یادداشت ویژه حمیدرضا صدر:مارادونا برابر عزیزمحمدی
مارادونا بی برو برگرد بهترین بازیکن تمام تاریخ است، حتی بالاتر از پله و اما نظر حواشی به هیچ وجه قابل قیاس با دیگر بزرگان دنیای توپ گرد نیست.
در روزهایی که بحث حضور مارادونا درایران وبرای مربیگری در تیم ملی داغ داغ است تحلیلهای موشکافانه حمیدرضا صدر می تواند فوتبالی ها را با خصوصیات این اسطوره بزرگ فوتبال دنیا کند. آیا مارادونا به درد مربیگری در تیم ملی ایران می خورد؟ پاسخ این سوال را پس از خواندن صحبت های جالب حمید رضا صدر بدهید.
مارادونا شایستگی فنی ندارد
دیگو مارادونا را باید از چند جنبه مورد بررسی قرار داد. اولین نکته برمی گرددبه بحث فنی درباره او. آیا اساسا مارادونا شایستگی فنی برای مربیگری در تیم ملی ایران را دارد؟ پاسخ قطعا منفی است. شاید بپرسید چرا. رجوع می کنیم به نتایج مارادونا با تیم ملی کشورش در جام جهانی 2010. با وجود یکی دو جین بازیکن برجسته که هر یک ستاره های تیمهای باشگاهی خود بودند مارادونا موفقیتی کسب نکرد تا نشان دهد هنوز برای مربیگری مثل بازیگری اش پخته نشده. البته در این مقوله نباید راه پرپیچ و خم آرزانتین برای رسیدن به جام جهانی را نادیده گرفت. این مسائل نشان می دهد مارادونا از نقطه نظر فنی شایستگی رهبری تیم ملی را ندارد.
دیگو با اسلحه حمله می کند
وجه دوم بررسی حضور مارادونا در ایران بحث مسائل روحی و روانی است. دیگو مارادونا مدتهاست که تعادل روانی و ذهنی ندارد. مارادونا بی برو برگرد بهترین بازیکن تمام تاریخ است، حتی بالاتر از پله و اما نظر حواشی به هیچ وجه قابل قیاس با دیگر بزرگان دنیای توپ گرد نیست. مقوله جدایی از همسرش، حمله به خبرنگاران با اسلحه و استفاده از مواد نیروزا و البته مخدر همه و همه در کنار هم نشان می دهند مارادونا از نظر روحی و روانی تعادل ندارد و نمی شود روی او از این جهت حساب باز کرد.
مارادونا برابر عزیزمحمدی
در حالی که ستاد منشور اخلاقی فدراسیون مربیان خودی را بدجوری زیر ذره بین برده طبعا انتظار می رود در مورد مربی خارجی این ذره بین موشکافانه تر شود. حالا اگر مارادونا بیاید و سرمربی تیم ملی ایران شود چگونه فدراسیون او را در چارچوب منشور اخلاقی می پذیرد؟ بدون شک اولین کسی که واکنش نشان می دهد عزیزمحمدی است. است که دوئل مارادونا و عزیزمحمدی دیدنی می شود چرا که دیه گو سرآمد مربیان پردردسر تاریخ فوتبال جهان است.
ما کوبا نیستیم
هیچ مربی دیگری را در کتب تاریخ فوتبال پیدا نمی کنیم که به اندازه مارادونا حاشیه داشته باشد. دید آیا مارادونا با چارچوب های اخلاقی فدراسیون همساز است یا نه. اینکه باید این مساله را هم در نظر گرفت که او تا چه حد ایران را می شناسد. یک نگاه سیاسی به کوبا دارد اما باید به او گفت ما کوبا نیستیم. چارچوب های مذهبی خودمان را داریم و غیر قابل قیاس با کوبا هستیم. مارادونا نمی داند ساختار فدراسیون ما چطور است یا اینکه لیگ ما چطور برگزار می شود. به همین خاطر ابتدا باید او را آگاه کرد و سپس تیم ملی را به دستش سپرد.
هیجان انگیز است اما نه به قیمت آینده تیم ملی
در کنار تمام خصوصیات منفی مارادونا دیدن او از نزدیک می تواند یکی ار آرزوهای بزرگ تمام فوتبالدوستان روی زمین باشد. ملاقات با مارادونا از نزدیک قطعا برای بزرگ و کوچک هیجان انگیز خواهد بود. به شخصه علاقه بسیاری به مارادونا و ملاقات با او دارم اما معتقدم نباید آینده تیم ملی و موفقیتش را فدای دیدن مارادونا کرد چرا که حضور او از نظر من نمی تواند فوتبال ما را به روزهای آرمانی برساند.
