موضوع: راسل کرو تک مرد سینمای هالیوود.

سلام....

در این تاپیک در مورد راسل کرو بازیگر توانمند هالیوود صحبت میکنیم.

------------------------------------------------------

[align=center][/align]

[align=center]بزرگان بازیگری جهان,همگی فارغ از نوع و سبک بازی یک فصل مشترک دارند.آنجا که هر یک به شیوه ی خودشان مسیری سخت را میپیمایند و یکشبه ستاره شدن جایگاهی برایشان ندارد.آل پاچینو برای تامین شهریه مدرسه بازیگری لی استراسبرگ , از دست فروشی تا کنترل بلیط سالن های سینما ر تجربه میکند وتام هنکس با گارسنی و نگهداری از سگ های مردم و شرکت همزمان در تستهای بازیگری شانسش را میازماید.اما آن چه این بازیگر را در کوران زندگی آبدیده کرده صرفا تحمل بعضی مشکلات نبوده است ; بازیگر در ایفای هر نقش چیزی از خود به همراه می آورد و رنگی حاصل از همه تجربه های شخصی اش به آن میزند.آنچه بر روی پرده می آید حظور فیزیکی یا معنایی بازیگر نیست بلکه مجموعه عظیمی است از همه وجود, زندگی و تجربیات او که در کپسول فشرده آن شخصیت نوعی ریخته شده است و ما شانس آن را داریم که بخشی بسیار ناچیز آن را ببینیم ..و راسل کرو یکی از آنهاست.[/align]


------------------------------------------------------------

[size=large][align=center]فیلم ها مطرح:[/align][/size]

[align=center]1- محرمانه لس آنجلس ( کرتیس هنسن,1997)
فیلم,بهشت لس انجلس را در بستر جنایت پیچیده در زرق و برق هالیوود , جهنمی تصویر میکند;یک فیلم نوآر پست مدرن که به خلاف قاعده , در خیابان های باران زده و ته مایه های سیاه سفید ندارد.راسل کرو در این اثر در اولین حظور جدی اش در هالیوود,نقشی مکمل اما تعیین کننده دارد.خشونت پنهان و روحیه برون گرای شخصیت پیچیده « باد وایت » گویی انگ شخصیت واقعی کرو در زندگی واقعی اش هست. منتقدان کار او را با جیمز کاگنی و همفری بوگارت در نوآرهای کلاسیک مقایسه کردند و از آن به بعد درهای بهشت به روی او باز شد.[/align]

-------------------------------------------------------

[align=center]2-گلادیاتور ( ریدلی اسکات 2000 )[/align]

[align=center][/align]

[align=center]آغاز دوباره حماسه پردازانه تاریخی , آغاز دوباره اسکات و به رسمیت شناخته شدن بازیگری که قبل از این تنها در 2 فیلم نسبتا مهم بازی کرده بود و بعد از این فیلم به ستاره ای محبوب تبدیل شد.اسکات از همه کلاسیک های فیلم های تاریخی دهه 50 و 60 نظیر « بن هور » و « اسپارتاکوس » در آغاز قرن بیست و یکم هم ژانر « شمشیر و صندل » را احیا کرد و همچنین در سال های بعد به یک کالت ( فیلم/الگو) بدل شد.اما راسل کرو در بازی خود از هیچ ستاره های ان فیلم ها - با وجود همه ی ارزش های احتمالی - تاثیر نگرفته بود. در واقع از گلادیاتور است که سنت صلابت مردانه راسل کرو وار آغاز میشود.[/align]


------------------------------------------------

[align=center]3- یک ذهن زیبا ( ران هاوارد 2001 )[/align]

[align=center][/align]

[align=center]یکی از نقش های رویایی برای بازیگرانی که از چالش نمیترسند.دنیای آدم های معلول یا بیمار های روانی و البته نوابغ,همیشه عرصه ای جذاب تر برای غول های بازیگری بوده , مارلون براندو در « مردان » , داستین هافمن در « رین من » و....نمونه های برجسته ای هستند که اتفاقا بیشتر اوقات , آکادمی اسکار با جایزه از انها استقبال کرده بود.اما راسل کرو جان نش را راسل کرویی بازی میکند ; شکنندگی در عین صلابت.اوج بازی کرو, صحنه های عجز و استیصال او مقابل آن اشباح مالیخولیایی است.[/align]

---------------------------------------------

[align=center]4- مرد سیندرلایی( ران هاوارد 2005 )[/align]

[align=center][/align]

[align=center]جلوه آسیپ پردازانه مردانه.اینکه مرد باشی و مردانه مبارزه کنی.مردانه شکست بخوری و حتی پیروزی مرد سیندرلایی انتهایی ات هم از جنس و حال و هوای مردانه باشد.اوج بازی او , صحنه مبارزه پایانی اوست.آنجا که تماشاگر فیلم نیم خیز و هیجان زده خود به یک جیم برادک تبدیل میشود.ضربات او را مینوازیم و از هر مشتی که میخورد دردمان میگیرد.جاودانگی این صحنه مدیون بازیگر تواناش و همچنین کارگردان فوق العاده آن است.[/align]

-------------------------------------------

[align=center]5- گنگستر آمریکایی (ریدلی اسکات 2007 )[/align]

[align=center][/align]

[align=center]رویارویی کرو و دنزل واشنگتن برای کرو چندان خوب نبود.او پیش از این هم در فیلم ویرتو سیتی در سال 1995 با واشنگتن همبازی بود و در 2002 اسکار را به باخته بود.در « گنگستر امریکایی » اما نقش فرانک لوگاس گنگستر گوی سبقت را از کارآگاه ریچی میرباید.در واقع این نبردی میان نقش هاست و نه توانایی بازیگری.کرو با شرط پررنگ شدن شخصیت نقش را پزیرفت اما حاصل کار برای او نتیجه مضاعف نداشت.[/align]

--------------------------------------------

با اجازه....