|مقاله| بزرگترین و حماسی ترین درگیری تاریخ wwe، فیودی از جنس خشم و نفرت...

نقل قول:

نوشته اصلی توسط big-red-machine [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

حسن عزیز خیلی دوستت دارم و واقعا از تبادل نظر با تو و دیگر دوستان تو این فروم لذت میبرم و مطمئنم اگه روزی رودرو هم دیگه رو ببینیم،لاقل دو روز مداوم حرف برای گفتن داریم،بدون وقفه:3669973684562034669
الانم واقعا در رابطه با مواردی که گفتی میشه برای هرکدومشون تو یک تاپیک جدا وقت بذاریم،ولی امیدوارم در حدی که از حوصله و حیطه ی این تاپیک بیرون نره،بعضی مواردو بگم.

1.این استوری چیز خاص و جدیدی نداشت واقعا.شما میای حمله به خونه ی حریف رو مثال میزنیاین عمل تنفر و شدت هیت بین دو نفر رو میخواد نشون بده.خیلی هم عالیه این حرکت،ولی ما قبل از اون حمله ی تیکر به خونه ی پاول بیرر در زمان فیودش با کین رو داشتیم،حمله ی آستن به مگمن در بیمارستان،تخریب وسایل شخصی راک و انگل در کنار رودخونه توس آستن،خراب کردن مراسم عروسی یا تدفین و ... زیاد بودن که اینا همه در زمان خودشون اوج هیت دو رستلر در فیود رو میرسوندن.من نمیخوام بگم چون اینا قبلا بودن پس هانتر و رندی فیودشون بد بوده.فقط میگم که این موارد قبل از فیود این دو هم اتفاق افتاده و در بعضیاشون میشد هیت و تنفر بیشتری رو بین دو رستلر حس کرد.خود که ماشالا از من واردتری و اتیتود ارا و بعدشو میدونی چه فیودهایی رخ دادن.در حقیقت تمام خرفم اینه که این فیود کمی overrated شده هستش.مثلا دوست گلمون af$hin براک و انگل رو مثال زدن و گفتن اون فیود این قدر شخصی نشده بود.خب آره اینقدر فیلم بازی و پرومو و غیره تو اون فیود نبود،بجاش به اندازه ی یکسال هیجان برای راستر اسمکدان بوجود آورد.بجاش تعداد زیادی مسابقه ی 5ستاره بوجود آورد.خداییش کدوم یک از مبارزات هانتر و رندی حتی اندازه ی مسابقه ی براک و انگل تو اسمکدان 2003 ارزش تماشا داره؟خب وقتی یک فیود از خلق یک مسابقه ی 5ستاره عاجزه،به اجبار میان با یک سری پروموهای overrated ضعفها رو جبران میکنن.

2.حرفت در مورد انتخاب این استوری به عنوان بهترین استوری در پی جی ارا،منو به فکر فرو برد.حقیقتش تو این دوران استوری بدرد بخور زیادی پیدا نکردم اصلا.و واقعا متعحب شدم که رستلینگ تو این 7 سال اخیر تو بعضی از برهه هاش چقدر بدرد نخور شده بود.در ضمن دوستان امیدوارم اینو فراموش نکنن که پی جی ارا بلافاصله بعد از اتیتود ارا نبود.بین این دو حدود پنج6 سال فاصله هست.بعد از اتیتود ارا،ruthless aggeration era بودش و بعدش پی جی شروع شد.که ما تو همون rusthles aggeration era استوری خوب هم زیاد داشتیم.تو پی جی ولی نه.

3.در مورد ماندی نایت راو اون دوران بحث خیلی زیاده.حقیقتش هنوز خود من هم دقیق نمیدونم ایوولوشن ایده ی بیشاف بود یا هانتر.اصلا بیشاف نقشش تو اون دوره چقدر بود.اصلا نقشی داشت اون زمان یا فقط یک مجری تلوزیونی بود؟اینکه چطور تعداد زیادی از رستلرها به فنا رفتن و موارد زیاد دیگه ای که فک کنم یک تاپیک جدا میطلبه.

4.در مورد رسلمنیا هم که خدا رو شکر اتفاق نظر داریم.و البته در جواب اون دوست عزیز دیگمون هم باید بگم که این نظر شخصی من نیستش استاد.این نظر منتقداست.این قضیه رو ما چندین بار در طول تاریخ پرو رسستلینگ شاهد بودیم و یک مسئله ی منطقی هست.وقتی یک مبارزه با کیفیت و هیجان بالا برگذار میشه،هیجان و انرژی تماشاگرا گرفته میشه.حالا مخصوصا مسابقه ی بعدش اگه کیفیت پایین تری داشته باشه،در نتیجه اون مسابقه با واکنش بدی مواجه میشه.شما تمام نقدهای خارجی اون سال رو بخونی،اکثرا گفته بودن باید مسابقه ی تیکر و شان در مین اونت برگذار میشد.

5.در مورد دیو ملترز هم جا داره ازت تشکر کنم که باعث میشی که اکثر کاربرای ایرونی با یک فرد معتبر در حوضه ی پرورستلینگ آشنا بشن و حداقل اینکه اسمشو میاری و نظراتشو میگی،ما میتونیم از نظرات حرفه ای های این رشته استفاده کنیم.مثلا منی که شاید ملترز رو نشناسم،با توجه به اشاره ی تو بهش تو یک تاپیک خوبت،علاقه پیدا میکنم برم ببینم کیه.و این خیلی خوبه.من مخالفت هاصی با ملترز نداشتم و در حدی هم نیستم که بخوام داشته باشم:3214332768429986099 ولی در طول این چند سال اخیر که نظرات اون با بعضی از منتقدان و مجلات معتبر دیگه ی پرورستلینگ مقایسه میکردم،خیلی جاها نظراتش به صورت کامل متفاوت از بقیه بود و نظرات عجیبی رو داده بود.مثالش هم هست.اما به هرحال نظراتش چه خوب و چه بد باشه،من در حد نقدش نیستم:9c7ed09a859b11ce59c

من هم از شما بابت کامنت های حرفه ایت که موجب بالاتر رفتن سطح تاپیک میشه متشکرم...فقط همین اول اشاره کنم که من در مورد بیشاف در یه مقاله کاملا مستند( از مصاحبه های مت استرایکر و جیم راس و استن کلد استخراج شده) نوشتم: بزرگترین خالق تاریخ پرو رسلینگ..مردی بزرگ تر از وینس مکمن و wwe و wcw

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

مایل بودین بخونینش..چون اونجا در مورد ایده اولووشن و دوران جنرال منجرینگش توضیح دادم..ممنون از توجهتون

1- کاملا درسته..ما درگیری های خارج از رینگ همه تری هم داشتیم که اتفاقا در مورد اون هم در تابستون یه مقاله دادم..:shirD:..اما بحث من اینه که ما اینچنین حمله ای به این شکل نداشتیم...دیگه شدیدترین نوعش حمله آستین به خونه برایان پیل من بود که پیل من روی آستین اسلحه کشید!! اما در این فیود ما پس از تقریبا 10 سال دوباره شاهد این حرکت بودیم...یعنی مدت ها بود که کسی این نوع انتقام گیری هارو نداشت..و خوب فعلا این تنها درگیری خارج رینگ قابل توجه در پی جی اراست..و تنها باری که از دو رسلر خانواده های خودشون رو در خطر دیدن...و همونطور که خودتون اشاره کردین غالب فیود هایی که درگیری خارج از رینگ زیادی دارن درون رینگ هیچ حرفی برای گفتن ندارن..اسمکدان ادیتود اراء بهترین گزینس برای اشاره..یا حتی استوری بین تیکر و مایکلز که نزدیک ترین مثاله..و در این مورد حرفی برای گفتن نیست

2- خوب کاملا موافقم با این بحث و هیچ جایی برای مخالفت نیست..اما باید گفت روثلس ارائ هم دقیقا مثل نتورک اراء یه دوره کاملا ثبت شده نیست..یعنی هیچ گاه در نقد های رسمی و گزارشات معتبر جا ندارن..و غالبا این دوره ها رو زیر مجموعه دوره های قبلی میدونن..

3-اول کامنت عرض کردم خدمتتون رفیق..یه مقاله جدا قبلا آپ شده بخونی ممنون میشم..نظرتو بگی که دیگه چه بهتر..

4-کاملا درست میفرمائید

5-خوب تو این زمینه جالبیش اینه که شما خودتون رو در حد نقدش نمیدونید..خوب منم هم نمیدونم...اما تفاوت اصلی ملترز با بقیه اینه که کاملا به صورت یه هوادار نگاه میکنه..مثلا منتقدین ای اس پی ان همیشه باید طرف امثال سینا و رینز رو بگیرن بنا به سیاست های شبکه اما ملترز به دید هواداری نگاه میکنه..

موفق باشین