رسلمنیا دقیقا عین ترن هوایی عمل کرد...
شروع خیلی خوبی داشت... بازی ای جی و شین فراتر از انتظار بود...
مسابقه ی تگ تیم راو همانطور که حدس زدم بهترین مسابقه شب بود به نظر نمره ی بالای 4 رو به خودش اختصاص میده...
بقیه مسابقات متوسط اما قابل قبول بود چون با توجه به محدودیت زمانی خیلی سخت که بشه مسابقه ی باکیفیتی ایجاد کرد...
ضعیف ترین بازی شب هم بدون شک مسابقه بری وایات اورتون بود...( کل مسابقات اسمکدون افتضاح در اومد)
مسابقه ی گلدبرگ و لزنار برای من و نحوه ی پایان کار گلدبرگ خیلی بد بود خیلی... حق این اسطوره بیش از این ها بود که با این وضع خداحافظی کنه... با این وجود مسابقه ی بدی نشد و سرعتش فراتر از انتظارم بود...
اما مسابقه ی اخر که اصلا نمیدونم چی بگم ؟!! شاید هم نتونم چیزی بگم ولی سعی رو میکنم.
انگار هنوز تو شوکم ... دقیقا حس شکست استریک ... بغض گلومو گرفته...
صحنه ی خداحافظی اندرتیکر دراماتیک ترین صحنه ای بود که دیدم ... برگشتنش به رینگ... دراوردن دستکش. لباس،کلاهش با اون چشمای بسته نشده ی غمگین ... واقعا چی میشه در وصف این صحنه گفت؟!!!
راستش همون لحظه ای که قیاقه ی جیم راس رو دیدم مطمئن شدم که این اخریم مسابقه ی افسانه است...(فکر میکنم بخواسته حاجی بود)
با اینکه میدونستم اخرین مسابقه است از ته دل میخواستم که یکی از بهترین مسابقات حاجی بشه اما ...
از وسطای مسابقه خداد خدا میکردم که زود تر تموم شه چون قشنگ مشخص بود که اسطوره توانی برای ادامه مسابقه نداره...
5 مین اخر بازی هم که انگار فقط رینز تو رینگ بود...
البته این را هم بگم حاجی دقیقا به همون طریق که فکر میکردم و در ذهنم نوستالژی بود کاریرش به پایان رسید(شبیه به استین)
در اخر هم فقط میتونم بگم که:
رومن رینز، آندرتیکر را شکست نداد، بلکه زمان آندرتیکر را شکست داد...
فکر کنم دوران کشتی کج دیدن من هم تموم شد و راو فردا و مراسم hof سال اینده تنها جیزی باشه که بخوام از این کمپانی لعنتی ببینم.