موضوع: ☼ داسـتـی رودز و راز موفـقیــت در رستــلینگ ؛ بدون هیکل ! ☼

پروفشنال رستلینگِ آمریکایی ! به گونه ای راحت تر ، همان کشتی کج خودمان ، در اصل با چه سبکی شروع شد ؟ اگر حتی صحنه های کوتاهی از مسابقات دهه ی 50 و 60 دیده باشید ، حتماٌ متوجه هیاکل عظیم و

بدقواره ی کشتی گیران آن موقع شده اید . بله ، « همان کشتی کج خودمان » زمانی بین این افراد برگزار می شد . دلیل ؟ چونکه این ورزش همان نسخه ی آمریکایی رستلینگ خاور دور - و بیش تر ژاپن - است .

رستلینگ به این سبک از ژاپن و چین در سال های بسیار دور شروع شد ، به فرانسه رفت و کم کم به آمریکا رسید .


چند سالی است که طرفداران رستلینگ به هیکل اهمیت خاصی می دهند ؛ مثلاٌ جان سینا و هالک هوگن و راک خوش هیکل هستند و سی ام پانک و بری وایت و هیت اسلیتر هیکل ندارند . کسانی که غیر واقعی بودن

رستلینگ را نمی دانند فکر می کندد دسته ی اول موفق ترند . در واقع داشتن یک هیکل روی فرم و عضلات و شکم سیکس پَک از نظر آنان مزیت بزرگی است . در صورتی که می بینیم این مورد مزیت بزرگی نیست . این

ورزش ( از نوع آمریکایی اش ) چند بُعد دارد - مهارت در رینگ ، مهارت صحبت کردن - کاریزما و ... - و داشتن خصوصیات بالا جزو این ابعاد نیست .


طرف صحبتم با همان افراد است که فکر می کنند هیکل یکی از آن ابعاد است . متاسفانه بسیاری از این افراد هم می دانند که رستلینگ واقعی نیست ، اما به عوان مثال نمی توانند « دنیل برایان » را بپذیرند . سوء

تفاهم نشود ، این مطلب هیچ ارتباط مستقیمی با مخالفان دنیل برایان ندارد ، اما بهترین مثالی که در این جایگاه می توانست بیاید ، همین بود . در واقع به برایان کاملا هم بی ارتباط نیست ، اما فقط در مورد او نیست .

در مورد تمام رستلر های با استعدادِ بد هیکل در تاریخ است !


چگونه در اصلِ رستلینگ افرادی بزرگ هیکل و بدقواره بر رینگ ها حکم فرمایی می کردند اما الآن عضلات از نظر برخی حرف اول را می زنند ؟ آیا واقعا هیکل اهمیتی دارد ؟ بهترین شخصی که می تواند این جواب را بدهد

، موفق ترین بد هیکل تاریخ پرورستلینگ است ؛ بله ! " دِ آمریکَن دریم " داستی رودز .


داستی هیکل ندارد ، داستی قیافه ندارد ، داستی جذابیت ندارد ... این صحبت ها زمان خود داستی هم بود . اما اگر با هوگان که شاید در زمان خودش خوش هیکل ترین و خوش قیافه ترین و جذاب ترین رستلر بود

مقایسه کنیم ، از همه نظر افتخاراتش بیشتر است ( حدود 3 برابر هوگان ) . اگر به گفته ی بعضی فَن ها هیکل و قیافه بسیار مهم است ، این جا دو فرضیه خواهیم داشت : اول این که رودز یکی از اوور ترین کشتی

گیران تاریخه و پروموتر NwA در آن زمان حالی اش نبوده و الکی و روی هوا به او پوش می داد . با تمام احترام ، اما این نظر احمقانه است . این که رستلری در آن زمان اوورریت باشد به دو عامل احتمالی ربط دارد : 1- نبود

کشتی گیران با استعداد مناسب در آن زمان و یا 2- اعتماد بی پایه و اساس بوکر ها . مورد اول کاملاٌ رد می شود چون وقتی به راستر آن زمان نگاه می کنیم ، رستلر های بی نظیری همچون ریک فلیر و هارلی رِیس

حضور داشته اند . در مورد شماره ی 2 هم بوکر ها اعتماد کردند ، اما بی اساس نبود . داستی رودز سال ها در تگ تیم دیویژن در NwA و بعد هم JcP ( پروموشن جیم کراکت ) خودش را ثابت کرده بود .


فرضیه ی دوم این است که رستلینگ ربطی به هیکل ، قد ، قیافه و ... ندارد و هر کس آن ویژگی ها که همان ابعاد مختلف این ورزش است را داشته باشد ، در بیزنس موفق است . داستی اگر هیکل نداشت ، رینگ

اسکیلز بسیار خوبی داشت . وقتی شما مسابقاتش را می بینید خوابتان نمی برد ( برعکس این روز ها ! ) . فینیشرش ساده بود ؛ بیانیک اِلبو ( Bionic Elbow ) که فقط بعد از کمی اَدا و اصول آرنجش را سر حریفش می

زد . ساده بود اما وقتی می خواست اجرایش کند همه تشویقش می کردند . حرف زدنش حرف نداشت ! حتی وقتی ماه ها قبل در رینگ بر سر قضیه ی اخراج کودی رودز و گلداست ، پرومویی با استفانی مکمن کات

کرد ، تماشاچیان لذت بردند . او نه خوشتیپ است و نه خوش هیکل اما می توانیم با جرئت بگوییم ، جزو 5 کشتی گیر برتر تمام تاریخ است .


برای کسانی که فکر می کردند داشتن هیکل در این بیزنس مهم است ، کمی بیشتر تحقیق کنید . امثال داستی رودز کم نیستند . بعد از آن می شود در مورد خوب بودن یک کشتی گیر ، درست تر قضاوت کرد .


نویسنده : [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

اين كاملا درسته كه هيكل خوب داشتن دليل برتري نيست و داستي رودز هم مثال بارزش هستش ولي رسلينگ در دهه هفتاد و هشتاد اصلا قابل مقايسه با دهه نود و بعد از اون نيست شايد اگه بهترين مسابقات دهه هشتاد رو به فن هاي حال حاضر نشون بدهند اونها خسته ميشند و ميگن اين ديگه چيه دهه نود با ورود استاراني مثل شان مايكلز برت هارت اوون هارت حتي آندرتيكر همه چيز تغيير كرد شما هيچوقت در دهه هفتاد و هشتاد استاري رو پيدا نمي كردي كه با دو متر قد از روي تاپ روپ لگ دراپ يا البو دراپ بزنه در اون زمان استاري پيدا نمي شد كه از روي تاپ روپ دايو بزنه به طور كلي ورود اين افراد تغيير اساسي در پرو رسلينگ ايجاد كرد
اما در مورد برايان تقريبا همه برايان رو در رينگ قبول دارند اما چرا اينقدر خيلي ها باهاش مشكل دارند ؟؟؟ نكته اول كاريزما برايان اصلا استار كاريزماتيكي نيست چهره كاريزماتيكي نداره و گيميك خوبي هم نداره و بيشتر محبوبيتش در حال حاضر به كج فيس yes برمي گرده نكته دوم مقايسه به نظرم مقايسه برايان با استاراني مثل بنوا و مالنكو باعث منفوريتش در بين فن هاي قديمي شده مقايسه اي ناخواسته و اينكه بنوا و مالنكو با وجود توانايي بيشتر در رينگ (البته شايد) اينقدر پوش نگرفتند
شايد پوش زياد برايان و اينكه برايان دومين استاري شد كه در مين ايونت رسلمنيا دو كمربند اصلي رو برنده شد هم دليلي براي منفوريتش بين فن هاي قديمي هستش البته برايان در حال حاضر براي طرفداران جديد پرورسلينگ يك قهرمان به حساب مياد و بيشتر از همه طرفدار داره

اما در مورد برايان تقريبا همه برايان رو در رينگ قبول دارند اما چرا اينقدر خيلي ها باهاش مشكل دارند ؟؟؟ نكته اول كاريزما برايان اصلا استار كاريزماتيكي نيست چهره كاريزماتيكي نداره و گيميك خوبي هم نداره و بيشتر محبوبيتش در حال حاضر به كج فيس yes برمي گرده نكته دوم مقايسه به نظرم مقايسه برايان با استاراني مثل بنوا و مالنكو باعث منفوريتش در بين فن هاي قديمي شده مقايسه اي ناخواسته و اينكه بنوا و مالنكو با وجود توانايي بيشتر در رينگ (البته شايد) اينقدر پوش نگرفتند
شايد پوش زياد برايان و اينكه برايان دومين استاري شد كه در مين ايونت رسلمنيا دو كمربند اصلي رو برنده شد هم دليلي براي منفوريتش بين فن هاي قديمي هستش البته برايان در حال حاضر براي طرفداران جديد پرورسلينگ يك قهرمان به حساب مياد و بيشتر از همه طرفدار داره

متاسفانه در همین انجمن اگر شما بگردید می بینید چند نفر گفتند که برایان تو رینگ 5 تا حرکت بیشتر بلد نیست . خیلی ها از نظر رینگ اسکیلز قبولش ندارن .
ببینید گیمیکش بار ها تو رستلینگ بوده . برایان به اصطلاح یه آندرداگه . ولی متاسفانه رایتر ها آندرداگ بودنو در نظر نگرفتن و یه سری خرابکاری تو گیمیکش به وحود اومد .
به نظر من برایان خیلی کاریزماتیکه . کچ فریزش خیلی بهش کمک کرد ولی تنها دلیل محبوبیتش نیست . راک هم 5-6 تا کچ فریز داشت ولی تنها دلیل محبوبیتش نبود . شما برایانو زمانی که برایان دنیلسون و آمریکن دراگون بود در RoH و پروموشن های دیگه دیدین ؟ اون موقع هم کاریزمای بالایی داشت با این که از Yes ! Yes ! استفاده نمی کرد .
مورد بعدی اگر نظر شما درست باشه ، مگه دنیل برایان رو باید به خاطرش سرزنش کرد ؟ اون موقع WcW سیاست های بدی رو پیش گرفته بود . کلاٌ WcW هیچوقت استعداد یاب خوبی نبوده : استیو آستین ، میک فولی یا همین کریس بنوا و دین مالنکو که شما گفتینو مفت از دست داد و در طول کریرشون در WcW بهشون اهمیت ندادن . حق مالنکو و بنوا 100% بیشتر از اینها بود ولی نباید که به خاطر این از برایان تنفر داشته باشیم .
مورد آخر هم به این شکل ، برایان که نقشی تو قهرمانیش نداشته تو رسلمنیا . مسابقه بد بوک شد . طوری که فکر کنم همه راضی به برد برایان بودند ، نه باتیستا و رندی اورتن .
ممنون از نظرتون

( پیش بینی می کنم تا ساعاتی دیگر تاپیک فقط بحث در مورد برایان میشه )