براي 80سالگي «ژان لوك گدار»؛ پيشگام موج نو سينماي فرانسه

[align=center]

امروز (جمعه، 12 آذرماه) هشتادمين سالروز تولد «ژان لوک گدار»، كارگردان نام*دار سينماي جهان و از پيشگامان "موج نو" سينماي فرانسه است.

«ژان لوك گدار» روز سوم دسامبر سال 1930 از يك خانواده ثروتمند سوييسي در پاريس متولد شد. پدرش پزشکي فرانسوي بود که شهروندي سوييس را پذيرفته بود و مادرش دختر يک بانک*د*ار بسيار متمول بود.

گدار در پايان دهه 40 از دانشگاه سوربن در رشته نژادشناسي فارغ*التحصيل شد؛ اما علاقه*اش به سينما موجب شد تا به*همراه گروهي از دوستان جوان*اش چون «کلود شابرول»، «فرانسوا تروفو» و «اريک رومر» به جست*وجو درباره قابليت*هاي نهفته سينما بپردازند. آن*ها ماهنامه* سينمايي به*نام "لاگازت دو سينما" راه*اندازي كردند كه البته فقط براي پنج ماه منتشر شد.

در دهه 50 گدار چند فيلم کوتاه داستاني با كمك دوستان منتقدش در نشريه معتبر "كايه دو سينما" ساخت. وي در سال 1958 با فيلم سياه و سفيد «شارلوت و دوست*اش» نشان داد که براي ساخت فيلم بلند آماده است.

اولين فيلم بلند داستاني گدار «از نفس افتاده» بود كه در سال 1959 براساس داستاني از فرانسوا تروفو ساخت. اين فيلم با بودجه*اي اندك و با كمك کلود شابرول ساخته شد كه از بنيان*هاي "موج نو" سينماي فرانسه شناخته مي*شود.

دهه 60 پربارترين دوره زندگي گدار بود و او در اين دهه هرسال به*طور ميانگين دو فيلم ساخت، فيلم*هايي كه بسياري از آن*ها با گذشت زمان ارزش بيش*تري يافتند.

«سرباز کوچک» دومين فيلم گدار بود که در آوريل 1960 ساخته شد، اما مقامات دولت فرانسه مانع نمايش آن شدند و سه سال بعد پروانه نمايش آن را صادر كردند. داستان فيلم درباره جنگ*هاي آزادي*بخش الجزاير است و در سوييس اتفاق مي*افتد. اين فيلم اولين همکاري ميان گدار و «آنا کارينا» بود که به زناشويي آنها انجاميد.

گدار پس از آن فيلم «زن، زن است» را در سال 1961 ساخت و يك سال بعد فيلم تحسين*شده «زيستن زندگي*اش» را ساخت كه از پيچيده*ترين و موفق*ترين فيلم*هاي اوليه گدار محسوب مي*شود.

با فيلم «تفنگ*داران» در سال 1963 گدار بارديگر مخالف خود را با پديده جنگ ابراز كرد. «بيزار» محصول 1963 اولين فيلم پرهزينه گدار بود که بازيگراني چون «ميشل پيکولي» و «جک پالانس» در آن نقش*آفريني داشتند.

در سال 1964 گدار فيلم «يك زن شوهردار» را ساخت که به گفته خودش «پژوهشي در زندگي زن است که در زير فشارهاي زندگي ديگر نمي*تواند خودش باشد.

اما يكي از معروف*ترين ساخته*هاي گدار در سال 1965 با نام «آلفاويل» به پرده سينماها آمد و متعاقب آن فيلم «پيروي ديوانه» ساخته شد.

از ديگر شاهكارهاي سينمايي وي مي*توان به فيلم*هاي «مذکر، مونث» (1966)، «شهوت» (1982) و «نام كوچك؛ کارمن» (1984) اشاره كرد.

آكادمي اسكار ماه گذشته به*پاس يك عمر دستاورد سينمايي قصد تقدير ويژه از گدار را داشت، اما اين كارگردان سرشناس از حضور در مراسم اعطاي جوايز خودداري كرد.

آكادمي اسكار در بيانيه خود درباره اين كارگردان سرشناس آورده است: «گدار پس از پنجاه سال همچنان در حال نگارش و كارگرداني است و گاها فيلم*هاي جنجالي ساخته است كه شهرت او را به*عنوان يكي از مدرن*گراهاي تاريخ سينماي جهان به ثبت مي*رساند.»

گدار درباره علت حضور نيافتن در ايبن مراسم گفت: «از خودم پرسيدم مقامات آكادمي اسكار كدام يك از فيلم*هاي مرا ديده*اند. آيا آنها اصلا سينماي مرا مي*شناسند؟ اين جايزه هيچ معنايي براي من ندارد.»

گدار طي چهار دهه فعاليت سينمايي موفق به كسب جوايز معتبري شده است كه دو خرس نقره*اي و يك خرس طلاي جشنواره برلين، شير طلا، جايزه هيات داوران و شير طلاي افتخاري جشنواره ونيز از مهم*ترين آنها هستند.

وي كه پنج*بار نامزد جايزه نخل طلاي كن بوده است، در سال 1978 جايزه افتخاري سزار فرانسه را دريافت كرد، در سال 2007 جايزه يك عمر دستاورد سينمايي آكادمي فيلم اروپا را گرفت و در سال 1995 يوزپلنگ افتخاري جشنواره لوكارنو به وي اعطا شد.

گدار در سال 1986 جايزه بهترين فيلم خلاقانه جشنواره روتردام را دريافت كرد و در سال 2004 جايزه بهترين فيلم سال را از جشنواره سن سباستين گرفت.

[/align]


فعلا ...