مشخصا نیازی به مرور تاریخچه اسمکدان نیست تا به اهمیت این ایونت پی ببریم ، شاید مهم ترین نکته این است که کمپانی پس از سالها حالا در مسیر
درستی قرار گرفته و به نظر تلاش میکند تا خود را به ایده آل یونیورس نزدیک تر کند ، حقیقتا کمتر کسی تصور میکرد که تنور رقابت بین دو برند تا به این
حد داغ شود ، هجوم برند اسمکدان به راء و حمله متقابل راء به آنها ، پرومو استفانی مکمن ، اختلاف نظر شخصی دنیل برایان با شین مکمن ، حضور
تریپل ایچ در تیم راء به اضافه تعدادی زیادی استار درجه یک که قرار بود تحت نام دو برند به جان یک دیگر بیافتند...چنین وعده هایی به خودیه خود نویدِ یک
شب خاطره انگیز را میدهند اما....مشخصا حرف اما در هر جمله ای نقش مهمی را ایفا میکند ، اما بوی انتقاد میدهد، اما قرار در این نقد نقش نارضایتی
هواداری را ایفا کند که انتظاراتش از ایونت براورده نشده...که البته به هیچ عنوان تقصیر او نیست ، بلکه قطعا کمپانی مقصر است ، وقتی استوری لاین را
تا به این حد جذاب جلوه میدهند و کلی های لایت برای مسابقه تدارک میبینند و خط و نشان میکشند نمیشود انتظار یک ایونت خوب را داشت ، بلکه باید
عالی جلوه کرد....هرچند اگر به عنوان اولین بارِ نیو اراء به آن بنگریم اوضاع هنوزم خوب است...اما عالی نیست..
The Shield vs. the New Day
Six-man interbrand tag team match
تیم آپ دوباره گروه شیلد دور از ذهن به نظر میرسید ، اما به لطف بلوغ کاراکتر ست رالینز ممکن شد...هر سه این استار ها اکنون در جایگاهی ایستاده
اند که از آنها انتظار میرفت ، یک چلنجر آماده ، مشخصا قرار دادن آنها در قالب فکشن شیلد به کمپانی اجازه میدهد برای مدتی هرچند کوتاه این سه
استار خود را از مین استوری لاین های خود کنار بگذارد و از این سه در استوری های دلخواه خود بهره بجوید، منتها در سمت دیگر نیو دی حضور دارد ،
تیمی که مدت زمان زیادی از تشکیل آن میگذرد و مدتهاست که جایگاه خود را یافته...روی کاغذ مسابقه این دو تیم شاید جذاب به نظر نرسد و عدم توازن
قدرت به شدت به چشم بیاید اما حقیقت این است که نیودی به خوبی توانست انتظارات را براورده کند، به آن عنوان مسابقه افتتاحیه باید هیجان لازم را
دارا میبود که به خوبی این حس را به تماشاچی منتقل کرد...وقفه های مسابقه بسیار اندک بود و 5 دقیقه پایانی آن نفسگیر...البته نکته مهم عدم تنوع و
خلاقیت نیودی است ، به نظر میرسد نیو دی مدتهاست که راکد مانده و به هرآنچه که دارد راضیست ، نیودی نه خارج از رینگ پیشرفت چشمگیری داشته
نه داخل آن ، شیلد هم همان شیلد سابق است منتها اعضایش به صورت فردی تغییر چشمگیری داشتند ، رینگ اسکیلز آنها به صورت محسوسی بهتر
شده، نکته قابل بیان تفاوت لول آمبروز با رالینز و رینز است که به نظر میرسد از او یک عضو ضعیف تر را ساخته..مسابقه چند لحظه نفسگیر هم داشت که
به خوبی توانست از پسش بر بیاید ، منتها به نظر میرسد امبروز هنوز در فاز اکتینگ مشکل دارد، پایان مسابقه هرچند قابل پیش بینی بود اما کیفیت آن
همه را راضی کرد...البته هنوز هم برایم سوال است که تیم کریتیو چه برنامه ای برای شیلد دارد؟ حفظ این 3 استار درجه یک با این از سطح از آمادگی در
این لول کار دشواریست...
امتیاز مسابقه »» 7.5 از 10
Team Raw vs. Team SmackDown
-On-5 Survivor Series interbrand elimination match5
مسابقه تیمی بانوان شاید از حیث اهمیت کمترینِ شو باشد ، خوصا وقتی به تاریخچه این قبیل مسابقات مینگریم ، بعد از انقلاب بخش زنان اوضاع آنقدر
خوب شد که نبود امثال کلی کلی و مالینا به کلی به فراموشی سپرده شد ، فیودهای جذاب و ظهور ستاره های جدیدی چون شارلوت و لینچ و بیلی و...
همگی باث شد تا این بخش به اندازه دیگر بخش های کمپانی جذاب باشد ، مسابقات بخش بانوان حالا انقدر با کیفیت هستند که هر بیننده ای برایش
انگیزه ای دوچندان دارد...اما این مسابقه چنین بویی نمیداد، حضور 10 تن از بانوان کمپانی زیر لوای رقابت دو برند جذاب به نظر میرسد اما در عمل چنین
نشد ، حذف زودهنگام لینچ و پس از آن حذف جکس آنقدر سریع به وقوع پیوستند که به نظر میرسید تیم کریتیو فقط میخواسته این مسابقه در مچ کارد
باشد و اصلا برنامه ای برای استفاده از پتانسیل ان را نداشته...البته بماند که هنوز هم اعتقاد دارم آلیشا فاکس نباید هیچ جایی در برنامه های wwe
داشته باشد ، او از هیچ نظر شایستگی حضور در رینگ را هم نداشت ، چه برسد به اینکه کاپیتان باشد...البته بماند که اکتینگ ضعیف وی باعث گیجی
هواداران هم شد و برای چند لحظه مشخص نبود او حذف شده یا نه؟ تنها نکته مثبت مسابقه آکسا بود که نشان داد ظرفیت بالایی دارد و به خوبی خود
را با مین راستر وفق داده، مسابقه کیفیت بالایی نداشت و قربانی سرعت بالا و بی جای مورد انتظار تیم کریتیو شده بود...هرچند ماهیت این چنین
مسابقاتی همین است ، منتها انتظار از آن چیز دیگری بود
امتیاز مسابقه »» 5.5 از 10
Baron Corbin vs. the Miz
Non-title Champion vs. Champion interbrand singles match
از این مسابقه به هیچ عنوان انتظار زیادی نمیرفت ، درگیری دو استار هیل دو برند به عنوان قهرمانان درجه دو ....رینگ اسکیلزِ نه چندان جذاب این دو نوید
یک مسابقه کسل کننده را میداد اما درگیری توئیتری شان باعث شد تا یادمان بیوفتد اینها ترش تاکر های خوبی هستند ولو لگر در رینگ خوب نباشند ،
کوربین به مرور در حال رسیدن به گیمیک مد نظر خود است و میز مدتهاست به جایی که انتظار داشتیم رسیده ، طوفان توئیتری این دو موجب شکل گیری
امید عجیبی در دل هواداران شد تا یک درگیری جاندار را شاهد باشند ، اما میز خیلی با میز ایده آل فاصله داشت ، حتی آنقدر که باید و از او انتظار میرفت
دِرتی رفتار نکرد، حضور ماریس در بین تماشاچی ها هم میتوانست به مراتب حماسی تر باشد اما به یک صحنه نه چندان رضایت بخش بسنده کردند ، در
کل کوربین خیلی بهتر ظاهر شد و اکسل و دالاس اصلا در حد انتظار دیده نشدند و به نوعی اصلا روی اعصاب نبودند ، میز هم که همیشه استاد دراوردن
لج هوادار بود عملا هیچ حرف خاصی در مقابل کوربین برای زدن نداشت و حتی انطور که باید نتوانست پای کوربین را مجروح کند، میز پیش تر نشان داده
که میتواند در رینگ هم جذاب باشد و بعضا از حریف خود هم پیشی بگیرد ، ولی در این مسابقه جز یک یا دو صحنه میز حرکت دیگری نداشت و اگر آن بدل
اند اف دیز را هم فاکتور بگیریم با یک مسابقه معمولی و درجه دو (به زور دو ، درجه سه بیشتر ) طرفیم...به طور کل ناامید کننده...هیاهوی بسیار برای
هیچ...نه شاید هیچ...اما...همان هیچ
امتیاز مسابقه »» 5 از 10
The Usos vs. Cesaro and Sheamus
Non-title Champions vs. Champions interbrand tag team match
مسابقه ای که به شخصه امید زیادی به ان داشتم ، هر دو تیم از نظر کیفیت عملکرد وضع خوبی دارند و در خوب بودنشان هیچ شکی نیست ،سزارو و
شیمس پس از کش و قوس های فراوان مدتهاست که باهم کنار امدند و به نظر میرسد تیم اپ شدنشان بیش از انکه یک راه حل موقت برای پر کردن
کریرشان توسط تیم کریتیو باشد یک انتخاب هوشمندانه توسط انان بوده ، هرچند که هنوز هم اعتقاد دارم لیاقت هردو انه بیش از اینهاست و امیدوارم که
به صورت فردی هم دوباره به روند کسب افتخار بازگردند، در سمت دیگر اوسوز با تغییری که داشت لطف بزرگی در حق خود کرد و حالا خیلی بهتر از قبل
به نظر میرسند ، مشخصا کمی زود است که بگوئیم این فرم خوبشان قرار است ادامه دار باشد اما حداقل میتوان دل به این خوش کرد که دوره امثال اپیکو
و پریمو تمام شده و بخش تگ تیم فعلا ....فعلا وضعش مطلوب است....رینگ اسکیلز بالای هردو تیم نوید یک نبرد جانانه را میداد ، منتهای مراتب وقفه
بسیار میان ضربات اساسی باعث شد ریتم مسابقه بارها دچار سکته شود و کم کاری سزارو و شیمس به شدت توی ذوق میزد، انتظار از سزارو بالا بود
اما او اصلا در حد و اندازه مورد انتظار ظاهر نشد و شیمس هم تلاش چندانی نکرد ، هردو بسیار معمولی بودند ، در سمت دیگر دست برادران اوسو هم به
لطف کندی ریتم مسابقه بسته بود اما حداقل چند حرکت زیبا از انها را شاهد بودیم و چند دقیقه اخر هم فقط و فقط به خاطر تلاش اوسوز دیدنی
بود...مسبابقه ای خوب که باید به مراتب بهتر میبود....حداقل ریتم و سرعت ان
امتیاز مسابقه »» 6 از 10
Charlotte Flair vs. Alexa Bliss
Non-title Champion vs. Champion interbrand singles match
هنوز هم محبوبیت الکسا بلس در فضای مجازی را درک نمیکنم ، انتظار داشتم با حضور امثال شارلوت و بنکس و... دیگر جایی برای عرض اندام دیــ
ــوایهای که فقط فیزیک جذابی دارند وجود نداشته باشد ، اما به نظر بلس یک استثنا به حساب می آید ، از ابتدا هم او را قبول نداشتم و به نظرم به هیچ
عنوان در حدو اندازه قهرمانی نبوده و نیست ، اما به نظر میرسد بلس راه خود را یافته و بلد است چگونه گیمیک خود را توسعه دهد ، شارلوت که مدتها در
کانون توجه شد و به یکباره دورانش به پایان رسید حال دوباره به اوج بازگشته و به نظر میرسد اینبار قرار است راهی متفاوت در پیش گیرد، تغییر قهرمان در
دقیقه 90 به نظر حالا تبدیل به یک راهکار مثبت برای جذب مخاطب شده، جائیکه ناتالیا ( که از نظر من واقعا رینگ اسکیلز ضعیف و حوصله سر بری دارد )
تایتل را به شارلوت اماده واگذار میکند ، یک پلن خوب برای داشتن مسابقه ای بهتر ، بلس در این مسابقه فرای انتظار من عمل کرد و با اینکه رینگ اسکیلز
انعطاف پذیر و جذابی ندارد و عملا یک مبارز خطی به حساب می آید اما از اکتینگ و خلاقیت خود بهره جست و به خوبی توانست نبض مسابقه را حفظ
کند، در سمت دیگر شارلوت هم که لولش به مراتب از بلس بهتر است چندان موفق ظاهر نشد و بیشتر به بلس بها داد تا توازن مسابقه حفظ شود، صحنه
خاصی وجود نداشت و اگر بدل های بلس نبود مسابقه عملا کسل کننده میشد ، ما نکته قابل بیان اکتینگ قابل قبول بلس بود ، طوری که به خوبی
میتواند ضعفش در رینگ اسکیلز را جبران کند اما قطعا از او یک قهرمان متفاوت یا یک اسم ماندگار نمیسازد...حالا هر چه قدر هم صورتش عروسکی
باشد...
امتیاز مسابقه »» 6 از 10
Brock Lesnar vs. AJ Styles
Non-title Champion vs. Champion interbrand singles match
تغییر قهرمان از ماهال به استایلز شاید هوشنمدانه ترین حرکت کمپانی در چندماه اخیر باشد ، جایی که مشخص بود قهرمان اسمکدان فقط در صورت
باخت میتواند یونیورس را هایپ کند و شاید تنها کتک خوردنش دل هواداران را مشتاق به دیدن این مسابقه کند....در عوض کمپانی استایلز را جایگزین او
کرد و باید گفت احسنت...مشخص است که لزنر ( خصوصا حالا بعد از شکست گلدبرگ) هیچ مانعی پیش روی خود ندارد و هر کاری که اراده کند انجام
خواهد داد ، در رینگ او همان لزنر همیشگی است ، همان استار خطی که سوپلکس سیتی را پیاده میکند ، پانچ میکند ، و نهایتا یک f5... همین مسئله
باعث میشود تا رقیبان لزنر کار سختی در برابر او داشته باشند ، خصوصا وقتی پای جذاب تر کردن مسابقه در میان باشد ، استایلز به عنوان یک های فلایر
وظیفه خطیری بر عهده داشت و باید گفت به خوبی از پس ان بر آمد ، چند دقیقه اول طبق انتظار به قردت نمایی لزنر ختم شد و پس از ان هوش و سبک
منحصر به فرد استایلز بود که هیجان را به ریتم مسابقه تزریق کرد ، ریتم مسابقه نه انقدر تند بود که نفس را در سینه حبس کند نه انقدر کند که موجب
سر ریز حوصله شود، لزنر هم به نوبه خود با بدل کردن حرکات استایلز و تبدیل انها به فنون خشن سعی کرد جذابیت مسابقه را حفظ کند و البته مشکل
بزرگ مسابقه یعنی پایان آن...متاسفانه به دلیل اینکه ااین مسابقه تحت لوای رقابت دو برند برگزار شده نمیشود شاهد یک فایت جانانه باشیم و صرفا باید
به یک جذابیت چند دقیقه ای دل خوش کنیم...پس مشخصا نتیجه میشود باخت استایلز تنها با یک f5 و کلی حرکت و فن دیگر که همگی فعلا در رویای
هواداران حبس میشوند....مسابقه ای خوب و جذاب ....اما در مرزهایی مشخص
امتیاز مسابقه »» 7 از 10
Team Raw vs. Team SmackDown
5 on 5 Survivor Series interbrand elimination match
بک گراوند این مسابقه آنقدر خوب و بی نقص بود که میشد آنرا با مسابقه تاریخی wwf vs. alliance مقایسه کرد ، نبرد اسمکدان احیا شده با راء سرِ تاج
و تخت حاکمیت ، نبردی که نام رهبرانش جذابیت مسابقه را دو چندان میکند...البته همانطور که انتظار میرفت کاملا بید بود که تیم کریتیو چنین فرصت
دستِ اولی را برای پیشبرد استوری های خود ( خصوصا حالا که چیزی به رود تو راسل مینیا نمانده ) ول کند و یک نبرد خالصا و کلین از دو برند تحویلمان
دهد...حضور هانتر در تیم راء در حالیکه انگل رهبری تیم را به عهده دارد و حضور شین مکمن در سمت مقابل اوضاع را تغییر میداد ، بماند آنکه اعضای دو
تیم رو هم رفته از بزرگترین نام های این صنعت بودند ، یک تیم آپ خوب بین افسانه های این رشته با تازه کارهایی که بوی موفقیت میدهند....حضور امثال
سینا و ارتن و انگل در کنار بالور و ناکامورا بعید ترین ارزوی ممکن بود...البته تا چند وقت پیش اما حالا به لطف نیو اراء کاملا ممکن و در دسترس
است...منتها اینکه این رویارویی با چه کیفیتی باشد...نمیتوان قولی در این مورد داد، 10 دقیقه ابتدایی این مسابقه صرفا به برانگیختن هیجانات یونیورس
ختم شد و عملا هیچ مبارزه ای را شاهد نبودیم ، جز حرکت بالور که نشان میداد کمپانی چندان هم بی رغبت به ادامه همکاری تنگاتنگش با نیو ژاپن
نیست...متاسفانه زمان کم و البته عدم توجه کافی wwe به پتانسیل نام های مچ کارد باعث شد تا ناکامورا و رودز خیلی زودتر انچه تصورش را بکنید حذف
شوند...البته بالور و جو هم در این سمت کاری از پیش نبردند و تفاوتی را رقم نزدند....ارتن و سینا هم که جز مونولگ های مایکل کول حین مبارزه شان
هیچ نکته مثبت دیگری را شامل نشدند...در حالیکه انتظار میرفت و حداقل سینا کمی جان سخت بازی دربیاورد ، اما او ب همان حکرت های هیجانی
همیشگی اش بسنده کرد ( انتظار میرفت وقتی به صورت فری ایجنت اسمکدان را انتخاب کرد تفاوت مهم تری را رقم بزند ) البته ناگفته نماند که حذف
ساموآ جوئی که خیلی با خودش فاصله داشت چندان هم حرکت مثبتی نیست....شین مکمن هم همچنان خوب است ، همان شین مکمن سگ
جانیست که با هاردکــ ــور ترین استارهای کمپانی در میافتد..اما انچنان که باید به او فضا داده نشد، در واقع حضور زین و اونز هم عذری بود بر حذف رندی
و هم یک استارت بر مشکلات داخلی اسمکدان، زمان و محدودیت بیش از اندازه هم باعث شد تا مشکلات بین انگل و هانتر اصلا پرداخت درستی نداشته
باشد و مشکلات انها و در رینگ و ری اکشن هانتر کمی غیرواقعی جلوه کند....و البته پایانی که بیش از خاص بودن بوی پوش میداد....در واقع تمام
مسابقه به نوعی یک پوش بزرگ برای براون استرومن به حساب می آمد ، پایانی که شاید سرفصل یک استوری مدیریتی جذاب و جدید باشد اما مشخصا
پایان جذابی به نفس گیر ترین دشمنی بین دو برند در 10 سال اخیر نبود....کیفیت مسابقه بسیار با انچیزی که انتظار میرفت فاصله داشت ، ریتم کند،
اکتینگ ضعیف ، همکاری های نه چندان دلچسب و غیر منطقی همه باعث شدند تا این مسابقه ناامید کننده باشد ، خصوصا وقتی پای 10 تا از بهترین
های حال حاضر این صنعت در میان است....
امتیاز مسابقه »» 6.5 از 10
شاید این متن پیش از انکه نقدی بر ایونت گذشته باشد، خط خطی های یک هوادار امیدوار اما ناراضیست ، کمپانی به خوبی همه را به دیدن این ایونت
امید وار کرد ، مچ کاردی عالی برایش تدارک دید ، فیودها به خوبی پیش رفت اما....همان امای معروف....نتیجه به هیچ عنوان دلچسب نبود ، نه اینکه
نتیجه کلی کار مائیوس کننده باشد....بلکه انتظارات از این ایونت با این حجم از شو آف بسیار بود، خصوصا مسابقه نهایی که باید به مراتب بهتر از این
میبود، آن هم وقتی اسامی حاضر چندباری شاهد تغییر بودند....اما هرچه بود گذشت...حداقل کمپانی نشان داد که توانایی براورده کردن اروزی هواداران
خود را داراست، حال باید امیدوار بود که این پایان نه چندان قابل قبول برای این ایونت منجر به تشکیل یک استوری در خور شان راسل مینیا شود...ایونتی
خوب اما...نه در حد انتظار
امتیاز ایونت »» 6.5 از 10
















پاسخ با نقل قول










علاقه مندی ها (Bookmarks)