کشف اکسیژن در یکی از قمر (ماه) های کیوان !

[[align=center][برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید][/align]



دانشمندان اعلام کردند که ره آ، دومین ماه بزرگ کیوان، جَوی رقیق از اکسیژن و دی اکسید کربن دارد.
کشفیات تازه طی ماموریت کاسینی - هویگنس ناسا انجام شد و نخستین بار است که یک فضاپیما شواهدی مستقیم از یک جَو اکسیژنی بر روی جهانی غیر از زمین به دست می آورد. دستگاه ها و تجهیزات نصب شده بر کاوشگر کاسینی که به دور کیوان و ماه هایش می گردد، وجود فراسپهر (اگزوسفر) دور این ماه را تایید کردند.
ره آ، ماه کیوان، جَوی سرشار از اکسیژن و دی اکسید کربن دارد.
در این ماموریت کشف شد که جو ره آ، دومین ماه بزرگ کیوان با قطر 1500 کیلومتر، بسیار رقیق است و توسط ذرات پرانرژی که سطح یخی آن را بمباران می کنند و اتم ها، مولکول ها و یون ها را به درون جو پرتاب می کنند به وجود آمده و نگه داشته می شود. این کشفیات امروز در نشریه ی Science منتشر شد. چگالی این اکسیژن در حدود 5 تریلیون بار کمتر از چگالی اکسیژن جو زمین است.




[align=center][برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید][/align]




دکتر بن تئولیس، رئیس گروه نویسندگان از بنیاد پژوهشی جنوب غرب (Southwest Research Institut) در سن آنتونیو می گوید: «نتایج جدید نشان می دهد که شیمی فعال و پیچیده ی اکسیژن، در سراسر سامانه ی خورشیدی و حتی کل کیهان، رایج و مشترک است. چنین شیمی ای می تواند پیش نیاز زندگی باشد. همه ی شواهد به دست آمده از کاسینی حکایت از آن دارد که ره آ بسیار سرد بوده و تا جایی که می دانیم، عاری از آب مایع که لازمه ی زندگی است می باشد.»
دکتر گرینت جونز، از آزمایشگاه علوم فضایی UCL Mullard می گوید: «کشف این جو رقیق و شکننده، اطلاعات کلیدی و اساسی از اثر شیمیایی تابشِ پرتو بر سطوح یخی در کیهان به ما می دهد.»
نمای گرافیکی که میزان اکسیژن در هر متر مربع را در جو رقیق ره آ نشان می دهد. این مقدار، در سمت روز ماه بیشتر می شود.
جو رقیق ره آ، آن را در منظومه ی کیوان، یگانه شاخته است. تیتان (ماه دیگر کیوان) جو بسیار غلیظی از نیتروژن - متان با مقدار بسیار اندکی دی اکسید کربن و اکسیژن دارد.
اندازه گیری های تجهیزات فضاپیما، چگالی بیشینه ی اکسیژن ره آ را در حدود 1 میلیارد مولکول در هر فوت مکعب نشان داد. چگالی بیشینه ی دی اکسید کربن نیز حدود 600 میلیون مولکول در هر فوت مکعب بود.
ذراتی که در میدان مغناطیسی کیوان وجود دارند، با چرخش سیاره به سطح ره آ برخورد می کنند. با برخورد آن ها به نیم کره ی این ماه، مولکول های موجود در سطح آن را می شکنند و از این طریق باعث ایجاد مولکول های اکسیژن می شوند.
پرفسور اندرو کوتس از UCL می گوید: «به نظر می رسد اکسیژن "ره آ" از آب یخ زده ی روی سطحش ناشی می شود، زمانی که میدان مغناطیسی کیوان به دور این ماه می پیچد، بارانی از ذرات پرانرژیِ به دام افتاده در این میدان بر سر ره آ می بارد.»
دی اکسید کربن نیز می تواند همچون دنباله دارها نتیجه ی "یخ خشکی" باشد که از سحابی کهن خورشیدی (سحابی که خورشید از آن به وجود آمد) در ره آ به جای مانده، و یا مثل اکسیژن، در اثر فرآیند تابش پرتو بر مولکول های آلی موجود در آب یخ زده ی ره آ تولید شده باشد. دی اکسید کربن همچنین می تواند از مواد غنی از کربنی آمده باشد که به وسیله ی شهاب سنگ های کوچک که سطح ره آ را بمباران می کنند در آن ذخیره شده.