4 فایل پیوست
بررسی بازی Mirror's Edge : catalyst | به کجا چنین شتابان؟
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
در دو نسل اخیر بازی*های رایانه*ای توجه زیاد از حد بازی*سا*زها به ساخت بازی*های دارای کشت و کشتار، گیمر*ها را بد عادت کرد. به طوری* که اگر یک بازی* فاقد خشونت و اسلحه بود به سختی به مذاق این جماعت خوش می*آمد. در این بین یکی از استدیوهای خوش*نام الکترونیک آرتز یعنی «دایس» ، دست به قماری بزرگ زد و یکی از آن بازی*هایی را ساخت که به مذاق جامعه اکشن پسند خوش آمد. بازی نام برده شده همان Mirror’s Edge محبوب خودمان بود. این بازی با نوآوری اصلی خود یعنی ورود ورزش پارکور به دنیای بازی*های رایانه*ای، آن هم از دید اول شخص، به سرعت به محبوبیت خود در بین گیمر*ها افزود. پس از گفته*ی سازندگانش مبنی بر ادامه دار بودن، این بازی به یکی از مورد انتظارترین بازی*ها تبدیل شد. انتظار برای منتشر شدن نسخه بعدی «لبه آیینه» هشت سال طول کشید و دیگر شاهد منتشر شدن این بازی در نسل هفتم نبودیم و سازندگان کنسول*های نسل هشتم را میزبان نسخه دوم اعلام کردند.
نسخه جدید لبه آیینه که «کاتالیست» نام دارد پس از تاخیرهای متوالی، چندی پیش منتشر شد و به انتظار برای دیدار دوباره با «فیث کانر» دوست داشتنی پایان داد. کاتالیست را هم می*توان یک عنوان بازسازی شده تلقی کرد و هم یک بازی جدید. به گفته سازندگان، بازی اتفاقات قبل از نسخه اول را روایت می*کند و تمرکز اصلی این قسمت کاراکتر فیث و واکاوی گذشته*ی او است. نوح پس از کشته شدن پدر و مادر فیث که در تظاهرات*های ضد دولتی کشته شدند، فیث را بزرگ کرد و او را به عضویت گروه دونده*ها درآورد. اما فیث پس از مدتی به زندان می*افتد و بازی رسما پس از آزادی او از زندان و بازگشتش به گروه شروع می*شود. بر خلاف اکثر بازی*های خفن که در سکانس افتتاحیه خود گیمر را به صندلی میخکوب می*کنند، کاتالیست چیز خاصی برای ارائه، به جز آموزش*های اولیه که لازمه*ی بازی است ندارد. داستان بازی بسیار ساده و کلیشه*ای، فاقد افت و خیز لازم است و گاهی اوقات به کندی پیش می*رود. و میان پرده*های جذاب و زیبا هم کمکی به بهتر شدن آن نمی*کند. باز هم از کلیشه نبرد خیر و شر استفاده شده و در این عنوان با شهردار شهر که گابریل کروگر نام دارد به مبارزه خواهید پرداخت.
با توضیحاتی که در بالا به آن اشاره کردیم، به این نتیجه می*رسیم که داستان که در اکثر بازی*ها، مکمل خوبی برای گیم پلی است؛ کارایی و اثرگذاری لازم را ندارد و تمام بار بازی بر دوش گیم پلی است. قبل از انتشار بازی، سازندگان وعده*های بسیاری را در زمینه تغییرات گسترده در بازی به گیمرها می*دادند و به برخی از آن*ها نیز عمل کردند. پایه و اساس بازی همچنان دست نخورده باقی مانده است. کماکان مادر تمام ورزش*ها یعنی دو، سلاح اصلی شماست. انجام حرکات پارکور آن* هم در دید اول شخص هنوز هم خوشایند و لذت بخش است. اما دویدن به خودی خود هر چقدر هم هیجان انگیز باشد، پس از مدتی یکنواخت و کسل کننده می*شود. سازندگان برای القای هیجانات لازم و بالا بردن ادرنالین خون، و همچنین از بین بردن یکنواختی یاد شده با بخش موسیقی به خوبی از پس این کار بر آمده*اند و قطعات متعدد و متناسب زیادی را در بازی گنجانده*اند.
در انجام حرکات و طی کردن مانع*ها و رسیدن به مقصدها دست فیث کاملا باز است. اما اگر دچار سردرگمی شدید نگران نباشید. اینجاست که “رانر ویژن” به کمک شما می*آید. این قابلیت مانند خط راهنمای جاده در بازی*های ماشین سواری، عمل می*کند و بهترین مسیر را به شما نشان می*دهد. البته این مربوط به موقعی است که شما حالت فول را انتخاب کرده باشید. یکی دیگر از تغییرات کاتالیست عدم استفاده فیث از سلاح گرم است که به نظر برخی مانعی برای سرعت بازی بود. در این نسخه شما باید با استفاده از فنون رزمی سرعتی، کلک دشمنانتان را بکنید. البته گول ظاهر خفن و مجهز سربازان دشمن را نخورید. آی کیوی آن*ها چیزی در بین پلانگتون و جلبک دریایی است. و آن*ها صرفا به خاطر دراوردن بازی از حالت یکنواختی رو در روی شما قرار می*گیرند.
به پایان رساندن خط داستانی چیزی حدود 12ساعت زمان می*برد. اما شما مجبور نیستید که مراحل ارائه شده را به ترتیب انجام بدهید. و این به لطف بزرگترین تغییر کاتالیست نسبت به نسخه قبلی یعنی جهان باز شدن بازی امکان پذیر است. ویروس “جهان باز” شدن بازی*ها به اعضای دایس هم رخنه کرد و آن*ها را بر آن داشت که کاتالیست را به این صورت بسازند. هر چند که مورد یاد شده خوبی*هایی را هم به همراه خود دارد اما خالی از عیب هم نیست. شهری که بازی در آن در جریان است شهر شیشه*ای نام دارد و بسیار بزرگ هم هست. طراحی منحصر به فرد هر منطقه و محله مخصوص به خود است که کار را برای یادگیری شهر خیلی راحت*تر کرده. مراحل جانبی مختلف در نقطه*های متعدد و پراکنده شهر وجود دارند و می*توان هر از گاهی به سراغ آن*ها رفت. بخش جدید دیگری که جالب و چالش برانگیز است، بخش ارتقای شخصیت است. همه قابلیت*های فیث از همان ابتدا در دسترس نیستند و باید با جمع آوری امتیاز تجربه به فعال کردن آن*ها بپردازید.
هرچند که بازی نام نسل هشتمی را یدک می*کشد اما در زمینه گرافیکی حرف زیادی برای گفتن ندارد. با اینکه سازندگان از موتور گرافیکی آنریل به موتور محبوب الکترونیک آرتز یعنی فراست بایت 3 کوچ کرده*اند، شاهد بی*کیفیتی*های زیاد و سهل انگاری*های زیادی در زمینه طراحی بازی هستیم. بافت*های بی کیفیت، گوشه های صیقل داده نشده و AA ضعیف بازی حسابی توی ذوق می*زنند. شاید این مواردی که گفتیم زیاد معلوم و هویدا نباشند اما کافیست کمی دقت کنید تا به این موضع پی ببرید. ممکن است در بخش تکنیکی کاتالیست حرف زیادی برای گفتن نداشته باشد اما در بخش هنری اوضاع طور دیگری است. نور پردازی به مانند نسخه قبلی بسیار خوب و طبیعی است. طراحی هنری شهر که برگرفته از شهرهای آرمانی آینده است بسیار جالب توجه است. و دویدن در میان ساختمان*های مدرن را لذت بخش کرده است. اما با تمام این اوصاف بخش هنری بر بخش تکنیکی نمیچربد و چیزی که الان در بازی می*بینیم با چیزی که در تبلیغات و نمایشگاه*ها نمایش داده شد تفاوت زیادی دارد.
کاتالیست می*توانست به یک بازی ایده آل همچون نسخه قبلی*اش که یکی از بهترین بازی*ها در نسل هفتم بود تبدیل شود اما این موضوع تبدیل به واقعیت نشد. و ما شاهد یک عنوان متوسط هستیم که صرفا شبحی از نام لبه*ی آینه است تا فرزند خلف آن. تمامی کاستی*ها و اشکالات گفته شده باعث شد تا کاتالیست هم به خیل عظیم بازی*های دنباله داری که نتواستند موفقیت نسخه*های قبلشان را تکرار کنند، محلق شود.
نویسنده : [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] (Black Hawk)
