[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
لوکیشن: تالار اندیشه حوزه هنری، نمای بیرونی، ساعت 7 بعد از ظهر
صفی نسبتاً طولانی جلوی ساختمان تالار اندیشه به چشم می خورد. جمعیت رفته رفته زیاد می شود و درب ورودی محوطه را بالاخره باز می کنند. داخل محوطه که می شویم، می بینیم صفی دیگر شکل گرفته و درب اصلی سالن هنوز باز نشده است.ظاهراً گروه فیلمبرداری هنوز آماده نیست. مشکی پوشان همه جا به چشم می خورند. انتظار طولانی و طولانی تر می شود. همه خسته شده اند اما منتظر دیدن سلطان مشکی پوش هستند. صدای اعتراض آن دسته که کم صبر ترند بالاخره بالا می رود اما صحنه ی فیلمبرداری است و هزار سودا!
بالاخره پس از انتظاری طولانی درب ورودی تالار اصلی را باز می کنند و جمعیت به داخل می روند.وقتی همه جایی برای نشستن پیدا می کنند و بعضی دیگر هم مشتاقانه برنامه را ایستاده دنبال می کنند، مسئول گروه فیلمبرداری به علت تأخیر از مردم عذرخواهی می کند و توضیحاتی در مورد مسائلی که باید در حین فیلمبرداری رعایت شوند، به حضار گفته می شود: رضا صادقی! جمعیت ایستاده او را تشویق می کنند و او با ترانه ی دیگه مشکی نمی پوشم، کار را آغاز می کند. او در این اجرا تنهاست و خبری از نوازندگان نیست. او همراه با موسیقی می خواند. پس از اجرای قطعه ی اول مثل همیشه به حضار خوشآمد می گوید و از هنرمندان بزرگ این مرز و بوم یاد می کند تا همه طبق روال 10 ثانیه ایستاده آنها را تشویق کنند. برنامه زیاد طولانی نیست و فقط 5 قطعه اجرا می شود. پس از دیگه مشکی نمی پوشم نوبت می رسد به چراغ ها رو خاموش کن. که با استقبال با شکوهی مواجه می شود. رضا صادقی در بین اجرای قطعات صحبت هایی در مورد عوامل فنی فیلم بیان می کند. حضار آنچنان با شور و شوق او را همراهی می کردند که رضا صادقی جایی گفت: “پیشنهاد می کنم بعد از این فیلم فیلمی در مورد دوستان رضا صادقی ساخته شود.” جمعیت بار دیگر به هیجان می آید.
جادوی تو با منی بار دیگر سالن را مسحور خود می کند و همه با شور و حالی وصف ناپذیر رضا را همراهی می کنند. ترانه ی یادگاری هم جایی در این یادگاری ابدی رضا صادقی برای هوادارنش دارد.شایان ذکر است در اجرای یکی از ترانه ها معین راهبر یار همیشگی رضا صادقی و یکی از نوازندگان قدیمی گروه او به نام علی شهبازی او را همراهی کردند.
رضا صادقی هم چنین نوید یک کنسرت ویژه را به زودی در تهران داد و به حضار گفت: “دوست دارم تک تک شما در آن کنسرت هم حضور داشته باشید.”
ترانه ی شیر خسته به تمام شیرهای خسته تقدیم می شود و پایان بخش برنامه اجرای مجدد ترانه ی محبوب چراغ ها رو خاموش کن می شود. و چراغ ها خاموش می شوند اما مشکی دوستان با نویدی که خواننده ی محبوب شان به آنها می دهد، فانوس امید بدست به خانه می روند.






پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)