بررسی بازی Assassin's Creed : Rogue | فرزند خلف پدر
فرزند خلف پدر
طبق عادت نه*چندان خوبی که این چند سال، یوبی سافت رواج داده است. مانند هر سال منتظر تجربه کردن نسخه*ای دیگر از سری “فرقه قاتلین” (Assassin’s Creed) بودیم. تا اینکه سازندگان اعلام کردند، آخرین ساخته دستشان مختص کنسول*های نسل هشتمی است. با این خبر بسیاری از گیمرها دستان خود را در حنا می*دیدند. تا اینکه سازندگان خبر از ساخت عنوانی مخصوص کنسول*های نسل هفتمی دادند و یوبی *سافت که در دادن وعده*های هیجان انگیز و دهن پر کن، ید طولایی دارد، شروع به تعریف و تمجید بسیار از عنوان جدید خود کرد. و سعی در راضی نگه داشتن صاحبان کنسول*های نسل قبل داشت. با این حال بازی بالاخره منتشر شد. و ما نیز بر آن شدیم تا به بررسی این عنوان بپردازیم و ببینیم که آیا این وعده و وعید*ها حقیقت دارند یا خیر؟!
شاید با اولین برخورد به اسم “سرکشی” برای شما سوال شود که چرا سازندگان برای این قسمت از بازی عنوان سرکشی را انتخاب کرده*اند. یافتن و رسیدن به جواب این سوال ملزم به انجام بخش داستانی بازی است. در این نسخه “شای پاتریک کورمک” (Shay Patrick Cormack) به عنوان شخصیت اصلی و قابل کنترل بازی ایفای نقش می*کند. او همانند اکثر شخصیت*های این سری بازی یکی از اعضای فرقه*ی اساسین هاست. اما در میان آن*ها، از جسارت و نافرمانی بیشتری برخوردار است. عطش سیری ناپذیر او برای کسب قدرت او را از دیگر قهرمانان سری از جمله کانر یا اتزیو متمایز می*کند. “شای” در طول بازی بنا به دلایلی و پیش آمدن اتفاقات متعددی از دوستان خود جدا شده و به بزرگترین دشمن فرقه، یعنی تمپلارها می*پیوندد. قطعا این تغییر رویه به مذاق بسیاری از گیمرها که با خاندان اساسین*ها خو گرفته بودند خوش نمی*آید و هضم این موضوع و کنار آمدن با آن کمی مشکل است. ولی سازندگان برای خارج کردن روایت داستانی از تکراری بودن در نسخه*های اخیر و همچنین وارد کردن بازی به حال و هوای تازه این سنت شکنی را انجام داده*اند. یکی از مشخصه*های Assassin’s Creed، وقوع اتفاق*های مهم تاریخی در هر نسخه از این سری می*باشد. که “سرکشی” هم از این قاعده مستثنی نیست. زمان بازی چیزی میان دهه 50 تا دهه 60 قرن 17 میلادی است. که با توجه به این برهه زمانی شاهد وقوع جنگ*های معروف هفت ساله بین ابرقدرت*های اروپایی در آن زمان می*باشیم. شعله این جنگ*ها که میان دولتهایی همچون بریتانیا و فرانسه برپا بود، به مستعمراتشان در آمریکای شمالی رسیده است. و در این نسخه شاهد درگیری*هایی میان این دولت*ها هستیم. سازندگان در خبرهایی گفته بودند که نسخه نسل هفتم با نسخه نسل هشتم یعنی Unity که وقایع انقلاب فرانسه را شرح می*دهد، در ارتباط است و به نوعی این دو بازی مکمل یکدیگر هستند. توجه بیشتر به حضور فرانسه در این بازی و همچنین به وجود آمدن مشکلات متعدد مالی برای دولت فرانسه نیز دلیلی بر گفته سازندگان است. از آن*جایی که گفته شد “شای” در راه تبدیل شدن به یک تمپلار است باید انتظار دیدار با شخصیت*های مهم آن*ها را داشت. که یکی از آن*ها “هایتم کنوی” (Haytham Kenway) آنتاگونیست شماره سوم و پدر کانر می*باشد. در خلل بازی “شای” با “هایتم” همکاری*هایی انجام خواهد داد. سازندگان گفته*اند که ماجرای خانواده کنوی در این نسخه به پایان خواهد رسید. از دیگر شخصیت*های حاضر در این بازی که در نسخه*های قبل با آن*ها دیدار کرده*ایم می*توان به Adewale استاد اعظم فرقه و همچنین جرج واشنگتن اشاره کرد.
همانطور که گفته شد، در این نسخه تمپلارها هدف شما نیستند بلکه اعضای فرقه و اساسین*ها هستند که باید تحت تعقیب قرار گرفته و شکار شوند. این اتفاق برای اولین بار است که در این سری رخ می*دهد. شای با تمام فنون و تکنیک*هایی که اوایل بازی به عنوان یک عضو از انجمن برادری فرا گرفته است به شکار کسانی می*رود که زمانی از هم پیمانان او بودند. همانند قبل، شای سلاح*های مختلفی از جمله Hidden Blade، شمشیر و خنجر و تپانچه که سلاح*های جدایی ناپذیر این سری هستند را حمل می*کند. علاوه بر این سلاح جدیدی به بازی اضافه شده است. تفنگ جدیدی که در اوایل بازی بدست خواهد آمد توانایی پرتاب دارت*های خواب*آور و سمی را داراست. ممکن است این سوال بوجود آید که این تفنگ چه تفاوتی با دارتی که ادوارد در نسخه قبل حمل می*کرد، دارد. این سلاح از قدرت بسیار بیشتر نسبت به دارت و همچنین قابلیت از پا درآوردن هدف از فاصله دور را دارد. علاوه بر این نارنجک جدیدی به بازی اضافه شده است که می*تواند چندین هدف را از پای درآورد. سیستم مبارزات دست خوش تغییرات چندانی نسبت به نسخه قبلی یعنی درفش سیاه نشده است و از همان فرمول قبلی استفاده می*کند. البته در این بین شاهد بهبودی*های جزئی و از بین رفتن برخی اشکالات ریز که در سیستم مبارزات وجود داشت، هستیم. به کار گیری سلاح*های جدیدی که به بازی شده*اند نیز اندکی از تکراری بودن مبارزات کاسته است. با این حال هسته و پایه همچنان پایبند به نسخه قبل است. اما مهم*ترین عاملی که باعث شد سری Assassin’s Creed دچار تحول شود، ورود سیستم کشتیرانی و مبارزات دریایی به بازی بود که در شماره سوم شروع و در نسخه درفش سیاه به اوج خود رسید. در این شماره نیز دریانوردی یکی از ارکان اصلی و همچنین لذت بخش بازی است. اگر چه کشتی جدید شای که Morrígan نام دارد نسبت به کشتی ناخدا کنوی کوچکتر است اما در کابوس بودن برای دشمنان چیزی از Jackdaw کم ندارد. به لطف بهبود یافتن هوش مصنوعی بازی نسبت به قبل شاهد درگیری های طبیعی*تر و دشوارتری چه در دریا و چه در خشکی هستیم. کشتی*ها و سربازان حرکات بسیار هوشمندانه*تری را از خود نشان می*دهند و برای مبارزه با آنان باید هوشمندتر از خودشان عمل کرد.
محیط بازی نسبت به درفش سیاه از وسعت زیادتری برخوردار است و همانند قبل برای گشت و گذار در آن و انجام اکتشافات ساعت*های زیادی را صرف کنید. همچنین بازی اقلیم های بیشتری از سرزمین*های یخ زده جنوب و جنگل*های پوشیده از درخت کانادا و شهرهای بسیاری از جمله نیویورک را پوشش می*دهد. و می*توان بازی را ترکیبی از محیط های نسخه سوم و درفش سیاه به حساب آورد. تماشای محیط زیبای بازی از جمله شفق قطبی و دریاهای یخ زده بسیار لذت بخش است. در بخش گرافیک و جلوه*های بصری، بازی تفاوت چندانی با نسخه قبل ندارد و بهبودهای جزئی در گرافیک صورت گرفته است. اگر چه نمی*توان در این زمینه خرده*ی چندانی به سازندگان گرفت، زیرا درفش سیاه از لحاظ فنی و یا هنری عنوان ضعیفی نبود ولی با این حال انتظار می*رفت که حداقل شاهد پیشرفت بازی در زمینه**های متفاوتی از جمله بهبود در انیمیشن*ها و یا طراحی محیط باشیم. موسیقی بازی متناسب با تم بازی است و حالتی تاریک دارد. ولی همچنان به دیگر بازی*های این سری وفادار است. در کل می*توان سرکشی را به عنوان یک بسته الحاقی کامل برای درفش سیاه به حساب آورد. با اینحال برای دارندگان کنسول*های نسل هفتم عنوانی خوب و سرگرم کننده است. که توانسته است با ارائه خط داستانی متفاوت نسبت به پدرانش و ارائه گیمپلی روانتر در کنار محیطی وسیع و زیبا، خود را به عنوان یکی از برترین Assassin’s Creed ها معرفی کند. هر چند چیز زیادی را به عنوان میراث باقی نمی*گذارد. اگر از طرفداران این سری بازی هستید این عنوان نیز شما را راضی خواهد کرد و درد فراق Unity را اندکی خواهد کاست.
نویسنده : میلاد رضایی منش
-----
نمرات :
گرافیک : 8
گیم*پلی : 7.5
موسیقی و صداگذاری: 7
داستان: 8.5
ارزش: 8
نمره نهایی : 7.5
