منبع:real-madrid.com
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
این روزها حس عجیب ولی اشنا به من میگوید ایکر میرود. سالهاست که عاشق تیمی هستم که بسیاری از بزرگان فوتبال جهان را در خود دیده ولی یک رسم بد دارد (اسطوره کشی)!
از رفتن ردوندو دوست داشتنی به میلان تا به نوعی اخراج محترمانه دلبوسکه و... رائول و گوتی اما این حکایت همچنان باقی است. سالهاست که درون دروازه رئال عادت به شنیدن یک نام داشتم (ایکر کاسیاس). ایکر که از کودکی تا امروزش را با رئال گذرانده امروز با دلایلی تمسخر اممیز نیمکت نشین است.دلیل مربی این است که ایکر دیرتر از لوپز به تمرینات امده پس مربی چرابیل را که دیرتر از دیماریا و خسه به رئال اضافه شده تا انجا که امکان دارد فیکس میکند حتی با توجه به مصدومیت بیل و امادگی خسه و دیماریا؟تازه راموس و اربلوا هم دیرتر امدند.
از لحاظ فنی و اماری و اسمی و افتخارات هم که باشد او ایکر مقدس است یکی از دو گزینه محتمل تر برای عنوان بهترین دروازه بان قرن/صاحب دستکش طلا و چنیدن عنوان بهترین دروازه بان جهان و عضو تیمهای منتخب جهان و اروپا و... ولی حریفش لوپز ذخیره رئال و فیکس ویارئال و ذخیره پالوپ در سویا و بزرگترین افتخارش فیکس شدن در رئال در نیم فصل دوم فصل گذشته و تا اینجای این فصل در لالیگا است که البته افتخار کمی نیست.
لوپز هر روز دم از ندادن جای خود و برابری با ایکر و بهتر بودنش میزند ولی ایکر با ان همه افتخارات حرف از رقابت میزند.پسر مادرید باادب تر از ان است که اعتراض کند و تیم را به حاشیه ببرد تا به حقش برسد ایکر با صبر و تلاش به تمرین میرود و تمام طعنه ها را به جان میخرد و تمرین میکند و تمرین و در معدود بازیهای کوپا و لیگ قهرمانان خوش می درخشد نمونه اش بهترین دروازه مرحله گروهی لیگ قهرمانان شدن یا گل نخوردن تا پایان مرحله نیمه نهایی کوپا.
فرناندز بزرگ هیچ نمیگوید ولی دیگران ساکت نیستند از اظهار تعجب بوفون و اشمایکل از نیمکت نشینی اش گرفته تا نظر جالب والدانو که مسئله را مشخص میکند والدانو گفته بوداگر من در رئال بودم باید میگفتم دلیل نیمکت نشینی کاسیاس فنی است ولی حالا که در رئال نیستم باید بگویم این مسئله اصلا فنی نیست. ایکر هرچه بدرخشد فایده ندارد این را از مصاحبه های والدانو و فیگو فهمیدم.با تمام این تفاسیر ایکر ماند و به پیشنهادات پاسخ منفی داد همانگونه که سال ها پیش به فرگی بزرگ گفته بود تا اخر عمر سفید میپوشم یا به پیشنهاد دیوانه وار سیتی پاسخ منفی داد یا به حریف کثیفمان بارسا یک نه تاریخی گفت.
ایکر ماند تا تیم را از حاشیه دور کند ماند تا بیش از پیش ثابت کند که یک رئالی و یک جنتلمن به معنای کامل است. ایکر وفاداری را معنا کرد نه با غوغا و مصاحبه و فریاد بلکه با سکوت /باادب /بااحترام و با عشق به قول امیلیو ایکر یکی است و دیگر کمتر بازیکنی را میتوان یافت که به خاطر پیراهن بازی کند. نمیدانم ولی حسی عجیب میگوید ایکر هم بعد از جام جهانی مجبور است راه بزرگان دیگر رئال از دلبوسکه تا رائول را در پیش گیرد . رئال کاسیاس نیست و بدون ایکر هم رئال میماند ولی رئال با ایکر طعم دیگری دارد. امیدوارم حس من غلط باشد ولی این همان حسی است که با ورود مورینیو به رئال گفت رائول میرود.
نظر شما چیست؟ آیا ایکر میرود؟








پاسخ با نقل قول



علاقه مندی ها (Bookmarks)