رُم 1 - 4 کاتانیا ! این نتیجه بود که باعث شد یوونتوس برنده دوئل فوق العاده 2 تیم یوونتوس، رُم تو فصل قبل بشه و بتونه قهرمان سری آ لقب بگیره . برای سومین سال پیاپی . توتی بعد از بازی رو آنتن زنده تلویزیون رفت تا حسش رو از اینکه برای بار هفتم دوم می شه رو بیان کنه. کارگردان هم برای اینکه یه حالی به بیننده ها بده و هیجان قضیه رو بیشتر کنه یه ارتباط زنده با تورین - جایی که یوونتوس داره جشن قهرمانی رو می گیره - برقرار می کنه و کاپیتان این تیم یعنی بوفون رو میاره رو آنتن. توتی تا بوفون رو می بینه با لحنِ شوخی بهش میگه : " جی جی، چقدر پیر شدی ! " بوفون هم اینطوری جواب توتی رو میده : " فرانچسکو ببخشید ولی نمی تونم بشنوم چی میگی ! یه عالمه آدم اینجا جمع شدن و دارن جیغ می زنن چون ما قهرمان لیگ شدیم ! "
همین 2 جمله ساده رو می شه یه پایان فوق العاده برای نبرد این 2 تیم فوق العاده بدونیم. 2 تیمی که با کاپیتان های خودشون یعنی توتی و بوفون هنوز هم دارن تو سری آ سلطنت می کنن و با هم می جنگن. توتی و بوفون . بازیکنانی که از تیم ملی زیرِ 15 ساله های ایتالیا با هم شروع به بازی کردن تا جایی که با هم قهرمان جهان شدن. 2 بازیکنی که تو زمین با هم می جنگن اما به محضِ شنیدنِ سوتِ پایان همدیگه رو به آغوش می کشن و همون رفیق های صمیمی قبل می شن ،،،،
اگه بخواییم دقیق به رابطه این 2 نفر نگاه کنیم باید بگیم که این 2 بازیکن فقط اسطوره های فوتبال ایتالیا و 2 باشگاه یوونتوس و رُم نیستن . علاوه بر این، 2 تا رفیق فوق العاده برای همدیگه هم هستن. توتی در این مورد گفته : " ما با هم بزرگ شدیم. از تیم ملی زیر 15 ساله ها شروع کردیم تا جایی که با تیم ملی بزرگسالان قهرمان جهان شدیم. جی جی یه شخصِ فوق العاده هستش. ما همیشه به هم پیام می دیم اما خب زیاد همدیگه رو نمی بینیم چون تو شهر های مختلف زندگی می کنیم. اما جی جی یکی از معدود دوستان فوتبالیستی هستش که من دارم . "
این حس کاملا 2 طرفه هستش. وقتی توتی برای بیستمین سال در سری آ پا به توپ شد بوفون تصمیم گرفت که فقط بهش یه پیام تبریک نفرسته و واسش دست به قلم بشه : " فرانچسکویِ عزیز، تو تاریخ فوتبال ایتالیا رو نوشتی. 20 سال در سری آ ... عجب دستاوردی. من هنوز هم اولین گلت تو سری آ رو یادمه . گلی که به فوجیا زدی. ما با هم دوست هستیم و تو خودت خیلی خوب می دونی که چقدر برای من مهمی. ما با هم از تیم ملی زیرِ 15 ساله ها شروع کردیم و لحظه های فوق العاده رو با هم تجربه کردیم . در سری آ هم همیشه به عنوان رقیب مقابل هم قرار گرفتیم. "
" تو بعضی اوقات موفق شدی به من گل بزنی ( 10 بار اگه بخوام دقیق بگم ! ) مثل یک قهرمان که توی زمین رفیقش رو یادش می ره و و می جنگه. و وقتی سوت پایان زده می شد دوباره خنده ها جای مبارزه رو می گرفت. درست مثل روزی که من پنالتیِ تورو گرفتم . پنالتی ای که می ترسیدم مثل سال 2000 چیپ می زنی. اون موقع خیلی ناراحت شدم که زننده پنالتی تو بودی ... "
" ما از یک نسل فوق العاده هستیم. این حقیقت داره که می گن بعد از 30 سالگی هر سالی که بازی کنی اندازه 7 سال ازت انرژی می گیره، اما انگار واس تو زمان داره به عقب بر میگرده و اصلا پیر نمی شی. تو تاریخ ایتالیا رو نوشتی. حال و آیندش رو. تو بازیکنی هستی که هیچوقت نمی شه به توانایی هاش شک کرد. تو یک ایتالیایی واقعی هستی. از همینجا تورو در آغوش می گیرم . رفیقت، جی جی ! "
بعد ازا ین نامه بود که توتی تو یک مصاحبه اعلام کرد " تنها حسرت دنیای بازیش " بازی نکردن با بوفون تو یک تیم در رده باشگاهی بوده. اتفاقی که توتی ادعا کرد خیلی نزدیک بود که اتفاق بیفته و بوفون به رُم بره. اما خب فکر کنم اینطوری حداقل برای ما خیلی بهتر شد. اینکه برای نزدیک به 2 دهه رقابت مستقیم 2 تا از غول های فوتبال رو ببینیم و ازش لذت ببریم. بدون کوچک ترین بی احترامی ،،، رقابتی که لحظه های فوق العاده ای رو تقدیم ما کرده .
لحظه هایی مثل گل فوق العاده توتی به بوفون زمانی که هنوز تو پارما بود . گلی که به گلِ " قاشقیِ توتی " معروف شد. مثلِ پنالتی ای که بوفون شجاعانه از توتی مهار کرد و همونجا بود که همه فهمیدن بوفون بعد از چند سال مصدومیت دوباره برگشته رو فُرم یا تک گلِ توتی به بوفون در المپیکو و شکست دادن بوفون و یوونتوس.
نکته جالب در مورد رقابت این 2 تا اینکه که انگار هیچ وقت تمومی نداره. یک نبردِ بی پایان که هیچوقت موضوعاتِ بی مورد نتونسته بهش خدشه ای وارد بکنه. جالب تر اینه که با وجود گذشت یک عمر از این رقابت، این 2 نفر هنوز هم به درخشش ادامه می دن انگار که هیچ موقع قرار نیست غروب کنن. توتی همین چند روز پیش بود که در لیگ قهرمانان دروازه من سیتی رو باز کرد تا به عنوان مسن ترین گلزن تاریخ لیگ قهرمانان شناخته بشه. بوفون هم درست یه روز قبل در بازی یوونتوس - آتلانتا تونست ضربه جرمن دنیس رو از روی نقطه پنالتی مهار کنه و پایه ساز گل دوم یوونتوس بشه! این 2 نفر هنوز هم دارن صفحات تاریخ فوتبال ایتالیا رو پُر می کنن ،،،
رقابت امشب این 2 نفر هم بدون شک یک شب فوق العاده دیگه می شه. یک شبِ دیگه بعد از اولین شبی که همدیگه رو در اردویِ تیم ملی زیرِ 15 ساله ها دیدن و از اون به بعد با هم تبدیل به افسانه شدن .
بوفون امشب در حالی وارد زمین می شه که در 6 بازی قبلی خودش تو سری آ گلی نخورده و در صورت گل نخوردن در بازی امشب رکوردش رو بهبوبد می بخشه . رکوردی که توتی می تونه بشکونتش و یک تراژدی رقم بزنه. 100 البته اگه توتی این کار رو انجام بده ذره ای از چشم دوست خودش یعنی بوفون نخواهد افتاد و بعد از بازی اولین نفری خواهد بود که بوفون در آغوشش می گیره ،،،
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]





پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)