موضوع: کافی شاپ iWE !

[align=center]



سلام

شاید اسم تاپیک براتون عجیب باشه

با صحبت هایی که با چند تا از بزرگان انجمن کردم و اجازه کسب کردم قرار شد که همچین تاپیکی زده بشه تا درش دوستان پست هاشون که بیشتر اسپم هست رو قرار بدن.

هدف از زدن چنین تاپیکی این هست که دوستان اسرار رو اسپم خانه نکن و باعث لکه دار شدنش نشن.

با توجه به اینکه انجمن از اون حالت قبلی خارج شده و بسیار گسترده شده بازدید و پست در اسرار بسیار بالا میره همونطور که تعداد ثبت نام هامون بالا رفته.

برای مثال دوستان از این بعد پست هایی با مضمونه :

1- تعداد انلاین ها فلانقدر شد

2- فوتبال ساعت چنده!

3- امتاحانم بد شد

4- امروز حالم خوب نیست

5- ایدی جدیدم اینه

و ...

به این ترتیب دوستان فقط در تاپیک " اسرار " پست هایی با متن و موضوع مربوط به خودش (همونطور که خود حاجی پست میده ) باید بدن و اصلا و ابدا دیگر اجازه دادن پست های اسپمی در ان جارا ندارند.


در مورد اخر عاقبت تاپیک نیز در اسرع وقت با هامون و ارمان صحبت میکنم و نتیجش رو اگر این دونفر صلاح دونستن اینجا برای شما میزارم.

[/align]


فعلا ...

والا من اصلا نفهمیدم چی گفتین؟
ولی حتما به اسپم ربط داره.
ک.ی.ر تو گرین دروازه بان انگلیس

نوشته اصلی توسط THE KING HHH

والا من اصلا نفهمیدم چی گفتین؟
ولی حتما به اسپم ربط داره.
ک.ی.ر تو گرین دروازه بان انگلیس[hr]
والا من اصلا نفهمیدم چی گفتین؟
ولی حتما به اسپم ربط داره.
[size=large]ک.ی.ر تو گرین دروازه بان انگلیس[/size]

ایول منظورم ااینه دقیقا ! (اونی که تو دروازه بان انگلیس هست نه )


این جور صحبت هایی که بُلد کردم رو از این به بعد اینجا میدید و دیگه طرف اسرار نمیرید.

این پستی که الان اقای " win " داده منظورم نیست این پست جنبه بالا بردن تعداد پست رو داره فقط !




فعلا ...

من يه پيشنهاد خوب دارم

من ميگم واسه پست دادن تو اين تاپيك محدوديت بذارين مثلا هر كي حق ارسال 10 پست در روز رو داره

حالا اگه 10 پستش تموم شد و خواست چيز مهمي رو بگه چشمش كور شه بره اخرين پستشو ويرايش كنه

[size=xx-large]خیلی خیلی مهم ![/size]

دوستان اگر کسی رو میشناسید که بتونه ایدی یاهوو هک کنه تورو خدا به من معرفیش کنید که کاره خیلی واجبی باهاش دارم

حتی اگرم پول بخواد حاظرم خرج کنم سر این مسئله[hr]

نوشته اصلی توسط The Phenom

من يه پيشنهاد خوب دارم

من ميگم واسه پست دادن تو اين تاپيك محدوديت بذارين مثلا هر كي حق ارسال 10 پست در روز رو داره

حالا اگه 10 پستش تموم شد و خواست چيز مهمي رو بگه چشمش كور شه بره اخرين پستشو ويرايش كنه

دایی کو گوشه شنوا !

گیریم این قانون رو گذاشتیم یارو میاد 10 تا پستش رو میده بعد اگه پست بده و ما هم حرفی بزنیم میگه به تو چه ربطی داره ، بعدم ارمان که همیشه نیست رسیدگی کنه !


قربانت

فعلا ...

به سایت زیر بروید و بدون دست زدن به مرورگر فقط تماشا کنید

http://www.the-emarketeer.com/


مظلوم ترین موجود جهان










فعلاً...

دوستان درسته که اینجا رو گداشتیم برای اسپم ولی خودتون کمی مراعات کنید و جنبه داشته باشید.

[align=center]

خواننده مشکی پوش از ایران می*رود!



وی عنوان کرده که قرار است برای این آموزش 4 ساله به یک کالج که هماهنگی های آن نیز صورت گرفته برود و دوره آموزش موسیقی کاربردی و دیجیتال ببیند.


جهان: رضا صادقی که چندی پیش در آخرین کنسرتش در همدان،خبر از رفتنش از ایران داده بود، به تازگی در گفتگویی دلیل اصلی رفتنش از ایران را اعلام کرد.
بدنبال انتشار این خبر که باعث اما و اگرهای زیادی هم شده بود، وی در گفتگویی از دلیل رفتنش در ایران پرده برداشت، تا بقولی این خبر ناگهانی دستمایه سو استفاده نشود.
رضا صادقی در این گفتگو اعلام کرده که قصد دارد برای ادامه تحصیل و آموزش بهتر موسیقی به خارج از کشور برود.
وی در ادامه عنوان کرده که قرار است برای این آموزش 4 ساله به یک کالج که هماهنگی های آن نیز صورت گرفته برود و دوره آموزش موسیقی کاربردی و دیجیتال ببیند. البته وی اعلام کرده که قطعا تا پایان سال 90در ایران خواهد بود.
همچنین وی در گفتگو با زندگی ایده آل عنوان کرده است که "من آدم خانواده دوستی هستم و یک تعلق خاطر عجیب و غریبی هم نسبت به وطنم دارم" و خبرهای منتشر شده در مورد خودش مبنی بر ادامه کار موسیقی در خارج از ایران را تکذیب کرده است.

[/align]

فعلا ...

[align=center]

[size=large]مصاحبه چلچراغ با گروه بروبکس (داغ)[/size]

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

[/align]



* اول از همه بگویید رئیس کیست؟

- خ: در کل رئیس نداریم، ولی همیشه من صحبت می*کنم و می*شود گفت سخنگوی روسا هستم.

* پرحرف*ترینتان هم خشایار است؟

- ح: بله.

* توی تصویر هم به نظر می*رسد تو از بقیه شیطان*تر هستی.

- خ: توی تصویر بله.

* در واقعیت شیطان*تر کیست؟

- ک: باز هم خشایار!

* این اسم بروبکس از کجا آمد؟

- خ: اسم بروبکس برگرفته از بر و بچه*هاست. یعنی دوستان. این را برداشتیم کمی تغییر دادیم و از برو بچه*ها رسید به بروبچ و نهایتا هم شد بروبکس.

* چطور همدیگر را پیدا کردید؟

- خ: ما از اول پیدا شده بودیم! کیوان پسرعموی من و حمید پسرخاله من است. در واقع این دو نفر با هم هیچ ارتباط خانوادگی ندارند و من نقطه اتصالشان هستم.

- ح: خب کیوان می*شود پسر عموی پسر خاله من دیگر!

* کی بزرگ*تر است؟



- خ: من متولد فروردین 63 هستم، کیوان شش ماه از من بزرگ*تر است و حمید سه ماه کوچک*تر.

* پس همه*اش تو وسط هستی! این وسط بودن به معنای لیدر بودن گروه هم هست؟

- خ: بله می*شود گفت. یعنی برنامه*ریزی*ها را معمولا من انجام می*دهم.

* چه چیزی با شما دو تاست؟

- ک: همه چی در کار همه*مان هست.

- خ: یعنی در واقع من مدیریت را علاوه بر کارهای دیگرمان انجام می*دهم. کیوان بیشتر روی ساخت موزیک کار می*کند. حمید روی خواندن و شعر و... من هم همین*طور، در واقع همه*مان با هم کار می*کنیم و مدیریتش با من است و تصمیم*گیری*ها در جلسات سه نفره*مان شکل می*گیرد.

* این*طور که گفتید فامیل بودید و دوست شدید. اما موسیقی از کجا به شما اضافه شد؟

- خ: موسیقی تقریبا از سال78 بود. من و حمید عادت داشتیم با یک ضبط دو کاسته که توی خانه داشتیم، موسیقی می*گذاشتیم و روی آنها می*خواندیم. این کار تفریحمان بود. بعد که کامپیوتر وارد زندگی شد، با یک سری از برنامه*ها - منظورم همان برنامه*های قدیمی آن زمان است - چیدمان لاین*ها را شروع کردیم. بعد کار با کیوان شروع شد، که اول سرگرمی بود و کم*کم کیوان موزیک را دست خودش گرفت.

* کیوان، تو قبلش کار موزیک کرده بودی؟

- ک: نه.

* یعنی ساز نمی*زدی؟

- ک: نه.

* پس از همان اول شیطنت باعث شد که شما این کار را شروع کنید؟

- خ: من زمان بچگی کلاس موسیقی می*رفتم، سلفژ را بلدم و دو سال هم ویولن می*زدم. ولی بعدش رها کردم تا این*که دوباره این کار را شروع کردیم.

* از همان ویولن*های راه*راه؟

- خ: اتفاقا این ویولن همان زمان است که فقط رنگش کردیم. رنگ سفید است و رویش هم چسب برق زدیم!

* من فکر کردم شاید با کامپیوتر این کار را کردید.

- خ: توقعتان از ما خیلی بالاست. (خنده)

* حمید، تو موسیقی کار کرده بودی؟

- ح: نه. کار خاصی نکرده بودم.

- خ: آهنگ*های بقیه را می*گذاشتیم و هر چی را می*دیدیم خوشگل*تر است، رویش می*خواندیم.

* سر اطرافیان درد نمی*گرفت؟ خانواده به این کار شما اعتراضی نمی*کردند؟

- خ: نه، کلا در اتاق بسته بود و صدا بیرون نمی*رفت.

- ک: بعدش هم پیش خودشان می*گفتند بچه*ها با این کارشان سرشان گرم است و خوش هستند.

- خ: ولی کلا می*توانم بگویم تا همین یک سال پیش هیچ*کس ما را باور نداشت. خانواده*هایمان را می*گویم، مردم چرا. خانواده ما می*گفتند این که حالا سرگرمی است. البته هر کس نظری دارد، ولی کلا هیچ وقت من ندیدم ساپورت خاصی بکنند، جلوی کارمان را نمی*گرفتند، اما تشویق خاصی هم نمی*کردند.

* یعنی موسیقی را به عنوان کار درجه یکتان نمی*دیدند.

- خ: نه اصلا. الان هم شاید اگر صحبت بکنیم می*گویند این که سرگرمی است، کارتان چیست! سر همین قضیه بود که ما رفتیم و درس خواندیم. (خنده)

- ح: خشایار یک زمانی خیلی خرخوان بود!

- خ: من کلا در دبیرستان خیلی درس می*خواندم.

* تنها چیزی که بهت نمی*آید همین است!

- خ: نه واقعا می*گویم. خیلی می*خواندم، شاید باورتان نشود! خلاصه ما آمدیم هر دو طرف را رعایت کنیم، که بگوییم خب درس خواندیم بس است؟ بریم حالا کارمان را بکنیم؟! نه، این که شوخی بود و این طور هم نشد. واقعیتش این است که پیش آمد. من خودم مهندسی عمران خواندم.

ک: من مهندسی کامپیوتر خواندم.

ح: من هم مهندسی متالوژی خواندم.

** همه هم رشته فنی خواندید! موفق هم بودید در دانشگاه؟

خ: تمام شده.

* یعنی ما الان داریم با سه تا مهندس صحبت می*کنیم؟

- خ: می*شود گفت!

* ایده بروبکس از کجا شکل گرفت؟ درست است، با هم فامیل بودید، شیطنت می*کردید، موسیقی بود، لاین*ها را می*چیدید، ادای خواننده*های دیگر را در می*آوردید، ولی بالاخره از یک جایی تصمیم گرفتید که خب باید یک کاری بکنیم. آنجا، کجا بود؟

- خ: من بگویم؟

* نه یک کم بگذار بقیه هم حرف بزنند.

- خ: من هم برای همین پرسیدم!

- ک: یکی از نکته*های اصلی*اش اینجا بود که ما همه*اش روی آهنگ*ها می*خواندیم. یک بار من گفتم که بیایید آهنگ*ها را بسازیم. خشایار که کلا همیشه می*گوید نمی*شود. حمید هم گفت نمی*دانم می*شود یا نمی*شود. بعد من گفتم کاری ندارد که، یک ملودی را با دهانت بزن، بعد رویش ریتم می*گذاریم می*شود موزیک! باز هم گفتند نه بابا، نمی*شود! من رفتم، یک هفته بعد با یک موزیک آمدم و گفتم این را من ساختم. گوش کردند و خوششان آمد و بعد وارد قضیه*ای شدیم که ما هم می*توانیم و شدنی است.

* یعنی از کسانی که در این زمینه تخصص داشتند کمک نمی*گرفتید؟ که مثلا ایراد کارتان را بگویند و یا نکاتی را بگویند که باعث شود کارتان بهتر شود؟

- ک: چرا، اما من کلا همه چیز را از اینترنت یاد گرفتم.

- خ: یک آهنگی ما رویش خوانده بودیم، اسمش پیتزا بود، نمی*دانم یادتان هست یا نه. که می*گفت دلم لک زده برای یک لقمه پیتزا. خیلی قدیمی است. این آهنگ تو سایت*های اینترنتی خیلی چرخید و این هم یک دلیلی شد که گفتیم ما می*توانیم کاری بکنیم. این موضوع مربوط به همان سال 80 است حدودا. یک موزیکِ تقریبا می*شود گفت تکنو بود که روی ریتم و بیت و این*طور چیزها جلو می*رفت. این موزیک هم دست به دست چرخیده بود و ما پخشش نکرده بودیم.

* حالا چرا پیتزا؟ در این شرایطی که همه داشتند از عشق و عاشقی و جدایی و این*جور چیزها حرف می*زدند، چرا یک تکه پیتزا؟

- خ: یک زمانی صحبت همین بود که همین حرف*های روزمره هم می*تواند شعر*های خوبی باشد. منظورم حرف*هایی است که در چهار چوب ادب باشد. حرفی که نه ضرری شاید برای کسی داشته باشد و نه سودی. همیشه ما می*گوییم به همه چیز آن طور که هست نگاه نکنید. به عنوان مثال در کارهایمان هم اگر دقت کنید، نوعی سورپرایز کردن در آنها هست، همه*اش می*خواهیم کاری کنیم که هیچ کس نکرده، می*خواهیم حرفی بزنیم که کسی نزده، از یک زاویه دیدی ببینیم که هیچ کس ندیده و در عین حال هم به همه چیز با دید فان نگاه می*کنیم و جدی نیستیم.

* پس حالا این را بگویید، نقطه شروع هر کارتان سورپرایز است؟ یعنی به خودتان می*گویید ما می*خواهیم یک برگ جدید رو کنیم، یک کاری که سورپرایز باشد. خب چی کار کنیم؟ شعرش این است، موزیکش این است. از اینجا شروع می*شود؟

- خ: بله دقیقا از اینجا شروع می*شود.

* خب در «خدای آسمون*ها» چه سورپرایزی داشتید؟

- خ: در آن یک کار نداشتیم.

- ک: چرا داشتیم. آن اولین موزیکی بود که به صورت ریمیکس کار شد. آن موقع گلوبال دی جی، یک سری موزیک*های قدیمی را به این صورت کار کرده بودند، ما هم گفتیم بیاییم ایرانی*اش را کار کنیم.

- خ: ویدیویش هم یک سناریوی خاصی داشت. شاید هم آن موقع ما هنوز نمی*دانستیم که چطور می*شود سورپرایز کرد. شاید آن*قدر در این حوزه حرفه*ای نبودیم. ولی قصدمان این بود. نمی*گویم توانستیم یا نتوانستیم. یک وقت هست آدم کاری را می*خواهد انجام دهد، زمانی هست که آن کار را می*تواند انجام دهد.

* کلیپ «بی*وفا» چندان قوی نبود.

- خ: آن هم از اولین کارهایمان بود.

* بله، طبیعی است که اولین کارهای آدم ضعیف باشد، ولی فاصله*اش با آخرین کارتان خیلی زیاد است. این وسط چه اتفاقی افتاد؟

- خ: من هنوز هم آن کار را بد نمی*دانم و خیلی هم دوستش دارم. ولی شاید سلیقه ما آن موقع آن*طور بود و آن را اگر امروز می*ساختیم، طور دیگری کار می*کردیم و یک چیز دیگری می*شد. ولی چی شد؟ من احساس می*کنم هر فکر، ذهن و تجربه*ای، یک زمانی به آن بلوغ کافی*اش می*رسد و بعد از آن بلوغ می*تواند رشد کند، و یا ممکن هم هست که تمام شود. یعنی ما نمی*توانیم بگوییم که ما تا 10 سال دیگر هم می*توانیم کارهایی بسازیم که هیچ کس نتواند. دوست داریم، ولی معلوم نیست. من احساس می*کنم که این قضیه دارد بالغ می*شود. هنوز هم در اوج نمی*بینمش. شاید بهترین کار آخرین کار بود. ولی نمی*دانم، چون بالاخره فراز و فرود در این کار هست و یک زمانی هست که تو نامبر وان هستی.

* شما نمی*ترسید از این*که یک روزی نامبر وان باشید و یک روزی دیگر نامبر وان نباشید؟

- خ: همه از این می*ترسند، فقط ما باید سعی کنیم آن قله را نگه داریم. این را هیچ*کس نمی*تواند صد در صد بگوید. فقط خدا می*داند، یعنی هیچ کس نمی*تواند بگوید که من کاری می*کنم که حتما جواب می*دهد، هیچ حساب و کتابی ندارد. می*توانی از روی تجربه بگویی که من به آن اوج و آن چیزی که باید، نزدیک هستم، اما همیشه زدن توی هدف خیلی سخت است.

* این هدف در حال حاضر برای شما چیست؟

- خ: هدف مشخص است؛ تولید کارهای درست و خوب و کاملا مردمی و دور از ابتذال.

* چه خوب که این کلمه آخر را به کار بردی. حالا می*رسیم به بحث اصلی و دلیل این*که ما به سراغ شما آمدیم. یعنی تلاش برای مبتذل*نبودن. از نظر شما ابتذال چیست؟

- خ: ابتذال بنا به قوانین و عرف هر کشور تعریف می*شود. ولی موضوع این است که قوانین هر کشوری هر طور که تعریف شده باشد، باید از آن پیروی کرد. یعنی من نمی*توانم بگویم چرا قوانین کشور ما این*طور است، این قوانین تنظیم شده است. من وقتی شهروند این کشور هستم، تحت هر شرایطی باید به قوانین کشورم احترام بگذارم و از آن پیروی کنم. بنا به قوانین کشور ما یک سری خط قرمز*هایی وجود دارد که بعضی چیزها را غیرقانونی می*کند و ما قبولشان داریم و سعی می*کنیم اصلا انجامش ندهیم.

* در کارهایتان آن مسائل را رعایت می*کنید؟

- خ: صد در صد. در هر کاری هم که تولید می*کنیم، سعی می*کنیم کامل رعایتش کنیم.

* آیا هیچ وقت کسی به شما گفته که این کاری که تولید کرده*اید مغایر فرهنگ ایرانی است؟ یا ممکن است باعث انحراف شود؟

- خ: به هیچ وجه. بیشترین مخاطب ما بین خانواده*ها هستند. یعنی وقتی ما با یک خانواده برخورد می*کنیم و می*بینیم که پدر و مادر خانواده با ما خوش و بش می*کنند و از کارهایمان تعریف می*کنند، می*فهمیم که خانواده ایرانی ما را از خودش می*داند. در همین فضای موسیقی کشور خیلی از کار*ها هست که خانواده*ها تمایلی ندارند بچه*هایشان آن کارها را بشنوند و ببینند، ولی خدا را شکر درباره ما این اتفاق برعکس است.

* دلیلش چیست؟

- ک: فکر می*کنم دلیلش همانی باشد که خشایار گفت. یعنی ما همه تلاشمان این است که به قانون و در کنار آن به فرهنگ و عرف جامعه احترام بگذاریم.

- خ: این مسئله عرف خیلی مهم است. یعنی ممکن است چیزی مغایر قانون نباشد، اما عرف آن را نپذیرد. پس تو اگر این را در کارت بگذاری مردم آن را نمی*پسندند و تو را پس می*زنند. اما در مقابل چیزهایی هست که هم قانونی است و هم در عرف و فرهنگ ایرانی پذیرفته است، ولی ممکن است مثلا جایی مثل صدا و سیما ملاحظاتی داشته باشد یا براساس سلیقه خودش آن را نپسندد، ولی نپسندیدن آنها به معنی کار غیرقانونی یا خلاف عرف نیست.

* و بر اساس این نگاه علاقه*مندی اصلی*تان در حوزه*ای که کار می*کنید چیست؟

- خ: ما علاقه*مان موزیک خوب است. موزیکی که به دل بنشیند، می*تواند شش و هشت باشد، می*تواند آرام باشد و یا می*تواند دو چهار باشد. موزیکی که خوب باشد و از شنیدنش لذت ببری. به نظرم این مهم*ترین بخش قضیه است.

* سخت*گیرید؟

- خ: ما خیلی آدم*های سخت*گیری هستیم. دوست داشتن یک طرف قضیه است، این که آخر سر کار آن*طور که مورد نظرمان است در بیاید، یک طرف دیگر قضیه است. یعنی حتی شده گاهی ما کاری را تولید کردیم و تمام شده و بعد به دلمان نچسبیده و گفته*ایم ولش کن.

- ک: برای انتخاب «خدای آسمون*ها» حدود 15-10 تا آهنگی که انتخاب کرده بودیم گوش کردیم.

- خ: این جور نبود که فقط آن را دوست داشته باشیم، شاید درست*ترش این باشد که آن آهنگ را خیلی دوست داشتیم.

* شعر*ها معمولا کار کیست؟

- خ: شعر*ها بیشترش کار من است، ولی با هم پخته*اش می*کنیم، مثلا ایده اصلی*اش را می*دهم و بقیه*اش را با هم کامل می*کنیم.

* این فرایند چطور شکل می*گیرد؟ آیا دور هم می*نشینید و با هم به یک نتیجه*ای می*رسید، یا تو شب فکر می*کنی و صبح که از خواب بیدار می*شوی، زنگ می*زنی به بچه*ها می*گویی؟

- خ: همه حالتش هست. یک وقت*هایی هست که من یک شعری در می*آورم که با یک ریتمی یا موزیکی می*خورد یا این که موزیکی می*شنوم و بعدش شعری به ذهنم می*رسد و بعد کاملش می*کنم؛ یواش یواش و خط به خط یک وقت*هایی هم هست که شعر یک جاهایی*اش مشکل دارد و آن وقت دور هم می*نشینیم و با هم فکر می*کنیم که مثلا حالا این یک بیت باید چی بشود. با هم بحث می*کنیم و می*گوییم این خیلی لوس است، یا این خیلی تکراری است، یا این خیلی بهتر است..

* یک مثال می*توانی بزنی؟ چیزی یادت می*آید؟

- خ: مثلا چرا سوسن خانم حالا. چون یک اسم قدیمی است و می*شود گفت اصالت ایرانی دارد و قضیه هم کلا روی خواستگاری دارد می*چرخد. حالا یک ذره هم تویش شیرینی و نمک*های خاص خودش را دارد. کلا نحوه کارمان به این صورت است و این*طوری کامل می*شود و بعد هم می*نشینیم و بررسی می*کنیم که چی کار کنیم. این لحن خوب است یا نه، مخاطب اینجا خوشش می*آید یا نه. در واقع به نوعی گاهی خودسانسوری می*کنیم و همیشه هم همین خودسانسوری قشنگ*ترش می*کند.

* اتفاقا جالب اینجاست که ترانه*های شما درباره عشق*های مشروع است. یعنی معمولا قرار است بروید خواستگاری و با بابای طرف صحبت کنید...

- بله کاملا. چون ما یک خودسانسوری در کارهایمان می*کنیم، بازخوردش را هم دیدیم. از اقشار مختلف مردم با عقاید مختلف برخورد داشتیم که از کارمان راضی بودند. کلا می*خواهیم طوری کار کنیم که روی اعصاب کسی نرویم! مثلا اگر دقت کرده باشید، ما برای آن*که قوانین را رعایت کنیم، هیچ وقت از تصویر خانم*ها در کارهایمان استفاده نکرده*ایم.

* از ملودی به شعر می*رسید یا از شعر به ملودی؟

- خ: از ملودی به شعر.

* اما ملودی*هایتان، ملودی*های خیلی عجیب و غریبی نیست. این را قبول دارید؟

- خ: حتی یک سری*اش کاور است.

- ح: مثلا شما به چه ملودی*ای می*گویید عجیب و غریب؟

* ملودی*ای که تو هی زمزمه*اش بکنی و چیز خاصی باشد، به عنوان مثال ملودی «پل». این در ذهنت برای همیشه می*ماند، آن ملودی خاصی است که هیچ وقت دیگر تکرار نمی*شود. ولی من فکر می*کنم که در کار شما ملودی*اش نیست که پیش می*بردش، بلکه تصویرش است.

- ح: و شعرش. مثلا همین آخری بعضی قسمت*هایش می*افتاد توی دهان مردم.

- ک: حتی قبل از این*که کلیپش ساخته شود.

- خ: علاوه بر تصویر، شعرش هم هست و نوع بازی که می*شود همان تصویر. در کل ما خودمان را سرگرم*کننده می*دانیم. بیشتر از این که بگوییم خواننده*ایم، ما اینتر تینر هستیم و می*خواهیم لحظات خوبی را برای مردم ایجاد کنیم.

* کدامتان دیوانه*تر هستید؟

- خ: از چه لحاظ؟ (خنده) هر کداممان در یک شاخه*ای دیوانه هستیم.

* قطعا منظورم از نظر عقلی نیست.

- خ: ما هر سه تایمان دیوانه*ایم. ولی هرکس بیماری خاص خودش را دارد.

* حالا دیوانگی*های شما چی هست، از کیوان شروع کنیم....

- ک: من نمی*دانم، فکر کنم بچه*ها بهتر می*توانند بگویند دیوانگی*های من چی هست.

- ح: یکی از دیوانگی*های کیوان این است که همه چیز را با لذت می*بیند. هر چی شما بپرسید می*گوید حال می*دهد. یعنی اگر تصادف کند هم باز می*گوید حال داد.

* پس احتمالا حمید هم باید ویژگی*هایی داشته باشد که کیوان می*داند.

- ک: حمید پدر من را درآورده!

- خ: من بگویم؟ حمید بیماری بدبینی و منفی*گرایی در کل دارد. همه*اش می*گوید «نمی*شه»، خراب «نشه».

* و احتمالا شما دو تا دیوانگی*هایی از خشایار می*شناسید.

- ح: من دیوانگی خشایار را در پول می*بینیم. دیوانه پول است یک جورهایی.

- خ: نه بابا همچین هم نیست. کیوان که بیشتر این*جوری است.

- ک: من دوست دارم پول داشته باشم و خرج کنم، خشایار دوست دارد انباشته کند.

- خ: یعنی داری می*گویی منظورت این است که خسیس هستم؟ آها، خب اون که هست!

- ک: خسیس که نه، یک کم از خسیس فراتر شده!

- خ: لطف داری! ولی این که دیوانگی نیست، این خصلت بد است!

* آدم خوب است که زن کیوان باشد و بچه خشایار!

- خ: من خودم مشکلی که دارم این است که همه چیز را سخت می*گیرم.

ح: خیلی استرس دارد همه*اش!

خ: آها، آفرین! استرس بی*خودی دارم!

* خب پس، تزریق استرس، تزریق بدبینی.

- ح: کیوان هم خوش*بینی بی*خود!

- خ: این دو تا، به هم بیفتند سر پول نابود می*کنند همدیگر را!

* اینهایی که گفتید بیشتر خصلت*های اخلاقی بود تا دیوانگی!

- خ: خب این خصلت*ها وقتی زیاد در آدم نهادینه می*شود، می*شود دیوانگی*های خاص خودش! یعنی بالاتر از حد خصلت است.

* این فان و شوخی*هایی که در کارتان وجود دارد، یک کمی باعث نشده که اطرافیانتان کمتر شما را جدی بگیرند؟

- خ: خیلی کم. می*دانید چرا؟ چون ما در عین فان بودنِ قضیه سعی کردیم شخصیتمان را حفظ کنیم و طوری بازی کنیم که بیننده در آخر بماند که حالا فان بود یا نبود. یعنی مثلا در این تصویرها اگر دقت کنید می*بینید یک جاهایی خیلی جدی هستیم، یک جاهایی شلوغ*تر هستیم.

- ح: بعد هم این که شخصیت بیرونی ما با آن چیزی که در کلیپ دیده می*شود فرق دارد.

- خ: نه، خب اول که طرف شخصیت شما را نمی*شناسد.

- ح: آها یعنی می*گویی تا آدم را ببینند بزنند زیر خنده؟

- خ: نه خب، این که نشد! ولی ما در کل سعی کردیم طنزی ایجادکنیم برای افراد که متفاوت باشد. یک وقت هست که شما شکلک در می*آورید برای کسی تا بخندد، اما یک وقت هم هست که یک کلمه یا جمله*ای می*گویید تا طرف بخندد و ممکن است آن عبارت را با لحن جدی*ای بگویید، اما باز هم باعث خنده شود.

* چقدر طنز را دنبال می*کنید؟ مطالب طنز را می*خوانید؟ آیا فیلم کمدی تماشا می*کنید؟

- ح: من اصلا تا حالا فیلم کمدی ندیدم!

- خ: در کارهای طنز، مثلا کارهای آقای مهران مدیری را دوست داریم، چون می*شود گفت متفاوت است و با سوژه مخاطب را جذب می*کند، نه با ادا در آوردن؛ برعکس خیلی کارهایی که الان هست. زیاد دنبال این نیستیم که فقط طنز ببینیم. به نظر من بزرگ*ترین طنزها تام و جری است، طنز مدرنی در آن هست، طنز موقعیتی است که با اغراق*کردن، طنز ایجاد می*کند. یا مثلا پلنگ صورتی، که داشت خانه را جارو می*کرد و خود خانه را هم فرستاد داخل جارو برقی! یعنی می*گوید هیچ چیز جدی نیست.

* این ماجرا باعث نمی*شود که به زندگی هم همان*قدر طنز زندگی کنید؟

- خ: تا حالا نشده. ما یک شخصیت مجازی در ذهنمان داریم که این را مثل سریال در موقعیت*های مختلف قرار می*دهیم، شاید هم فقط خودمان بخندیم، این قضیه الان دو سال است که ادامه پیدا کرده و هر روز در موقعیت*های جدید قرار می*گیرد و با آن لحن صدایی که دارد موقعیت را می*سازیم و به آن می*خندیم. این هم یک دیوانگی است! شاید اگر کسی ببیند بگوید که اینها دیوانه هستند.

* یک وقت کلیپ شما رئال است، یک وقت انیمیشن است، می*خواهید فرم*های مختلف را تجربه کنید تا به فرم موردنظرتان برسید؟ یا نه می*خواهید در هر کاری یک کار جدید تجربه کرده باشید؟

- خ: اتفاقا ما از قصد تغییرش دادیم. بر اساس فضای موزیک تغییر می*دهیم. این*طور نیست که بگوییم ما فقط در یک فضای خاص کار می*کنیم. اصلا این غلط است.

- ک: ما معمولا می*نشینیم و فکر می*کنیم که کلیپ چطور باشد و به این شعر و موزیک چه نوع فضایی می*آید.

* ولی آن*قدر تصویرهایتان بر موزیک سوار است که آدم فکر می*کند اول به تصویر فکر کردید و بعد به موزیک.

- خ: نه این*طوری نیست. یعنی همیشه موزیک ساخته شده و بعد تصویر را کار کردیم.

- ح: چون وقتی موزیک را گوش می*دهیم، تصویر*ها در ذهنمان می*آید.

- خ: ما یک موزیک را ممکن است 10 روز و در حالات مختلف فکری گوش کنیم.

- ح: برای همین آخری فکر کنم یک ماه و نیم، دو ماه طول کشید.

- خ: کم*کم کامل می*شود.

- ک: به نظرم کار آخر، موزیک خاصی است، موزیکی نیست که بگویم بعد از این*که کلیپ را ساختیم باعث شده موزیک هم دیده شود. به نظر من وقتی مردم کلیپ می*بینند خیلی بیشتر رویشان تاثیر می*گذارد.

* سناریو*ها کار کیست؟

- ک: کار همه.

* ایده اولیه را کی می*دهد؟

- هر موقع یک کسی.

* مثلا یک دفعه ایده شتر از کجا می*آید؟

- خ: شتر ایده من بود. یکهو پیش می*آید.

* چرا شتر؟

- خ: سورپرایز. چیزی که فکرش را نمی*کنید.

* * تمام وقتتان صرف موزیک می*شود یا این که کار دیگری هم می*کنید؟

- خ: الان نه، قبلا بود، اما الان دیگر نمی*رسیم.

* یک چیزی که در کارهایتان خیلی مشهود است طراحی حرکات است و میمیکتان است. حرکات هرکس مال خودش است یا این که می*نشینید و درباره اینها صحبت می*کنید؟

- خ: حرکات هرکس مال خودش است. یعنی بازی می*کنیم و جلوی همدیگر نظر می*دهیم که در واقع چطوری باشد.

- ح: ولی کلا از درون خودمان بیرون می*آید و آن دو نفر دیگر نظر می*دهند. اول خودمان جلوی آینه تمرین می*کنیم تا در بیاید و بعد نظر همدیگر را می*پرسیم. البته یک چیزی باید در وجود آدم باشد و اگر نباشد آن اتفاق نمی*افتد.

* وقتی آدم مجموعه کارهایتان را می*بیند، فکر می*کند مجموعه*ای از شیطنت*هاست که روی موسیقی سوار شده است. آیا این تعبیر درستی است؟ یعنی سه تا آدم شیطان خواستند که شیطنتی بکنند که حالا این شیطنت با موسیقی و تصویر ادغام شده است؟

- خ: ولی نباید به این شیطنت خیلی ساده نگاه کنید. اگر در عمقش بروید، چیزهای خاصی می*بینید. این شیطنت باعث و بانی همان هدف اصلی بوده.

* دعوایتان هم می*شود؟

- خ: در حد بحث. نه، خیلی نه. اگر هم بشود زود تمام می*شود.

- ح: آخر به رفتارهای همدیگر عادت داریم.

- خ: هیچ کس هیچ قضیه*ای را کش نمی*دهد.

* در بعضی کارهایتان، وسطش یک نوع رپ خوانی دارید. این یک نوع مسخره*کردن رپ است یا به نوعی سوارشدن بر موج روز؟

- خ: نمی*شود صددرصد گفت نگاه مسخره به رپ دارد. اما آن نوع رپی که خوانده شده با رپ*های دیگر فرق دارد.

* فرقش در چیست؟

- خ: در ادبش است. رعایت ادب و سنگینی و مثبت بودن شعر*ها و این*که اصلا منفی نیست؛ البته از دید ما. کاملا می*شود گفت باز هم سعی کردیم قوانین را رعایت کنیم. اصلا رپ هم نیست، رپ ملودی*دار است.

- خ: البته در موج روز هم یک نوع نوکردن هست. رویه*ای که کار ما جلو می*رود مثل رپ*های دیگر نیست.

- ک: اگر هم یک رپر خوب پیدا نمی*کردیم اصلا نمی*گذاشتیم.

* اساسا من فکر می*کنم کار شما آن*قدر خوب هست که احتیاجی به رپ خواندن این وسط ندارد.

- خ: الان این آخری این*طوری است. به نظر من، اگر آن نبود، شاید اصلا این حس ایجاد نمی*شد، این را من از مردم هم زیاد شنیدم.

- ک: مکمل خوبی بود.

* به خاطر رپش است یا به خاطر آن آدمی که شما انتخاب کردید؟

- ک: جفتش.

- خ: آن آدم آن رپ را تولید کرده.

* من فکر می*کنم به خاطر شعر هم هست، چون زیاد شنیدم که درباره*اش حرف می*زدند.

- خ: بله، البته شعرهایی هم که هرکسی می*گوید از شخصیت خودش بر می*آید. شعرهایی که ایشان می*گوید به نظرم همه*اش مثبت است. مثلا تشویق می*کند به خواستگاری رفتن و تشکیل خانواده دادن!

* کلا سراغ بابا زیاد می*روید...

- خ: والله، شما در همین کشور زندگی می*کنید، بابا به نظر شما چه نقشی دارد؟ (خنده) اصلا واقعیت همین بوده دیگر، همیشه کسی که می*خواهد ازدواج کند می*رفته و با بابای دختر صحبت می*کرده. الان هم همین*طور است، اوکی اصلی مال باباست و دختر می*گوید هر چی بابایم بگوید یا هرچی بزرگ*ترها بگویند، که باز این هم یعنی بابام بگوید.

* حالا اگر خودت بابا بودی حاضر بودی دخترت را به یکی از این سه نفر بدهی؟

- خ: ریسک بود دیگر. ریسکش هم بالا بود. ولی خب، چی*کار کنیم دیگر!

* اگر از صفر شروع کرده باشید الان چند هستید؟

- خ: از صفر تا چند؟

* من نقطه شروعش را گذاشتم، ولی ممکن است موردنظر شما 100 باشد.

- خ: یعنی در بازه صفر تا 100 بگوییم چند هستیم؟

- ح: من که می*گویم 70.

- ک: ما همیشه سعی کردیم 80-70 باشیم، بعدا که متوجه شدیم که نه بابا، 40 هم نبودیم!

- خ: نمی*دانم، امیدوارم 100 نباشیم، یعنی 100 ما این نباشد. من دوست دارم 75 باشیم.

- ح: اصلا ما فکر نمی*کردیم که این از قبلی بهتر باشد، ما از قبلی کاملا راضی بودیم. از این اما کامل راضی نبودیم.

* خیلی*ها اما معتقد بودند که قبلی بهتر بود.

- ح: در مردم خیلی ندیدیم، نمی*دانم شاید خودم هم الان بگویم این بهتر است.

- ح: اما باز هم من «بابا تو کی هستی» را بیشتر قبول دارم تا این.

- خ: آن هنری*تر است، یعنی آدم*هایی با ایده*های هنری از آن بیشتر خوششان می*آید.

* شاید هم بعضی*ها اصل آهنگ را می*شناختند و می*دانستند که کاور شده و برای همین از آن آهنگ خوششان می*آمد.

- خ: آخر در کشور ما آهنگ کاورکردن، مالِ مردم خوردن است. خب کاور است دیگر. مثلا یکی آمده به من می*گوید آهنگتان هم که دزدی است، گفتم خب باشد، حالا مگر من آمدم به شما بگویم من موزیسین خیلی بزرگی هستم؟ گفتم دوستش داری؟ خوشت می*آید؟ گفت آره. گفتم خب بس است همین، دیگر چی می*خواهی؟ ما اصلا نوشته بودیم تنظیم، ننوشته بودیم موزیک که!

* مخاطب خودتان را چه کسانی در نظر می*گیرید؟ عامه مردم؟

- خ: ما هدفمان کلا کار با کیفیت و مثبت و دور از ابتذال است. چیزی باید باشد که مردم دوست داشته باشند. چیزی که 80 درصد مردم خوششان بیاید.

- ح: بعضی*ها هستند که فقط کار خودشان را می*گویند خوب است و اصلا به نظر و سلیقه مردم توجه نمی*کنند. حتی اگر موفق نیستند، می*گویند کار ما خوب است و شما نمی*فهمید.

- خ: مثلا دیوید لینچ یک کارگردان است، اسپیلبرگ هم یک کارگردان است، من یک زمانی خیلی فیلم*های دیوید لینچ را نگاه می*کردم، ولی عده خاصی هستند که می*توانند کامل ببیند. اما اسپیلبرگ هر چی فیلم ساخته، بهترین فروش را می*کند و همه می*بینند. فیلم*هایش پیچیدگی خاصی ندارد، ولی کیفیت و تصویر دارد و حتی ادب و اخلاق در آن رعایت شده. من احساس می*کنم در آن طرف هم آنهایی که یک سری مسائل را رعایت می*کنند موفق*تر هستند، نسبت به عرف هر جامعه*ای می*گویم. یعنی کلا به نظر من آدم نباید بگوید این موزیک من خوب است و تو نمی*فهمی، نه، اگر ایشان نمی*فهمد یعنی این که به تو دارد هشدار می*دهد که کارت را اصلاح کن!

- ح: فکر می*کنم یکی از دلایل موفقیت ما همین است که به نظرات بقیه توجه می*کنیم.

- خ: حالا الان نمی*خواهیم بگوییم ما موفق هستیم یا نیستیم، آن را بقیه می*گویند. معمولا ما هر وقت کارمان تمام می*شود، آن را برای اقشار مختلف می*گذاریم؛ از بچه گرفته تا پیر، تا فوق*العاده خاص پسند تا بابا و مامان خودم یا هرکسی. می*خواهیم ببینیم نظراتشان چیست. مثلا موقعی که «خدای آسمون*ها» را کار کردیم، گذاشتیم برای همه تا ببیینند، بعدش که تمام شد، پرسیدیم چطور است، گفتند خوب است، ما که نفهمیدیم، ولی خوب است. حتما این را هم گفتند برای این*که دلمان نشکند. اما در این کارهای آخرمان می*دیدم که چقدر نظر اطرافیان فرق می*کرد.

* یک چیزهایی هست در کارهای شما که کمی عجیب است. مثلا یک وقت صورتک خر می*گذارید، این از کجا آمد؟ فکر کی بود و یعنی چی؟

- ح: کلا این فکرهای عجیب و غریب را اصولا خشایار می*کند.

- خ: اکثر اینها را با هم فکر می*کنیم.

- ح: آره، اما خر را تو گفتی. من گفتم یک رقص داش مشدی بکنند روی آن قسمت، اما تو گفتی بگذار کله خر بگذاریم، خاص*تر می*شود.

- خ: می*شود یک جورهایی گفت هیچ چیز را جدی نگرفته*ایم. بعضی*ها گفتند رقص ایرانی را مسخره کردیم، البته نمی*گویم مسخره نکردیم. بد هم نیست گاهی آدم مسخره کند، یک ذره هم می*خواستیم مسخره کنیم. یک جور اعتراض به این نوع حرکت*ها در کلیپ*های آن طرف آبی*ها است که از مبتذل*ترین شکل*های نمایشی استفاده می*کنند. این کلیپ یک قسمت آخر هم داشت که حذف شد، همان خرها آخرش دارند موزیک راک می*زنند، بعد گفتیم خرهایش زیاد می*شود، اگر آن را هم کار می*کردیم، می*شد گفت که ما هر دو نوع موزیک را مسخره کردیم.

* آن خرها هم خودتانید؟

- خ: بله.

- خ: دقیقا همین است دیگر، یعنی این که چیزی را که فکر می*کنی به انجام برسانی و در واقع به تصویر در بیاوری. همین باعث می*شود طرف خوشش بیاید، چون ممکن است آن را هیچ وقت نبیند. الان تفکر ما این است که ما دوست داریم نشان دهیم که جور دیگری هم می*شود کار کرد. مثلا اگر الان یک خواننده*ای نوآوری*ای دارد، حالا هرکی، به نظر من باید در این کار وارد شود، ولی اگر می*خواهی تکرار کنی اصلا نیایی بهتر است، چون خرابش می*کند.

* کما این*که خراب شده، این کارهای ضعیف چیست که به اسم کلیپ نشان می*دهند؟

- ح: مردم هم می*شود گفت به نوعی تکرار را دوست دارند. موزیک*های تکراری آرام و...

- خ: کسی دوست ندارد، فکر می*کنم از روی ناچاری است، وقتی چیزی نیست...

* چقدر به تنوع تصویری در کلیپتان فکر می*کنید؟

- خ: به همه اینها فکر می*شود، که یکنواخت نشود، بیننده خسته نشود.

- ک: ما کلا هرچی که می*سازیم، از قبل در ذهنمان یک بار ساخته شده، وقتی که تمام شد، ما خیلی تعجب نکردیم، آن*قدر که در ذهنمان دیده بودیم، دقیقا پلان*هایی بود که دیده بودیم و برای کل آن و ثانیه به ثانیه*اش فکر می*کنیم و داستان می*نویسیم.

* اصلا به دنبال مفهوم هم هستید یا نه به دنبال فرم هستید؟ مثلا وقتی که حمید از توی لباسش پرنده در می*آورد، برایتان شکلش مهم است؟

- ک: مفهوم ما را محدود نمی*کند. ممکن است بی*خیال یک مفهوم شویم به خاطر یک پلانی که اگر باشد جذاب می*شود.

- ح: چرا خب، ربط داشت. آن دو تا دارند بازی در می*آورند و یکی گل می*دهد و یکی پول می*دهد، این می*آید و یک کار سورپرایزتری می*کند.

- خ: باید به آن ربط داشته باشد. در واقع وقتی می*گوید «می*شم فدات»، چون قضیه احساسی می*شود و آن کبوتر*ها، مثل دو تا کبوتر عاشق می*شوند. در واقع می*خواهد بگوید ببین من خیلی عاشق*تر ازاین دو تا هستم. حتی اگر در شخصیت آن دو تا دقت کنید، می*بینید اصلا دنبال ازدواج نیستند به نظر من. و شخص رابع که همان رپ است، که اصلا توی باغ نیست، می*آید یک چیزی گفته باشد و می*خواهد از آب گل آلود یک ماهی*ای بگیرد و برود.

* او که می*خواهد بچه*دار شود و زندگی کند.

- خ: خب با لحن خودش دارد می*گوید، با لحنی که هیچ وقت نمی*شود جدی*اش گرفت و تمام چیزهایی که دارد می*گوید دروغ است. یعنی دروغش را هم می*بینید، از بین این چهار نفر، فقط باید حمید را حساب کرد. من اگر بابا بودم دخترم را می*دادم به او!

* یک سری میمیک*های تکی دارید، اما یک سری میمیک*ها یا حرکاتی دارید که در ارتباط با همدیگر است. اینها کار کیست؟ اینها هم جلوی آینه در می*آید یا این*که کسی می*نشیند و طراحی می*کند؟

- ک: مثل چی؟

- ح: مثل بازی شما دو تا.

* یا پلان آخر سوسن خانم.

- خ: پلان آخرش که فی*البداهه و دقیقا در صحرا اتفاق افتاد.

- ح: هی خشایار نگاه می*کرد و خنده*ام می*گرفت، گفت خوبه همین را برویم. 10 بار هم گرفتیم.

- خ: اما آنهایی که من و کیوان بودیم، همه*اش فکر شده بود.

* این که صدای خانم روی شتر باشد هم فکر شده بود؟

- خ: نه توی ادیت بود واقعا.

- ح: آخر از شتر می*ترسیدم و دهانش را باز می*کرد، نمی*توانستم بازی کنم، من هم گفتم بگذار توی صورت خودش حرف بزنم، راحت شوم! شانسی حالا اینها به هم خورد.

* گفتید هنوز خانواده*مان خیلی ما را جدی نمی*گیرند، طی این چند سال تغییری در نگاه شان نسبت به کار شما ایجاد نشده است؟

- خ: چرا، شده خیلی هم شده. اما ذاتا آدم باید هنردوست باشد تا درک کند. مثلا یک ساختمان*ساز، یا کارمند یا کارگر یا هرکسی که هر شغلی دارد هم می*تواند هنردوست باشد. من احساس می*کنم خانواده*های ما خیلی هنردوست نیستند. شاید در این زمینه خیلی تفاوت فکری داریم.

- ح: من که خیلی دارم، پدرم هم ارتشی هستند.

* و هیچ وقت ترمزی نبودند برای شما؟

- خ: نه، پدر من همیشه هم این قضیه را ساپورت کرده و گفتند که اگر فکر می*کنی خوب است برو جلو، ولی تشویقی هم در کار نبوده.

* ولی باز هم دوست دارند مهندس باشید تا بروبکس!

- ح: آن که بله، می*گویند خب کلیپ هم دادی، حالا کی می*روی دنبال کار؟

* فکر می*کنید به کجا می*رسید؟ فکر می*کنید بروبکس چند وقت دیگر می*تواند باشد؟

- خ: واقعا نمی*دانم به کجا می*رسیم. البته بد هم هست که آدم نداند به کجا می*رسد در کل. اما به دنبال این هستیم که بروبکس بتواند فعالیتش را گسترش دهد و در زمینه*های دیگری هم کار کند.

* این زمینه*های دیگر چی هست؟

- خ: تولید آثار هنری. چون فکر می*کنم توانایی این را داریم که کارهایی را هم برای بقیه تولید کنیم. فکر می*کنم اوج کار گروهی ما این خواهد بود که علاوه بر این که یک گروه موسیقی خوبی باشیم برای کشورمان، بتوانیم تولیدات خوبی هم داشته باشیم. ما دوست داریم تحت قوانین کشورمان کار کنیم، ما تمام تلاشمان این سال*ها این بوده که این کار را بکنیم.

* از این که می*توانید رویاهایتان را تصویر کنید، خوشحالید؟

- خ: بله، البته.

- ح: صددرصد، من که خیلی خوشحالم.

- ک: حال می*دهد!

(خنده)

[align=center]

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

[/align]

فعلا ...

آدرس بی هیلتر ریپد شیر :

[align=center]

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

[/align]