آیا بازگشت خشونت به wwe مشکلات را حل خواهد کرد؟ممنون از صبر و حوصله ای که به خرج دادین...و این مقاله مطالعه کردین
مدت هاست که بسیاری از طرفداران از کیفیت مسابقات در پی جی اراء گله دارن..معتقدن که پی جی اراء مانع از بروز خشونت و استعداد واقعی استارها میشه..و همین عامل موجب تکراری شدن مسابقات و خسته کننده شدن اونها میشه ..اما آیا پی جی اراء فقط مانع از بروز خشونت میشه...فقط خشونت که از رسلینگ حذف شده؟ آیا فقط این نبود خشونته که باعث ضعف در کیفیت مسابقات میشه؟آیا با بازگشت خشونت همه مشکلات wwe حل خواهد شد؟ تصمیم گیر نهایی بر عهده شماست..اما بد نیست نگاهی به خشونت در ادیتود اراء (سال 1996 تا 2005) و پی جی اراء(2007 تا کنون ) داشته باشیم ..
هر چی کمپانی در دهه نود جلوتر میرفت بیشتر به مشکل برخورد میکرد..چون کمپانی رقیب wcw داشت بدجوری از اونها جلو میرفت پس باید فکری میکردن..با رفتن هوگن از wwf اوضاع بدتر هم شد ..کمپانی چهره اصلی خودش رو از دست داد و راسل مینیا بدون مین فیس شد..پس کمپانی تصمیم گرفت خشونت رو در مسابقات به طرز باور نکردنی افزایش بده..مسابقه استیو آستین و برت هارت در راسل مینیا گویا همه چیز هست..کمپانی کم کم برای اولین بار خون رو وارد این رشته کرد.اگر قبلا جیک رابرتز و مارش(که در ریرنگ بازوی ماچو من رو گزید)غیر عادی بودن..الان دیگه باید عادی میشدن..کمپانی دوره جدیدی رو با نام ادیتود اراء که نشان دهنده گرایش و تفکر جدید کمپانی بود آغاز کرد..کمپانی با ساخت گروه دی اکس و تغییر در دیواز پارت خودش راه متفاوتی رو انتخاب کرد اما خشونت رکن اصلی این تغیر و گرایش بود..کم کم تمامی استوری ها و فیود های مهم ختم به مسابقات خشونت باری در رینگ میشدن..دیگه تا سال 98 همه چیز عوض شده بود..مسابقات هل این سل واقعا جهنم محصور بودن..خشونت..خون..اشک..اینها تفاوت اصلی wwf با wcw بود..
اما کمپانی به چهره های جدید برای ارائه این خشونت نیاز داشت..چهره های جوانی مثل مایکلز و آندرتیکر ..استیو آستین و میک فولی پرچم داران خشونت ادیتود اراء بودن..به لطف کاراکتر منکایند(میک فولی) و آتیش زدن جیم راس تو برنامه زنده مسابقه رینگ آف فایر هم به کمپانی اضافی شد..و خیلی از عوامل بک استیج کمپانی قربانی درگیری کین و آندرتیکر شدن و هر بار تو این فیود یک نفر زنده زنده میسوخت و ما هر بار امبولانس رو داشتیم..دیگه وجود خون طبیعی شده بود..آتیش زدن هم همینطور..حتی پای وینس مکمن تو یه مسابقه رینگ اف فایر سوخت..ستاره های جوانی مثل اج و کریسشن و گن گرل گروه مخفو د بروود رو تشکل دادن و هربار حریف خودشون رو غرق در خون میکردن..حالا خشونت کاملا پذیرفته شده بود..و کم کم کمپانی حرکات ریسکی خودش رو هم بیشتر کرد..که نتیجش مصدومیت های پیاپی استارها شده بود..اما کمپانی که حالا یه چندسالی تجربه کسب کرده بود تصمیم گرفت با ورود به هزاره جدید میلادی همه چیز رو متفاوت از سابق کنه..
![]()
بعد از سال 2000 خشونت کمپانی به اوج خودش میرسه..دیگه دیواها تو تمام استوری های مهم کمپانی نقش دارن هرچند ریز کوچیک مثل توری در استوری کین با اکس پاک یا بزرگ و مهم مثل استوری های خانواده مکمن..همونطور که میدونید خشونت به دو دسته تقسیم میشه ..خشونت خارج از رینگ ..و یا خشونت درون رینگ که یعنی خشونت در مسابقه..استوری لاین های مهم کمپانی همگی شامل خشونت های خارج از رینگ میشدن..مثل استوری فوق نفرت انگیز آندرتیکر و ریک فلر..که تیکر با ربودن پسر فلر و کتک زدنش، فلر رو مجبور به مسابقه با خودش کرد..یا استوری استیو استین و راک یا استیو استین و مکمن یا استیو استین و برایان پیل من..یا شین مکمن و کین..کمپانی میدونست چه طور باید تنو ر مسابقه رو داغ نگه داشت..با خشونت در خارج رینگ..اما خشونت خارج از رینگ ادیتود ارا با مال الان خیلی فرق داشت..قطعا پنچر شدن اتوبوس بیگشو و ریخته شدن سس رو سرش توسط البرتو دلریو رو به یاد دارید.مثلا این یه نمونه از خشونت خارج از رینگ پی جی اراءست..در صورتی خشونت خارج از رینگ ادیتود ارا کوچکترینش میشه حمله راک به آستین روی پل و غرق کردنش در رودخانه...
یا حتی بهترین استوری لاین های پی جی اراء رو به یاد بیاریم..رندی ارتن و تریپل ایچ..حمله به خونه رندی ارتن توسط هانتر و یا محصور کردن هانتر توسط ارتن و کتک زدن همسرش جلو چشماش..یا مثلا استوری گروه نکسز که در بک استیج همه چیز و همه کس رو میزدن و داغون میکردن..یا آخرینش کین و زک رایدر و جان سینا..حملات پراکنده کین به سینا و رایدر..واقعیت اینه که خشونت خارج از رینگ همیشه به منزله خونی کردن یا مصدوم کردن حریف نیست..بلکه یه حمله ساده در بک استیج هم همونقدر جذابه..ولی هرچی خشونت بیشتر هیجان بیشتر ..اما برای داشتن یه استوری خوب همیشه باید باشه..چون باید بشه فاصله مسابقات رو طوری پر کرد که تماشاچی تشنه دیدن مسابقه باشه.اجرای مداوم پرورمو و جلوگیری از درگیری هم نشون داده که خیلی ایده خوبی نیست و نمیتونه اون هیجان لازم رو به یونیورس بده..و همه دلشون میخواد که مسابقه ای ببینن که خشونت خارج از رینگ داشته ...و این طبیعیه..
اما خشونت داخل رینگ..که منظور از اون یعنی داشتن یه مسابقه که استارهاش همدیگه رو لت و پار کردن..اینجا هم منظور فقط خونی شدن نیست..مثلا مسابقه براک لزنر و سث رالینز مسابقه خشنی بود..ولی خونی نداشت(خیلی کم خون داشت...خیلی کم...واقعا کم)چرا خشن بود چون فنون سنگینی روی رالینز پیاده شد..اما در قیاس با خشن ترین مسابقات تاریخ این رشته این مسابقه اصلا خشن نیست..اما مسابقاتی که خون درشون هست حتما خشن هستن؟؟بله صد در صد..اما آیا تماشایی هم هستن؟خوب بزارین بریم سراغ دو تا مثال ساده..مسابقه سینا و لزنر تو اکستریم رولز رو به یاد بیارید..ضربات سنگین از هردو استار..مقاومت هردو و در نهایت خون..بله هردو خونی شدن..اما اون مسابقه مسابقه تماشایی از اب در نیومد..اشتباه نکنید..اصلا مسابقه بدی نبود..خیلی هم خوب بود اما نسبت به مسابقه باتیستا و تیکر در سر وایر سریس 2007 که دو برابر اونها خون و خشخونت داشت یا مسابقه تیکر رو لزنر در نو مرسی خیلی خوب نبود..یا مثلا مسابقه باتیستا و تریپل ایچ در راسل مینیا 21 که تریپل ایچ که خونین و مالین شد اما مسابقه خیلی قشنگ نشد..گاهی اوقات خشونت زیاد موجب افت سرعت مسابقه و اجازه ندادن به استار برای انجام فنون میده...
![]()
اما در نقطه مقابل مسابقاتی بودن که علاوه بر داشتن خشونت ، فوق العاده جذاب شدن..بزارین یه مثال نسبتا جدید براتون بزنم..مسابقه اج و میک فولی در راسل مینیا 22 ..یه مسابقه هاردکور..که عنوان خشن ترین مسابقه تاریخ راسل مینیا رو از آن خودش کرده..آتیش..سیم خاردار..پونز..خون..حتی برای لیتا از این مسابقه یه دریم مچ رو ساخت..برای داشتن جذابیت در سمابقات خشن باید سراغ استاری با این توانایی بریم ..خیلی از استارهای نسل جدید به لطف تغییر نسل دیگه اون ریسک رو نمیکنن( البته به جز کمپانیczw قطعا)چون wwe سلایق رو تغییر داده و عمده طرفدارا به سراغ مسابقاتی با خوشنت کمتر رفتن..و اونهایی که کماکان خشن باقی موندن..خشونت رو به اوج رسوندن و طرفدارای خاص خودشون رو دارن..البته بعضی کمپانی ها در طی یک سال گذشته سعی کردن دوباره مقداری خشونت رو به مسابقات اضافه کنن ..برای سود بیشتر یا جذب تما شا چی یا هرچی..
اما مشکل بزرگ کمپانی اینجاست که کمپانی فقط خون رو حذف نکرده..بلکه حرکات ریسکی و زیبا و های فلایینگ رو هم به عنوان خشونت در نظر گرفته و اونهارو دیگه کمتر میبینیم..اینک نکته اساسی کاره ..اینکه فقط خون خشونت نیست..خشونت یعنی درد ..کبودی..فریاد..اشک..تمام مختصات مسابقه المنیشن چمبر همین رو میگه اما مدت هاست که کمتر حرکات درداوری در این مسابقه میبینم..مثلا مسابقه شان مایکلز و اندرتیکر در راسل مینیا 26 به یاد بیارید..به نظر من که بهترین مسابقه تاریخه و فوق العاده جذابه ولی چراهیچ کس نمیگه اون مسابقه خشنه؟؟ با این که انبوهی از فینیشرها و سیگنیچر مووها و حرکات ریسکی و خطرناک دیدیم؟ چرا نمیگیم خشن؟؟ یا مثلا مسابقه راک و سینا..کلی فینیشر و حرکت سنگین و سیگنیچر موو..ولی بازهم نمیگیم خشن!!ایراد از ماست که خشونت رو فقط در خون دیدیم..اما اینطور نیست..خشونت یعنی همون ریسکی هر استار قبول میکنه تا مسابقه رو جذاب تر کنه..یعنی پذیرش ضربات سنگین..
![]()
اما مشکل اینجاست که دیگه همین خشونت بدون خون هم داره از یاد میره و کلا همه چیز داره گل و بلبل میشه خوب در این اوضاع که اکثر استارهای کمپانی دارن فیزیکی کار میکنن و همه فقط به بزرگی ماهیچ اهمیت میدن و های فلایر ها خیلی کمتر شدن..پس خشونت هم باید وارد مرحله جدیدی بشه..یعنی الان دیگه خون حداقل انتظار هر هواداریه..چون هر استار حداقل 100 کیلو وزنشه و فینیشرش یه حرکت خونه خراب کن!!پس باید انتظار چیز جدیدی رو داشت..یا مسابقه تا سر حد مرگ..مثل راک و سینا ..یا مایکلز و تیکر..یا خشونت بی نهایت..مثل لزنر و تیکر یا باتیستا و تیکر..با اینکه کمپانی استارهای زیادی با این توانایی داره اما خوب بنا به دلایلی که هممون میدونیم راضی به این کار نمیشه..اما سوال نهایی اینجاست که کمپانی باید سراغ خشونت خارج از رینگ بره تا استوری هاش جذاب تر بشن؟؟ یا خشونت در مسابقه؟کدومش به درد حال الان کمپانی wwe میخوره؟؟













پاسخ با نقل قول






علاقه مندی ها (Bookmarks)