قسمت دوم مقاله خودکشی کریس بنوا فردا ساعت 8 صبح آپ خواهد شد.(در همان تاپیک)
همه کارشناس ها قبول دارن که راسل مینیا 27 آغاز یه سقوط بود..آغاز سقوط کیفی راسل مینیا..اگه راسل مینیا در دهه نود تنها پی پی وی مهم کمپانی بود الان دیگه تنها ایونت خاص کمپانی نیست...الان تقریبا هر ماه کمپانی یه پی پی وی برگزار میکنه..اما همچنان اعتقاد داره که راسل مینیا بهترین ایونتشه..چرا و به چه دلیل؟ خوب چون راسل مینیا نقطه اوج خیلی از استوری ها و نقطه پایان خیلی از فیود هاست..چون مسابقات بسیار با کیفیتی در اون برگزار میشه..مسابقاتی نادر و بی همتا و قراره که مچ کارد رویایی هر سال فقط در این ایونت قرار بگیره...درسته..تمام این هایی ک گفتم دلیل خاص بودن راسل مینیا بود..و نزدیک 15 سال تمام همه این شروط در طول برگزاری راسل مینیا ها حاکم بود..با آغاز ادیتود اراء راسل مینیا هم جلوه خاص خودشو رو پیدا کرد..یعنی دیگه بهترین نبود..یعنی جایگاه جاودانش در گلدن اراء رو از دست داد اما همچنان خاص بود..همین شرایط بر پی جی اراء هم حاکم بود..یه ایونت نسبتا خاص ب مسابقات جذاب..اما پس از راسل مینیا 27 همه چیز عوض شد..راسل مینیا هم تبدیل شد به یه ایونت دیگه...ایونتی که فقط یک یا دو مسابقه خوب لازم داشت..و همین دوتا مسابقه خوب هم نیازی به یه استوری جذاب نداشتن..همین شد که رفته رفته به سالگرد پنچ ساله راسل مینیا نزدیک شدیم..سی امین سلگرد راسل مینیا باید خیلی خاص میبود..همونطور که راسل مینیا 25 بود..اما نتیجش بیشتر شبیه شکست بود..همه کمپانی رو به خاطر این راسل مینیا سرزنش کردن..اما آیا مشکل در کیفیت مسابقات بود یا استوری های ضعیف یا منجمنت داغون کمپانی؟ آیا اصلا راسل مینیا 30 بد بود؟
راسل مینیا 20..حدود 10 سال پیش کمپانی کار سختی رو پیش رو داشت..باید بیست امین سالگرد راسل مینیا رو برگزار میکرد..اونم در حالیکه تعداد زیادی استار رو در راسترش مستعد میدید..از طرفی به دنبال چهره سازی بود و از طرفی تعداد استارهای wcw خیلی زیاد بود..کمپانی باید هردو برند رو راضی نگه میداشت..پس از 2 ماه قبل از راسل مینیا تکلیف خودش رو مشخص کرد..تصمیم گرفت تا دو چهره جدید رو در راسل مینیا به عنوان قهرمان جهان مطرح کنه و دو چهره محبوب رو در راسل مینیا بازنشسته..از سمت دیگه برد سینا و اولووشن در این شو کاملا نشون میداد که کمپانی فقط به فکر ایندس.. و با پوش خوبی که به استار های جوونش داد و همچنین با جاب کردن امثال راک و انگل و مایکلز تصمیم درستی رو گرفت..هم شو زیبایی رو خلق کرد هم پایه یه نسل جدید رو ریخت..10 تا مسابقه که به جرئت میشه که گفت 6 تا از اونها واقعا با کیفیت بودن..مسابقات نسبتا کسل کننده ای هم داشتیم..مثل مسابق انگل و گوئررو..و یا مثلا مسابقه شیطنت امیزی هم داشتیم مثل مسابقه توری ویلسون و استیسی کیبلر و سیبل و میس جکی که حسابی درجه حرارت شو رو بالا بردن..اما در عوض مسابقات بسیار با کیفیت و تاریخ سازی هم دیدیم...مثل تریپل ترت مچ بین بنوا و هانتر و مایکلز..و یا مسابقه اولووشن و راک و فولی...بیست امین سالگرد راسل مینیا تونست نمر قبولی بگیره و یه سرو گردن بالاتر از بقیه شو های سال باشه..این راسل مینیا همه رو راضی نگه داشت و جرقه آغاز یه نسل جدید رو زد...
راسل مینیا 25...در این سالگرد ویژه چهر های جدید معرفی شده بودن..همگی در نوع خودشون ستاره های بی بدیلی بودن و همگی اماده درخشش و قهرمانی..کمپانی برنامه ویژه ای برای این سالگرد داشت..دو مسابقه سر تایتل های جهانی به طرز خاص و ویژه ای جذاب بودن..مسابقه اسمکدان کیفیت بالایی داشت و مسابقه راء فیود فوق العاده ای..اما از همه مهم تر جدال آندرتیکر و شان مایکلز بود که تونستن بهترین میابقه تاریخ wwe رو خلق کنن..مسابق ای به شدت زیبا و چشم نواز که همه رو بیش از حد هیجان زده کرد...یه مانی این د بنک لدر مچ عالی که پر بود از حرکات های فلایینگ و جذاب و ریسکی..غیرقابل وصف..و درگیری عجیب و غریب اما دیدنی بین جریکو و میکی رورک..و دیدن این که پیرمرد های wwe با این سن و سال چه طور در قامت یک هال اف فیمر مثل یک رسلر 30 ساله میجنگن و فنون های زیبا رو به اجرا در میارن..باخت چند ثانیه ای جی بی ال و بتل رویال دیواها هم مسابقات سرگرم کننده شو بود..و مسابقه جف هاردی در مقابل مت هاردی هم یه سمابقه کامل بود..چه از نظر استوری و چه از نظر کیفیت خود مسابقه ..این پی پی وی 8 مسابقه داشت که 5 تاش واقعا کیفیت بالایی داشتن و به شدت جذاب بودن..در این سالگرد هم کمپانی یه مچ کارد نسبتا رویایی رو ساخت و سود خوبی هم به جیب زد..حتی با وجود غیبت بعضی استارهای مهم و تاثیر گذار از جمله باتیستاو.. کمپانی بازهم تونست یه شو قابل قبول و جذاب رو خلق کنه..یه سالگرد با شکوه و دیدنی که قطعا تا مدت ها در یاد خواهد موند...
و اما راسل مینیا 30...بزارین در اغاز طرح اصلی کمپانی رو توضیح بدم..اگه راسل مینیا 20 آغاز یک نسل بود و راسل مینیا 25 نقطه اوج اون نسل..پس باید راسل مینیا 30 پایان باشکوه این نسل باشه..درست حدس زدید قرار همین بود..قرار بود تا با بازگشت باتیستا در رویال رامبل و درگیریش با ارتن،سینا هم به این استوری اضافه بشه و ما شاهد یه ترپل ترت مچ رویایی در راسل مینیا باشیم..3 استار از یک نسل..در مقابل هم..3 استار که قرار بود به یک اندازه باهم مشکل داشته باشن..و هیچ کدوم دیگری به اون یکی ترجیح نده..باتیستا از سینا کینه به دل داره چون موجب تحقیرش در سال 2010 شده..اما به دنبال گرفتن تایتل از ارتنه..ارتن ایتل رو از سینا گرفته اما همونطور که همیشه گفته باتیستا بزرگترین و جدی ترین خطر کریرش بوده..سینا هم کینه عمیقی از ارتن به دل داره چون تایتلش رو به اون باخته اما میدونه باتیستا زخم بدی خورده و به دنبال انتقامه..یعنی یه تریپل ترت مچ واقعا جذاب و دیدنی..از طرفی هانتر هم با برایان مسابقه میداد و استوری اونها در لاین جدا گونه ای دنبال میشد..و وایات فمیلی هم میرفتن سراغ شیلد..اما اینگونه نشد...کمپانی در عین ناباوری تصمیم گرفت که برایان به جای سینا در مین ایونت راسل مینیا قرار بگیره..البته به شرط اینکه بتونه هانتر رو در مسابقه اقتتاحیه شکست بده..سینا هم رفت به مصاف وایات فمیلی و شیلد هم رفتن به مصاف نیو ایج اوت لاز و کین...صادقانه بگم خیلی اغیر منطقیه که مسابقه افتتاحیه مسابقه ای باشه که برای یه استار شانس چلنجر شدن در مین ایونت رو به ارمغان بیاره..مسابقه هانتر و برایان کیفیت خوبی داشت..دیدنی بود و اگه تحت الشعاع مین ایونت شو قرار نمیگرفت قطعا بیشتر دیده میشد..البته مصدومیت برایان واقعا جای سوال داره..مسابقه شیلد و نیو ایج و کین افتضاح بود..شیلد(یا بهتر بگم رومن رینز)هرکاری که میخواستن کردن..رود داگ و بیلی گان مثل اسب کتک خوردن و مسابقه هیچ جذابیتی نداشت..تمام...مسابقه سینا و بری وایت واقعا خوب و دیدنی بود..از نظر کیفی سطح خوبی داشت..اما از نظر استوری و فیود اصلا مشخص نبود و نقاط مبهم زیادی وجود داشت..با این حال مسابقه خوبی بود...و مسابقه اندرتیکر و براک لزنر..بهتر در این مورد صحبت نکنیم..یه فاجعه که قبلا در موردش بحث کردیم..بوکینگ افتضاح..کیفیت فاجعه..پایان کابوس وار...و مسابقه بتل رویال..وقتی در یک ایونت بتل رویال به جای پری شو در خود شو قرار داره کاملا مشخصه که کمپانی هیچ برنامه مشخصی نداشته و به دنبال پر کردن شوئه...
وارد کردن چند استار درجه یک به این مسابقه نشون میده کمپانی قصد جذاب تر کردن مسابقه رو داشته..مسابقه هم الحق خوب و دیدنی بود..اما هیچ نکته و غافل گیری نداشت..هیچی..هیچ سورپرایزی..هیچ حرکت جذابی..حی تقلا کوفی کینگستون برای حذف نشدن هم اون سال خیلی دیدنی نبود..در نهایت هم مین ایونت..بله درست حدس زدید هیچ خبری از **** ها نبود..کلا کمپانی دیواهارو حذف کرد و همون مسابقه به در نخوری که قرار بود بین 4 تا **** برگزار بشه هم کلا فراموش شد..از طرفی این شو کلا 6 تا مسابقه داشت..چه افتضاحی..فقط 6 تا..اون هم به لطف بتل رویال..اما کمپانی تصور کرد که ساختن یه تمثیل اسطوره ای از دنیل برایان میتونه کل این ضعف رو پوشش بده..پس برایان در مین ایونت حاضر شد و 3 تا استار رو با بازوی مصدوم کتک زد و قهرمان شد..اشتباه نکنین کیفیت مسابقه بد نبود..خوب هم نبود..اما نسبتا راضی کننده بود..اما اواخر مسابق به شدت اناامید کننده بود..به شدت..اینکه برایان یهو تبدیل بشه به من آن فایر و برانکارد و آمبولانس رو فراموش کنه و 3 تا از بهترین های تاریخ این رشته رو یک تنه در عین مصدومیت لت و پار کنه واقعا خنده داره..یه توهین بزرگ به شعور هوادار..اما به لطف اون شعار yes...همه سالن دوست داشتن که شخص برایان قهرمان بشه و اینگونه هم شد که یونیورس جوگیر کل شو ضعیف رو فراموش کرد و چسبید به این قهرمانی که هیچ دوامی هم نداشت..ایراد از برایان نبود..اتفاقا برایان رسلر با استعداد و توانایی بود..استار اینده دار که قهرمانی حقش بود..اما برنامه ریزی کمپانی واقعا خنده دار و ضعیف بود..این ایونت اصلا در حد اسم راسل مینیا نبود..تنها نکته مثبت شو حضور 3 تا از بزرگان تاریخ پرو رسلینگ در آغاز شو بود..راک و هوگن و آستین یکی از بهترین پرومو های تاریخ کمپانی رو کات کردن و واقعا لحظات جذاب و به یاد موندنی رو خلق کردن..اما بقیه شو فقط یه گاف بزرگ بود..و میشه گفت سطح کیفی راسل مینیا 30 از همه راسل مینیا های تاریخ پائین تر بود..بد ترین راسل مینیا تاریخ بدون شک راسل مینیا 30 بود...











پاسخ با نقل قول




اتفاقا استوری زیبایی رو خلق کردن و خوب هم ادامه ـش دادن حالا باز هم نمی دونم ستوری رو شما چه شکلی و از چه دیدگاهی دیدین میگین مشخص نبود جالبه!
دیدین چقدر زیرپوستی قشنگ بازی کردن انگار فیلم صامته
) آها این نکته که میگی هیچ حرکت جذابی همون بلند کردن بیگ شو توسط سزارو خودش یه قدم مثبت بود که فکر کنم می خواستن یادی هم بکنن از رسلمنیا سه و اون حرکت هوگن و اندره د جاینت (تو اون مایه ها)




علاقه مندی ها (Bookmarks)