نقدی بر عملکرد دفاعی شیث:توپ رد شد،اماچرا مجیدی را نزدی؟

[align=center]شیث پا به پای فرهاد مجیدی سریع در 34 سالگی می دوید تا شاید به توپ برسد، در حالی که موقعیت این را داشت که با خطا روی فرهاد مجیدی در بدترین حالت اخراج را به جان بخرد اما موقعیت گل در اختیار حریف قرار ندهد
ایمان موتمنی

سایت گل - خبر اخراج شیث رضایی برای خیلی از هواداران فوتبال و روزنامه نگاران خبر شوکه کننده ای بود.
بسیار مقاله ها در مذمت رفتار علی دایی با مدافع تیمش نوشته شد و تاریخچه ی مشکلاتی که این دو با هم داشتند در همین بخش فارسی وبسایت گل نوشته شد، اما هیچ کس به گلی که پرسپولیس در مقابل ملوان و استقلال خورد دقتی نکرد. شاید از این جهت که برای بسیاری از روزنامه نگاران وطنی پرداختن و باد زدن خرمن کهنه جذاب تر است از آنالیز بازی یا دیدن یک بار دیگر فیلم بازی ها.
پرسپولیس فصل را با زوج سپهر حیدری و رضا نورمحمدی در قلب خط دفاعی آغاز کرد. نورمحمدی که باهوش بازی کردنش بسیاری از علاقه مندان به فوتبال را یاد یحیی گل محمدی می اندازد که به جای خشونت از قدرت پیش بینی و هوش خود استفاده می کرد. هفته های نخست پشت این دو مدافع میانی علیرضا حقیقی بود که تا قبل از هفته هشتم در مقابل پاس دروازه بان اصلی این تیم بود. این ترکیب خط دفاعی در 7 دیدار اول پرسپولیس 7 گل خورد و البته در 2 بازی دروازه خود را بسته دید. اما بعد از دیدار مقابل راه آهن و دریافت دو گل ساده از راه آهن علی دایی در فکر تغییر در خط دفاعی خود افتاد.
ابتدا هافبک دفاعی تیم خود را عوض کرد ، اما باز هم این مشکل سر جای خود بود. در برابر شاهین و فولاد 1 بار دروازه پرسپولیس باز شد تا بالاخره به رحمان احمدی هم در تیم بازی برسد. ضمن این که از دیدار مقابل راه آهن شیث رضایی به ترکیب تیم برگشت.
نتایج ضعیف پرسپولیس از دیدار مقابل پاس همدان در تهران و از دست دادن 2 امتیاز در لحظات پایانی آغاز شد و همین سناریو در برابر شهرداری،ملوان و استقلال هم تکرار شد. باید دید چه مشکلی در تیم پرسپولیس وجود دارد که بعد از دقیقه 85 خط دفاعی تیم "وا" می دهد تا تیمهای مقابل به راحتی به گل برسند.
گلهایی که عموماً نه از روی کار تاکتیکی بلکه به خاطر عدم پوشش مناسب فضاها توسط پرسپولیس برای حریفان فراهم می شود. بسیاری در مقاله های قبلی به علی دایی ایراد گرفتند که قصد فرار رو به جلو دارد، اما هیچ کس از این نویسندگان صبر نکردند تا علی دایی بابت این اخراج شیث از تمرینات پرسپولیس توضیح دهد یا این که خودشان فیلم گلهای خورده پرسپولیس را بار دیگر نگاه کنند.
وقتی در دوران دبیرستان و پس از آن دانشگاه در تیم منتخب حاضر بودم، سرمربی تیم به جمع ما مدافعین همیشه تذکر می داد که اگر بازیکن رد شد، توپ رد نشود و اگر توپ رد شد بازیکن نباید از شما عبور کند. نکته ای که در تمام رده های سنی توسط همه سرمربیان گوشزد می شود.
یک بار دیگر فاصله دو مدافع میانی پرسپولیس را روی گل سوم ملوان به پرسپولیس مشاهده کنید. پژمان نوری بدن خود را بین شیث و توپ حایل می کند و با حرکت بدن شیث رضایی را که ادعای پوشیدن پیراهن تیم ملی را دارد دور می زند و گل !
پاس در عمق مجتبی جباری از بالای سر شیث رضایی به فرهاد مجیدی می رسد و این بازیکن در حالی که در دقیقه 90 مسابقه هستیم و شیث پا به پای فرهاد مجیدی سریع در 34 سالگی می دود تا شاید به توپ برسد، در حالی که موقعیت این را داشت که با خطا روی فرهاد مجیدی در بدترین حالت اخراج را به جان بخرد اما موقعیت گل در اختیار حریف قرار ندهد. اما شیث ترجیح داد فرهاد مجیدی را اسکورت کند تا نورمحمدی اصل پوشش را رعایت بکند. کاری که هیچ کدام انجام ندادند و به همین راحتی دروازه پرسپولیس باز شد.
عدم تمرکز روی این دو گل به خوبی نشان دهنده ضعف در قدرت تصمیم گیری شیث رضایی در لحظات حساس است. مدافعی که اگر هوش یحیی گل محمدی را ندارد، خشونت ذاتی علی انصاریان را هم در اختیار ندارد. آمار چند سطر بالاتر را یادتان هست؟ خط دفاعی پرسپولیس در 7 بازی اول 7 گل دریافت کرد، اما خط دفاعی با حضور شیث رضایی در ترکیب در 4 بازی 6 گل دریافت کرده است.
آیا علی دایی حق ندارد از سهل انگاری مدافع تیمش که ادعای پوشیدن پیراهن تیم ملی را هم دارد شاکی باشد و برای شوک دادن به او و تنبیهش به خاطر بازی ضعیف روی نیمکت بنشاند یا حتی به تیم دوم پرسپولیس تبعید کند؟ آیا این روند مقاله نوشتن که قصد تبرئه شیث رضایی را از هر گونه ایرادی را دارد به پرسپولیس کمکی می کند؟
علی دایی حال فهمید که ایراد خط دفاعی تیمش کجاست که به راحتی هر چه تمام تر باز می شود، آیا نباید از او برای تصمیمی که می گیرد حمایت کرد؟
[/align]