موضوع: صحبت های جنجالی داریوش مهرجویی در نشست نقد و بررسی "نارنجی پوش" در فرهنگسرای ارسباران

فیلم سینمایی «نارنجی پوش» عصر یکشنبه(17 اردیبهشت ماه) در فرهنگسرای ارسباران نقد و بررسی شد.

داریوش مهرجویی(کارگردان)، وحیده محمدی فر(فیلمنامه نویس)، رضا درمیشیان(مجری طرح)، لیلا حاتمی و اردشیر رستمی (بازیگر) و امید روحانی (منتقد و بازیگر) از میهمانان این برنامه بودند.



در ابتدا داريوش مهرجويي از حضار خواست اين جلسه را به محاكمه تبديل نكنند.
-داريوش مهرجويي در ابتداي برنامه از دخترش مونا خواست به عنوان يكي از بازيگران با مردم سلام عليك كند!




داريوش مهرجويي: بعضي از اين آقايون رفتند مصاحبه كردند گفتند ما همه ديالوگ ها را خودمان ساختيم و خودمان بداهه سازي كرديم و.. اينها همه اش بيخوده. بازيگر نبايد از كسان ديگر كسر بكند تا خودش را هي بزرگ بكند. تمام اين ديالوگ ها فكر شده مثل خاتم كاريه. همه اينها كار شده. اما متاسفانه بازيگرها مخصوصا بازيگرهاي غير حرفه اي، چون حرفه اي ها خيلي روي اين قضيه حساس اند اما غير حرفه ايي ها مدام مي خواهند حرف بزنند. براي همين يكي از كارهايي كه ما سر صحنه مي كرديم به منشي صحنه مي گفتيم دقيقا همين ديالوگ ها بايد گفته بشود و هيچ چيزي اضافه و كم نشود. اين كه مي روند مي گويند تمام اينها را ما خودمان بداهه سازي كرديم و خودمان نقش خودمان را ساختيم و .. همه اش ظاهر سازيه و يك خودنمايي خيلي سطحي و غير حرفه ايي است كه متاسفانه ميان برخي بازيگرها خيلي رايجه. مخصوصا در فيلم هاي ايران. انگار كارگردان وفيلمنامه نويس اين وسط هيچ حقي ندارند.
داريوش مهرجويي: بعضي از اين دوستان منتقد انگار از پشت كوه آمدند. مي گويند چرا يك سنتوري ديگر يا يك هامون ديگر نمي سازي. خبر ندارند كه ما در يك سيستمي كار مي كنيم كه پر از تناقضه. كه فيلمي كه همه كارهايش انجام شده يك هو از پرده مي كشند پايين. بيايم يك سنتوري ديگر يا يك هامون ديگر بسازم خودم را بندازم تو تله؟ كه يكهو بكشندش پايين؟ آن منتقد بايد خودش را با وضعيت الآن من وقف بده. دوستان جواب بدهند كه 4 سال گذشته بر سر سينماي ايران چه آمد؟ خانه سينما منحل شد. اين همه سانسور ايجاد شد. فيلم هايي كه مجوز دادند يكهو از پرده كشدند پايين. بعد تو انتظار داري ما برايت گاو بسازيم؟ (در اين لحظه مهرجويي چند دقيقه به شدت تشويق شد)
- سوال شد چرا به جاي يك ريتم موزيكال از يك ريتم ملودرام تر و شخصيت هاي درامتيزه تر كه بتوان با آنها همذات پنداري كرد استفاده نشد. داريوش مهرجويي گفت: من اصلا نفهميدم اين سوال يعني چي.

اردشير رستمي گفت: بگذاريد من جواب بدهم. مهرجويي گفت: اول يكبار ديگر سوال را بگو!
داريوش مهرجويي: نمي دانم به شوخي گفتند يا جدي اما به ما گفتند بعد اين فيلم افراد ليسانسه اي آمدند كه رفتگر بشوند!

ليلا حاتمي: از اين همه نگاه منتقدانه به كار آقاي مهرجويي ياد يك چيزي مي افتم. من كوچيك بودم و عاشق مايكل جكسون بودم. و از مشكلاتم با مایکل اين بود كه با هر دفعه تغییر قیافه*اش مي گفتم بالاخره قيافه اين كدومه كه من عاشق اون بمانم. الآن به نظرم اينطوريه. يعني شما از همه اينها خوشتان مي آيد اما دنبال يك قيافه ثابت مي گرديد كه اون به شما وفادار بماند و عاشقش بمانيد. اما اينطور نيست. يك هنرمند واقعي اينقدر بعد هاي مختلف دارد و تمام هنرش اينه كه شما را غافلگير بكند و شما بايد خودتان را بسپاريد به دستش و همينجوري باهاش پيش برويد.
ليلا حاتمي در پاسخ به اين سوال كه اگر جاي نهال نهاوندي بوديد مي رفتيد يا مي مانديد گفت: من فكر مي كنم نهال مهاجرت نمي كند. نهال دنبال كارش مي رود. مهاجرت اينه كه شما تصميم به زندگي در يك كشور ديگر مي گيريد و آنجا دنبال كار و... مي گرديد . اما خب نهال به يك ماموريت خيلي خوش اب و هوا رفته.




اردشير رستمي: داريوش مهرجويي به تمام حرف هايمان توجه داشت. و فيلم اگر در يك دوره و زمان ديگري ساخته مي شد شايد يك چيز ديگري مي شد. اما اين فيلم واقعا فيلم مهمي هست. شما در اين فيلم كه درباره نقش زباله در زندگي امروز هست رنگ مي بينيد. در فيلم هامون رنگ مي بينيد. فيلم هاي رنگيه ديگران انگار سياه سفيده! كدام يك از فيلم هاي ما رنگ و زندگي تويش جريان دارد؟ از زباله لبخند توليد كردن و زندگي ساختن كار هر كسي نيست. كدام كارگردان مي توانست اين كار را بكند؟ فقط داريوش مهرجويي هست كه مترجمه، فيلسوفه، شاعره كار ما بايد اين باشد كه سرحالش نگه داريم، بهش حال بدهيم، نه اينكه سوال نكنيم. اما خيلي مسايل را در نظر بگيريم. اي كاش مي شد داريوش مهرجويي سالي دو تا فيلم مي ساخت. ما آن وقت مي توانستيم بهتر قضاوت كنيم. اما وقتي نمي شود بسازد چي كار مي شود .
داريوش مهرجويي همين لحظه گفت: آخرين پروژه ما "بيا تا برويم" را همين چند روز پيش اوت كردند.
اردشير رستمي: وقتي بيست تا پروژه آدم رد مي شود چكار مي شود كرد؟ البته اينها دليل بر ساخت فيلم ضعيف نيست و نارنجي پوش هم فيلم ضعيفي نيست و فيلم مهمي است و كمتر كسي مي توانست به اهميت اين موضع پي ببرد. زباله هم فقط زباله نيست چيزهاي ديگر هم هست.




داريوش مهرجويي: با اين سيستم ما هر طرحي بدهيم رد مي شود. هر كسي هم طرح داده رد شده. انگار نخونده همينجوري رد مي كنند. هر چي هم ما مي پرسيم آقا كي خونده رد كرده اين كار را. كسي جواب نمي دهد. براي اينكه پروژه "بيا تا برويم" شبيه هامون يا سنتوريه كه همتون از من مي خواهيد. يعني يك چيز عميق فلسفي عرفاني قشنگيه. يك تغيير و تحول اساسي تو مسئله شك و يقين و ايمان را مطرح مي كند. يك چيز كاملا ديني و اسلامي هست و به درد اين نظام مي خورد. با اين اوضاع آينده برايم تاريكه و هيچ چيزي نمي بينم و همينطور نشستيم ببينيم چي مي شود.

عکس: سینما نگار.