بررسی صنعت گیم ایران

چند سالی میشه که صنعت گیم ایران قدم های بزرگی برای پیشرفت برداشته
بازیسازان ایرانی با بودجه کم و محدودیت های زیادی چه از لحاظ تحریم ها و چه از نظر قوانین برای مجوز بازی رو به رو هستن
اما به هر نحوی شده به تلاش خودشون برای بهبود این صنعت ادامه دادن
بازی های ایرانی رو در این شرایظ به دسته های بسیاری میشه تقسیم کرد ولی من برای بررسی راحت تر به صورت نسلی تقسیم بندی کردم



نسل اول
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]


بازی سازی در ایران اگر اشتباه نکنم با بازی رانندگی در تهران آغاز شد که انصافا برای ائلین بازی قدم خوبی بود
ولی شاید دومین بازی ایرانی یعنی لطف علی خان زند بهترین مثال برای بررسی نسل اول بازی های ایرانی باشه
این بازی دارای گیم پلی سوم شخص اکشن و شمشیر زنی بود وقتی وارد بازی میشدید شاید چیزی که بیشتر از همه توجه شما رو جلب میکرد
شباهت های زیاد اوون با سری بازی های شاهزاده ایرانی بود ولی بعد از مدتی تجربه بازی ذهنتان در گیر این فکر میشد که در صنعت گیم واقعا عقب هستیم
ضربات مصنوعی فیزیک مصنوعی و همه چیز مصنوعی شاید بهترین توصیف درباره این بازی و این نسل بازی های ایرانی باشه


نسل دوم
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

شمشیر نادر و گرشاسب گام بلندی برای پیشرفت برداشتند
شمشیر نادر نسخه پشرفته لطف علی خان زند بود ولی حداقل از لحاظ گرافیکی تغییر قابل توجهی داشت(نسبت به امکانات و محدودیت ها)
اما گل سرسبد این نسل که به نوعی بازی ایرانی رو بر سر زبان ها انداخت گرشاسپ یود
گرشاپ بلند ترین قدم رو برای پیشرفت بازی های ایرانی برداشت هر چند دارای باگ ها و اشکالات بزرگی بود ولی گیم پلی جذابی داشت
بزرگترین ایراد بازی گرشاسپ عدم استفاده از موس بود و البته پرش های واقعا افتضاح اوون اعصاب هر گیمری رو بهم میریخت ولی هرچه بود از نظر گیم پلی و گرافیک از بقیه بازی های داخلی سر تر بود
این نسل هم با نسخه دوم گرشاسپ به کار خودش پایان داد این بازی به جز رفع چند باگ بزرگ تفاوت چندانی با نسخه اولیه نداشت


نسل سوم
(پیش به سوی بازار های جهانی)
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]


نسل سوم نسلی که هنوز بازی هایش منتشر نشده ولی نقد های مثبت زیادی رو به خودش دیده
این نسل 2 پیشرو خواهد داشت اولی شبگرد و دومی ارتش فرازمینی ها
ارتش فرازمینی های از متورو قدرتمند UDK بهره میبره گیم پلی اوون اول شخص تیر اندازی خواهد بود گرافیک بازی بسیار چشم نواز است و شاید بزرگترین ایراد بازی های ایرانی یعنی صداگذاری را نداشته باشد
ارتش فرا زمینی ها برای صدا گذاری بازی دست به دامن هنرپیشه های ریز و درشت زده و شاید بزرگترین آنها کسی نباشد جز بهمن مفید
اما بهترین بازی ایرانی تا به امروز بازی نیست جز شبگرد تیمی 10نفره(فقط عوامل اصلی) بازیی ساختند که حتی جواز حضور در استیم را دریافت کرد
بازی شبگرد از موتور UNREAL ENGINE بهره میبره و سوم شخص اکشن خواهد بود
داستان بازی بسیار گیراست و شاید تنها انتقادی که به این بازی شد این بود که نه شخصیت و نه محیط بازی ظاهری ایرانی ندارند
با تجربه کوتاهی که در گیم پلی این بازی داشتم به شما دوستان قول خواهم داد که تجربه این بازی لذت خواهید برد

منتظر نظرات دوستان هستم

باتشکر از مقاله خوبتون
حرف شما کاملا درسته بازی های ایرانی در راه پیشرفت هستن ولی باید به این هم توجه کرد که تا چند سال آینده نوع بازی های ایرانی تغییر چندانی نخواهد کرد چون اولا
در کشور ما به اندازه کافی به بازی اهمیت نمیدهند و دوما بازی های ایرانی بسیاری از جذابیت های بازی های خارجی را نمیتوانند داشته باشند
از طرف دیگر بازی های نسل سوم ایران هم بی شک بهتر از بازی های قبلی ایران هستند ولی هنوز در بازی های نسل سوم ما باید انتظار مشاهد باگ های بزرگ باشیم..

نقل قول:

---

بازی های ایرانی بسیاری از جذابیت های بازی های خارجی را نمیتوانند داشته باشند
در بازی های نسل سوم ما باید انتظار مشاهد باگ های بزرگ باشیم

---

با این دو مورد مخالفم
مورد اول بنظر من کاملا برعکسه اتفاقا بازی های ایرانی میتونن از نظر داستانی و محیطی جذابیت های خیلی بیشتری نسبت به بازی های خارجی داشته باشن
ایران غنی از داستان ها و روایت ها و اتفاقات تاریخی مهمه که هرکدوم میتونن یه بازی مستقل باشن (به شرطی که مثل نسل اول و دوم ما رو نا امید نکنن)

اما مورد دوم
مسئله اینه که باگ داریم تا باگ همین بازی watch dogs پر از باگ های گرافیکی بود یا حتی سری بازی های assassins creed کم باگ نداشت
درسته نسل سوم ما باگ خواهد داشت ولی بعید میدونم باگ آزار دهنده داشته باشه
باید 8روز صبر کینم و بعد از تجربه شبگرد در این مورد بحث کنیم
و مسئله دیگه بنظر من تا الان هیچ بازی بدون باگی وجود نداشته



پ.ن: چند بازی دیگه هم بودند که تو این دسته بندی جایی نداشتند ولی به نظرم صحبت در موردشون بد نیست
به زودی اوون ها رو هم اضافه میکنم

من تو بازی های ایرانی یه بار فقط جو گیر شدم بازی گرشاسب رو خریدم نصب کردم ادم حس میکرد داره پرینس اف پرشیا و گاد آف وار به سبک ایرانی :137:
گرافیک که خدا بود :d ولی کلا خوب دزدی کرده بودن تو استفاده از ایتم های این دوبازی :d

ایرانی جماعت تو ساخت بازی استعداد نداره پشم بازی خارجی ارزشش از بازی داخلی بهتره :d

بازی ایرانی داریم ملتــ ؟ :w:

اولین مشکل من با اسم این مقاله هست . " صنعت گیم " ... اصلا و به هیچ وجه ، ما چنین چیزی با چنین اسمی در ایران نداریم و متاسفانه هیچ جوره هم نمیتونیم ادعای این رو داشته باشیم که ما تو کشورمون " صنعت گیم " داریم ...

بازی سازی در ایران مثل خیلی چیز های دیگه ( از جمله فوتبالمون ) یه چیز خیلی ساده و ابتدایی هست ... چیزی که از نظر مسئولین صرفا جهت سرگرمی و به قول خودشون بچه بازیه ( به خصوص در مورد ویدئو گیم ها )

بی تعارف بخوایم بگیم در کشور ما نه اهمیتی برای این مسائل قائل هستند ، و نه اعتقادی به این دارند که این بخش ها (خصوصا ویدئو گیم و فوتبال ) میتونن به شکل یک صنعت باشن و علاوه بر اینکه هزینه خودشون رو تامین کنن ، سود دهی بالایی هم داشته باشن .

به این دلیل از فوتبال مثال زدم ، چون فوتبال هم تعداد طرفدارانش در ایران فوق العاده زیاده و هم در دنیا به عنوان یک " صنعت " شناخته شده ... اونوقت تو کشور ما چی ؟! .... متاسفانه ...


این چند تا بازی هم که میبینید این اواخر یه مقدار پیشرفت کردن ، صدقه سر هزینه های خصوصی افراد بوده ، نه صرفا راه افتادن صنعت گیم در ایران ...

تا اندیشه ها در مورد بازی ها این باشه ، وضع بازی سازی ایران همینه ...



حالا با این همه ، سامان جان آیا کشوری که حدودا 10 ساله کار بازی سازی رو به طور حرفه ای شروع کرده و همه هزینه هاش از بخش خصوصی بوده ، میتونه یه کال آف دیوتی بده دست ملت ؟! :ی


تشکر از دوستمون ...

عمده حرفهایی که میخواستم بزنم رو سید زد

به نظر من هم ایران به گیم و بازی سازی چنان اهمیتی نداده که بخوایم به عنوان صنعت بهش نگاه کنیم. هر وقت ساخت بازی در ایران به گستردگی کشور های دیگه شد ( یعنی مثلاً ساخت هزاران عنوان در سال ) و یا حتی تونست ساخت بازی ها رو گسترده کنه و مجوز های جهانی داشته باشه و بازی با کیفیت و سطح جهانی برای کنسول های نسل حداقل قبل یا خوش بینانه برای نسل جدید تولید کنه، اون وقت میشه صنعت !


اما به هر حال من توی همین 10 ساله پیشرفتی که میبینم واقعاً جای تحسین داره. این بازی شبگرد و نمیدونم عناوین جدیدی که گیم پلیش و گرافیکش در حد بازی های بزرگ و معروفه واقعاً آدم رو امیدوار میکنه.

درسته ایران جای خوبی در حال حاضر برای شکوفایی استعداد های این صنعت نیست و تجهیزات و آمادگی و وسایلش فراهم نیست اما ایرانی ها مثل خیلی چیزهای دیگه در این صنعت هم خیلی با استعداد هستند. اگه دقت کرده باشین همیشه توی عناوین بزرگ جهانی نام یکی یا دوتا ایرانی رو توی Ending بازی میبینید. من بازی هایی که توی ذهنم هست همین Farcry 3 بود، Call OF Duty همیشه میبینم یه ایرانی رو مینویسه. توی GTA همیشه میبینم و خیلی جاهای دیگه که الان حضور ذهن ندارم.

مرسی از نظراتتون
ولی تو این چند سال به نظر من 3 بازی بود که واقعا هیچ ایرادی نداشتند
هرچند 2مورد از اوونا برای اندروید بود

بازی اول کوهنورد بود
یه بازی 2بعدی ولی جذاب بدون هیچگونه صحنه خشن ولی همه چیز این بازی عالی بود

بازی بعدی بنظرم **** شوت بود که برای اندریود منشتر شد
باز هم 2بعدی ولی گیم پلی تازه ایی داشت

و بازی سوم deal for speed
یه بازی رانندگی بی پایان و رکورد زنی برای اندروید که از همون لحظه اول منو جذب خودش کرد


اما در مورد این بحث تقلید
به عقیده من اگر بخوایم اینطوری نگاه کنیم تمام بازی های open world
تقلیدی از جی تی ای میشه تمام بازی های سوم شخص مخفی کاری تقلیدی از متال گیر و یا هیتمن میشه
یا بازی مثل دانته اینفرنو دقیقا چیزی مثل گرشاپ خودمون میشه

ولی چیزی که جای امیدواری داره نسل ما تمایل زیادی به ساخت گیم پیدا کرده و مخصوصا استفتاده از سومین موتور قدرتمند گرافیکی (آخرین رده بندی اعلام شده) یعنی یونیتی

و مسئله دیگه اینکه شبگرد و ارتش فرازیمینی ها راه 100ساله رو یک شبه رفتند

بازم ممنون از نظرات

درود ...

بـه نظر من اصلا ایـران مـاهر در سـاخـتـن " گـیـم " نـیـسـت .
متاسفانه ایران اصلا به بازی توجه نداشته است . در ایران اصلا به گیم به چشم یه تئوری نگاه نمی کنند و فقط برای سرگرمی کودکان به آن نگاه می کنند .

در مورد گـیـم های ساخته شده اگه با دقت نگاه کنیم ، هیچ هدفی در بازی نیست و همین طوری فقط جهت وقت گذراندن است و بازی هدف داری نیست .
درست است که پیشرفت ایران در گیم خوب بوده است ولی هنوز در مقایسه با بازی های کشور های دیگر اصلا نمی توان
آن هارا مقایسه کرد .

ولی خوب ببینیم در آینده چه میشه ...

ایران و گیم؟:22: بازاره جهانی؟:22: بیخیال بابا :501:

من نمیدونم چجوری اسمش رو بزاریم بازی داخلی ؟ ما تو مدرسه یه بازی بود که کلاه قرمزی بود :ی کل بازی از روی بازی Sub Base تو آندروید کپی شده بود . این لطفعلی و اینا هم که از رو اساسین و پرنس او پرشیا کپی شده . این بازی ها نسل سوم هم من یه چند تا تریلر کوچیک دیدم ازش در کل میگم فک میکنی بتلفیلد یا کالاف بازی میکنی فقط شخصیت های اصلی بازی عوض شدن :ی تفنگ ها همون ماله بتلفیلد و کالاف - لباس ها خیلی شبیه به لباس های بازی بتمن بود و ....

کلا این نسل سوم خیلی پیشرفت داشته :a: بازی چند منظوره ساختند . یدونه بازی میخری انگار کل بازی های خارجی رو داری بازی میکنی :a:

بعد یه مشکل اساسی دیگه هم هست به اسم قیمت :ی قربونشون برم بهترین بازی های جهان رو کپی خور میکنن مثلا فیفا رو من اینجا برای ایکس باکس گرفتم 20 تومن و برای کامپیوتر گرفتم 7 تومن :ی بعد بازی آشغال ایرانی که محصول داخلی هست و 9 سال پیش ( بازی داداش سیا و رانندگی در تهران ) خریدم 9 تومن . :ی در حالی که اون موقع بازی کامپیوتر میخریدم 3 تومن و برای پی اس 2 هم میخریدم 1000 یا 1500 :ی

خب معلومه هیچکس سراغ بازی آشغال نمیره . :b: