امروز در خدمت شما دوستان هستم با نقد مسابقات رویال رامبل من و یکسری از دوستان از جمله هامون عزیز اومدیم براتون نقاط ضعف و قوت رامبل رو بنویسیم و حال این نقد از دیدگاه ما هست و چنانچه شما نکته دیگری به ذهنتون میرسه به ما گوشزد کنید و نظر بدید تا همه ما از این مطلب بهره لازم رو ببریم.
ضعف :
اولین نکته ای که بسیار آزاردهنده به نظر میزسید در رامبل امسال ورزشگاه محل برگزاری مسابقه بود.در جایی که شباهت بسیار زیادی به ورزشگاههای WWF بود.ورزشگاهی که دارای اسکوربورد(ال سی دی) بسیار کوچک و از همه بدتر فاصله انترانس تا رینگ بسیار کم و از اون هم بدتر فاصله ی کم تماشاگران تا بازیکنان در حال ورود بود.شاید اگر این مسابقه در جایی غیر نیویورک برگزار می شد الان شاهد هزار اتفاق و مزاحمت از سوی تماشاگران برای ورزشگاران در حال ورود بودیم.چون هر منطقه تماشاگرانی با فرهنگ خاص خود را دارد.
قوت:
کیفیت پخش تلویزیونی مسابقات واقعا لذت بخش بود و همه اونهایی که این مسابقات رو زنده یدند لذت بردند.کیفیت اچ دی!.واقعا بی نظیر بود.و به قول مایکل کول یکبار برای همیشه رویال رامبل با کیفیت اچ دی پخش میشه.
ضعف:
به نظر میرسه مک من خیلی این روزها بدنبال پول هست تا چیز دیگری.این رو میتوان از نشستن تماشاگران پشت ال سی دی ورزشگاه فهمید.هرچند مدل استادیوم به همین شکل هست اما هیچکس نمیتونه انکار کنه که اگه مک من میخواست میتونست تماشاگران و بازیکنانش رو در راحتی بیشتری قرار بده.
قوت:
افکت ها و کیفیت تصاویر و جلوه های بکار رفته در سطح بالایی بود و واقعا میشه گفت عالی بود.
حالا بررسی مسابقه به مسابقه رامبل:
Rick Flair vs. MVP
این مسابقه از نظر کیفی در سطح پایینی بود و اکثر حرکات و ضربات رد و بدل شده بیش از حد مصنوعی بود .نمونه ی بارز این حرفم رو میتونید در قسمتی مشاهده کنید که وقتی MVP فن Face Buster رو میزنه در واقع اصلا این فن برخورد نمیکنه به فلیر اما او خود رو نقش بر زمین میکنه تا ام وی پی آماده زدن فینیشیر خودش بشه.در همین حال ام وی پی میخواد فن نهایی خود یعنی PLAYMAKER رو بزنه اما فلیر بدل میاد و فینیشیر خودش رو میزنه و جالب اینه که ام وی پی تلاشی نمیکنه تا فلیر رو از خودش دور کنه و مانع آغاز این فن بشه.در حالی که لحظاتی قبل از اون ام وی پی همین فن رو به راحتی بلاک کرده بود.به نظر میرسه مرد پرافتخار کمپانی یعنی فلیر دیگه در حد این کمپانی نیست و زیاده روی و اصرار بیش از حد او برای ماندن در کمپانی داره او رو بیش از پیش خسته و ناتوان نشان میده.بهتره که ریک قدر خودش رو بدونه و کناره گیری کنه هرچند که دیره اما بازم بد نیست.
JBL vs. Y2J
برخلاف انتظار خیلی از افراد این بازی دی کیو شد.در حالیکه خیلیها انتظار پیروزی یکطرف از این دو بخصوص وای تو جی رو داشتند اما این بازی هم در روند دی کیو شدن بازیهای اخیر،دی کیو شد.این مسابقه در آغاز بسیار جالب و واقعی بنظر میرسید اما در 2.3 صحنه رنگ نمایش بر این بازی حاکم شد.به هرجهت دلیل خاصی نمیشه پیدا کرد که چرا جریکو بازی رو دی کیو کرد؟البته شاید بشه گفت او خواست تلافی اتفاقات راو هفته های گذشته رو سر جی بی ال در بیاره چون همونطور که میدونید جی بی ال در راو چنین حرکاتی رو در مقابل جریکو در اورده بود.ولی از دیدگاه کل اگر بخوایم قضاوت کنیم بازی بسیار جالبی بود و شاید همین خشونت های پایان بازی این بازی رو جالب توجه نشون داد.در کل بازی در سطح خوبی بود و در بین بازیهای رویال نمره خوبی دریافت کرد.ضمن این که هردو کچ کار هم آماده نشون دادند.بخصوص جی بی ال که از او انتظارات با توجه به دوری یکسال و نیمش کمتر از این بود اما او ثابت کرد که هنوزم آمادست
Edge vs. Rey Mysterio
این بازی از پیش هم برندش معلوم بود.همگان میدونستند که برنده این بازی اج هست و این امکان برای ری وجود نداره که در اولین رویاروییش با اج بازی رو ببره.همانطور که اج فقط یک پی پی وی بود که کمربند رو گرفته بود.بر طبق انتظار بازهم شاهد دخالتها در این بازی بودیم ولی اینبار از ویکی نه از تیم اج زیرا اونها از میدان به دستور داور اخراج شدن و فرصتی برای خودنمایی بیشتر نداشتند.در صحنه ای ما دیدیم که اج با کار بر روی زانوی ری قصد تسلیم کردن او رو داره در حالی که همگان دیدند اصلا فن به اون شدت نبود و در واقع فشار اونقدر وارد نشد روی پای ری.در این بازی اج و ری بسیار خوب با هم در اجرای فن روی یکدیگر همکاری کردن مخصوصا اج که بسیار مصنوعی تر از ری عمل کرد.صحنهی دیگر در جایی میبینیم که اج و مستریو بالای تاپ روپ هستند و در نهایت تعجب اج با 2 تا مشت آروم از بالای تاپ روپ به پایین میفته که با توجه به شناختی که از اج دارم بسیار عجیب بود.ویکی در بازی دخالت کرد و مانع پیروزی ری شد.سئوال ما اینجاست چرا داور انقدر بی تفاوت از کنار این صحنه گذشت ؟؟؟؟؟؟؟و چرا تمامی مسابقاتی که داخلش داور به بیرون کشیده میشه همین داور رو میگذارند؟؟؟؟؟؟؟در حالیکه هرکسی با دیدن 3 مسابقه کمپانی میفهمه که نباید به بیرون از رینگ توجه داشته باشه و باید شش دانگ هواسش داخل رینگ باشه اما ری بی تجربگی کرد و در اثر یک حرکت ساده و از پیش دیکته شده بازی رو باخت همانطور که انتظار میرفت.در پایان باید گفت ویکی بازیگر خوبی هست زیرا شدت اون 619 اونقدر نبود که او نشون داد.
Jeff Hardy vs. Randy Orton
این بازی هم نتیجش از مدتها پیش در تمام محافل خبری دنیا درج شده بود و حاکی از پیروزی رندی ارتن بود.یکی از نکات جالب این مسابقه چهره رندی بود که تغییر داده بود و آرایش موهای خودش رو دگرگون کرده بود.چند صحنه جالب در این بازی دیده شد.ابتدا در جایی دیدیم که جف یه Leg Drop به رندی زد و رندی رو که گوشه رینگ بود رو به گارد محافظتی کنار زمین زد که اتفاقا ضربه بسیار جدی و محکم وارد شد و کاملا می شد از شدت وارد شدن ضربه اون رو دریافت حتی رندی هم میخواست بازی رو ترک کنه!!!!اما بلافاصله پس از همین صحنه یک صحنه جالب دیگه زمانی بود که جف داشت روی تاپ روپ میومد اما با لگ دراپ رندی مواجه شد و به شدت به بیرون پرتاب شد واقعا ضربه سهمگینی بود.در کل بازی بسیار زیبایی بود و هردو استار بخصوص جف نمره ی قبولی گرفتند.اما این بازی زمانی عالی میشد که سر کمربند نمیبود و نتیجه ی آن از پیش معلوم شده نبود.
30 MAN ROYALRUMBLE MATCH
شاید هرکسی که رامبل رو با شروع تیکر دید دریافت که امشب تیکر شانسی برای پیروزی نداره زیرا باید پذیرفت که تیکر و شاون نمیتونستند به این راحتی داخل باقی بمونند هرچند از این دو هیچ چیزی بعید نیست.بنظر میرسه اگر انونسر این مسابقه لیلیان یا جاستین روبرتز بودند خیلی بهتر از میشل بافر بود.آشکارترین ضعف رامبل حضور نفراتی مثل هورنسواگل و مارلا و نوبل بود هرچند نمیشه که هر 30 نفر رامبل درجه یک باشند اما بودند افرادی که بهتر از این افراد باشند و در رامبل تاثیر بیشتری داشته باشند.اولین نکته این مسابقه ضعیف کردن گریت کالی بود.بازهم شاهد این بودیم که کالی رو قربانی کردند.کسی که پارسال با ورودش رویال رو خلوت کرد بازهم توسط دبلیودبلیو ای خرد شد.کمپانی داره کاری میکنه که باختن او برای همه عادت بشه و از او یک بیگ شوی دیگه بسازه.چیزی که خیلی به چشم میخورد طبق عادت هرساله این بود که هرکس داخل اومد با همکاری دیگران فن های خودش رو میزنه و قدرت نمایی میکنه.اما یک نکته هم جالب بود و اونم این که تریپل زمانی که سینا با اف یو او رو انداخت بیرون هیچ تلاشی برای گرفتن بند نکرد و حتی دست خودش رو از بند جدا کرد.همچنین تیکر هم بصورت فانتزی بیرون افتاد تا ضمن حفظ ابهتش بصورت محترمانه از دور بازی خارج شده باشه.کین هم بنظر میرسید که خیلی مصنوعی از دور مسابقه خارج شد.
کلام آخر:
رامبل امسال جالب بود.اونهم فقط خود مسابقه 30 نفرش.در حالی که همگان تریپل رو با توجه به اتفاقات اخیر در راو قهرمان میدونستند اما کمپانی باهوش دبلیودبلیو ای برگ برنده دیگری رو کرد.
در واقع اونها روی مصدومیت سینا خیلی زیادتر از واقعیت مانور کردند تا کسی خیال این رو نداشته باشه که او قهرمان خواهد شد یا حتی به رامبل میرسه.
و در نهایت او رو شماره 30 فرستادند تا با توجه به مصدومیتش برای قهرمانی راه آسانتری رو در پیش داشته باشه.
به هرحال برد سینا به دلیل غیر قابل پیش بینی بودنش بسیار جالب بود و به طرفداراش هم تبریک میگم.
منتظر نظر و انتقاد و همراهیتون هستیم.
یاعلی














علاقه مندی ها (Bookmarks)