موضوع: Call of duty: mw،ندای وظیفه و داستان سرایی بی سابقه در تاریخ صنعت گیم.

همه گیمر ها سری ندای وظیفه( به قول قدیمی ها کد و به قول امروزی هاش کال اف!)رو به خوبی میشناسن.یه فرنچایز بزرگ در صنعت بازی رایانه ای،و شاید هم بزرگ ترین بازی اکشن first person تاریخ.اولین قسمت این بازی سال 2003 توسط استدیو اینفینیتی وارد ساخته شد.بر پایه بازی Quake III.با اینکه هیچکس تصور نمیکرد که بتونه از زیر سایه مدال افتخار خارج بشه اما گیم پلی تفاوت اون باعث شد تا در همون آغاز کار حرف زیادی برای گفتن داشته باشه.گیم پلی در سه نقطه از بازی عوض میشد.یک بار در نقش نیروهای امریکایی.یکبارهم در نقش نیروهای انگلیسی.و یکبار هم در نقش نیروهای روس.همین گیم پلی خوب و فضاسازی بی نظیر باث شد تا همه انتظار نسخه دوم رو بکشن.نسخه دوم حتی بهتر از اولی عمل کرد و با تصویر سازی لحظات واقعی جنگ جهانی دوم(که بهترینش نبرد در ساحل نورماندی بود)تونست حسابی تو دل گیمرا جا باز کنه.در اولین حضور Treyarch در نقش استدیو سازنده این سری با شمکلات زیادی مواجه شد.از پورت شدنش برای pc و...با این حال منتقدین از بازی راضی بودن و بازی نمرات خوبی رو گرفت.اما قسمت چهارم..اینجا بود که modern warfare متولد شد.سه گانه ای که تا ابد در اذهان گیمرها خواهد موند.






هرچند ک این سه گانه منجر به درگیری بین استدیو و شرکت منتشر کننده شد و اتفاقات زیادی بعدش به وقوع پیوست.اما این سری فقط به داستان و یا گیم پلی خوب مجهز نبود..بلکه هردو رو یکجا داشت.بازگردوندن چند کاراکتر قدیمی و ترکیب اونها با جنگاوری نوین واقعا دلربا بود..اما اینبار فقط بحث کشتار نازی ها نبود.بلکه ما با یه داستان متحد و دلچسب طرف بودیم.در این نسخه بود که برای اولین بار سکانس های سینماییس(در غالب مرحله) معرفی شدند.به لطف موتور IW engine هم گرافیک بازی حسابی نسبت به زمان خودش جذاب بود.اما جدای از همه اینها..جدا از گرافیک و گیم پلی این بازی سری کال اف دیوتی از همین بازی بود که تفاوت خودش با بازی رقیب خودش در این سبک رو آشکار تر کرد.تفاوتی به نام داستان سرایی و شخصیت پردازی.این بازی برای اولین بار یه داستان چند قسمتی نسبتا پیچیده رو معرفی کرد.داستانی که هرکدوم از مراحل این سه گانه مثل یه تیکه پازل اون رو کامل میکردن.با اینکه داستان این سری هیچ گاه با هم نام خودش یعنی سری black ops(مقاله بعدی در مورد بلک آپس خواهد بود)قابل مقایسه نیست.اما در هر صورت بعد از اون سری جز جذاب ترین روایت های اکشن تاریخ گیم به حساب میاد.یکی از مهم ترین اصول در روایت یک داستان شروع طوفانیه.چون تنها یک شروع توفانی(طوفانی)میتونه شنونده رو با خودش همراه کنه و اون رو قانع کنه که تا پایان همراه داستان باشه.خوب راسش زمانی که سری مدرن وار فیر معرفی شد خیلی به داستان اهمیت ندادم..اما پس از چند سال که دست به تجربه دوباره این بازی زدم متوجه شدم چه روایت سینماتیک و جذابی داشته..روایتی از یک جنگاوری مدرن..



MW:





داستان اصلی از جایی روایت میشه که خالد الاسد که پیش تر عضوی از حذب بعث بوده با حمایت یک دلال اسلحه روس (ایمران زاخایف) موفق میشود تا گروهک تروریستی مجهزی تشکیل بدهد.خالد به لطف قدرت زاخایف در حکومت عربستان نفوذ میکند.(نکته مهم: در این بازی کشور عربی مربوطه رئیس جمهور دارد.یعنی با اینکه نامش عربستان است اما خلیفه ندارد و به وسیله دولت اداره میشود)با نفوذ در دل مجلس و دولت ،الاسد قدرت بی سابقه ای پیدا میکند و تعداد زیادی از فرماندهان ارتش را میخرد و نیروی نظامی خود را به طور بی سابقه ای افزایش میدهد.با این حال مدت زیادی نمیگذر که خالد الاسد دست به کودتا میزند و با قدرت نظامی خود خیلی راحت پیروز ماجرا میشود.اما جذابیت کار اینجاست که او رئیس جمهور را جلوی چشم میلیون ها بیننده میکشد.(در یکی از مراحل بازی گیمر در نقش رئیس جمهور قرار داره و تمامی حادثه رو به چشم میبینه.مرحله ای به یاد موندنی که در اون میشه به خوبی شقاوت زاخایف و الاسد رو حس کرد.ناتو به شدت جا خورده.آنها یکی از مهم ترین متحدان خود را در منطقه به فجیع ترین وضع ممکن از دست داده اند.پس نیروهای امریکایی و انگلیسی دست به عملیات های پراکنده میزنند تا اینکه ارتش ایالات متحده رسما به حکومت الاسد اعلام جنگ میکند و با تمام قوا به آن کشور حمله میکند.از طرفی دولت انگلستان هم تلاش دارد تا حامی الاسد را پیدا کند و با قطع رابطه او با حامی اش رژیم او را فلج کند.اما هیچکس به درستی نمیداند حامی الاسد کیست؟پس نیروی ویژه sas ماموریت میابد تا با رها سازی نیکولای(جاسوس روس تبار) اطلاعاتی را در این مورد به دست اورد.گروه sas متشکل از اعضایی چون کاپیتان جان پرایس.gaz.rough. و جان (سوپ)مکتاویش که گیمر در نقش او بازی را دنبال میکند.ارتش امریکا هم در اولین اقدام به پایگاه خبری الاسد حمله میکند اما متوجه میشود که تمامی برنامه ها ضبط شده اند و هیچ خبری از هم جناب دی*ک*تاتو*ر نیست.اما به لطف نیکولای گروه محل اختفای الاسد را میباند.به سرعت به سمت یکی از روستای های جمهوری آذربایجان میروند(این روستا هیچ شباهتی به روستاهای آذربایجان نداره!!) میروند.پس از کشتن همه نیروهای م الاسد به او میرسند.اما الاسد با وجود شکنجه شدن چیزی نمیگوید تا اینکه یک تماس همه چیز را روشن میکند..فقط یک نفر پشت این جنگ قرار دارد.ایمران زاخائف..





همین جاست که بازیباز در یکی از بهترین مراحل مخفی کاری تاریخ گیم باید در نقش جان پرایس قرار بگیرد تا در خاطراش سیر کند.خاطره آن روز جهنمی که به همراه کاپیتان مک میلان ماموریت داشت تا ایمران زاخائف را در حین معمله ترور کند.(این دو مرحله که لقب متفاوت ترین مرحله تاریخ سری کال اف دیوتی رو از ان خودش کرده متفاوت بد.چون در طول کل مرحله شما فقط یه دستور داشتین.از کاپیتان پیروی کن!! اما نمیشد.خیلی جاها بود که اگه خلاقیت خودتون نبود و فقط پشت سر کاپیتان راه میفتادین همه چیز خراب میشد و کشته میشدین.پس باید هوش خودتون در مخفی کاری رو در این مراحل میسنجیدین)جان پرایس به یاد میاورد که به او شلیک کرده..اما..اما تیر او موجب قطع بازوی زاخائف شده و نتوانتسه جانش را بگیرد!!و همین جاست که زاخائف پیغام میدهد که بازگشته برای انتقام..نه فقط از پرایس..از همه کس و همه چیز..در سمت دیگر ارتش ایلات متحده تا خرخره در باتلاق جنگ فرو رفته.اما به لطف سرنگونی الاسد نیروهای او دیگر خطر سابق را ندارند و دولت امریکا تصمیم میگیرد که بخش اعظمی از نیروهای خود را بازگرداند تا در برنامه ای بلند مدت تروریست را ریشه کن کند..اما زاخائف همانطور که گفته بود دست به عمل وحشت افرینی زد..او یک بمب اتمی را منفجر کرد..بمبی که منجر به کشته شدن سی هزار نیروی نظامی امریکا شد.تلفا بی سابقه عملا کمر دولت را شکست..اما حالا دنیا میداند که برای اتمام این کشتار فقط یک راه وجود دارد.نابودی ایمران زاخائف..اما دستیابی به او تقریبا غیر ممکن است.هیچ کس از محل اختفای او خبر درستی ندارد.پس گروه تصمیم مگیرد تا ویکتور زاخائف(پسر ایمران)را دستگیر کرده و از طریق او به ایمران برسد.sas یک تله حساب شده برای ویکتور تعیین میکند.اما در نهایت در یکی از سینمایی ترین سکانس های تاریخ این سری ویکتور خودش را میکشد تا مانع از لو رفتن اطلاعات شود.ایمران هم به شدت از این حادثه به خشم آمده و پیام تهدید امیزی را برای دول غربی میفرستد..





اما به لطف همین پیام محل اختفای ایمران لو میرود.گروه sas با تمامی توان راهی محل میشوند.اما در عین ناباوری دو موشک قاره پیما مجز به کلاهک هسته ای در نزدیکی پناهگاه ایمران پیدا میکنند.پس از یک درگیری و تلاش نفسگیر گروه موفق میشود تا موشک هارا خلع سلاح کند.و در نهایت با چند ماشین از محل میگریزند.اما نیروهای زاخائف از یمین و یسار به انها حمله میکنند.نبرد در جاده ادامه پیدا میکند و در نهایت به لطف یک هلی کوپتر همه پل خراب شده و نیروهای sas در مخمصه گرفتار میشوند.(در مرحله اخر بازی) حالا شما گیر افتادین و باید به هر نحوی مقاومت کنید.دقیقا مثل سری اول بازی وقتی در نقش نیروهای انگلیسی بودید.اما نیروهای دشمن خیلی بیشتر از شما هستن و یک هلی کوپتر دیگر بازهم مان از ادامه کار شما میشوند.همه نیروهای شما نقش بر زمین شدند که ناگهان زاخائف پدیدار میشود.تک به تک نیروهایتان را با تیر خلاص میکشد.اما به لطف حمله نیروهای شما و حواسپرتی زاخائف وقی که میخواهد شما را بکشد پرایس کلتش را برای شما میفرستد و شما هم در نقش مکتاویش موفق میشوید بعد از این همه کشتار او را به درک واصل کنید..اما لحظه ای پرایس را میبینیم که بی جان روی زمین افتاده.متحدان روس شما در حال احیای قلبی او هستند..اما شما موفق نمیشوید پایانش را ببینید؟آیا پرایس زنده ماند؟آیا او برمیگردد؟



MW2:





پس از مرگ ایمران زاخائف میگذر.گروه sas به task force 141 تغییر نام داده.از طرفی ما متوجه میشویم که فرمانده شپرد یکی از نیروهای اصلی نظامی امریکا در عراق است و اوست که فرماندهی کل عملیات را به عهده دارد.اما کمی بعد میفهمیم که ویلادمیر ماکاروف که یکی از پیروان زاخائف به شمار میرفته دوباره کم کم کارهای تروریستی را آغاز کرده..اما هنوز به طور رسمی کاری نکرده.ناتو گروه تاسک فورس را مامور رسیدگی به این پرونده میکند و دولت امریکا هم سازمان سیا ( c.i.a) رو مامور میکنه تا به این موضوع رسیدگی کنن.در نتیجه این سزامان هم یک جاسوس با نام جوزف الن رو وارد تشکیلات ماکاروف میکنه.و در نهایت مرحله جاودانه no Russian.(یک مقاله هم به طور اختصاصی در مورد همین مرحله نوشته خواد شد)ماکاروف به همراه چند مرد دیگه وارد فرودگاه مسکو میشوند و مردم را مثل حیوان سلاخی میکنند..کشتاری فجیع..اما در پایان در کمالی ناباوری ماکاروف که از هویت آلن خبر داشته او را میکشد و از هویت اصلی او پرده بر میدارد.و به این ترتیب روسیه قانع میشود که امریکایی ها هم در کشتار و توطئه دست داشتند..ماکاروف بسیار باهوش تر از استاد خود عمل میکند و لاش میکند ب جای یک دی*ک*تاتو*ر یه جهان را وارد جنگ کند.اما روسیه سعی در خویشتنداری دارد.اما وقتی ماموریت کاپیتان مک تاویش در کوه های قفقاز لو میرود(مرحله جذاب اسنو موبیل سواری!!)کاسه صبر روسیه لبریز شده و ان ها با حد اکثر توان به غرب حمله ور میشوند و در چشم بر هم زدنی کاخ سفید را به ویرانه تبدیل میکنند.اینجاست که شما در نقش سرباز ارتش ایلات متحده باید در خاک کشور خود به دفاع بپردازید و مهاجیمن را بیرون برانید.کاخ سفید که به خوبی در این بازی ترسیم شده درگیر نبرد سنگینی میشود و نیروهای امریکایی بالاخره موفق میشوند تا انرا ازاد کنند( از همین جاست که روایت پیچیده ای در بازی شکل میگیرد و کارهای گروه تاسک فورس در جبهه امریکا تاثیر میگذارد)از سمتی دیگر گروه تاسک فورس از طریق پوکه گلوله های فرودگاه مسکو به یک قاچاقچی اسلحه در برزیل میرسند که پس از بازجویی از او محل اختفای یک زندانی به شدت حفاظت شده را لو میدهد...جاناتان پرایس.





در یکی از زیباترین مراحل بازی پس از ساعت ها درگیری بالاخره گروه به پشت دیوار زندان میرسند و با منفجر کردن ان جان پرایس را پیدا میکنند.سوپ کلت معروف پرایس(همانی که با ان زاخائف را کشت) را تقدیم مافوق خود میکند.همین گروه وظیفه میابد تا جلوی رهایی موشکل emp ای که قرار است از یک زیردریایی ازاد شده و تمامی ******* هارا از کا بندازد بگیرد..با همه تلاش و کوششان این گروه موفق نمیشود و موشک رها میشود و چندین ایستگاه فضایی را تخریب میکنند.در سمت دیگر .جبهه امریکا گره خورده.در حالیکه ارتش در حال پاکسازی واشنگتن بود ناگهان روس ها دوباره قدرت را در این منطقه به دست گرفتند.سران ارتش خواستار بمباران واشنگتن به منظور نابودی کامل روس ها هستند.اما سربازان باقی مانده میکوند با ادامه نبرد از این کار جلوگیری کنند.در نهایت به لطف منور های سبز رنگ خلبان های خودی متوجه پاک بودن منطقه میشوند و دست از بمباران میکشند.پرایس تاسک فورس را به دو بخش تقسیم میکند.بخش اول مامور حمله به خانه امن ماکاروف در گرجستان میشود.بخش دوم مامور حمله به پایگاه هوایی او در افغانستان.گوست و روچ که برجسته ترین ماموران تیم اول هستند پس از تلفات سنگین موفق میشوند که اطلاعات سری ماکاروف را کپی کنند.از ان پس هردو باید به سمت انتهای دره فرار میکردند تا شپرد و افرادش به یاری انها بشتابند.اما در یکی از دراماتیک ترین صحنه های تاریخ گیم شپرد به انها خیانت میکند و پس از دستیابی به اطلاعات هردو انهارا با ماگنوم معروف خود میکشد و دستور سوزاندن جنازه هایشان را میدهد..آن هم در حالیکه شعله آتش سیگار خود اوست!!پرایس که تیم خود را تکه تکه شده میبیند شخصا با ماکاروف ارتباط میگیرد و از او میخواهد محل اخفای شپرد را به واسطه این که او دشمن مشتکر انهاست لو دهد..ماکاروف هم میگوید که او در پایگاه خود در افغانستان قرار دارد.در نهایت سوپ و پرایس دو نفری راهی میشوند تا شپرد را شکار کنند.گیم پلیس دلچسب مرحله اخر به لطف یوزی دوست داشتنی و قایق سواری بی نهایت لذت بخش حسابی خوش درخشید..در اخر هم پرایس موفق میشود که با دو شلیک کاری هلی کوپتر شپرد را زمین گیر کند..هرچند که خود او و سوپ هم سقوط میکنند...





در نهایت ما باز هم در نقش سوپ نیمه جان در حالیکه یه چاقو بیشتر در دست نداریم و پس از کشتن یک سرباز با خشاب خالی و یک سرباز زخمی به شپرد بر میخوریم در حالیکه به نظر به شدت زخمی و ناتوان میاد.پس میریم سمتش تا با یه ضربه کاری انتقام بگیریم.اما شپرد.این مرد جنگ با تجربه در حال تظاهر بوده و منتظر یه موقعیت مناسب.پس با بدل حرکت سوپ ،شپرد چاقو اون رو گرفته و وی سینه سوپ فرو میکنه.و بعد همون کلمات معروف:
شپرد:لعنتی من فاصله ای با قهرمان شدن نداشتم..اما اون بمب کوفتی..اون سی هزار نفر کشته..همه اون مرده ها..اون شکست..همه چیز افتاد گردن من.همه چیز.منم خواستم که از همه انتقام بگیرم..
و در حالیکه میرود تا شپرد با همان اسلحه لعنتی به زندگی سوپ پایان دهد.پرایس میرسد و ب تمام نای نداشته اش به جان شپرد میافتد..نبرد تن به تن ادامه دارد.اما شپرد کم کم به پرایس غلبه میکند..سوپ میخواهد جلو ی او را بگیرد چگونه؟درست است..با چاقوی فرو رفته در بدن خود..ابتدا با یک دست چاقو را میگیرد..تلاش میکند ان را در بیاورد..تلاش میکند..چاقو را به بیرون میکشد..میکشد..میکشد..دست دیگر هم میاید کمک..با هردو دست میکشد..میکشد..با تمام توان میکشدو در نهایت چاضو را در میاورد یک نشانه گیر و پرتاب...چاقو درس به چشم شپرد برخورد میکند و جانش را میستاند..شپرد مرد..در حال نظاره اطراف هستیم..تن بی جان شپرد..بدن بی جان پرایس..و چشمان در حال مرگ سوپ..انگار همه چیز اینجا در حال تمام است..اما با سرفه خون آلود سوپ..پرایس هم جان میگیرد.به کمک سوپ شتافته..او را بلند میکند و در حالیکه نیکولای تازه رسیده تلاش میکند تا با اورا با هلی کوپتر به هند انتقال دهد..یکی دیگر هم مرد..اما جنگ اصلی در راه است..جنگ جهانی سوم.......


MW3:




در هنگامی که پرایس و گروهش مشغول درگیری پارتیزانی با ماکاروف و اطرافش بودند،روسی با تمام قوا به غرب یورش برده.فرانسه.آلمان.بریتانیا و از مهم مهم تر آمریکا..اینبار ارتش ایالات متحده درگیر نبرد سختی شده و مجبور است خیابان به خیابان با روس ها مبارزه کند..اینجاست که ما با کاپیتان جدید اما کهنه کار آشنا میشویم.sandman...در نهایت به سختی و پس از تلفات بسیار ******* پارازیت انداز نیویورک روس ها سقوط میکند و ارتباط رادیویی ارتش دوباره برمیگردد..و کمی بعد هم در عین مخفی کاری و سرعت عمل یکی از مهم ترین زیر دریایی های روسیه به دست نیروهای ماغرق میشود و امریکا (هرچند دشوار)اما موفق میشود مهاجیمن روس را تا حد قابل توجهی عقب براند..در این سمت تیم تاسک فورس در عین خستگی و درماندگی به یکی از روستاهای هند میرسند و تلاش میکنند تا همانجا سوپ را از مرگ نجات دهند.اما از بخت بد آنها نیروهای ماکاروف به آنها حمله ور میشوند.اینجاست که نیکولای دوست روس خود را به پرایس معرفی میکند..دوستی که بازیباز در نقش او بازی را دنبال میکند..یوری..پس از نبردی نفس گیر پرایس و افرادش از انجا میگریزند..البته به لطف جانفشانی یوری.(یه مرحله جذاب به لطف اون ماشین گان متحرک)کمی بعد که روسیه در امریکا شکست میخورد اوضاع عوض میشود..آمریکا که حالا دست بالاتر را دارد تلاش میکندتا روسیه را به صلح بخواند.چون روس ها هنوز اروپا را در اشغال خود دارند..پس یانکی ها از رئیس جمهور روسیه تقاضا میکنند تا برای صلح و مذاکره راهی آمریکا شود.رئیس جمهور هم سوار بر هواپیما عازم است.(اینجاست که به لطف تیم سازنده بازی دد اسپیس ما شاهد تجربه یه اکشن معلق و جذاب در نقش یکی از محافظین رئیس جمهور هستیم)ناگهان نیروهای ماکاروف حمله میکنند و هواپیما سقوط میکند..اما رئیس جمهور زنده میماند..ولی ماکاروف با هر حیله ای که شده محافظینش را کشته واو را میدزدد..اما ردی از دخترش پیدا نمیکند.(دختر رئیس جمهور هم همراه او در هواپیما بوده است)





کمی بعد اما اروپا دچار بحران دیگری میشود.بمب های گازی شیمیایی موجب مرگ هزاران نفر میشود..همین جاست که تاسک فورس ماموریت میابد سازنده این بمب هارا پیدا کند.آنها متوجه میشوند منبا این بمب در سیارالئون قرار دارد.پس راهی آن منطقه شده و پس از نبردی جانانه با دزدان دریایی و مزدوران رنگین پوست متوجه میشوند که سازنده بمب شخصی است به نام volk که در پاریس قرار دارد..از همین جاست که نیروهای ارتش ایالات متحده که حال به کمک اروپا شتافتند ماموریت میباند ولک را دستگیر کنند..مراحل پاریس جز بهترین مراحل بازیست.بازگشت تیربار دوست داشتنی و گرفتن کنترل یک درون(هواپیمای بدون سرنشین) برای حفاظت از نیروهای خودی حسابی گیم پلی را دلچسب میکند..اما در نهایت در سحنه ای دراماتیک برج ایفل سقوط میکند..اما گروه موفق میشود ولک را دستگیر کند..تاسک فورس حالا تصمیم میگیرد یکبار برای همیشه ماکاروف را از میان بردارند.پس با برنامه ریزی دقیق شورشی بزرگ را در پراک برنامه ریزی میکنند..چون قرار است فردای ان روز ماکاروف وارد شهر شود..همه چیز طبق برنامه پیش میرود و قرار است تا ماکاروف را ترور کنند اما در عین ناباوری ماکاروف از همه چیز خبر داشته پس او با کشتن کاماروف و بمب گزاری در محل استقرار یوری و سوپ تصمیم میگرد تا انها را نابود کند..اما در اخرین لحظه سوپ متوجه میشود و یوری را از پنجره به بیرون هل میدهد..اما خودش ضربه سختی میبیند و با اینکه پرایس و یوری همه کار میکنند تا او زنده بماند اما در نهایت او هم جان میدهد..بعد از اینکه جان دو تا از بدترین مردان روی زمین را گرفته بود..اما در اخرین لحظه به پرایس میگوید که ماکاروف یوری را میشناسد..همین جسات که پرایس به یوری شک میکند..اما یوری برای او داستان را تعریف میکند..





داستان ان روز که ان بمب اتمی منفجر شد و انها نظاره گر بودند..داستان اینکه قرار بود به فرود گاه مسکو حمله ور شوند اما او مخالفت کرد و در نتیجه به دست ماکاروف مجروح شد..حالا او هم به انداز پرایس انتقام میخواهد..نه فقط برای سوپ..بلکه برای مردم کشورش.در این سمت دختر رئیس جمهور هم به گروگان گرفته میشود و به نظر ماکاروف دقیقا در حال انجام نقشه خود است..پس پرایس و یوری به حمله ای دقیق به یکی از پایگاه های ماکاروف محل استقرار دختر رئیس جمهور و خود پرزیدنت را میباند..پس با تیم سندمن راهی معدن الماس میشوند و در عمق چند کیلومتری انهارا پیدا میکنند..اما دشمن بی شمار است انها اندک..یوری هم زخمی میشود..در نهایت هلی کوپتر میرسد..زیر بارانی از گلوله..اما..تیم بدون پشتیبانی توان خروج ندارد..پس سندمن و گروهش میمانند تا بقیه خارج شوند..سندمن هم خودش را قربانی هدف بزرگتری میکند..با خروج رئیس جمهور ورق عوض میشود..پرزیدنت دستور پایان جنگ و امضای معاهده صلح را میدهد..پس ماکاروف تنها میماند..و همه چیز حالا به او ختم میشود..ماکاروف در گفت و گوی اخرش با پرایس تکرار میکند که وجب به وجب خاک کشور را نابود خواهد کرد و پرایس که کینه ای به قدمت 20 سال از او به دل دارد قسم میخورد که او را خواهد کشت..





پرایس و باقی مانده تیمش متوجه میشوند که ماکاروف در دبی پناه گرفته پس با تمام توان راهی دبی میشوند..بالاخره پس از مدت ها دوباره در نقش جان پرایس قرار میگیریم و با لباس جاگرنات راهی هتلی که ماکاروف در ان قرار دارد میشویم.و همان جمله معروف که اول مرحله به زبان میاوریم(این جمله جایزه بهترین دیالوگ سال رو از آن خودش کرد) .. This For Soap....ارام ارام راهی طبقات بالاتر میشویم و پس از قلع و قمع کردن فوجی از نیروهای ماکاروف میرویم تا او راهم بکشیم اما بازهم همان هلی کوپترهای لعنتی مانع کار میشوند...یوری به سختی اسیب دیده اما از شما میخواهد که به فکر ماکاروف باشید نه او...پس میدویم با تمامی سرعت...یک پرش با تمامی توان درگیری با خلبان هلی کوپتر و سقوط ان......همه چیز غرق در اتش..تفنگی را میبینیم به سمتش حرکت میکنیم اما مارکاروف زودتر به ان میرسد..پایش را روی اسلحه میگذارد..و اسلحه اش را به سمت شما نشانه میرود..و فقط یک جمله ..Goodbye captain price...اما یوری مانع شلیک او میشود و خود را فدای شما میکند...او هم میمیرد...پرایس که این همه سال شاهد مرگ تک به تک..تمامی..همه دوستانش به دست این حرامزاده بوده با تمام توان بلند میشود ماکاروف رو به سختی به کف شیشه ای (سقف هتل) میکوبد..کابل شیشه ای را برمیدارد چندین دور دور گردنش میپیچد..با تمام قدرتش گلوی او را فشار میدهد تا اینکه شیشه خورد میشود و ماکاروف حلق اویز...جانی جان میدهد..میمیرد..تقاص..و پرایس خسته از 3 جنگ جهانی..خسته از بی کسی..خسته از خیانت و خون مرگ..یک سیگار کوبایی روشن میکند..با جرقه سوم فندکش سگار دود میشود..دودی که تمامی صحنه را میپوشاند...شاید دنیا بدون جنگ جای بهتری باشد.....

با 1 و 2ش خیلی خاطره دارم ولی 3ش مثل قبلیا نبود, اتفاقا همین الان داشتم 2 رو بازی میکردم
استاد هنس زیمر هم که غوغا کرده بود .. هنوزم صدا سیما میدزده ساندترک های بازی رو
یادش بخیر MW2 که میخواست بیاد کلی هیجان داشتم .. یادمه دم عید معرفی شد تا موقعی که بیاد امضام این بود : 11-10-09

نوشته اصلی توسط TeZAR

با 1 و 2ش خیلی خاطره دارم ولی 3ش مثل قبلیا نبود, اتفاقا همین الان داشتم 2 رو بازی میکردم
استاد هنس زیمر هم که غوغا کرده بود .. هنوزم صدا سیما میدزده ساندترک های بازی رو
یادش بخیر MW2 که میخواست بیاد کلی هیجان داشتم .. یادمه دم عید معرفی شد تا موقعی که بیاد امضام این بود : 11-10-09

قبول دارم که 3 از نظر گیم پلی و انسجام داستانی به خوبی دو قسمت قبل نبود..تعدد لوکیشن ها هم ضربه سختی به گیم پلی وارد کرده بود..اما همون کلیشه های دوست داشتنی همیشگی باعث شد در عین ناباوری بتلفید 3 بازهم شکست بخوره..

فقط یه سوال تا حالا شده صداوسیما چیزی رو ندزده؟؟ هانس زیمر که منبع اصلی صداوسیماست..از همون گلادیاتور و دزدان دریاییش بگیرین تا همین ام دبلیو..

نوشته اصلی توسط hassan

قبول دارم که 3 از نظر گیم پلی و انسجام داستانی به خوبی دو قسمت قبل نبود..تعدد لوکیشن ها هم ضربه سختی به گیم پلی وارد کرده بود..اما همون کلیشه های دوست داشتنی همیشگی باعث شد در عین ناباوری بتلفید 3 بازهم شکست بخوره..

فقط یه سوال تا حالا شده صداوسیما چیزی رو ندزده؟؟ هانس زیمر که منبع اصلی صداوسیماست..از همون گلادیاتور و دزدان دریاییش بگیرین تا همین ام دبلیو..

کاملا حق با شماست ,آهنگای mw رو من یادمه رو یه سریال هم گزاشته بودن ( فکرکنم رستگاران بود ) یعنی یارو زحمت به خودش نداده بود یه آهنگسازی چیزی بزاره واسه سریال =))

یادمه با هامون یه کمپین بتلفیلد 3 زده بودیم , آخرشم اومد و شیر عــــن رو رومون باز کرد
تنها خاطره ای که از mw3 دارم مرگ سوآپ ــه بهترین و بدترین اتفاق بازی بود.

ممنون از مقاله.

کود ام دبلیو 1 اولین بازی سبک مدرن برای اکتیویژن بود. با اینکه اینفینتی وارد اولین تجربه جنگ افزار های مدرن رو به گیمر میداد ولی هیچ کم و کاستی در اون نبود و این نشونه

قدرت اینفینتی وارد ه. اما به نظرم سری بلک اوپس با اختلاف زیادی از ام دبیلو بهتره و این نشانه برتری تری آرچ ه. این سه نسخه داستان متصل به هم داشتن که

باعث ضعفش شد ولی به هرحال ممنون از اکتیوژن با همین یه دونه فرانچایز جلوی ea و کلی شرکت دیگه وایستاد و باز هم اونا رو شکست داد. منکه بعد از خوندن این

مقاله هوایی شدم که دوباره بازی کنم.

نوشته اصلی توسط HASSAN

قبول دارم که 3 از نظر گیم پلی و انسجام داستانی به خوبی دو قسمت قبل نبود..تعدد لوکیشن ها هم ضربه سختی به گیم پلی وارد کرده بود..اما همون کلیشه های دوست داشتنی همیشگی باعث شد در عین ناباوری بتلفید 3 بازهم شکست بخوره..

فقط یه سوال تا حالا شده صداوسیما چیزی رو ندزده؟؟ هانس زیمر که منبع اصلی صداوسیماست..از همون گلادیاتور و دزدان دریاییش بگیرین تا همین ام دبلیو..

اما بتلفیلد 3 هم واقعا یه انقلاب تو مولتی پلیر بوده اینو نباید فراموش کرد. ولی خب تو ایران این مورد کمتر به چشم میاد

ممنون از مقاله ی خیلی خوبتان

به نظر من کال اف دیوتی یک انقلاب بزرگ در عرصه ی بازی های جنگی بود. دید و نوع نگاه ما را به کلی نسبت به این بازی ها عوض کرد.

در وصف بازی کال اف دیوتی فقط میشه گفت که برای نسل ما رویایی بود که به حقیقت پیوست.

از شاهکار کالف 2 گرفته تا نسخه های بعدی ان و تغییراتی اساسی ای که در طی این یک دهه بوجود اورده باز هم خیلی خوب تونسته که طرفدارانش رو به خودش جذب کنه دلیلش هم این است که کال اف دیوتی چیزی فراتر از یک بازی بوده. احساسات و عواطف ما رو هم درگیر خودش کرده بود( حتی همراه با دویدن شخصیت های داستانش شروع میکردیم به نفس زدن ) وبه خاطر همین موضوع به یکی ماندگار ترین بازی های تاریخ تبدیل شده است.