لورید: هواداران متالیکا میخواهند مرا بکشند / لارس: ما آزادی عمل نیاز داریم / رولینگ استون: آلبوم لولو مهشر بود !
روزنامه USAToday در شماره جدید خود به بهانه انتشار آلبوم لولو به سراغ لو *** و لارس الریک درامر متالیکا رفته است ، که صحبت های آنان رو مرور میکنیم !
نقد روزنامه USA Today در هفته ای که گذشت
این روزها دو نام متفاوت در عرصه موسیقی در کنار هم آلبوم مشترکی را منتشر کرده اند که واکنشهای مختلفی را برانگیخته است ، یک طرف غول موسیقی هوی متال جهان "متالیکا" ایستاده و طرف دیگر گیتاریست آوانگارد و نامتعارف نیویورکی "لو ***".
این آلبوم در حالی متتشر شده که برخوردهای منتقدین و هواداران با هم بسیار اختلاف دارد و می شود به آن لقب "راشومون" آلبومهای موسیقی داد.
" Rolling Stone " به آلبوم چهار ستاره داده (امتیاز بسار خوب) و گفته آلبوم مهشر بوده است. و وبسایت "Webzine" نیز آنرا یکی از زیباترین و جذابترین آلبومهای این چند سال گذشته معرفی کرده است.
روزنامه "The Telegraph" چاپ لندن هم در مورد آلبوم گفته است احساسی احمقانه و عجیب و غریبی بعد از گوش دادن به آلبوم در شنونده ایجاد می شود که این آلبوم خیلی مهمه! ، منتقد "شیکاگو سان تایمز" هم آنرا "زننده" توصیف کرده است.
و "چاک کلوسترمن" منتقد معروف وبسایت "Grantland" این آلبوم را شبیه سازی خوبی از احساست یه فرد مبتلا به اسکیزوفرنی با میگرن شدید توصیف کرده و در ادامه گفته البته احساسات شبیه سازی شده ای که کمی ملودی به آن اضافه شده است.
این دو دستگی بین منتقدان و هواداران " به خصوص هواداران خشمگین و ناراضی متالیکا را میشود حس کرد " !
با این حال نباید این آلبوم رو ، آلبومی از متالیکا دانست.
"نه ، نه ، نه" این را لارس الریک درامر 47 ساله متالیکا می گوید و می افزاید "این فقط یه پروژه جانبیه فقط.یه کار دسته جمعی".
ادمه نقد USA Today
اشعار خونین و تاریک لو *** از دو نمایشنامه قرن نوزدهمی "فرانک ودکیند" نمایشنامه آلمانی الهام گرفته شده است و متالیکا در هر ده اهنگ با موسیقی صاعقه وارشان نقش همراه کننده را داشته اند.آنها همدیگر را در سال 2009 و در جریان "کنسرت یادبود تالار افتخارات راک اند رول" ملاقات کرده بودند.
و بعد از ان قرار شده بود به همراه هم بر روی آهنگهای منتشر نشده "لو ***" کار کنند ولی بعد یک هفته *** با "رابرت ویلسون" کارگردان تئاتر معروف آمریکایی دیدار کرده بود و پروژه به سمت "لولو" تغییر مسیره داده بود.
لارس و جیمز هیتفیلد گیتاریست متالیکا نیز بعد از شنیدن دموهای اولیه لو راضی شده بودند.
نه درام ، نه یه ریف گیتار و نه هیچ چیز دیگه ای توی اون دموها نبود.
( صحبت های لارس )
لارس آن دموها را به یاد می آورد و ادامه می دهد: فقط یه صدای آرام موسیقی توی پس زمینه بود و لو اشعار رو به طرز زیبا و عمیقی داشت دکلمه می کرد.
یادمه به لو گفتم نمیدونم این آهنگها آخرش چی میشه ولی بدون که ما هستیم و بعد از چند روز اون با تهیه کننده اش "هال ویلنر" اومد تو استودیو و یک ساعت بعد ضبط شروع شده بود.
( صحبت های لوریـد )
اونها برادران متالی من هستند اینها را لو *** می گوید و ادامه می دهد: خیلی شجاع و خیلی حرفه ای در نواختن موسیقی.
واقعا خیلی وقتا برام شرایط ضبط با اونها سخت می شد و تا حدودی جلوشون کم می اوردم. خیلی از قطعه های لولو کار فوقالعاده سختی هستند که حتی موزیسین های حرفه ای هم نمی تونن براحتی از پسش در بیان ولی اونها در عرض چهار روز کلکشون کندند.
لو همچنین شدیدا تحت تاثیر امکانات متالیکا قرار گرفته است.
لورید: اگر یه پول قلمبه دستم بود حتما یه استودیویی نظیر مال متالیکا می ساختم.
لو در ادامه اینطوری میگه:
اما برعکس لو ، هواداران متالیکا زیاد از وی استقبال نکرده اند. اونا اگه منو بیرون ببینن حتما منو میکشن.
چون من فقط خودم بودم. (من موسیقی مورد علاقه خودمو ساختم)
البته خیلی از اونها هنوز همه اهنگها را نشنیدند ولی میگن که مجازات من مرگ و شکنجه است ، میدونی من طرفدار زیادی ندارم بیشترشون موقع انتشار آلبوم Metal Machine music در 1975 ترکم کردند ، ولی خب چه اهمیتی داره مهم اینه که هنوز از کارم دارم لذت میبرم.
( ادامه صحبت های لارس )
اما این واکنشهای منفی از طرف هواداران لارس را شوکه نکرده است.
خب موقعی که ما سال 1984 یه ریف اکوستیک برای آهنگ "Fade To Black" میخواستن مارو با بمب اتمی نابود کنن! ولی خب بعد یه مدت همه باهاش ارتباط برقرار کردند این چیزی نیست که فقط مال الان باشه ولی خب خیلی ها فکر کنم به نکات جالب این آلبوم فکر نکردند.
مثلا به نظرم هیشکی به نوع ادای کلمات توسط لو و ریتمهایی که میزنه دقت نکردند. شاید این آلبومیه که هر کس نتونه بهش گوش کنه. ولی خب آلبوم جالبیست.
مردم همیشه دوست دارن که متالیکا از مرزهای نامرئی که براش ترسیم می کنن بیرون نره ، ولی این ماهیت متالیکا رو از بین میبره ، ما آزادی عمل نیاز داریم. البته همیشه دوست داریم یه گروه متال باقی بمونیم ولی باید یه مقدار راک و سبکهای دیگه رو تجربه کنیم ، این تو ژن های متالیکاست و ذاتیه.
در اخر منقد USA Today از زبان لورید اینطور میگه
*** هم این آلبوم را بهترین کار خود اعلام کرده است و گفته که آنرا همتراز با آلبوم دیگر دکلمه خود "Raven" که در سال 2003 منتشر شد می داند. در آن آلبوم نیز *** اشعار "ادگار آلن پو" را دکلمه کرده بود.
و نکته عجیب اینکه که لو شاید ادامه ای نیز برای این آلبوم بسازد : شاید هیچکس نمی خواد "لولو II" را بشنوه ولی تو رادیوی لو ، یعنی توی مغزم آهنگها مدام دارن پخش میشن.
منم میخواهم اونا رو داشته باشم.
هواداران متالیکا شاید ارزو میکردند متالیکا سال 2009 وارد تالار مشاهیر راک اند رول نشود تا لوریـد را نبیند ، آیا هواداران متالیکا ، با "Lulu II" *** رو زنده خواهند گراشت ...!
