واقعا نمی دونم چجوری احساسمو بیان کنم...
بعد چند روز دیشب تونستم رسلمینیا رو ببینم و متاسفانه یکی از تلخ ترین لحظات رسلینگ رو دیدم
کاش هیچوقت با این رشته اسطوره کش آشنا نمی شدم ، واقعا تیکر حقش این نبود. کسی که حدود 25 سال از زندگیش رو با تمام وجود وقف این رشته کرده... دو سال پیش که براک اونجوری رکورد رو شکست و امسال هم اینجوری خداحافظی کرد...
همیشه فکر می کردم که تنها کسی که بتونه رکورد تیکر رو بشکونه گلدبرگ هست اما خود گلدبرگ هم قربانی اسطوره کشی شد...
کاش هیچوقت گلدبرگ برنمی گشت و همون شماتیکی که تو ذهنمون بود ، باقی می موند
امیدوارم گلدبرگ حداقل برای یه مسابقه هم شده برگرده و همون جور غول وار از کشتی خداحافظی کنه