[align=center][size=medium]کن آندرسون در مصاحبه ای قصه کامل اخراجش از WWE را بیان کرده است :[/size]
-ما در یک بازی 5 به 5 بودیم.در ابتدا باید بگم خیلی ها گفته اند که مچ من شکست و به خاطر مصدومیتم از WWE کنار گذاشته شده ام اما اصلا چنین چیزی نبوده است.اگر مچم را به حالت درد داشتن پس از بازی گرفته بودم به خاطر این بود که در حین مسابقه 5 نفر از استارهای تاپ WWE روی مچ من کار کرده بودند و این رو وظیفه خودم میدونستم که با گرفتن مچم نشون بدم درد زیادی کشیده ام.اتفاقا بعد از مسابقه ام دکترم فکر میکرده که از ناحیه شانه دچار مشکل شده ام اما او هم متوجه اشتباه خودش شد.نکته اصلی همانطور که خیلی ها حدس زدن اتفاقی بود که بین من و رندی ارتن افتاد.
در حین بازی ارتن به من گفت که به او یک بلی تو بک سوپلکس بزنم و من هم بدون هیچ اشتباهی این کار را انجام دادم.اوضاع خوب بود تا اینکه در بکستیج رندی من را دید و در حالی که گردنش را گرفته بود به من گفت که به جای کمر او را روی سرش انداخته ام و باعث تشدید درد او شده ام.او سه کیسه یخ روی گردن و دو شانه اش گذاشته بود و در رختکن شروع به سخنرانی برای من کرد که باید مراقب میبودم چون او برنامه هایی دارد که نباید به خاطر مصدومیت متوقف شود.
قبل از اینکه به خانه بروم فکر میکردم حق با رندی است اما با دیدن نوار صبط شده دیدم که من اشتباهی مرتکب نشده ام و او به درستی روی زمین فرود آمده است.اگر شما هم تصویر را آهسته کنید می بینید که اصلا سر یا گردن او به زمین برخورد نکرد و او کاملا به صورت مسطح و روی کمرش فرود آمد.
اما اینکه چرا اخراج شدم را فردا متوجه شدم.به من گفتند که فردای آن روز رندی ارتن به دفتر مکمن رفته و جان سینا را نیز با خودش برده و دو نفری زیر آب من را زده بوده اند و به وینس گفته بودند که با من کار نمیکنند چون من برای سلامتیشان خطرناکم.(کندی دو سال قبل نیز سینا را مصدوم کرده بود ).البته من نمیگم تنها دلیل اخراج این زیر آب زدن بود اما اونها دنبال بهانه برای اخراج من بودند که اونو بدست آوردند.
[size=small]
مین جین اوکرلند ، هال آو فیمر WWE و یکی از معروفترین و محبوب ترین انونسر های تاریخ رسلینگ که سابقه کار در WWF,WCW و NWA را دارد در مرود موضوعات جالبی حرف زده است
[/size]
-در مورد شباهت TNA به WCW :
تا زمانی که وینس مکمن و گروه متفکرش قدرت را در دست دارند بعید میدونم که TNA موفقیتی را بدست آورد علی الخصوص وفتی که افسار در دست هوگن باشد.البته میدونم شاید این حرف من هنگامی که هفته بعد قراره هوگن و فلیر به مصاف هم برن برای هواداران ناراحت و عصبانی کننده باشه اما باید بدونین که هوگن و فلیر ، سینا و ارتن نیستند و حتی آندرتیکر هم نیستد و به جر حضورهای سالی یک بار ارزشی ندارند و کار مداومی رو نمیتونن انجام بدهند.به نظر من جنگ خوبی خواهد بود اما انتظار بیشتری نمیشه داشت.
-در مورد جنگ دوشنبه شب های جدید :
من برای هوگن و بیشاف احترام بسیار زیادی قائلم و میدانم که افراد کار درستی هستند و برایشان آرزوی موفقیت دارم.ولی فکر میکنم این خیلی مهمه که ایمپکت به عرصه جولان هوگن تبدیل نشه یا محلی نشه که بیشاف مدام مقابل دوربین باشه.بهتره این قسمت ها هم تنها بخشی مختصر باشه و اونا به مجموعه پر استعداد و غنی خودشون بیشتر از هر چیزی بها بدن.باید خودخواهی کنار گذاشته بشه و فقط به پیشرفت این حرفه فکر بشه.
-در مورد WCW اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 و مقایسه اش با WWF اون زمان:
اون موقع WWF در اوضاع بهتری بود.در WCW اوضاع به هم ریخته بود و هرج و مرج در کمپانی موج میزد.برای بازی ها برنامه خاصی نبود و رفتار های غیر حرفه ای زیادی دیده میشد.در WWF اونها به پایداری نسبی ای رسیده بودند و در فاکتور های زیادی موفق شده بودند.[/align]






پاسخ با نقل قول


علاقه مندی ها (Bookmarks)