نمایش نسخه قابل چاپ
با سلام
خوب به میمنت و مبارکی دوره آموزشی بنده هم تموم شد
دیروز عصر ساعت 8 امریه ها رسید دستمون
فعلا که خوردیم به مرند واسه پست مهندسی تا ببینیم تو این 3-4 روز میتونم جابجا بشم به تبریز یا نه
البته مرند یه چنتا خوبی واسه من داره
اولا 35-40 دقیقه راه تا تبریز و رفتن اومدن بهش واسم راحته
ثانیا گویا 2 ماه کسری داره که با 9 ماه کسری که دارم میشه 11 ماه کسری و میمونه 8-9 ماه
ولی جدا از همه چیز این 2 ماه واسم سخت نگذشت ( دلیلش رو میتونید از پوری و کیو بپرسید :136:)
یادداشتی از محراب قاسم خانی برای اتفاقات اخیر سریال « سرزمین کهن » :
من از همينجا اعلام ميكنم كه شما مردم تهران بى غيرت ترين مردم ايران هستين . سالهاست توى سينما و تلويزيون هر چى دزد و قاتل و فاحشه و كلاه بردار و معتاد و خائنه اهل تهرانه ولى انگار نه انگار. حالا كافيه يكى با لهجه تركى يا لرى يا اصفهانى يا شمالى يا جنوبى توى يه فيلم يا سريال انگشت تو دماغش بكنه... خوب يه كم خجالت بكشيد از خودتون. از بقيه ياد بگيريد. اگه يه جو غيرت داشتين ٩٩٪ فيلم ها و سريال هاى ايرانى اصلاً ساخته نميشدن.
به اميد روزى كه همه ما از هر قومى و با هر لهجه اى دست به دست هم بديم و با غيرت و تعصبمون جلوى ساخته شدن هر فيلم و سريالى رو بگيريم.
نقل قول:
نقل قول:
یادداشتی از محراب قاسم خانی برای اتفاقات اخیر سریال « سرزمین کهن » :
من از همينجا اعلام ميكنم كه شما مردم تهران بى غيرت ترين مردم ايران هستين . سالهاست توى سينما و تلويزيون هر چى دزد و قاتل و فاحشه و كلاه بردار و معتاد و خائنه اهل تهرانه ولى انگار نه انگار. حالا كافيه يكى با لهجه تركى يا لرى يا اصفهانى يا شمالى يا جنوبى توى يه فيلم يا سريال انگشت تو دماغش بكنه... خوب يه كم خجالت بكشيد از خودتون. از بقيه ياد بگيريد. اگه يه جو غيرت داشتين ٩٩٪ فيلم ها و سريال هاى ايرانى اصلاً ساخته نميشدن.
به اميد روزى كه همه ما از هر قومى و با هر لهجه اى دست به دست هم بديم و با غيرت و تعصبمون جلوى ساخته شدن هر فيلم و سريالى رو بگيريم.
این اقوام متعصب چطوره که وقتی از شهرشون میان تهران به کل اصلیت خودشون رو فراموش می کنند و میشن بچه ناف تهرون ولی وقتی تو همچین سریال هایی به قومیتشون توهین میشه(اونم به زعم خودشون نه اینکه واقعا توهینی صورت گرفته باشه) چنان زمین و زمان رو بهم می دوزن که آدم تعجب می کنه چرا اینا اصلا اومدن تهران؟ شما که خیلی اصالت خودتو دوس داری چرا نمیری همون شهر خودت و از همونجا نقش آدمای متعصب رو بازی کنی؟ اگر هم نمی تونی بهتره بشینی سر جات و هم از توبره نخوری و هم نه از آخور!
تنها میتونم بگم ایرانی جماعت جزء یکی از بی فکرترین و جوگرترین ملل روی زمین محسوب میشه چون فقط کافیه یکی از تو یه دهات کوره با یه لپ تاپ از طریق فیس بوک پیام خیزش صادر کنه. به اقتضای جوگیر شدن همگی دنبال اون یه نفر راه می افتن بدون اینکه اصلا فکر کنند اصلا عمل صورت گرفته ارزش اعتراض داره یا نه!
نه تنها ما از وزارت ارشاد ممیزی می خوریم باید از مردم بی فکر و جوگیرمون هم ممیزی بخوریم!
تولدت مبارک عشق ♥
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
یعنی شانس من رو مگس های آمازون ندارن :504:
از 3 و نیم سال پیش که دانشگاه ثبت نام کردیم تا الان خبر نداشتیم معافیت تحصیلی رد نشده واسم
تا اینکه واس پیگیری موضوع کسر خدمت چند هفته پیش رفتم نـظـام وظـیفه ف و متوجه این موضوع شدم
حالا این هم شرح اتفاقات در این رابطه:
نامه نظـام وظـیـفه به دانشگاه واحد مشمــولین
نامه مشــمولین به نـظـام وظیـفه
حالا من که رباط کریم رو درست بلد نیستم کلی گشتیم دیدیم وسط بیابون یه ساختمون گذاشتن واس نظـام وظـیفه که گویا دانشگاه ما رو اشتباه فرستاده اونجا
بعد یک ساعت یه لنگه پا وایسادن تو صف فهمیدیم باید بریم پلیـس+10
حالا باز بگرد بگرد اونجا رو پیدا کردیم و نیم ساعتی هم اونجا وایسادیم تو صف ک ظرف نیم دیقه دیپورت شدیم :ی که چی؟ برو کارنامه پیش دانشگاهی بیار
اومدیم رفتیم مدرسه و بعد یه احوالپرسی مفصل با مسئولین مدرسه به سختی تو پرونده های خاک خورده 4 سال پیش کارنامه گرفتیم و فعلا گویا مدارکمون
کامل شده که از فردا دوباره بریم وایسیم تو صف :ی
نقل قول:
نوشته اصلی توسط I Am Legend [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
حامد جان شما یه چیزی میگی ولی یه سری چیزا رو هم نمیگی
کاملا با حرفت مبنی بر اینکه وقتی بچه شهرستانها میان پایتخت و کم کم شروع میکنن به عوض کردن لهجه و اصلیت موافقم
ولی اصلا دلیل این اتفاق و اینکه چرا اصلا شهرستانی ها میان به سمت تهران رو نمیگی
دلایل زیادی وجود داره که الان جوونای شهرستانی و حتی روستایی تهران رو بهترین و ایده ال ترین جا میدونن واسه زندگی کردن
یکیش هجمه زیاد تبلیغات و تاثیر شدید رسانه هاست
دومیش نابرابری شدیدی هستش که مسئولا از خیلی وقت پیش بین تهران و شهر های دیگه به وجوود آوردن و سبب سر خوردگی جوونای دیگه جاها شدن
سومیش برمیگرده به علت های اقتصادی و تو ضیع نابرابر ثروت و آسایش و رفاه در پایتخت نسبت به بقیه جاها
امکانات رفاهی و تفریحی که در تهران قرار داره به هیچ وجه قابل مقایسه با حتی کلانشهر هایی مثه شیراز و مشهد و تبریز نیست
از همه اینها که بگذریم باید قبول کنیم که همونطور که مثلا در استان آذربایجان شرقی تبریز شهری واسه پیشرفت و ترقی محسوب میشه ( با درست و غلط بودنش کاری ندارم ) بالطبع تهران هم در ایران شهر ترقی و رسیدن به آرزوها و آسایش و رفاه محسوب میشه
همین روند تو منطقه با شهر هایی مثه دبی یا استانبول ادامه پیدا میکنه تا برسه به شهر هایی مثه نیویورک و پاریس و لندن و ... در سطح جهان
پس باید قبول کنیم نمیشه روند کوچ و مهاجرت مردم بقیه جاها رو با شرایط فعلی متوقف کرد
و اما در پاسخ به حرفت که میگی تا بچه های شهرستان میان تهران و انگ بچه ناف تهروون به خودشون میزنن فقط و فقط یه موضوعه
اونم در کمال تاسف مسئله قدیمی و ریشه دار مسخره شدن لهجه ها و قومیت هاست که یه نفر ترک ، لر و یا هر شهرستانی دیگر رو مجبور میکنه واسه مسخره نشدن و دفاع از اصلیت خودش سعی کنه غلیظ فارسی حرف بزنه و بگه بچه ناف تهران هست
در کل کاری به این سریال و مسائل بوجوود اومده پیرامونیش ندارم ( چون اصلا ندیم که بخوام راجع بهش اظهار نظر کنم )
فقط جواب کلی دادم به حرف حامد جان پیرامون حرفایی که زد
ممنون
کلا جنبه ی مردم ایران پایین هست . همش هم مشکل فرهنگی ـه . تو سریالا خارجی خیلی راحت طرف میاد میگی برم دستشویی یه نیوجرسی بندازم ( یعنی شهر نیوجرسی واسم مثل گـــ هـــ ه ) بعد ملت هر هر میخندن , مسئولی هم بشون گیر نمیده .
اما من در جواب حامد عزیز که کلا خیلی قبولش دارم و طرز فکرشو دوست دارم , باید بگم من خودم بچه ی اهواز هستم و الان چند ساله اومدیم تهران . هیچوقت هم حاظر نیستم ادا در بیارم لهجه تغییر بدم و اینچیزا .. افتخار هم میکنم اهوازی هستم . اما در نظر داشته باش چرا ما شهرمون رو ول کردیم اومدیم تهران . خوزستان خوابیده روی نفت ولی مردمش یه آب تمیز ندارن بخورن ! تمام سرمایش رو میفرسته واسه همین تهران . بقیش هم که بخور بخور مسئولین همونجاست ... ! چیزی نمیمونه واسه مردم ! خیلی از منطقه های اهواز هستن شیر آب آشپزخونه رو باز میکنی به جای آب بت شیر کاکائو تحویل میده !
خوب چرا ؟ چونکه مسئولان نمیرسن به شهرای دیگه مثل تهران !
من به شخصه ماهی 2-3 بار برای یه کاری که خیلی راحت میتونست توی شهر دیگه هم انجام بشه باید پول هواپیما یا قطار میدادیم بیایم 2 روز تهران ! اگه کار شخصیم همونجا راه میفتاد ول نمیکردم بکوبم بیام تهران . ( میگم موردم هم یه چیز خیلی ساده و پیش پا افتاده بود و میشد همونجا حل بشه . )
آبادان که تو خوزستان هست و من تا جایی که خبر دارم قبل از جنگ اسمش عروس ایران بود از زیبایی ... 8 سال مردمش به گلوله بسته شدن و حالا دستمزدشون اینه که تو جایی مثل خرابه زندگی کنن ! آشناهای ما مثلا باورشون نمیشه که این همون آبادان هست الان .
کلا نمیشه در مورد همه یه جور نظر داد . قبول دارم خیلی ها هم بیخود میان اینور و تریپ بچه تهرونی میزارن . من خودم حالم از اون دسته افراد بیشتر بهم میخوره .
امروز بعده چند هفته پا شدم رفتم دانشگاه بعده دو تا کلاس سنگین ریاضی 2 و معادلات دیفرانسیل ، تاریخ تحلیل داشتیم منم اولین جلسه بود
میرفتم سر کلاس ، از بچه ها هم پرسیدم گفتن که دو هفته ی قبل هم استاد نیمده خلاصه یه ربع گذشت و بازم نیمد ما هم پا شدیم رفتیم بیرون دانشگاه
همینجور داشتیم با بچه ها چرت و پرت میگفتیم می خندیدیم که یه آخونده اومد از جلومون رد شد ما هم یه اخلاق بدی داریم آخوند می بینیم
جلوش می زنیم پس کله هم و داد می زنیم آخوند آخوند :22: ایندفعه هم همین کارو کردیم و این آقا هم بدون توجه به ما یه چیزایی زیر لب گفت و
رفت تو دانشگاه و خلاصه گذشت و بچه ها گفتن استاد اومده ما هم سریع رفتیم سر کلاس در رو باز کردیم بریم تو یهو همه خشکمون زد :4:
استادمون همون آقایی بود که چند مین پیش دیدیمش :22: تا مارو دید گفت چیه مگه آخوند ندیدین بزنین تو سرو کله هم دیگه :4: ما هم فقط
همدیگرو نگاه میکردیم بعد استاده گفت برید بیرون مستقیم درسو حذف کنین :22: بچه ها که کیفشون دستشون بود رفتن بیرون من که رفتم کیفمو
از تو کلاس بردارم به من گفت بشین تو نمیخواد بری (معلوم بود چشش گرفته :44:) منم تا آخر کلاس نشستم این آقا هم از اول تا آخر داشت درباره
عیب های دین های دیگه می گفت :22: که ما آخر نفهمیدیم اینا چه ربطی به تاریخ داشت. حالا موندم از هفته دیگه برم سر کلاسش یا نه؟ چون کلاس مختلط نبود
این آقا هم اصلا یه برقی تو چشاش بود معلوم بود چشش مارو گرفته :136:
تازه ترین جزئیات منتشر شده از دستگیری عبدالمالک ریگی تروریست معدوم .بدست برادران گمنام ایران زمین...
این مطلب را تا آخر بخوانید!
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
در آخرین ساعات شب سوم اسفندماه 88 اخباری محرمانه از حضور یک تبهکار بین المللی در بین مسافران پرواز هواپیمای بوئینگ 737 که با شناسایی و معرف پروازی «لیما، یانکی، نوامبر Lyn 454» و با شماره ثبت کشور قرقیزستان در کریدور پروازی به قصد بیشکک برنامه ریزی شده بود، توجه مسئولان وزارت اطلاعات ایران را به خود جلب میکند؛ پروازی که عبدالمالک ریگی سرکرده گروهک تروریستی جندالله را به همراه خود داشت.
قرار بر این بود تا هواپیمای حامل ریگی توسط جنگنده های نیروی هوایی ارتش در یکی از پایگاههای ایران به زمین بنشیند در حالی که هیچ یک از خلبانان حاضر در عملیات اطلاعی از ماجرا نداشته و تنها موظف به زمین نشاندن هواپیمای مذکور بودند.
ساعت 23:15 سوم اسفندماه 1388
پست فرماندهی ارتش جمهوری اسلامی ایران
در کوتاهترین زمان ممکن، امیر سرلشکر عطاءالله صالحی فرمانده کل ارتش از طریق معاون اطلاعات خود، در جریان رهگیری این هواپیما قرار گرفت و دستور اجرای عملیات را صادر کرد.
اجرای این عملیات با نظارت فرمانده کل ارتش و معاون عملیاتی*اش، برعهده فرمانده نیروی هوایی و نیز مرکز عملیات قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) سپرده شد.
دستور عملیات، ساده ولی واضح بود:
«پرواز هواپیمای بوئینگ 737 به مقصد قرقیزستان قبل از خروج از حریم هوایی کشور باید در یکی از فرودگاههای ایران، ترجیحا تهران مجبور به نشستن شود.»
ساعت 23:25 سوم اسفند ماه 1388
ستادفرماندهی نیروی هوایی سالن توجیه مرکز فرماندهی نهاجا
امیر خلبان حسن شاه صفی فرمانده نیروی هوایی با سرعت وارد پست فرماندهی شده و دستور داد تا معاون عملیات، نماینده مرکز عملیات قرارگاه پدافند هوایی، فرمانده حفاظت اطلاعات، جانشین و مدیر عملیات و رییس مرکز فرماندهی در کمترین زمان ممکن حاضر شوند.
بلافاصله به کلیه پایگاههای هوایی کشور نیز اعلام آماده باش کامل برای اجرای یک رهگیری هوایی بسیار حساس داده شد.
فرمانده نهاجا در کوتاهترین زمان، دستور واصله را ابلاغ کرده و می*گوید که شرح این ماموریت، دقایقی قبل، از طریق دفتر ویژه و با طبقه بندی «به کلی سری» و مستقیم در اختیار وی قرار گرفته است.
4 فرودگاه تهران، مشهد، کرمان و بندرعباس برای نشاندن هواپیمای مذکور در نظر گرفته می*شود اما به دلیل آماده نبودن فرودگاه کرمان و بُعد مسافت فرودگاههای تهران و مشهد، در نهایت فرودگاه بندرعباس برای نشاندن بوئینگ 737 انتخاب می*شود.
برای درک اهمیت موضوع، کافیست به برخی الزامات این طرح توجه کنیم:
- زمان تقریبی برخاستن هواپیمای مسافربری از امارات متحده عربی
- زمان ورود هواپیمای هدف به حریم هوایی ایران و استقرار آن در فضای تعیین شده عملیات
- ملاحظات و محدودیتهای پرواز در شب و در مجاورت با مرز
- تعیین سقف پرواز امن برای اجرای سناریوی فرود
- پیش بینی حضور جنگنده های بیگانه برای کمک به هواپیمای هدف که احتمال پرواز آنها از روی ناو هواپیمابر آمریکا در خلیج فارس و یا نزدیکترین پایگاه زمینی به بندرعباس متصور بود
- محاسبه میزان سوخت جنگنده های رهگیر، در صورت طولانی شدن عملیات رهگیری و پیش بینی حضور هواپیمای تانکر در محدوده منطقه عملیات
- چگونگی نوع اخطار به هواپیمای مسافربری و تحلیل واکنش خلبان آن از سوی خلبان جنگنده خودی
- ارزیابی تحمل روحی و روانی خلبان هواپیمای هدف نسبت به رهگیری هوایی و نحوه ادامه آن تا حصول نتیجه مطلوب
- مدیریت فرود هواپیما در وضعیت دلخواه
- آمادگی رویارویی با افکار جهانی پس از این رویداد
- پیش بینی عدم تمکین خلبان هواپیمای مسافربری وسرپیچی وی از اخطارهای خلبانان ایرانی برای اجرای راهکارهای بعدی
در بخشی از طرح ریزی عملیاتی، قراربر این شد که به منظور پیشگیری از هرگونه رویداد غیرمنتظره، حداقل 2 فروند هواپیمای رهگیر اف 14 نیز برای تامین پوشش هوایی منطقه در نظر گرفته شود.
در دومین مرحله از تدوین طرح عملیاتی، 4 فروند هواپیمای شکاری مجهز به «کد آلرت» نیز در پایگاه نهم شکاری (بندرعباس) در نظر گرفته شد که 2 فروند از آنها به طور مستقیم در این عملیات درگیر شدند.
از پایگاههای شکاری تبریز، همدان، دزفول و بوشهر نیز خواسته شد تا مجرب ترین خلبانان خود را به محل کار فرا بخوانند تا در صورت بروز دخالت بیگانگان، این جنگنده ها آماده مقابله باشند.
ساعت 23:45 سوم اسفندماه 1388
ستاد فرماندهی نیروی هوایی ارتش
فرمانده نیروی هوایی از طریق تلفن مستقیم و قرمز رنگ (که تلفن ویژه و غیرقابل شنود است)، با فرمانده پایگاه نهم ارتباط برقرار کرده و میگوید:
«یک فروند هواپیما در ساعت نیم بامداد از فرودگاه دُبی پرواز و به سمت بیشکک حرکت خواهد کرد و از کریدور هوایی ایران خواهد گذشت. از شما میخواهم این هواپیما را رهگیری و وادار به فرود اجباری در فرودگاه بندعباس کنید. تکرار میکنم این هواپیما نباید از محدوده پروازی بندرعباس خارج شود.»
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
جنگنده فانتوم (اف4) نیروی هوایی ارتش
ساعت 23:50 سوم اسفندماه1388
پایگاه نهم شکاری (بندرعباس)
خلبانان آلرت پایگاه در کمترین زمان آماده عملیات میشوند.
نحوه طرح ریزی این عملیات ایجاب میکرد نیم ساعت پس از پرواز اولین جنگنده رهگیر (هواپیمای اصلی)، دومین فروند نیز در منطقه پروازی و در ارتفاعی مطمئن و نزدیک به صحنه عملیات، قرار بگیرد.
جنگنده رهگیر خودی در طرح با نام «دنا آلفا» و هواپیمای دوم نیز با نام «دنا براوو» و هواپیمای آماده بر روی باند نیز به نام «دنا چارلی» معرفی شدند.
در اولین دقایق بامداد چهارم اسفندماه 1388، 2 فروند هواپیما از ناوگان ترابری سوخت رسان نیز به پرواز درآمدند.
یک فروند بوئینگ سوخترسان 747 جامبوجت به مقصد اصفهان به پرواز خود ادامه داد و سپس به همراه 2 فروند هواپیمای اف14 که از آسمان منطقه به سمت شرق و شمال شرق در حرکت بودند، عمل اتصال هوایی سوختگیری را با هدایت رادار در منطقه انجام دادند.
یک فرود بوئینگ 707 نیز به سوی منطقه پروازی سوختگیری هوایی در حد فاصل پایگاه کرمان و بندرعباس ادامه مسیر داد.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
لحظه پرواز جنگنده تامکت (اف14) نیروی هوایی ارتش
ساعت 01:34 بامداد چهارم اسفند ماه 1388
فرودگاه دُبی
هواپیمای هدف از باند فرودگاه دُبی به پرواز در میآید.
کارکنان مرکز رادار هوایی قرارگاه پدافند هوایی نیز به خوبی میدانستند براساس قوانین بین المللی ایکائو، هر هواپیمای ورودی به کشور باید 10 دقیقه قبل از ورود، با فرکانس رادیویی رادار ارتباط برقرار کرده و پس از دریافت کد رهگیری از قبل تعریف شده، مجوز ورد به فضای کشور را دریافت کند.
هرچند این موضوع سبب سهولت در کشف و شناسایی میشود، اما همزمانی ورود چند پرنده ناشناس آنهم به فاصله 2 تا 5 دقیقه، نگرانیهای خاص خود را در کشف و شناسایی در پی دارد.
ساعت 01:53 بامداد چهارم اسفند ماه 1388
پایگاه نهم شکاری
جنگنده شکاری «دنا آلفا» با کسب اجازه از برج مراقبت به پرواز در آمده، بلافاصله با کمک رادار، در مسیر 60 مایلی هواپیمای مسافربری قرار گرفت که تا دقایقی دیگر وارد حریم هوایی کشور میشود.
دقایقی بعد، هواپیمای مسافربری بر فراز بندرعباس قرار گرفته و فانتوم «دنا آلفا» خود را به آن نزدیکتر کرده و منتظر دستور میماند.
بر اساس محاسبات دقیق، فقط 10 دقیقه برای مجاب کردن خلبان هواپیمای مسافربری فرصت باقی است.
خلبان «دنا آلفا» با نزدیکی به هواپیمای مسافربری، به فرمانده پایگاه میگوید که این هواپیما از نوع 737 است. فرمانده نیز با ابراز خوشحالی از درست درآمدن محاسبات، به او میگوید فاصله اش را با هواپیما حفظ کرده و آن را گم نکند.
جنگنده دوم (دنا براوو) نیز به پرواز درآمده و خیلی زود خود را میان نقطه ارتباط رادار زمینی و کاروان پروازی مستقر در بندرعباس جای می*دهد.
رادار منطقه، 2 بار با هدایت جنگنده رهگیر، به هواپیمای مسافربری، درخواست فرود آن را میکند که هر 2بار با بی*اعتنایی خلبان مسافربری مواجه میشود.
رادار با اطمینان از استقرار شکاری رهگیر در پشت سر هواپیمای مسافربری، فرمان خود را برای اقدام به فرود اجباری در بندرعباس صادر کرد:
«... لیما یانکی نوامبر 454! ادامه پرواز شما با اشکال مواجه شده است. شما باید در فرودگاه بین المللی بندرعباس به زمین بنشینید.»
با اصرار خلبان قرقیز بر ادامه مسیر، این بار رادار با لحن آمرانه تری خطاب به هواپیمای هدف میگوید:
«هواپیمای با معرف لیما یانکی نوامبر Lyn 454 که در کریدور هوایی A-419 در ارتفاع 25هزار پا در حال پرواز هستید... تکرار می*کنم... شما باید در فرودگاه بندرعباس عمل فرود اجباری را انجام دهید...»
با بی پاسخ ماندن مجدد این اخطار، این بار رادار به حضور شکاریهای رهگیر اشاره کرده و میگوید:
«لیما یانکی نوامبر Lyn 454! شما توسط شکاری های نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران رهگیری شده اید و باید در فرودگاه بندرعباس عمل فرود احباری را انجام دهید...»
اما این بار نیز خلبان مسافربری از دستور سرپیچی میکند.
پس از آنکه اخطارهای پی در پی رادار با بی توجهی خلبان مسافربری مواجه شد، این بار نوبت به هواپیمای شکاری نیروی هوایی (دنا آلفا) رسید تا حضور خود را با قدرت و صلابت تمام به نمایش بگذارد:
«لیما یانکی نوامبرLyn 454، این صدای هواپیمای شکاری نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران است. شما رهگیری شده اید و باید طبق مقررات بین المللی هوایی در فرودگاه بندرعباس فرود بیایید...»
باز پاسخی از سوی خلبان بوئینگ 737 شنیده نشد.
هدف به سرعت در حال خروج از محدوده فضای بندرعباس بود.
خلبان شکاری تلاش کرد تا به هواپیمای قرقیزستانی نزدیک شود. در فاصله هزارپایی از سمت چپ، شکاری ایرانی اکنون به موازات و در کنار هدف و اندکی بالاتر از هواپیمای مسافربری روی کانال بین المللی گارد در باند فرکانس UHF با اعتماد به نفس و خونسردی کامل بار دیگر چنین اعلام کرد:
«هواپیمای با معرف شناسایی Lyn 454توجه کنید...»
با بی توجهی چندین باره خلبان مسافربری، خلبان شکاری ایران تصمیم گرفت در موقعیت و فاصله بسیار نزدیکی به موازات دید خلبان، در مقابل کابین هواپیمای مسافربری قرار بگیرد و برای آخرین بار تلاش کرد با خاموش و روشن کردن چراغ های وضعیت بر روی بال چپ و راست خود و یا چراغ گردون قرمز بر روی سکان عمودی، توجه خلبان مستقر در کابین هواپیمای مسافربری را به خود جلب کند.
خلبان قرقیز به طرز عجیبی باز هم واکنش نشان نداد و خلبان شکاری نیز وضعیت را با فرمانده پایگاه در میان گذاشت اما پیام فرمانده بسیار کوتاه و قاطع بود:
«... هواپیمای هدف باید در فرودگاه بندرعباس بنشیند.»
خلبان «دنا آلفا» بلافاصله پس از دریافت دستور، موقعیت خود را تصحیح و اولین رگبار مسلسل را با 3 ثانیه نواخت ممتد تیر آغاز کرد.
تیرهای مسلسل هواپیما از نوع جنگی و فشنگ 20 میلی متری، آسمان کویر ایران را به سمت جنوب کرمان شکافت.
شلیک تیرها هم کارساز نشد و خلبان شکاری از دریافت پیام مثبت از بوئینگ 737 ناکام بود اما او وظیفه داشت به هر صورت ممکن، هواپیما را به زمین بنشاند.
جنگنده آلفا دست بردار نبود. بر فراز و بر بال هواپیمای بوئینگ 737 با علائم بصری نظیر خاموش و روشن کردن چراغ های وضعیت و چشمک زن، هواپیمای مساقربری را برای چندمین بار مخاطب قرار داد که:
«هواپیما با معرف شناسایی Lyn 454 برای آخرین بار اخطار میکنم...»
و بی درنگ دستش را به مدت 2 ثانیه بر ماشه مسلسل فشرد و بار دیگر خطی از آتش تا دوردست ترسیم شد.
حالا دیگر خلبان بوئینگ 737 کاملا متوجه قاطعیت نیروهای ایرانی شده و فهمیده بود که هواپیمایش رهگیری شده است.
زمان، این بار برای او به کُندی و برای خلبان شکاری رهگیر به سرعت سپری میشد.
کم کم به این نتیجه رسید که چاره*ای جز تبعیت ندارد. درست بر فراز آسمان فرودگاه کرمان به سمت طبس، از ادامه مسیر منصرف شد و علامت بصری پرواز هواپیمای شکاری را با گردش به چپ پذیرفت و دنبال کرد.
بالاخره خلبان مسافربری به صدا آمد و گفت: «قربان! هواپیمای مسافربری، گردش به چپ را برای بازگشت آغاز کرد.»
این بهترین جمله ای بود که خلبان آلفا در طول چندین سال پرواز خود شنیده بود.
آلفا از خلبان «دنا براوو» خواست که در موقعیت پشت سر وی، ضمن مراقبت هوایی از فضای رهگیری، روند حرکت هواپیمای مسافربری را تحت نظر داشته باشد.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
طرح گرافیکی عملیات رهگیری/
ساعت 02:45 بامداد چهارم اسفندماه 1388
ایستگاه کنترل تقرب بندرعباس
برج مراقبت، اولین پیام هواپیمای مسافربری را دریافت و این خبر در اندک زمانی، کلیه عوامل اطلاعاتی، امنیتی و عملیاتی را چه در تهران و چه در بندرعباس با خوشحالی زائدالوصفی مواجه کرد.
خلبان «دنا آلفا» پس از اطمینان از اینکه چرخهای هواپیمای مسافربری در روی باند قرار گرفت، با آرامش خاطر به دور محوطه فرودگاه چرخی زد و با متوقف شدن هواپیمای مسافربری در انتهای باند، به دستور فرمانده پایگاه، آماده فرود شد.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
دستگیری عبدالمالک ریگی
دقایقی بعد به خلبان شماره 2 نیز اعلام شد که عملیات با موفقیت به پایان رسیده و میتواند در پایگاه فرود بیاید....
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
منبع : وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران
بی شرف قیافه پاسپورتش اصلا به تروریستا نمی خوره:4: