موضوع: » 15 سال پس از مرگ اوون هارت | صحبت های برت هارت ، جف جرت و ... «

R.I.P Owen James Hart




حدود یک هفته از پانزدهمین سالگرد مرگ یکی از بهترین رستلر ها ، اوون هارت می گذرد .

مقاله ی زیر نوشته ی Keith Elliot Greenberg ، یکی از مشهور ترین نویسنده های رستلینگ می باشد که شامل نقل قول های زیادی از

برادران و دوستان اوون است .

در طی روز های آینده سعی می کنم تمام این مقاله را در تاپیک قرار بدم .

امیدوارم لذت ببرید .

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -


هنگامی که برای اولین بار از ترنباکل های گوشه ی رینگ به بالا می رفت الف بچه ای بیش نبود . اوون جیمز هارت کوچکترین عضو از 12 فرزند پروموتر کانادایی مشهور ، استو هارت و همسرش هلن هارت بود .

او هفت برادر و چهار خواهر داشت ؛ شش نفر از برادرانش کشتی گیر بودند ( نفر هفتم ، دین ، به دلیل مشکلات جسمی اش داور شد ) و چهار خواهرش با چهار کشتی گیر دیگر ازدواج کردند . او احساس

تنهایی می کرد .

اما برادر بزرگش برت هارت می دید که او زیرچشمی پشت سرش را نگاه می کرد ، سر جایش می استید و به پشت به وسط رینگ ملق می زد :

" او به تاپ روپ می رفت و این کار را بار ها تکرار می کرد . "

برت هارت معتقد است اگر اوون هنوز زنده بود به عنوان یک گزارشگر ، مثل جری لاولر یا جان لیفیلد ، در Wwe کار می کرد و نه به عنوان یکی از عوامل بکستیج ؛ زیرا او هیچ گاه نمی توانست دوری فرزندانش

را تحمل کند .

اما او شانس گزارشگری یا حتی کار در بکستیج را از دست داد ؛ زیرا در 23 ماه مِه سال 1999 ، در حالی که لباس گیمیک " بلو بلیزر " خود را به تن کرده بود ، با قصد یک انترنس زیبا - و شاید احمقانه - خود

را از سقف آرنای کِمپِر در کانزاس سیتیِ میسوری به پایین انداخت .

تراژدی های همانند مورد یاد شده در این بیزنس قبلاٌ هم رخ داده بود ؛ سکته ی قلبی مایک دیبیاسی ، پدرخوانده ی تد دیبیاسی ، هنگام مسابقه اش در مقابل من ماونتن مایک در سال 1969 در

تکزاس و همچنین سرنوشت مشابه لری کامرون - که مدتی هم در پروموشن خانواده ی هارت ، استمپد رستلینگ ، کشتی می گرفت - در مبارزه با تونی سنت کلِر در سال 1993 در آلمان از جمله

این تراژدی هاست .

مارتی جونز ، کشتی گیر انگلیسی که سابقه ی مسابقه دادن با اوون را در سال 1987 داشت می گوید :

" بسیار ناراحت کننده است وقتی که مرد با استعدادی پایش می شکند ، اما این مورد غیر قابل باور بود . من در ابتدا فکر می کردم دروغ است ! "

کسانی که با او در سفر هایش به سمت رینگ ها در شهر های مختلف همراهش بودند ، هر کدام خاطراتی دارند . جف جرت ، هم تیمی اوون هارت که با هم دو ماه در سال 1999 صاحبان تایتل های تگ تیم

بودند و همچنین یکی از بهترین دوستان وی بوده است می گوید :

" هر کسی که با اوون رفت و آمد داشت سعادت بزرگی نصیبش بود . چه در رینگ و چه بیرون از آن ، وقت گذرانی با او بسیار لذت بخش بود . "

برادر بزرگش ، راس هارت ، از او به عنوان استاد تقلید یاد می کند :

" وقتی با او در خیابان قدم می زدید و یک سگ از کنارتان رد می شد ، او صدای پارس سگ را در می آورد و فکر می کردید آن سگ می خواهد به شما حمله کند ! او اولین بار این کار را با آلتیمیت -

واریور انجام داد ، واریور از ترس از روی پیاده به خیابان پرید و پا به فرار گذاشت !"

جیم کورنت ، منیجر مشهور می گوید :

" اوون کلیشه ی حوصله سر بر بودن کانادایی ها را از بین برد . "



- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ادامه دارد ...

وقتی آن ها تنها در ماشین نزدیک آرنا نشسته بودند ، جف جرت پی برد اوون تمایل عجیبی به بحث در مورد هر چیزی غیر از رستلینگ را دارد .

" این چیز عجیبی بود . مخصوصا برای ما که در چنین خانواده هایی به دنیا آمدیم . "

جَرت و هارت ، هر دو در خانواده هایی بزرگ شدند که پدرانشان عمر خود را در راه رستلینگ و پروموتینگ رستلینگ صرف کرده بودند .

" آن موقع پدرانمان نه تنها با 20 تا 25 رستلر سر و کار داشتند و مراقب بودند تا سر وقت در شو ها حاضر شوند ، بلکه باید نگران خانواده ی آن ها و رسیدن به آن ها را نیز می کردند ، بنابراین نگاه شما به بیزنس عوض

می شود . "

برت هارت می گوید اوون در نوجوانی در یک شو محلی در Rockyford Rodeo ، که یک ساعت با Calgary فاصله داشت ، با ماسک ، پرفورم می کرد . برت می گوید :

" او این مسابقات را برای فان انجام می داد و میلی به پرفورم فول تایم در رستلینگ نداشت . او دوست داشت آتش نشان شود . اما با او صحبت کردم و گفتم که چه قدر می تواند در رستلینگ موفق شود ... "

مانند فرزندان دیگر استو - و همچنین رستلر هایی نظیر کریس بنوا ، کریس جریکو ، برایان پیلمن ، لنس استورم و رودی پایپر - اوون هم نزد پدرش در Dungeon معروف آموزش دیده است .

استو به شاگردانش آموزش می داد که چگونه کشتی بگیرند . راس هارت می گوید :

" او طوری به ما آموزش می داد که اگر فرض کنیم در ژاپن یا هند هم مبارزه می کردیم و یک طرفدار برای اثبات غیر واقعی بودن رستلینگ ما را چلنج می کرد باید آماده می بودیم ! اگر شما دستتان را به او

می دادید ، او 20 تا 30 دقیقه چند سابمیشن هولد رویتان انجام می داد تا از پا در بیایید ! هدفش خوار شدن شما نبود ولی این تنها راه آموزش بود که جواب هم می داد . "

وقتی از سراسر دنیا رستلر هایی برای پروموشن پدر اوون ، Stampede Wrestling ، می آمد ، اوون نیازی نداشت که خانه را ترک کند تا از رستلر های ژاپنی سابمیشن ها و تمرینات استقامت را یاد

بگیرد . او همچنین از کشتی گیران انگلیسی حرکات تکنیکی زیادی آموخت . راس هارت می گوید :

" البته او کپی نمی کرد . او از حرکات الهام می گرفت و مجموعه ی حرکات خودش را درست می کرد ."

وقتی استار های تاپ استمپد رستلینگ - همانند برت هارت ، بریتیش بولداگز ، جیم نایدهارت ، دیوی بوی اسمیت و داینامیت کید - در اواسط 1980 به Wwf پیوستند ، استو برای زنده نگه داشتن پروموشنش

از دیگر پسرش بروس هارت و رستلر هایی نظیر کریس بنوا ، ماکان سینگ ، برایان پیلمن و هیروشی هاسه استفاده کرد . ولی به عقیده ی برت هارت :

" این اوون بود که بیزنس پدرم را نجات داد ."

اوون بیشتر از چیزی که انتظار می رفت درخشید . راس هارت می گوید :

" او مونسالت هایی انجام می داد که هیچکس حتی از تایگر مَسک و گرَن هَمادا ( اولین رستلر ژاپنی که حرکات لوچا لیبره ی مکزیکی را جزو آرسنالش آورد ) هم انتظار نداشت ! من کسی را به یاد نمی آورم

که انقدر سریع در این بیزنس پیشرفت کرده باشد ."





-------------------------------------------

ادامه دارد ...