توضیحات کامل درباره فیلم Prince of Persia The Sands Of Time
شاهزاده ایران: ماسه*های زمان فیلمی سینمایی است که از اواخر ماه مه ۲۰۱۰ در سینماهای جهان به نمایش درآمده*است. این فیلم بر پایهٔ یک بازی ویدئویی به همین نام ساخته شده و جیک جیلنهال نقش اول آن است.
تهیه*کنندهٔ این فیلم جری بروکهایمر است، و مایک نیوول، که جام آتش را ساخته بود، آن را کارگردانی می*کند. پیش*نویس فیلم*نامه، توسط جردن مکنر، خالق سری شاهزادهٔ ایران نوشته شده است.
شن*های زمان یک فیلم ژانر اکشن است، اما در ساخت فیلم سعی شده است از عناصر جالبی از داخل بازی استفاده شود تا برای بینندهٔ آن یک تجربهٔ کاملاً تازه باشد. فیلم*نامه*ای برای این فیلم، در دو سایت مستقل، گذاشته شد که البته اعتبار این فیلم*نامه هیچ*وقت تأیید نشد، ولی برخی قسمت*های آن تقریباً اعتبار لازم را دارند. این سایت*ها قبل از اعلام رسمی نام*های شخصیت*های اصلی فیلم، نام آن*ها را گفته بودند.
بازیگران اصلی
جیک جیلنهال در نقش پرنس " دستان "
جما آرترتون در نقش تهمینه " شاهدخت الموت "
بن کینگزلی در نقش نظام " عموی پرنس "
توبی کبل در نقش برادر پرنس " ولیعهد "
خلاصه داستان
«الموت» شهریست زیبا و مقدس که توسط یک شاهدخت بنام «تهمینه» حکومت می*شود. «گرسیو» (گرسیوز)، ولیعهد امپراتور ایران، به پیشنهاد «نظام»، وزیر شاه، به شهر الموت حمله کرده و آن شهر مقدس را پس از هزار سال تسخیر می*کند. کاهنان الموت قرن*هاست خنجری در خفا نگاه می*دارند که هرکس به این خنجر اسطوره*ای دست یابد، می*تواند زمان را به عقب برگرداند و سرنوشت جهان را تغییر دهد. این خنجر قدرت این را نیز دارد که جهان را به نیستی بکشاند، چرا که شن و ماسه*ای که درون این خنجر قرار دارد قابلیت کنترل زمان را دارد. بنابراین کاهنین الموت خنجر را مخفی نگاه می*دارند تا بدست نااهل نیفتد. اما اینک با تسخیر شهر بدست سپاه امپراتور ایران، خنجر طی ماجراهایی تصادفا بدست «دستان»، پسرخوندهٔ امپراتور ایران می*افتد.
در جشنی که به افتخار این پیروزی صورت می*گیرد، شاهنشاه ایران بطور مرموزی توسط ردایی طلسم*شده به قتل می*رسد، و درباریان انگشت اتهام را بسوی دستان دراز می*کنند، چرا که او ردا را بر تن شاه کرده بود. اما او که بی*گناه است، متواری می*شود. تهمینه نیز به منظور پس گرفتن خنجر از قصر گریخته، و او را تعقیب می*کند. دستان بزودی پی به قدرت هولناک خنجر می*برد، و سعی می*کند «نظام» را خبردار کند. نظام تنها کسی است که دستان به او اعتماد دارد. اما هنگام ملاقات با او متوجه می*شود که نظام در قتل شاه دست داشته است. دستان باز متواری می*شود، و مجبور می*شود با تهمینه متحد شود. نظام، مامورین مخفی بنام حشاشین را برای قتل آنان می*فرستد که در فن جادو و نیروهای اهریمنی خبره*اند. دستان متوجه می*شود که نه تنها نظام قصد جانش را کرده بوده، بلکه بکمک حشاشین قصد دارد با روان*کردن توفان شن و ماسه (که توسط همان خنجر آغاز می*شود) سرزمین و تمدن جهانیان را نابود گردانیده، و حکومتی نو بر جهان روا کند.
دستان به*کمک دوستان تازه یافته*اش متوجه می*شود که رسالت اصلی او این است که خنجر باستانی را، که رمز پایداری جهان است، از دست دشمنان دور نگاه داشته، و نظام را در این راه رسوا کند. اما او رفته رفته عاشق تهمینه می*شود، اما در این بین، مامورین حشاشین موفق به ربودن خنجر می*شوند، و تهمینه و دستان مجبور می*شوند به الموت بازگردند، تا جلوی استفاده خنجر توسط نظام را بگیرند. دستان خود را مخفیانه به گرسیو (ولیعهد) می*رساند و بی*گناهی خود را به او ثابت می*کند، و بدین ترتیب به او ثابت می*کند که پدرشان (شاهنشاه) را نکشته، اما در همین هنگام نظام گرسیو را کشته و خنجر را برداشته و به زیر شهر در مکانی مرموز می*رود، جایی که نیروهای هستی*بخش جهان از آن ساطع شده، و جایی که خنجر قادر است جهان را نابود گرداند.
در رویارویی نهایی فیلم، دستان در لحظه آخر مانع از فنا شدن جهان می*گردد. او به خنجر دست یافته و زمان را به عقب به زمان تسخیر الموت بازگردانیده، و باعث تغییر سرنوشت وقایع می*شود.
تشابه فرهنگی و شخصیتی
تشابه*های زیادی بین داستان فیلم، و نوشتارهای تاریخی ایران دیده می*شود. سازندگان فیلم داستان را بر اساس قصهٔ مشهور حسن صباح، خواجه نظام*الملک طوسی، و سلطان ملک*شاه سلجوقی نوشته*اند، اما بر بسیاری از جزئیات دست برده و آن را تغییر داده*اند، و بنظر می*رسد که با درهم آمیختن عناصر فرهنگی متفاوت، سعی در رنگارنگ جلوه دادن فضای داستان دارند:
نام «دستان»، قهرمان فیلم، برگرفته از دستان (=زال پدر رستم)، از پهلوانان شاهنامه است. با اینحال شخصیتش بی*شباهت به علی*بابا و چهل دزد بغداد در داستان هزار و یک شب نیز نمی*باشد.
تهمینه در شاهنامه نام همسر رستم است. «تهمینه» در فیلم، در الموت حکومت می*کند، و نهایتا در داستان نیز مجذوب دستان می*شود. کاهنین آن شهر نیز لباس زرتشتی بر تن دارند، اما از سوی دیگر شهر الموت با سبک معماری گورکانیان هند بنا شده است.
حشاشین برای خود قلعه*ای جداگانه دارند (که هیچ ربطی به الموت در داستان ندارد)، و در آن تمرینات جادو و سماع می*کنند. نام این گروه در فیلم Hassansin قید شده، که تلفیقیست از دو نام Hashshashin (حشاشین به انگلیسی) و Hasan (نام کوچک حسن صباح در انگلیسی). در فیلم، رهبر گروه حشاشین شخصی اهریمنی است که احتمالا (با برداشت*های شخصی فیلمسازان) از روی شخصیت تخیلی حسن صباح (و تا حدودی هم ضحاک) الگوبرداری شده. او کور است، اما جهان را می*بیند، و در آستین خود مار می*پروراند. او با وزیر شاهنشاه ایران، «نظام» (برداشتی از نظام*الملک وزیر ملک*شاه)، برای نابود کردن خاندان حکومتی مخفیانه دست به یکی کرده است. او هم شاه و هم ولیعهد را به قتل می*رساند. شخصیت شاه احتمالا برداشتی از روی سلطان ملک*شاه سلجوقیست که در سال ۴۸۵ ه.ق. به قتل رسید، و نام «گرسیو» (ولیعهد) نیز برداشتی است از گرسیوز پسر پشنگ در شاهنامه.
با این حال فرهنگ ایران باستان تصویر شده در این فیلم بسیار با فرهنگ ایران باستان تفاوت دارد.
استقبال
فیلم با استقبال متوسطی در آمریکا روبرو شد. برخی منتقدین همانند لس آنجلس تایمز، به فیلم نمره B دادند ، در حالیکه برخی دیگر همانند راجر ایبرت جلوه*های ویژه فیلم را «شلوغ پلوق» توصیف کردند.
بوستون گلوب نوشت: «جای تاسف دارد که در ساخت این فیلم از هیچ ایرانی برای مشاوره هم حتی استفاده نشد». جری بروکهایمر تهیه*کننده این فیلم در مصاحبه با تلویزیون بی*بی*سی فارسی گفته بود که برای بازیگری نقش*های فیلم، هنرپیشه*هایی از ایران را در ذهن داشته اما به دلیل مشکلات مربوط به ویزا، نتوانسته آنها را به موقع ملاقات کند.
نیویورک تایمز نوشت: «با توجه به وضعیت حاد بین ایران و آمریکا، باز جای شکرش باقیست که قهرمان داستان (با اینکه بازیگرش ایرانی نیست) شخصیتی ســ ک30 از خاورمیانه است، بخصوص اینکه نیاتش صلح*جویانه است.»
