sadegh86
02-22-2008, 12:15 AM
لهجه شیرازی
اونایی که جلوشون پرانتز هست توضیح اضافی خودومه!!!!
لهجه شیرازی یکی از لهجه*های زبان فارسی است . از زمان تشکیل شیراز بزرگ لهجه شیرازی به سه گونه تقسیم شد .
لهجه های شیرازی
۱-شیرازی میانه(لهجه خودم) ۲-شیرازی پودنکی ۳-شیرازی قصردشتی
تاریخچه لهجه های شیرازی
از زمان آل بویه تا دوره قاجار فقط یک گونه لهجه شیرازی وجود داشته . که همکنون
به نام شیرازی اصیل می*شناسندش . در شیراز به شیرازی میانه می*گویند شیرازی ، به شیرازی پودنکی می*گویند شیرازی غلیظ و به شیرازی قصردشتی می*گویند شیرازی شهری .(البته الان فقط بالای 80 ساله ها لهجشون پودونکی هست)
با اینکه تمامی لهجه*های شیرازی از یک لهجه یعنی لهجه اصیل سرچشمه می*گیرند . اما اصلاحاتی که در لهجه*های منشعب وجود دارد گاها باعث می*شود که این تصور حاصل شود که این لهجه از ریشه با هم متفاوتند .
علت تفاوت لهجه های شیرازی
علت اصلی این تفاوت بر می*گردد به ساختار جمعیتی شیراز . در شیرازی عامیانه به علت اینکه ارتباط با دیگر نقاط بیشتر بوده . خیلی از واژه*های انگلیسی یا عربی به آن وارد شده . مثلاً ببه . به معنی عزیزم . فرزندم . جیگر از واژه Baby گرفته شده*است . یا سی به معنای ببین . See اما برعکس به علت مهاجرت عده*ای از کلواری*ها به پودنک. کسانی که خود را ارادتمند کلوار نبی یکی از پیامبران ایران باستان و فرزندان حاج الیاس می*دانند . و تنها کسانی هم هستند که هم اکنون در ایران به همان زبان اصیل فارسی - زبان به کاربرده شده در شاهنامه - صحبت می*کنند . باعث شده تا در لهجه شیرازی پودنکی واژه غریبی وجود نداشته باشد .
در لهجه شیرازی قصردشتی به علت بسته بودن منطقه و عدم وجود روابط و مهاجرت . واژه*های جدیدی تولید شده . که هیچ ریشه*ای در جایی ندارند . که بسیاری از آن واژه*ها این روزها رونق کوچه و بازار شيراز است .
نقش عرفا و فلاسفه در لهجه شیرازی
نقش حافظ . سعدی در لهجه شیرازی پودنکی بسیار مشهود است . نقش ملاصدرا در تمامی لهجه*های شیرازی بسیار مشهود است .
قربان وجودت اصطلاحی است که در تمامی لهجه*های شیرازی استفاده می*شود . بیانگر جا افتادگی فلسفه وجودی ملاصدرا در شیراز بزرگ است . یا در جایی نقش عرفائی مثل عبدالله خفیف یا خیلی از عرفای شیرازی در لهجه شیرازی میانه مشهود است .
لهجه قصردشتی شیرازی مورد پسند ترین لهجه شیرازی در بین غیر شیرازی هاست . که خلاقانه نیز هست .
خصوصیت لهجه شیرازی
خصوصیت لهجه *های شیرازی در پهن صحبت کردن است .
در لهجه شیرازی میانه همه پهن صحبت می*کنند .(تقریبا)
در لهجه قصردشتی همه خیلی پهن صحبت می*کنند .(وای وای وای از اینم یه چیزی اونورتر)
در لهجه پودنکی فقط زن*ها خیلی خیلی پهن صحبت می*کنند . اما مردها به نسبت بقیه لهجه خیلی پهن صحبت نمی*کنند .(دقیقا)
تفاوت ها در لهجه های مختلف شیرازی
تفاوت اصطلاحات در لهجه *های مختلف شیرازی :
جمله پرسشی
(همین جا بگم که جوان های الان شیراز محصول مشترکی از هر سه لهجه هستند)
جمله- برای چه چیزی ؟
شیرازی میانه : بری چی چی ؟
شیرازی پودنکی : سی چی چی ؟
شیرازی قصردشتی:واسهٔ چی ؟
کلمه
کلمه - ببین .
عمومی: بیبین
میانه : سیکو
پودنکی : هيکو -یا- هِکو
قصردشتی: نیگا
جمله
نوع بیان یک جمله عادی :
جمله - خودش آمد و به من گفت دوستت دارم.
میانه : خودش اومد بم گف دوست دارم.
پودنکی : خودیش اوم-ِ امو گو دوست داروم .(البته درست ترش اینه...خود....ش اوم .....گو.....دوست دارم)
قصردشتی: خودیش اومد از من گفت دوست دارم .
جمله اشاره ای
نوع بیان یک جمله اشاره*ای :
جمله - نانوایی کجاست ؟ (یا نانواییها کجایند؟)
میانه: نونوُیی کجان ؟
پودنکی : ای لت او لت نون وی مون وی کجونه ؟
قصردشتی: ای ورا نون وُیی کجان ؟
(همینی که هست..میخوای بخواه..نمیخوای نخواه...میشه:هم که ه میخ بوخو میخ نخو....اینجور حرف زدن جز منفور ترین ها بین خودمون هست..همون طور که گفتم خیلی قدیمیا این طوری صحبت میکنن.)
فعل
نوع بیان فعل :
فعل : بود .هست . رفت
میانه : بود . هِس . رفت
پودنکی : بود .هِ.رِ
قصردشتی: بود .هَس .رفت
تخفیف زبانی
تخفیف زبانی :
جمله :آمد و به من داد و رفت .
میانه :اومدبه من داد و رفت .
پودنکی :اُمِ نُ رِ .
قصردشتی:اومد بهم داد و رف .
امیدوارم مفید باشه.....اگه تونستم کمی از واژه های اورژینال هم میزارم
اونایی که جلوشون پرانتز هست توضیح اضافی خودومه!!!!
لهجه شیرازی یکی از لهجه*های زبان فارسی است . از زمان تشکیل شیراز بزرگ لهجه شیرازی به سه گونه تقسیم شد .
لهجه های شیرازی
۱-شیرازی میانه(لهجه خودم) ۲-شیرازی پودنکی ۳-شیرازی قصردشتی
تاریخچه لهجه های شیرازی
از زمان آل بویه تا دوره قاجار فقط یک گونه لهجه شیرازی وجود داشته . که همکنون
به نام شیرازی اصیل می*شناسندش . در شیراز به شیرازی میانه می*گویند شیرازی ، به شیرازی پودنکی می*گویند شیرازی غلیظ و به شیرازی قصردشتی می*گویند شیرازی شهری .(البته الان فقط بالای 80 ساله ها لهجشون پودونکی هست)
با اینکه تمامی لهجه*های شیرازی از یک لهجه یعنی لهجه اصیل سرچشمه می*گیرند . اما اصلاحاتی که در لهجه*های منشعب وجود دارد گاها باعث می*شود که این تصور حاصل شود که این لهجه از ریشه با هم متفاوتند .
علت تفاوت لهجه های شیرازی
علت اصلی این تفاوت بر می*گردد به ساختار جمعیتی شیراز . در شیرازی عامیانه به علت اینکه ارتباط با دیگر نقاط بیشتر بوده . خیلی از واژه*های انگلیسی یا عربی به آن وارد شده . مثلاً ببه . به معنی عزیزم . فرزندم . جیگر از واژه Baby گرفته شده*است . یا سی به معنای ببین . See اما برعکس به علت مهاجرت عده*ای از کلواری*ها به پودنک. کسانی که خود را ارادتمند کلوار نبی یکی از پیامبران ایران باستان و فرزندان حاج الیاس می*دانند . و تنها کسانی هم هستند که هم اکنون در ایران به همان زبان اصیل فارسی - زبان به کاربرده شده در شاهنامه - صحبت می*کنند . باعث شده تا در لهجه شیرازی پودنکی واژه غریبی وجود نداشته باشد .
در لهجه شیرازی قصردشتی به علت بسته بودن منطقه و عدم وجود روابط و مهاجرت . واژه*های جدیدی تولید شده . که هیچ ریشه*ای در جایی ندارند . که بسیاری از آن واژه*ها این روزها رونق کوچه و بازار شيراز است .
نقش عرفا و فلاسفه در لهجه شیرازی
نقش حافظ . سعدی در لهجه شیرازی پودنکی بسیار مشهود است . نقش ملاصدرا در تمامی لهجه*های شیرازی بسیار مشهود است .
قربان وجودت اصطلاحی است که در تمامی لهجه*های شیرازی استفاده می*شود . بیانگر جا افتادگی فلسفه وجودی ملاصدرا در شیراز بزرگ است . یا در جایی نقش عرفائی مثل عبدالله خفیف یا خیلی از عرفای شیرازی در لهجه شیرازی میانه مشهود است .
لهجه قصردشتی شیرازی مورد پسند ترین لهجه شیرازی در بین غیر شیرازی هاست . که خلاقانه نیز هست .
خصوصیت لهجه شیرازی
خصوصیت لهجه *های شیرازی در پهن صحبت کردن است .
در لهجه شیرازی میانه همه پهن صحبت می*کنند .(تقریبا)
در لهجه قصردشتی همه خیلی پهن صحبت می*کنند .(وای وای وای از اینم یه چیزی اونورتر)
در لهجه پودنکی فقط زن*ها خیلی خیلی پهن صحبت می*کنند . اما مردها به نسبت بقیه لهجه خیلی پهن صحبت نمی*کنند .(دقیقا)
تفاوت ها در لهجه های مختلف شیرازی
تفاوت اصطلاحات در لهجه *های مختلف شیرازی :
جمله پرسشی
(همین جا بگم که جوان های الان شیراز محصول مشترکی از هر سه لهجه هستند)
جمله- برای چه چیزی ؟
شیرازی میانه : بری چی چی ؟
شیرازی پودنکی : سی چی چی ؟
شیرازی قصردشتی:واسهٔ چی ؟
کلمه
کلمه - ببین .
عمومی: بیبین
میانه : سیکو
پودنکی : هيکو -یا- هِکو
قصردشتی: نیگا
جمله
نوع بیان یک جمله عادی :
جمله - خودش آمد و به من گفت دوستت دارم.
میانه : خودش اومد بم گف دوست دارم.
پودنکی : خودیش اوم-ِ امو گو دوست داروم .(البته درست ترش اینه...خود....ش اوم .....گو.....دوست دارم)
قصردشتی: خودیش اومد از من گفت دوست دارم .
جمله اشاره ای
نوع بیان یک جمله اشاره*ای :
جمله - نانوایی کجاست ؟ (یا نانواییها کجایند؟)
میانه: نونوُیی کجان ؟
پودنکی : ای لت او لت نون وی مون وی کجونه ؟
قصردشتی: ای ورا نون وُیی کجان ؟
(همینی که هست..میخوای بخواه..نمیخوای نخواه...میشه:هم که ه میخ بوخو میخ نخو....اینجور حرف زدن جز منفور ترین ها بین خودمون هست..همون طور که گفتم خیلی قدیمیا این طوری صحبت میکنن.)
فعل
نوع بیان فعل :
فعل : بود .هست . رفت
میانه : بود . هِس . رفت
پودنکی : بود .هِ.رِ
قصردشتی: بود .هَس .رفت
تخفیف زبانی
تخفیف زبانی :
جمله :آمد و به من داد و رفت .
میانه :اومدبه من داد و رفت .
پودنکی :اُمِ نُ رِ .
قصردشتی:اومد بهم داد و رف .
امیدوارم مفید باشه.....اگه تونستم کمی از واژه های اورژینال هم میزارم