جام جهانی تولد ستاره های جدید
جام جهانی در راهه و هر کشوری برنامه مشخصی برای مسابقاتش پیش رو داره البته هنوز تکلیف تیم های صعود کننده کامل مشخص نشده
اما تقریبا تمام تیم های مدعی مشخص شدن و از الان دارن برای گرفتن نتیجه مطلوب برنامه های خودشون رو انجام میدن
اما مهم تر از موفقیت تیم ها موفقیت و پیشرفت فوتبال هست که طی مسابقات جام جهانی ستاره های جوان خودشون رو در مسابقات نشون
میدن. در واقع جام جهانی محلی برای نتیجی گیری از زحمات 4 سال بازیکنان و تیم کشورشون هست.
حالا در اینجا یک بحث پیش میاد که معرفی ستاره های جوان صرف نظر از نتیجه تیمی مهمه یا گرفتن یه عنوان خوب با استفاده از تمام قدرت؟
در همه تیم ها بازیکنان با تجربه و مسن وجود داره که حضورشون به میدون دادن به جوون تر ها ترجیح داده بشه اما تیم هایی هم هستن
که بازیکنان با تجربه رو کمتر به کار بگیرن و به معرفی ستاره های کم سم و سال بپردازن که بعضا نتایج تیمی خوبی هم گرفتن.
به طور مثال تیم ملی آلمان 4سال پیش از بازیکنانی استفاده کرد که چندان اسم و رسم نداشتن و در تیم های خود از بازیکنان خوبی به حساب میومدن
اوزیل و خدیرا
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
دو بازیکن که با درخشش در جام جهانی دوره قبل خودشون رو به باشگاه بزرگ رئال مادرید رسوندن و کسی مقل اوزیل اگر فرصت درخشش
در جام آفریقای جنوبی رو از دست میداد شاید هیچوقت به وضعیت خوب الانش نمیرسید
دیماریا
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
اون هم از دسته کسانی بود که با درخشش در جام قبلی خودش رو به جایگاه الان رسوند
گرچه تیم های نظیر این دو تیم در رده بندی های تیمی در جام جهانی به اون جایگاه که لیاقتش رو داشتن نرسیدن مخصوصا آلمان
حالا بحث برای تیم ملی کشور خودمون به پیش میاد که بهتره تیم ما کدوم سی.است رو داشته باشه
1.میدون دادن به بازیکنان جوان برای معرفی به فوتبال
2.استفاده از تمام قدرت برای نتیجه بهتر تیمی
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
الان هر کسی میدونه که موفقیت تیم ایران در جام جهانی فقط صعود به دو رحذفی هست که باعث تاسفه که همچین هدفی داریم
اما جالب تر میشه اگه قید همین موفقیت رو بزنیم و به جوون هامون میدون بدیم
قوچان نژاد . انصاریفرد . حاج صفی و خیلی های دیگه کسانی هستند که میتونن از جام جهانی به عنوان سکوی پرتاب استفاده کنن
اما این امر در حضور افرادی مثل خلعتبری و شجاعی در حمله و نکونام و تیموریان در هافبک ها درخشش برای جوون ها رو سخت میکنه
همونطور که کسانی مثل دایی و مهدوی کیا در جام 98 با سن و سال کمی که داشتن بار خودشون رو بستن
و همون افراد مثل علی دایی کسانی بودن که مثلا بخاطر تجربشون به جوون تر ها در سال 2006 ترجیح داده شدن و نه تنها موفقیتی برای
تیم ملی کسب نکردن بلکه فرصت هنر نمایی جوون تر ها رو ازشون گرفتن
دوستان نظر خودشون رو راجع به جام جهان یو علاقشون نسبت به تیم بگن و بگن که از کدوم روش استقبال میکنن؟
پ.ن:متن مقاله نظر شخصی من بود بحث بیشتر مربوط به تیم ایرانه
