آشنایی با انواع كیفیت فیلم (ریلیز)،انواع قالب ها،انواع فرمت های صوتی و تصویری

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

آشنایی با انواع كیفیت فیلم (ریلیز)

CAM
این نوع فیلم ها معمولا توسط یک دوربین ویدیویی دیجیتال در سالن سینماهای آمریکا ضبط می شوند. گاهی از یک سه پایه برای ثابت کردن دوربین در محل استفاده می شود، ولی اکثرا استفاده از سه پایه ممکن نیست و در طول فیلم لرزش دوربین کاملا احساس می شود. حتی بعضی اوقات محل نشستن فرد فیلمبردار ثابت نیست و قسمت هایی از فیلم از زوایای دیگر فیلمبرداری می گردد! این فیلم ها معمولا Crop شده اند و هنگامی که نوشته ای روی پرده نمایش داده شود، این حالت مشخص می*گردد (مثلا نیمی از نوشته دیده نمی شود). صدا از طریق میکروفون خود دوربین ضبط می*شود و خصوصا در فیلم های کمدی، صدای خنده تماشاگران شنیده می شود. عمدتا کیفیت صدا و تصویر این ریلیز بسیار پایین است ولی گاهی در صورت خالی بودن سالن سینما، صدای مفهوم تری ضبط می گردد. این ریلیز معمولا یک یا دو روز پس از اکران فیلم بر روی شبکه قرار می گیرد.

TeleSync یا TS
این نوع ریلیز از لحاظ کیفیت تصویر تقریبا شبیه CAM بوده ولی صدای آن از یک منبع خارجی ضبط شده است (این منبع معمولا Jack خروجی هدفون در صندلی مخصوص افراد با شنوایی ضعیف در سینماهاست). در صورت ضبط مستقیم صدا توسط دوربین به دلیل وجود نویز زیاد در محیط، کیفیت نهایی قابل قبول نخواهد بود. اکثر اوقات این ریلیز در یک سالن خالی سینما یا از پنجره اتاقک آپاراتچی سینما و به وسیله دوربین های حرفه ای تر گرفته می شود، در نتیجه کیفیت تصویر اندکی بهبود می یابد. دقت کنید که خیلی از لینک هایی که در نام آنها TS دیده می شود، در حقیقت CAM هستند و تنها عنوانشان عوض شده است پس در صورت وجود Sample برای فیلم، قبل از دانلود کامل حتما نمونه را چک کنید.


TeleCine یا TC
یک دستگاه «تله سینه» از روی نوار Positive فیلم (همان نوار آپارات در سینما) یک نسخه دیجیتالی ایجاد می کند. از لحاظ تئوری کیفیت صدا و تصویر این ریلیز باید خوب باشد، ولی بسته به نوع دستگاه TeleCine و مهارت فردی که با دستگاه کار می کند، عموما کیفیت ها نوسان دارد. در این نوع ریلیز، نسبت طول به عرض (Aspect Ratio) کاملا صحیح است (و فیلم کشیده شده یا Crop شده نیست). مخفف TC را نباید با TimeCode اشتباه کرد. TimeCode شمارش گر زمانی است که در گوشه بعضی فیلم ها دیده می شود.


Screener یا SCR
معمولا پیش از اکران عمومی فیلم*ها، نسخه*ای از فیلم بر روی نوار VHS به فروشگاه های ویدیویی و یا مراکز فرهنگی جهت کارهای تبلیغاتی و یا بررسی و نقد فیلم فرستاده می شود. نسبت ابعادی (Aspect Ration) این فیلم ها همواره 4:3 است (به صورت تمام صفحه). یکی از مشکلات این نوع ریلیز پیغام هشداری است که بر روی این فیلم ها درج می*گردد. این پیغام حاوی اطلاعات کپی رایت فیلم و پیگیری کپی برداری غیرقانونی از فیلم است. این پیغام معمولا در فواصل زمانی مشخص و برای چند ثانیه به نمایش در می آید (در مواردی در کل زمان فیلم نیز وجود دارد). بسته به کیفیت و کارآیی ابزارآلات استفاده شده برای تهیه نسخه SCR، فیلم ممکن است کیفیت خیلی خوب (کپی از نسخه Master) و یا کیفیت بسیار ضعیف داشته باشد. این فیلم*ها عموما به صورت VCD یا حداکثر SVCD در آمده و روی شبکه قرار می*گیرند.


DVD-Screener یا DVDSCR
این ریلیز ویژگی*هایی شبیه Screener دارد اما نکته این است که در دو سه سال اخیر، نسخه*های پیش*نمایش به صورت DVD (ولی یک DVD بدون اضافات و پشت*صحنه*ها و...) ارایه می*شوند. در این نوع نیز اکثرا پیغام Ticker یا همان هشداردهنده کپی*رایت وجود دارد. DVDSCRها اکثرا به صورت SVCD یا Xvid و DivX تبدیل شده و سپس روی شبکه قرار می*گیرند.


DVD-Rip
یک کپی از نسخه DVD نهایی است که به بازار ارائه شده است. این ریلیز معمولا با اندکی فاصله از پایان اکران فیلم در سینماها، در اینترنت پخش می*گردد. اکثر DVD-Ripها به صورت DivX یا Xvid تبدیل و ارایه می*گردند.


R5
R5 مخفف Region 5 است. می*دانید که در ریلیز DVDها در جهان، کل دنیا به 5-6 ناحیه تقسیم*بندی شده است. به عنوان مثال Region 1 شامل کشورهای آمریکای شمالی، Region 2 شامل اروپا و خاورمیانه و غیره. Region 5 هم کشور روسیه و کشورهای اروپای شرقی را شامل می*گردد. یک تفاوت DVDها در نواحی مختلف در Rating آنهاست، مثلا صحنه*های دارای خشونت یا Nudity در ناحیه خاورمیانه حذف می*گردند. تفاوت دیگر زبان فیلم و زبان زیرنویس DVD است. در Region 5 همیشه DVDها چند هفته زودتر به بازار می*آیند (چون در این منطقه عموما اکران سینمایی همزمان با جهان وجود ندارد). پس R5 از نظر کیفیت تصویر همانند یک DVD-Rip است، ولی چون زبان دی*وی*دی*های ناحیه 5 انگلیسی نیست، در ریلیز R5 صدای انگلیسی از یک منبع خارجی گرفته شده و روی فیلم سینک می*گردد.


VHS-Rip
معمولا فیلم*های ورزشی، فیلم*های اسکیت*سواری و فیلم*های P.O.R.N بر روی نوار VHS وارد بازار می*شوند. این ریلیز نسخه دیجیتالی همان نوارهای VHS است.


TV-Rip
عبارت است از اپیزودهای مختلف سریال*های تلویزیونی که توسط دستگاههای DVD ********ای و یا از شبکه*های کابلی آمریکا ضبط می*گردند. در برخی از این نوع فیلم*ها، مثل مسابقات کشتی کج (یا کچ!!) در انتهای هر اپیزود، مصاحبه*ها، پشت*صحنه*ها و حتی مسابقات غیررسمی نیز نمایش داده می*شود. واژه PDTV در لینک مربوط به سریال*ها بسیار مشاهده می*گردد. PDTVها از طریق یک کارت کپچر دیجیتال در کامپیوتر به طور مستقیم دریافت و ذخیره می*گردند، لذا معمولا بهترین کیفیت را دارند. این ریلیز هم به صورت SVCD و هم به صورت Divx/Xvid یافت می*شود.


WorkPrint یا WP
این ریلیز یک نسخه از فیلمی است که هنوز مراحل Post Production آن به پایان نرسیده است. در این نوع ممکن است برخی از صحنه*ها و یا موسیقی*ها و صداها موجود نباشند و کیفیت تصویر نیز از خیلی ضعیف تا بسیار عالی متغیر است. برخی از WPها با نسخه نهایی تفاوتهای زیادی دارند (به عنوان مثال در نسخه WP فیلم مردان سیاهپوش 2، به جای تمام هیولاها، بازیگر با لباس تمام آبی قرار دارد !). این ریلیز تنها برای کسانی مناسب است که حوصله منتظر ماندن برای نسخه کامل فیلم را ندارند و یا تشنه دیدن فیلم خاصی هستند.


Divx Re-Enc
این نوع فیلم*ها در واقع حاصل تبدیل VCD اریجینال فیلم به یک فایل با حجم پایین (150 الی 250 مگابایت) از نوع Divx/Xvid هستند. عموما لینک*های این ریلیز در فروم*ها با ظاهری شبیه Film.Name.Group.1of2 دیده می*شوند. دو گروه مشهور که Divx Re-Enc را تهیه و در شبکه پخش می*کنند عبارتند از SMR و TND. این ریلیز اصولا ارزش دانلود کردن ندارد مگر اینکه شما بر داشتن فیلم با حجم پایین ولی با بهترین کیفیت ممکن اصرار داشته باشید.


Watermarks
بسیاری از فیلم*هایی که از طریق بلاگرهای آسیای شرقی در شبکه گسترش می*یابند (که به Asian Silvers یا PDVD معروفند) در گوشه*ای از تصویرشان، نام گروه مسئول در خرید و پخش غیرقانونی فیلم به صورت یک حرف یا یک عبارت درج شده است. مشهورترین این عبارت*ها Globe است که در گوشه اکثر ریلیزهای TV-Rip دیده می*شود.


BD-Rip یا BluRay DVD Rip
واضح است كه این كیفیت از روی نسخه بسیار با كیفیت BluRay تهیه می*شود و بالاترین كیفیت و البته بالاترین حجم را دارد... (گاهی اوقات حجم آنها به 20 گیگابایت می*رسد) دقت داشته باشید كه عبارت BluRay سرهم بوده و استفاده از BR-Rip اشتباه است.



آشنایی با انواع قالب*ها

VCD
VCD یک قالب بر پایه فشرده*سازی MPEG1 و دارای Bitrate ثابت 1150 کیلوبیت در ثانیه (kbps) و نیز رزولوشن 352x240 نقطه است. VCDها اکثرا برای انتقال ریلیزهای با کیفیت پایین*تر
(Screener ، TC،TS ، CAM) مورد استفاده قرار می*گیرد، برای اینکه کل فیلم حجم کمتری پیدا کند و بتوان مدت زمان بیشتری از فیلم را در یک دیسک جای داد. هم VCDها و هم SVCDها، بر اساس دقیقه زمان*بندی می*شوند در حال حاضر دقیقا می*توان 80 دقیقه فیلم VCD را بر روی یک سی*دی 700 مگابایتی جا داد.


SVCD یا Super VCD
SVCD قالبی بر پایه الگوریتم فشرده*سازی MEPG2 بوده (همانند DVD) و می*تواند نرخ Bitrate متغیری تا حداکثر 2500 کیلوبیت در ثانیه (kbps) داشته باشد. رزولوشن تصویر در این قالب 480x480 نقطه است لیکن حین پخش (توسط کامپیوتر یا دستگاه DVD-Player) نسبت ابعادی آن به 4:3 تبدیل می*یابد (توجه دارید که رزولوشن 480x480 یک تصویر مربعی به ما میدهد، ولی نسبت طول به عرض تلویزیون*ها یا مانیتورهای عادی 1.33 و مستطیلی است). با توجه به نرخ Bitrate متغیر، مدت زمانی از فیلم SVCD که می*توان بر روی یک CD جای داد متفاوت است و به طور معمول 35 تا 60 دقیقه فیلم SVCD روی یک CD جای می*گیرد. برای رسیدن به کیفیت بهتر در SVCD، در هنگام Encode کردن فیلم مادر، از روش Multiple-Pass استفاده می*شود. این روش زمان طولانی*تری را می*طلبد ولی حاصل آن فیلمی با حجم کمتر و کیفیت بهتر است.


XVCD/XSVCD
گاهی VCD و SVCDهایی هستند که از قوانین و مبانی استاندارد این قالب*ها پیروی نمی*کنند. در هر کدام از آنها ممکن است رزولوشن و یا Bitrate چیزی متفاوت از مقادیر استاندارد باشد. این نوع فیلم*ها، معمولا در کامپیوتر به راحتی به نمایش در می*آیند ولی دستگاه*های پخش*کننده دیسک (DVD Playerها) عکس*العمل*های متفاوتی نسبت به آنها دارند (مثلا دستگاههای Philips آنها را بدون مشکل پخش می*کنند ولی اکثر دستگاههای Sony فقط صدای این فیلم*ها را پخش می*کنند). این قالب معمولا توسط افرادی استفاده می*شود که قصد ریلیز و پخش فیلم در اینترنت را ندارند و فیلم را برای آرشیو شخصی*شان می*خواهند.


Divx/Xvid
Divx (بخوانید: دیو اکس نه دایوایکس!) قالبی است که برای استفاده در پلت*فرمهای چندرسانه*ای طراحی شده است. Divx از دو سیستم کدینگ، یکی Low Motion و دیگری High Motion استفاده می*کند. تا دو سال پیش تنها کدینگ Low Motion وجود داشت، و اگر دقت کنید، در فیلمهای Divx سالهای پیش فیلمهای Drama ، Romance و... که دارای صحنه*های اکشن زیاد نبودند، کیفیت قابل قبولی داشتند ولی در همان زمان، فیلمهای اکشن که دارای صحنه*هایی با حرکت دوربین زیاد و سریع بودند، در قالب Divx دچار مشکل می*شدند و کیفیت شدیدا افت می*کرد. از اواخر سال 2004 و با آمدن Divx نسخه 5، کدینگ High Motion این مشکل را برطرف نمود. روشی تحت عنوان SBC یا Smart Bitrate Control در این نسخه به کار گرفته شده که در حین کدینگ فیلم مادر، بسته به نوع صحنه*ها، سیستم کدینگ بین دو حالت Low Motion و High Motion سوئیچ می*شود. این قالب حالت Anamorphic دارد و مقادیر Bitrate و رزولوشن قابل تغییر و انتخاب دلخواه هستند. اما تفاوت DivX و Xvid چیست؟ بد نیست بدانید، Xvid قالب اصلی و قدیمی*تر است (اگر چه اکنون DivX شناخته شده*تر است). قالب Xvid از ابتدا به صورت Open Source (کد باز) طرح*ریزی شده و هر کس می*تواند بنا به دلخواه خود تغییراتی در برنامه کدینگ آن ایجاد کند، ولی DivX در واقع نوع انحصاری شده Xvid است و تغییرات در این قالب تنها توسط شرکت دارنده کپی*رایت آن ایجاد می*شود. همچنین در Divx تنظیمات مربوط به انتخاب Bitrate، رزولوشن، MultiPass Enconding و... بسیار محدود شده*اند. به تازگی شرکت*های سازنده DVDPlayer نیز به مزیت*های این قالب (کاهش شدید حجم فایل بدون کاهش آنچنانی از کیفیت فیلم در مقایسه با DVD) پی برده*اند و در محصولات خود از DivX و Xvid نیز پشتیبانی می*کنند.


CVD
CVD ترکیبی از دو قالب VCD و SVCD می*باشد و عموما توسط اکثر دستگاه*های DVD-Player پشتیبانی می*شود. این قالب دارای کدینگ MPEG2 و نیز نرخ Bitrate مشابه SVCD است ولی رزولوشن آن 352x480 نقطه است. در حال حاضر هیچ گروهی فیلم*ها را در این قالب ریلیز نمی*کند.


DVD-R
DVD مخفف Digital Versatile Disc است (یعنی دیسک چند منظوره دیجیتالی) . قطعا تا کنون با انواع مختلفی از دی*وی*دی*ها روبه*رو شده*اید. مثل: DVD-R ، DVD+R ، DVD-RAM و DVD-RW و یا Mini-DVD.
آنچه ما بیش از همه در بازار ایران می*بینیم و با آن سر و کار داریم DVD+R و DVD-R است. بد نیست بدانید این دو نوع از لحاظ ساختاری هیچ تفاوتی با هم ندارند. موضوع اصلی در مورد این دو به دعوای تولیدکنندگان DVD در اواسط دهه 90 برمی*گردد. شرکت*های پاناسونیک، توشیبا، اپل، هیتاچی، ان ای سی، پایونیر، سامسونگ و شارپ از DVD-R پیشتیبانی می*کنند، حال آنکه شرکتهای فیلیپس، سونی، هیولت پاکارد، بل، ریکو، یاماها و سایر تولیدکنندگان DVD از DVD+R حمایت می*کنند. (دعوا تنها بر سر ثبت این محصول به نام گروه خود است!!). DVDهای موجود در بازار ما عموما از نوع یک طرفه و یک لایه هستند و می*توانند 4.7 گیگابایت اطلاعات ذخیره کنند (این حجم در حالت دولایه به 9.4 و در حالت دوطرفه و دولایه به 17 گیگابایت می*رسد). فیلم*های DVD دارای قالب فشرده*سازی MPEG2 (همانند SVCD) هستند ولیکن رزولوشن آنها به طور استاندارد 720x480 نقطه بوده و دارای نرخ Bitrate متغیری از 2 تا 10 مگابیت در ثانیه (Mbps) می*باشند. یکی از مزیت*های DVD امکان انتخاب زیرنویس به زبان*های مختلف و حتی انتخاب زبان دوبله فیلم در برخی از آنهاست. در بسیاری از DVDها پشت*صحنه*های فیلم و یا تبلیغ سایر فیلم*ها و گاها Music Videoهای مرتبط با فیلم گنجانده می*شود. حتما به یاد دارید که در اوایل ورود DVD به بازار، بحث از گنجاندن امکان انتخاب نمای دید (Viewing Angle) در DVDها بود، ولی بد نیست بدانید این اتفاق جز در تعداد معدودی از فیلم*ها رخ نداد و کم*کم به فراموشی سپرده شد.


Blu-Ray
در سال 2002 دو شرکت سونی و فیلیپس بعد از مدت*ها همکاری در ساخت دیسک*های نوری، تکنولوژی جدیدی که بر اساس پرتوهای لیزر آبی کار می*کند، Blu-Ray و HD-DVD نامگذاری شده است.
به وسیله این فرمت می توان بر روی یک دیسک یک لبه blu-ray اطلاعاتی با حجم 23.3، 25 و 27 گیگابایت و یعنی حدود 4 ساعت فیلم با فرمت (High-definition (HDTV و 13 ساعت فیلم با فرمت (Standard-definition (SDTV را ذخیره کرد. همچنین یک دیسک 2 لبه blu-ray می*تواند حجمی برابر با 46.6، 50 و 54 گیگابایت را در خود جای دهد که این مقدار حافظه تقریبا برای 8 ساعت فیلم HDTV کافی می*باشد.
مزایای دیسکهای Blu-Ray
یکی از تفاوتهای بزرگ بین تکنولوزی Blu-Ray با دیگر فناوری*ها در ضخامت لایه پلاستیکی است که در دیسک نوری به کار می*رود. در دیسک*های DVD معمول و HD-DVD ضخامت این لایه در حدود 0.6 میلیمتر است (600 میکرو) که به وسیله یک لایه پلیمری و فرعی پوشانده شده است. در صورتیکه در دیسک*های Blu-Ray این لایه تنها در حدود 0.1 میلیمتر ضخامت دارد که به وسیله لایه*های فرعی بسیار نازکی پوشانده شده است. در نتیجه به علت نازک بودن لایه*های دیسک Blu-Ray
1. پخش شدن و پراکندگی امواج لیزر کمتر خواهد بود
2. کمبود مواد و نازکی لایه*ها باعث افزایش نفوذپذیری لیزر و همچنین موجب ایجاد نقاط نازکتر و کوچکتر بر روی سطح دیسک می*شود که این عامل باعث افزایش میزان ذخیره*سازی اطلاعات بر روی هر لایه از دیسک می*شود و به همین دلیل دیسک*های Blu-Ray دارای ظرفیت بالاتری نسبت به DVD و HD-DVD هستند.
معایب دیسکهای Blu-Ray
اگرچه کاهش ضخامت دیسک باعث افزایش ظرفیت در دیسک*های Blu-Ray گردیده است، این عامل باعث ایجاد مشکلاتی نیز می*شود:
1. در دیسک*هایBlu-Ray به علت کاهش ضخامت دیسک، مقاومت آن در برابر خراش*ها و ضربه*ها کم شده است و در صورت ایجاد خراش بر روی دیسک و یا هرگونه برخورد کوچک، شاهد اختلال در بازیابی اطلاعات خواهیم بود.
2. یکی دیگر از عیوب دیسک*های Blu-Ray نزدیک بودن لنز به صفحه دیسک است که این عامل سبب اختلال در کار لنز درایوها می*شود. زیرا در صورتی که به طور ناگهانی ضربه کوچکی به درایو وارد شود، باعث تماس بین دیسک و لنز خواهد شد و در کار درایو و دیسک ایجاد اختلال خواهد کرد.
(اشاره : شرکت TDK نوع جدیدی از دیسکهای نوری خود را که در مقابل آسیب*ها مقاوم است به بازار عرضه نموده و آن را Armor Plating نامیده است. بر طبق گفته TDK این دیسك*ها مقاومتی در حدود 100 برابر دیسک*های معمولی دارند).
فرمت جدید دیگری بنام HD DVD که توسط شرکت Toshiba گسترش یافته رقیب اصلی blu-ray محسوب می*شود. این فرمت تنها می*تواند حجمی برابر 15 گیگابایت را بر روی یک دیسک یک لبه ذخیره کند که نسبت به blu-ray بسیار کمتر است.
انتظار میرود تا Blu-ray به زودی بتواند با انتقال ضبط کننده*های VCR و DVD به فرمت HDTV خود را به عنوان فرمت استاندارد PCها و فیلم*های HD معرفی کند.


HD-Rip
این کیفیت از روی DVD اصلی با تجهیزات حرفه*ای و با ابعاد HD ضبط می*شود. 720p یا 1080p



آشنایی با انواع فرمت*های فایل*های صوتی و تصویری

MP3
اصلی*ترین فرمت موسیقی قابل پخش روی پخش*کننده*های همراه، MP3. است. این فرمت که به عنوان محبوب*ترین و اصلی*ترین فرمت پخش موسیقی در اینترنت مورد استفاده قرار می*گیرد، سال*هاست به عنوان یک استاندارد بین*المللی در بین تمامی نرم*افزارها و سرویس*های پخش موسیقی پذیرفته شده است. نام MP3 از نام نوع فایل MPEG و لایه صوتی سه گرفته شده است. لایه سه یکی از سه روش کدگذاری برای فشرده*سازی صوتی است که با اعداد ۱ و ۲ و ۳ مشخص می*شوند. این فرمت با حذف بخشی از صداهای موجود در فایل*های موسیقی که عمدتاً خارج از محدوده شنوایی انسان یا بسیار ضعیف هستند، حجم فایل*های صوتی را به میزان قابل توجهی پایین می*آورد و بدین ترتیب می*توان تعداد زیادی فایل موسیقی را روی حافظه*های کم*حجم پخش*کننده*ها جا داد. یک فایل موسیقی معمولی با این حجم تقریباً چهار تا پنج مگابایت حجم دارد.


WAV
فرمتWAV سال*ها پیش به صورت مشترک از سوی مایکروسافت و IBM ارایه شد. این فرمت به عنوان فرمت پیش*فرض صوتی در ویندوز ۹۵ مورد استفاده قرار گرفت و پس از گذشت چندین سال کم کم به عنوان یک استاندارد برای اصوات داخلی ویندوز (مثل همان صداهایی که در هنگام ورود و خروج از محیط ویندوز می*شنوید) تبدیل شد.
فایل*های WAV با پسوند wav. مشخص می*شوند و تقریباً به *وسیله تمام برنامه*های ویندوزی که امکان پخش صدا را دارند، قابل پخش هستند. بیشتر تلفن*های همراه موجود در بازار نیز که می*توانند فایل*های موسیقی را پخش کنند، می*توانند از این فرمت به عنوان زنگ*های پیش فرض استفاده کنند.
از آنجا که این فرمت از هیچ یک از روش*های فشرده*سازی اطلاعات استفاده نمی*کند، حجم فایل*های آن بسیار بالاست و به همین دلیل برای پخش موسیقی روی تجهیزات تلفن همراه کاربردی ندارد.


WMA
Windows Media Audio یا WMA، فرمت جدیدی است که از سوی مایکروسافت ارائه شده و حجم آن تا نصف همتای MP3 خود می*رسد.
این فرمت که در ابتدا تنها از سوی خود مایکروسافت و نرم*افزار پخش موسیقی رسمی ویندوز یعنی Windows Media Player پشتیبانی می*شد، امروزه از سوی بسیاری از سایت*های موسیقی به عنوان فرمت اصلی آهنگ*های قابل دانلود پذیرفته شده است.
کیفیت فایل*های WMA تفاوت چندان زیادی با آهنگ MP3 ندارد و گفته می*شود که در حجم*های خیلی پایین (حجم*های در حد کیلوبایت) حتی کیفیتی بالاتر از MP3 را ارایه می*دهد.
یک فایل معمولی موسیقی با این فرمت تقریبا بین دو تا سه مگابایت حجم دارد.
بنابراین در صورتی که پخش کننده شما امکان پخش این فرمت را دارد، بهتر است تمام آهنگ*های خود را با این فرمت ذخیره و استفاده کنید.
WMA از روش*های فشرده*سازی خاصی استفاده می*کند که هیچ یک از اطلاعات صوتی را حذف نمی*کند. این روش فشرده*سازی به Lossless Compression شهرت دارد.
----------
فایلهای WMV مختصر کلمات Windows Media Video می*باشد که روشی برای کدگذاری ویدیوها توسط مایکروسافت به وجود آمده است. WMV از تکنولوژی ASF یا Advanced System Format استفاده می*کند و توسط نرم*افزارهای M Player یا Windows Media Player در سیستم عامل*های Windows و Macintosh قابل اجرا و دیدن هستند. WMV می*تواند در داخل فرمت*های ASF و AVI قرار گیرد. صدا در آن به صورت فرمت WMA ذخیره می*شود. WMA دارای ویرایش*های مختلفی می*باشد که مهمترین آنها ویرایش*های 7 و 8 و 9 می*باشند البته ویرایش 7 و 8 براساس Mpeg4 ایجاد شده*اند و در سازمان SMPTE ثبت شده*اند اما ویرایش 9 که بهترین آنها می*باشد دارای کدگذاری مخصوص به خود بوده و به صورت یک استاندارد بین*المللی شناخته می*شود.


OGG
یک نوع فرمت فشرده*سازی صوتی محسوب می*شود که از سوی مجامع طرفدار منبع*باز (Open Source) به عنوان فرمت رقیب MP3 ارائه شده است و از آنجا که یک فرمت منبع باز است، در تجهیزات مختلف کیفیت و حجم متفاوتی دارد. برخی از شرکت*ها از این فرمت برای پخش فایل*های صوتی خاص دستگاه استفاده می*کنند و با تغییر در نرخ بیت صوتی آن*ها، صداهای منحصر به دستگاه خود را تولید می*کنند.
فرمت ogg. به اندازه*ای متنوع است که حتی مشخص نیست که فایل مذکور یک فایل ویدیویی، صوتی، یا متنی است! این تنوع گیج*کننده که از ذات منبع*باز بودن فایل سرچشمه می*گیرد، به واسطه کدک*هایی (Codecs) همچون Vorbis برای فایل*های صوتی (که اغلب در پخش*کننده*های موسیقی استفاده می*شود)، Theora برای فایل*های تصویری (قابل استفاده در تلفن*های همراه)، Speex برای فایل*های سخنرانی و… از هم مجزا می*شوند. فرمت*های صوتی معمول OGG عموماً برای ذخیره کردن زنگ*های تلفن همراه و فایل*های صوتی کوتاه با میزان بیت بسیار پایین استفاده می*شوند و معمولاً حجم آن*ها در حد چند ده کیلوبایت است. تفاوت این فرمت با فرمت*های دیگر این است که به صورت رایگان عرضه می*شود و مورد استفاده قرار می*گیرد و در اختیار هیچ نهاد یا شرکتی نیست.


MIDI
فرمت MIDI که نام آن از عبارت رابط دیجیتال ادوات موسیقی (Musical Instrument Digital Interface) گرفته شده است در موسیقی نیست، بلکه یک سری کد*های دیجیتال است که هر کدام به یک نت یا ساز اختصاص دارند و با پخش پی*درپی آن*ها، یک فایل موسیقی بازسازی می*شود.
به همین علت، هنگامی که این فرمت را در اینترنت جست*وجو می*کنید، گاهی با انبوهی از اعداد و ارقام نوشته شده مواجه می*شوید. این*ها همان کد*هایی هستند که زنگ*های موسیقایی را در تلفن*های همراه سطح پایین بازسازی می*کنند.
فرمت MIDI (که البته خود انواع مختلفی دارد که بر اساس تعداد آلات موسیقی قابل پخش مشخص می*شوند، روی تمامی تلفن*های همراه قابل پخش است. بنابراین اگر گوشی تلفن همراه شما امکان پخش مستقیم موسیقی را ندارد، می*توانید با جست*وجوی عبارت (نام خواننده + midi.) در گوگل، به مجموعه عظیمی از فایل*های MIDI که عموماً حجم آن*ها در حد چند ده کیلوبایت است، دسترسی پیدا کنید. سپس آن*ها را دانلود نمایید و به تلفن همراه*تان منتقل کنید.


AVI
این فرمت مخفف عبارتAudio Video Interleave است و یکی از معمول*ترین فرمت*های صوتی و تصویری در تجهیزات دیجیتالی به شمار می*رود که از سوی شرکت مایکروسافت ارایه شده است. این فایل*ها دارای پسوند avi. هستند. وضوح آن*ها تا 320x240 پیکسل و سرعت پخش آن*ها حداکثر سی فریم در ثانیه است که هیچ کدام از آن*ها برای پخش در حالت تمام صفحه (Full Frame) مناسب نیستند. اما از سوی دیگر، این فایل*ها برای پخش به هیچ سخت*افزار خاص و ویژه*ای نیاز ندارند. به همین خاطر، بسیاری از تولیدکنندگان محصولات چندرسانه*ای و حتی سازندگان دوربین*های دیجیتال ترجیح می*دهند برای دستیابی به بازار بزرگ*تری از کاربران، از این فرمت به عنوان فرمت پیش فرض ضبط و پخش استفاده کنند.
----------
AVI مخفف کلمات Audio Video Interleave می*باشد و در نوامبر 1992 توسط مایکروسافت عرضه شد و به دلیل انعطاف*پذیری در اغلب دستگاه*ها قابل استفاده است. همچنین در 1996 گروه Matrix Open DML توسعه*ای در این فرمت داد که اغلب به عنوان AVI 2.0 شناخته می*شود. به دلیل این که فرمت AVI قدیمی می*باشد وقتی در آن از کدگذاری پیشرفته*ای مانند Mpeg-4 استفاده می*کنیم حجم و پروسس کار به طور غیرضروری افزایش می*یابد. بنابراین در بعضی امور مانند اشتراک فایل مشکلاتی به وجود می*آورد.


DivX
نام اختصاری عبارت Digital Video Express، یک فرمت جدید DVD-Rom است که از سوی چندین شرکت بزرگ فیلمسازی همچون Paramount ،Dreamworks SKG ،Disney و Universal ارایه شده است. با استفاده از این فرمت، یک فیلم (یا هر اطلاعات دیگری) که در داخل DVD-Rom قرار می*گیرد، تنها برای زمان محدودی (مثلاً دو روز) قابل پخش است.
بنابراین به محض این*که DVD مذکور را در داخل دستگاه پخش قرار می*دهید، یک شمارنده شروع به شمارش می*کند. هر پخش*کننده DivX امکان اتصال به خط تلفن و برقراری ارتباط با سرور اصلی شرکت پخش کننده را دارد تا بتواند اطلاعات مربوط به هزینه خدمات را دریافت کند.
تصور می*شود، این فرمت بالاخره بتواند جایگزین فیلم*های ویدیویی بشود؛ زیرا در کشور*های ارایه دهنده این محصولات، دیگر نیازی به بازگرداندن فیلم اجاره شده نیست. همان*طور که گفته شد، این فرمت جدید تنها از سوی چند شرکت ارایه می*شود و بالطبع هنوز از سوی تمامی شرکت*های سازنده تجهیزات پخش کننده مورد استقبال قرار نگرفته است. بنابراین اگر روی دستگاه پخش DVD شما عبارت DivX نقش بسته است، بسیار خوش*شانس هستید.
اما فرمت DivX (دقیقاً به همین شکل نوشته شده) یک فرمت فشرده*سازی تصویری است که بر اساس فناوری MPEG-4 بنا شده است. این روزها از این فرمت برای تبدیل و فشرده*سازی فیلم*های DVD استفاده می*شود. فیلم*های تبدیل شده دارای کیفیت قابل قبولی هستند و حجم آن*ها بسته به میزان فشرده*سازی متغیر است. حجم معمول برای هر فیلم DivX حدوداً به اندازه یک سی*دی (در حدود هفتصد مگابایت است). برای تبدیل این فرمت باید از نرم*افزارهای مخصوص آن استفاده کنیدکه در سی*دی*های نرم*افزاری موجود در بازار فراوانند.
Media Player ویندوز می*تواند با نصب یک Plugin یا وصله فرمت مخصوص این فرمت را پخش کند. این وصله در سایت مایکروسافت ارایه شده است. بنابراین اگر می*خواهید فایل*های DivX خودتان را روی ویندوز بدون هیچ برنامه جانبی تماشا کنید، می*توانید این وصله را دریافت کنید.


MPEG
مخفف عبارت Moving Picture Experts Group است که به صورت M-PEG خوانده می*شود و به گروهی از فرمت*های استاندارد فشرده*سازی گفته می*شود که از سوی گروه ISO ارایه شده*اند. این فرمت معمولا نسبت به فرمت*های رقیب همچون AVI و QuickTime کیفیت بالاتری دارد و برای فشرده*سازی بیشتر فریم*های تصویر، تنها تغییرات ایجاد شده در فریم*های پشت سر هم را ذخیره می*کند.
در این حالت دیگر لازم نیست هر فریم به صورت جداگانه ذخیره*سازی شود. بنابراین اگرچه این نوع فشرده*سازی از نوع Lossy محسوب می*شود و بخشی از اطلاعات تصویر از دست می*رود، کاهش اطلاعات به گونه*ای است که توسط چشم انسان قابل تشخیص نیست. سه استاندارد مهم*تر MPEG عبارتند از:
MPEG-1: این فرمت تصاویر ویدیویی را با وضوح 350x240 پیکسل و سرعت سی فریم در ثانیه پخش می*کند که کیفیت آن اندکی کمتر از کیفیت پخش ویدیوهای معمولی است.
----------
Mpeg-1 ترکیبی از کدگذاری و فشرده*سازی*های صوت و ویدیو می*باشد. عموما از Mpeg-1 برای Video CD استفاده می*شود و کمتر پیش می*آید که از آن برای DVD استفاده کنند زیرا که کیفیت و سرعت انتقال داده آن برابر با نوارهای VHS است. اصولا Mpeg-1 برای انتقال دادن 5/1 مگابیت در ثانیه طراحی شده است.
با این مقدار می*توان ویدیوهایی با کیفیت 352x240 – 97/29 فریم در ثانیه یا 325x288 و 25 فریم در ثانیه به دست آورد. از معایب بزرگ Mpeg-1 این است که تصاویر را به صورت پشت سر هم کدگذاری می*کند و توان ترکیب پیچیده آنها را ندارد. بنابر این قابلیت فشرده*سازی آن کم است.
MPEG-2: وضوح پخش تصاویر ویدیویی در این فرمت 720x480 و 1280x720 پیکسل با سرعت 60 فریم در ثانیه است و کیفیت صدا در آن دقیقا همان کیفیت سی*دی صوتی است. این فرمت برای پخش روی استاندارد*های مهم تلویزیونی همچون NTSC و حتی HDTV مناسب است و به وسیله DVD-Romها مورد استفاده قرار می*گیرد؛ زیرا حجم یک فیلم دو ساعته با این فرمت تقریباً چند گیگابایت می*شود!
----------
Mpeg-2 استاندارد پیشرفته*تر Mpeg-1 می*باشد Mpeg-2 استفاده گسترده*ای در تلویزیون*های دیجیتال کابلی، آنتنی یا ********ای دارد. همچنین فرمت اصلی فیلمهای DVD نیز می*باشد. Mpeg-2 توانایی الحاق متن یا برنامه*های راهنما برای پخش*کننده را همراه صوت و تصویر دارد. یک فایل Mpeg-2 از چندین بخش تشکیل شده است. یک بخش آن برنامه پخش نام دارد که با توجه به پخش*کننده اطلاعات را به طور مناسب انتقال می*دهد. بخش دیگر Video Part نام دارد که مشابه Mpeg-1 می*باشد با این تفاوت که توان فشرده*سازی تصاویر به صورت ترکیبی را دارد. هم چنین Mpeg-2 قادر به انتقال اطلاعات کمتر از مگابیت در ثانیه نمی*باشد. اطلاعات صوتی Mpeg-2 مشابه با Mpeg-1 می*باشد با این تفاوت که به دو کانال استریو محدود نمی*باشد و می*تواند صوت را به صورت دالبی ذخیره کند.
MPEG-4: یک الگوریتم استاندارد برای فشرده*سازی صدا و تصویر است که بر اساس فناوری*های MPEG-2، MPEG-1 و Apple QuickTime بنا شده است. از این فرمت برای تصاویر ویدیویی که قرار است از یک پهنای باند باریک عبور کنند و پخش شوند (مثلاً اینترنت یا شبکه) استفاده می*شود. این فرمت امکان ترکیب با عکس* و انیمیشن*های دو بعدی و سه*بعدی را دارد و از سال ۱۹۹۸ به عنوان فرمت استاندارد پخش اینترنتی ارایه شد.
----------
استاندارد Mpeg-4 در سال 1998 معرفی شد و کاربرد بسیاری در وب، CD، تلفن*های تصویری و پخش تلویزیونی پیدا کرد. Mpeg-4 ترکیبی از استانداردهای Mpeg-1 و Mpeg-2 می*باشد به علاوه چندین قابلیت دیگر از جمله: VRML برای رندر کردن تصاویر سه بعدی، شی*گرا بودن استفاده از فرمت AAC برای صوت و غیره. به خاطر شی*گرا بودن این استاندارد می*توان تعیین کرد که فایل ما دارای کدام قابلیت*ها باشد بنابراین تمامی فایلهای Mpeg-4 یکسان و تحت یک استاندارد نیستند. از دیگر مزایای Mpeg-4 این است که می*تواند رابطه*ای دو جانبه با کاربر برقرار کند و با توجه به نیازهای کار خواصی را فعال یا غیر فعال کند، این مزیت کاربرد بسیاری در وب و شبکه*ها دارد.
Real Audio/Video
این فرمت که با پسوندهای (ra .ram .rm.) شناخته می*شود، یک فرمت اختصاصی است که به شما امکان می*دهد موسیقی*های موجود در اینترنت را به صورت پیوسته بشنوید. به این قبیل از موسیقی*ها Streaming Audio می*گویند. برای گوش دادن به این فایل*های موسیقی به نرم*افزار Real Audio احتیاج دارید.
فرمت Real Audio از سوی شرکت RealNetworks ارایه و به صورت اختصاصی پشتیبانی می*شود. بنابراین اگر موسیقی*های Real را از اینترنت دریافت کرده*اید و پخش*کننده همراهتان، نرم*افزار Real Audio یا نرم*افزار پشتیبانی کننده آن را ندارد، باید قبل از انتقال فایل، به طور کلی فرمت آن را (با برنامه*های مبدل Real به MP3 تغییر دهید. Real Audio نیز همانند MP3 از روش*های فشرده*سازی Loosy استفاده می*کند که موجب حذف اطلاعات از روی فایل صوتی می*شود.


MKV
این فرمت که در واقع یک نوع Video Director به حساب می*آید میتواند مشتمل بر فایل ویدیویی و چند صدای مختلف و همچنین زیرنویس*های مختلف باشد.
با توجه به گران بودن دیسک*های بلوری و HD-DVD، فرمت*هایی نظیر MKV می*تواند برای دیدن این عناوین با کیفیت بالا به ما کمک کند.
بعد از این که گارد نسخه ۲ بلوری*ها شکسته شد این امکان ایجاد شد که تمام بلوری*ها پس از ریپ شدن و جداسازی صدا از تصویر به mpeg4 و فرمت اولیه H264 یا VC1 آن تغییر کند به H264 تحت فرمت ارجع AVI یا MPEG4 و به این ترتیب وارد قالب MKV بشود و با اضافه شدن صداهای DTS یا Dolby و Subtitle بتواند فیلم را از حجم ۵۰ گیگابایتی BlyRay با حفظ کیفیت و رزولوشن، به حجم 9 گیگابایت در رزولوشن 1080p و 4.5 گیگابایت در رزولوشن 720p برساند.
----------
MKV از واژه انگلیسی MATORASKA كه از واژه روسی ماتروشكا گرفته شده، مخفف شده است.
ماتروشكا یك اسباب*بازی بچه*گانه به شكل ****مرغ است، وقتی بازش می*كنید می*بینید وسطش باز یك ****مرغ دیگر هست و همینطور تا 7-8 بار.
در مورد فایل*های MKV هم همینطور، می*توانید چندین صدا و چندین زیرنویس در داخل آن داشته باشید.
این نوع فایل از 3 دسته تشكیل شده است:
MKV : فایل*های ویدیویی
MKA : تنها كانتینر فایل*های صوتی
MKS : كانتینر فایل*های زیر نویس (ساب*تایتل)
----------


CONTAINER: به آن دسته از فایل*ها گفته می*شود كه چند فایل و چند نوع داده همزمان در یك فایل قرار داده شده باشد مثل فایل*های ZIP و یا DLL ویندوز. یكی از این كانتینرها ابر كانتینر MKV هست كه می*تواند بیشمار فایل صدا و یا زیر نویس را به همراه خودش در زمان اجرا داشته باشد. و البته MKV قابلیت STREAMING را هم دارد یعنی می*توانید هنگام دانلود از اینترنت فیلم را هم نگاه كنید. یعنی نیازی به تكمیل فایل نیست و همان مقداری كه دانلود شده را می*توانید نگاه كنید.
به طور مثال در مورد عكس، تصاویر JPG این قابلیت را دارد ولی BMP این قابلیت را ندارد.


3GP
3GP یک فرمت ساده شده از Mpeg-4 می*باشد و طوری بهینه*سازی شده است تا مناسب پهنای باند و سایز کم باشد و عمده کاربرد آن در تلفن*های موبایل می*باشد. 3GP دارای دو نوع فرمت اصلی است. 3GPP که مناسب موبایل*هایی با تکنولوژی GSM است. پسوند این فرمت 3GP است. فرمت دیگر 3GPP2 است که مناسب موبایل*هایی با تکنولوژی CDMA است و پسوند فایلهای آن 3G2 است. اکثر موبایل*های امروزی قادر به پخش 3GP می*باشند، ضمن اینکه ذخیره تصاویر ویدیویی توسط دوربین*های موبایل نیز در همین فرمت انجام می*شود.


MOV
Quick Time یک چارچوب برای فرمت*های مولتی*مدیا از طرف شرکت Apple می*باشد. Quick Time می*تواند شامل صوت، فیلم، متن، انیمیشن*های تعاملی و غیره باشد. در صورتی که از Quick Time برای تصاویر ویدیویی استفاده شود آن را در فایلی با پسوند MOV ذخیره می*کنند. برای مشاهده MOV نیاز به Quick Time Player می*باشد. از سال 1991 که اپل اولین ویرایش Quick Time را ارایه کرد تاکنون چندین ویرایش برای سیستم عامل*های Macintosh و Windows ارایه شده است که آخرین آنها ویرایش VX می*باشد.


SWF
SWF فرمت فایل*های نرم*افزار Flash می*باشد. نرم*افزار Flash متعلق به شرکت Adobe می*باشد که قبل از این در اختیار شرکت Macro Media بود. اصولا SWF برای ایجاد انیمیشن*های کم*حجم می*باشد که کاربرد زیادی در Web، منوی DVDها و آگهی*های بازرگانی دارد. تفاوت عمده*ای که SWF با دیگر فرمت*های ویدیویی دارد این است که فرمت*های دیگر اطلاعات تصویر را به صورت Pixel به Pixel ذخیره می*کنند اما SWF تصاویر را به صورت فرمولهای ریاضی تعریف می*کند و این باعث کاهش اندازه فایل می*شود. به همین دلیل SWF بیشتر برای انیمیشن*ها و متون کاربرد دارد.
برای مشاهده فایلهای فلش باید Plug–in آنرا نصب کرد. این Plug–in به صورت رایگان در سایت Adobe موجود می*باشد.


VOB
VOB مخفف کلمات DVD – Video Object Base است و شامل اطلاعات ویدیویی، متن و منو برای یک DVD می*باشد. فرمت VOB بسیار به Mpeg–2 نزدیک است به طوری که اگر پسوند فایل را از VOB به Mpeg تغییر دهیم هم*چنان قابل استفاده و اجرا است. برای ساخت DVD با استفاده از VOB باید اطلاعات دیگری به آن اضافه شود که این کار به راحتی توسط Nero یا Roxon انجام می*شود. در نهایت فرمت VOB قابل استفاده در تمامی سیستم*های عامل می*باشد.


امیدوارم استفاده ی کافی رو برده باشین♥

منبع : دانشگاه فردوسی مشهد