انسان ها فطرتاً دارای حس کینه و انتقام جویی می باشند، بارها ما در خبرهای زیادی شنیدیم که فردی به دلیل حس نفرت از فرد دیگر، آن را به قتل رسانده است؛ در حال حاضر حس انتقام جویی یک سوژه مناسبی برای رمان نویسان و بازیسازان شده است.
در همین راستا شرکت Bethesda نیز از این سوژه استفاده کرده است تا بتواند به همکاری استودیو Arkane عنوان جدیدی را در سبک Stealth Action عرضه کند، در نتیجه این عنوان در تاریخ 9 اکتبر عرضه شد، حال در این مقاله قصد دارم به بررسی این موضوع بپردازم که عنوان Dishonored تا چه حدی موفق بوده است.
وقایع این بازی در شهر خیالی Dunwall رخ می دهد، شهری که دچار بسیاری از مشکلات و بدختی هایی شده است؛ هرج و مرج در این شهر نیز بسیار دیده می شود و اکثر ساکنان این شهر به بیماری طاعون مبتلا شده اند. طراحی این شهر، بسیار شبیه به شهر لندن در دهه 60 می باشد.
در یکی از روزها، ملکه این شهر خیالی به طور مشکوکی کشته می شود و پس از قتل ملکه، تمامی انگشت اتهامات به سوی محافظ این ملکه یعنی Corvo Atano دراز می شود و پس از چیده شدن دسیسه ای، محافظ ملکه به زندان می رود و داستان این بازی در همین لحظه کلید می خورد.شما در هنگام حبس، قدرت خارق العاده ای را بدست می آورید و با استفاده از این قدرت از زندان فرار می کنید و پیش یکی از دوستان خود می روید، پس از رسیدن به دوست خود، مشاهده می کنید که وی برای شما ماسکی را ساخته است که قابلیت قدرت های خارق العاده را دارد.
پس از آن، شما باید به جستجوی فردی بروید که برای شما دسیسه چیده است و هیجان داستان این بازی از همین لحظه شروع می شود. شما در هنگام انجام دادن ماموریت های خود، شاهد پوستر هایی هستید که شما را به عنوان یک فرد تحت تعقیب و خطرناک معرفی می کند.
به طور کلی داستان این بازی نیز بسیار عالی می باشد و ساعت ها می تواند بازیکن را مجذوب خود کند، زیرا داستان این بازی از راز و رمز های زیادی برخوردار نمی باشد و در همان ابتدا شخصیت اصلی این بازی را به خوبی معرفی می کند. شاید ضعیف ترین بخش این بازی، گرافیک آن می باشد؛ طراحی گرافیک این بازی در حد استاندارد نیست، همینطور افکت ها و جلوه هایی که برای این بازی تعبیه شده است، در شرایط نامطلوبی قرار دارند.
افکت های آتش و باران هم بسیار ضعیف کار شده اند، همینطور سازندگان می توانستند در طراحی خون های این بازی کمی بیشتر روی آن مانور دهند. ضعیف بودن گرافیک فنی این بازی شاید به Dishonored لطمه بزند. اما نباید از فضا و محیط وسیع این بازی نیز عبور کرد، هم چنین ما باید به گرافیک هنری این بازی هم اشاره کنیم، گرچه در بعضی از مواقع ما شاهد باگ هایی هستیم ولی گرافیک هنری این بازی در شرایط قابل قبولی قرار دارد.
بافت ها و تکسچر ها نیز قابل قبول هستند ولی اگر بخواهیم با سایر عناوین این نسل مقایسه کنیم، کمی ضعیف هستند و انتظارات را بر آورده نکند، افت فریم هم در بعضی از مواقع دیده می شود. به طور کلی گرافیک این بازی نیز در شرایط متوسطی قرار دارد و اگر Arkane Studios روی آن بیشتر مانور می داد، شاید ما شاهد یک بازی وسیع با محیط هنری بی نقص بودیم.
مهم ترین و هیجان انگیز ترین بخش این بازی، مطمئنا گیم پلی آن است، پیش از عرضه این بازی سازندگان زیادی وعده ای مبنی بر هیجان انگیز بودن گیم پلی آن داده بودند که به این وعده ها هم عمل کردند.
ما در Dishonored شاهد تلفیق المان های اکشن و سبک Open-World می باشیم که به صورت هیجان انگیز می باشد. شخصیت اصلی این بازی که Corvo Atano می باشد، یک فرد بی رحم می باشد که یک ماسک با طرح اسکلت بر روی صورت خود دارد تا از مبتلا شدن به بیماری طائون امان باشد.
همانطور که گفته شد وی دارای قدرت خارق العاده ای می باشد که به وسیله آن ها قادر است دشمنان خود را نابود کند. برای نابودی دشمنان، شما می توانید راه های زیادی را امتحان کنید و هر کدام از این راه ها بر روی روند این بازی تاثیرات بسزایی دارد.
برای مثال شما می توانید بوسیله چاقو یا سلاح گرم دشمنان خود را نابود کنید، حتی شما قابلیت نابودی دشمنان خود را به صورت مخفی دارا می باشید، برای مثال شما در یک سوله با خاموش کردن چراغ های آن، دید دشمنان را کم کرده و در این فرصت مناسب می توانید دشمنان خود را از پا دربیاورید. در هنگام ماموریت شما می توانید در شهر گشت و گذار کنید ولی کار های مختلفی نظیر اذیت کردن مردم را نمی توانید انجام دهید و فقط می توانید داخل شهر بروید.
قدرت های خارق العاده ای که در این بازی قرار داده شده است، کمک های بسیار زیادی به بازیکن می کند و بازیکنان با طی کردن مراحل می توانند به قدرت خود ارتقا ببخشند و از قابلیت ها جدید آن ها بهره مند شوند. برای مثال شما می توانید زمان را آهسته و حتی آن ها را به عقب برگردانید تا به راحتی بتوانید رقیب خود را از پای دربیاورید.
به طور کلی گیم پلی این بازی مهم ترین بخش Dishonored می باشد و سازندگان توانسته اند با مانور دادن بسیار خوب بر روی گیم پلی این بازی، طرفداران این سبک را راضی نگه دارد. موسیقی ها و صدای شخصیت هایی که در این بازی از آن ها استفاده شده است، مطلوب می باشند و در حد انتظار ظاهر شده اند. گرچه در برخی از مواقع ما شاهد عدم هماهنگی بین حرکات لب و دیالوگ ها می باشیم و اگر شاید هماهنگی بین آن ها بیشتر دیده می شد، این بازی در بخش موسیقی فوق العاده عمل می کرد.
اما در آخر باید بگویم که بازی Dishonored یک عنوانی می باشد که دارای سبک و سیاق کم نظیر می باشد و در گیم پلی این بازی ما شاهد نوآوری های زیادی می باشیم، همینطور تلفیق المان های اکشن و مخفی کاری نیز در این بازی بسیار عالی کار شده اند، شاید تنها نکته ای که باعث اذیت بازیکنان می شود، ضعف گرافیکی آن می باشد و قاعدتاً به گیم پلی هیجان انگیز این بازی لطمه می زند.
اما این بازی به دلیل داشتن گیم پلی کم نظیر، باعث شده است که ضعف گرافیکی این بازی به چشم نیاید و مطمئتاً عنوان Dishonored پتانسیل تبدیل شدن به GoTY را دارد.
نویسنده: کیوان فقیه - Mr.Death
این نقد در وب بازیسنتر هم به قلم کیوان فقیه قرار گرفته است.








پاسخ با نقل قول




علاقه مندی ها (Bookmarks)