Can You See Me Now
منفور یا محبوب، او بازگشته است، هیولایی بنام براک لزنر.
مهم نیست چه کسی نقش اول این بازگشت باشد، مهم هیجان چالشی است که با این مرد عجین شده است.
از شایعه حضور او برای اولین بار در UFC تا واقعیت پررنگ حضور او در ایونتهای تاریخی.
نمی توانید با شنیدن نام این فرد، حس بی تفاوتی داشته باشید، در قلب شما او یا منفور است یا محبوب، درست همانطور که روندا رزی، کانر مک گرگور و جان جونز.
شاید شما هم همین احساس را داشته باشید و با بازگشت او این احساس درونتان شعله کشیده باشد، هیجان.
تردیدی به خود راه ندهید که همین احساس درون هیولای این ماجرا هم شعله کشیده و او را به جایی باز گردانده که هیجان "واقعی" به آن تعلق دارد،
هیجانی که شاید با شکست آندرتیکر بزرگ در رسلمنیا نیز بدست نیاید، نه اینکه آندرتیکر افسانه ای و بی نظیر نباشد که هست،
نه اینکه WWE هیجان نداشته باشد که دارد، نه اینکه طرفداران کمتری دارد یا کمتر جلب توجه می کند که ابداً اینطور نیست،
تنها و تنها به این خاطر که وقتی در اکتاگان پیروز میشوی یک حس واقعی و خالص درون وجودت زبانه می کشد، نه تنها درون خودت که تمام دوستداران و عاشقانت.
براک لزنر در دوران حضور خود در UFC چالشهایی بزرگ را تجربه کرد، و از غرور و شادی تا غم و نفرت و حسرت را هم برایمان به یادگار گذاشت.
از اولین مبارزه در برابر فرانک میر و غافلگیری و شکست در برابر دیدگان دوستان، تا کسب عنوان قهرمانی با شکست رندی کوتور افسانه ای؛
از بازگشت تاریخی و پیروزی غافلگیرکننده در برابر شین کارون و دفاع از عنوان قهرمانی تا سقوط دلخراش در برابر کین ولسکز بزرگ و از دست دادن قهرمانی؛
از پایان دراماتیک و ناباوارانه در برابر آلیستار اووریم و تصمیم به ترک سازمان برای همیشه تا بازگشت ناگهانی و جنجالی به ایونت تاریخی UFC-200.
ارمغان براک لزنر برای دوستداران WWE و UFC بی شک بزرگ و قابل ستایش بوده است. شاید او در UFC یک مبارز کامل نبوده (که قطعاً همینطور است) اما رویارویی او با هر حریفی
جذاب و چالش برانگیز است، نمی توانید او را در برابر هیچ حریفی بازنده تصور کنید، قدرت، سرعت و شجاعت براک از او یک هیولای واقعی ساخته است،
نمی توانید بدون این شناسه ها در اکتاگان وارد شوید و یا عنوان قهرمانی را بدست آورید اما برخی کاریزمایی دارند که جای خالی نقاط ضعفشان را هم پوشش می دهد،
براک لزنر از معدود مبارزانی است که این کاریزما را دارد.
همانطور که در اخبار (هم اخبار مربوط به MMA و هم WWE توسط دوستان خودمان در این سایت) از چگونگی بازگشت براک و حریف او مطلع شده اید،
براک لزنر باید در ایونت تاریخی UFC-200 و در دیدار کو مین ایونت به دیدار مارک هانت، قهرمان سابق K-1 جهان برود، چلنجی که پیش تر هم تجربه کرده است (رویارویی با آلیستار اووریم در UFC-141).
دیدار یک استرایکر قهار با مشتهای ویران کننده و یک گرپلر قدرتمند. براک لزنر قطعاً مشخصه های یک گرپلر را هم به معنای واقعی کلمه در اختیار ندارد اما
توانایی منحصر بفرد او در کشتی گرفتن برای ویران کردن هر مبارزی کفایت می کند. به بهانه حضور مجدد در اکتاگان، براک لزنر مصاحبه ای انجام داده که خواندن آن خالی از لطف نخواهد بود:
![]()
"نمی تونستم با این تصمیم که دیگه به اکتاگان برنخواهم گشت زندگی کنم. این حس منو ویران می کرد و دیدم نمیتونم باقی عمرم رو با این فکر زندگی کنم.
من سخت معتقدم که باید آرزوهام رو جامه عمل بپوشونم، با ترس هام روبرو بشم و همینطور با واقعیت، نمیخوام 20 سال بعد اینجا نشسته باشم
و به خودم بگم تو باید اون کار رو انجام میدادی. بودن در بزرگترین استیج ها؟ آره خوب من در UFC-100 بودم چرا در UFC-200 نباشم؟
حس رقابت جویی درون من زنده و سرحاله، من باید این کار رو انجام بدم".
لزنر در ادامه به بیماری خودش در مبارزات آخرش اشاره میکنه (بیماری روده اش) و اینکه چرایی شکستهاش چی بوده:
"در دوران موفقیتم در UFC احساس میکنم که در شرایط خوبم نبودم. انگار رکب خورده بودم. در ذهنم و در اعماق قلبم من به هیچ حریفی نباختم، من مغلوب بیماری خودم شدم (بیماری روده).
عملکرد اون زمانم تحت تأثیر بیماریم بود. اما امروز که اینجام هزار درصد آماده ام. دینا وایت به من گفت این (مارک هانت) حریفیه که ما برات در نظر گرفتیم و من گفتم قبوله.
من یک گرپلرم، و هانت یک استرایکر قدرتی، و این چیزیه که مردم میخوان ببینن، چلنج این دو رو. یو اف سی رو این موضوع کار کرد چون اعتقاد دارن
قرار دادن رقبایی با استایل مخالف همدیگه جذابیت زیادی ایجاد میکنه، منم فکر میکنم ما رقابت خیلی جالبی خواهیم داشت. اگه مارک هانت بره رو زمین کارش تمومه
و من باید روی استرایکم در سرپا کار کنم و از این بابت خیلی هیجان زده ام. من یه ورزشکار حرفه ای هستم، عناوین که برای شما نمیشن پول، من برای پول مبارزه می کنم،
من پول میسازم، بقیه هم همینطور، این بیزینسه اما فرقش اینه که من یه عالمه پولسازی میکنم".
لزنر اشاره می کنه که حضور او برای این ایونت مشروط به حذف کردن کانر مک گرگور از این ایونت نبوده و از طرف دیگه به اصرار خود براک، وینس مک ماهون متقاعد شده تا اجازه حضورش در این ایونت رو صادر کنه.
همچنین براک به رقم دریافتی خودش برای این مبارزه اشاره نکرده اما گفته که یه عالمه صفر پشتش داره!!
براک همچنین از جریانهایی که در اثر درز خبر مبارزه او ایجاد شده اعلام بی اطلاعیه کرده (اشاره به اخراج آریل هلوانی که پیش از اعلام رسمی بازگشت براک، خبر را منتشر و از فعالیتهای آتی خود منع شد) و گفته:
"من اصلاً نمیدونم اون کی هست، تنها کسی که بهش اهمیت میدم خودم هستم".
و در انتها ذهن شما را مشوش خواهیم کرد با این جمله براک، که اگر پیروز بشی به مبارزاتت در UFC ادامه میدی:
"وقتی زمانش برسه از اون جاده هم عبور میکنیم".
پ.ن:
همانطور که در صحبتهای براک متوجه شدید او در ایونت تاریخی UFC-100 حضور داشت و حالا برای ایونت تاریخی بعدی هم مبارزه خواهد کرد،
تنها 2 نفر دیگر در هر دو ایونت حضور خواهند داشت، جیم میلر و جان جونز.







پاسخ با نقل قول





علاقه مندی ها (Bookmarks)