل اندکی این درگیری ادامه پیدا میکرد.
نمره من به مین ایونت : 9.5 از 10
اما نکات مثبت ومنفی دیگری که در ایونت وجود داشت.
مثبت ها : -گزارشگری مت استرایکر که فوق العاده بود و از الان میشه او رو آینده گزارشگری WWE دونست.
-ورودی فوق العاده کریس جریکو وحرکاتش هنگامی که به همراه بیگشو داخل رینگ منظر ورود تیکر بودند.
-مصاحبه جالب جاش متیوز و برندگان بازی اول.
منفی ها:-عبارت روی تیشرت جدید جان سینا اینه که " تسلیم نشدنی " اونوقت چند دقیقه ای در بازی شان برای تسلیم کردن سینا تلاش میکرد.خب مسلما این اتفاق نمیفته و حتی میشد حدس زد که سینا قطعا برندست.
-مایکل کول:امیدوارم هر چه سریعتر اخراج بشه.آدم رو یاد پیمان یوسفی میندازه :4:
-رندی ارتن:درسته که او به پیشرفت کوفی کمک میکنه اما به نظرم نباید این قدر ضعیف نشون داده میشد.
ببخشید که سرتون رو درد آوردم.منتظر نظر های کلی و جزئی شما هم هستیم.فعلا.