موضوع: آخرين لحظه و آخرين سخن مشاهير جهان در آخرين لحظه زندگي

بسياري از مردم در طول زندگي خود به لحظه مرگ مي*انديشند و سعي دارند آخرين لحظات زندگي را در مغز خود تجسم كنند، ولي اين كار براي هيچ*كس ميسر نيست. افراد خاصي كه توانايي ذاتي و هوش سرشار داشته باشند، مي*توانند در ذهن خود تصاوير خاصي را ببينند. به عنوان نمونه (ديميتري مندليوف) شيمي*دان روس در خواب جدول عناصر را ديد. برخي از اتفاقات علمي و تخيلي و ماشين*آلاتي كه (ژول**ورن) نويسنده معروف فرانسوي در آثار خود از آنها ذكر كرده* بود، بعدها به حقيقت پيوستند. به برخي از نويسندگان بزرگ الهام شده بود كه مرگشان نزديك است. تعدادي از آنها حتي در كتاب*هاي خود شرايطي مشابه شرايط مرگ خود را به نگارش درآورده بودند. در اينجا سخناني را كه بعضي از مشاهير جهان در آخرين لحظه زندگي بر زبان آوردند ذكر مي*كنيم


(لئوناردو داوينچي) قبل از اين*كه روح خود را تسليم مرگ كند، اظهار داشت: (من به مردم توهين كردم! آثار من به آن درجه از عظمت نرسيدند كه من در طلبش بودم.)
(جورج ويلهلم فردريك) پدر مكتب ديالكتيك هگل تا آخرين لحظه زندگي بر عقيده خود پا برجا ماند. او در زمان مرگ زيرلب گفت: (تنها يك نفر بود كه در طول زندگي مرا درك مي*كرد.) و بعد از يك مكث كوتاه ادامه داد: (در حقيقت حتي او هم مرا نفهميد.)
(توماس كارلايل) مورخ و نويسنده اسكاتلندي درست قبل از اين*كه جان به جان آفرين تسليم كند، گفت: (احساس كسي را دارم كه در حال مرگ است.)
(ماري آنتوانت) ملكه فرانسه در روز اعدام خود بسيار خوددار و متين بود. وقتي از سكوي اعدام بالا مي*رفت ناگهان لغزيد و پاي جلاد خود را لگد كرد. بعد رو به او كرد و گفت: (لطفا مرا به خاطر اين كارم ببخش اصلا عمدي نبود.)
(نرون) امپراطور روم قبل از اين*كه بر زمين بيفتد و بميرد فرياد زد: (چه بازيگر بزرگي در درون من مي*ميرد)!
(واسلاو نيجينسكي)، (آناتول فرانس( )جوزپه گاريبالدي) و (جورج بايرون) قبل از جان دادن زير لب گفتند: (مادر)!
كشيشي كه بر بالاي سر (فردريك اول) پادشاه روسيه به هنگام مرگ دعا مي*خواند شنيد كه او گفت: (انسان برهنه به اين دنيا مي*آيد و برهنه از دنيا مي*رود.) سپس فردريك دست كشيش را كشيد و فرياد زد: (حق نداريد مرا برهنه دفن كنيد. مي*خواهم يونيفورم كامل بر تن داشته باشم.)
(فيودو تايچف) شاعر روسي گفت: (وقتي انسان نمي*تواند كلمات مناسب را براي بيان احوالش بيابد چه شكنجه*اي را تحمل مي*كند)!
(آگوست لومير) يكي از مخترعين دوربين تصوير متحرك، گفت: (دارم از فيلم بيرون مي*دوم.)
آخرين كلمات (آلبرت انيشتين) را هيچ*كس نفهميد زيرا پرستاري كه در كنارش بود آلماني نمي*دانست.
(تئودور داستايوفسكي) روز بيست و هشتم ژانويه سال 1881 از خواب بيدار شد. ناگهان دريافت كه آن روز آخرين روز زندگي اوست. او همچنان روي تخت دراز كشيد و صبر كرد تا همسرش (آنا) از خواب برخيزد. (آنا) ابتدا حرف او را باور نكرد ولي او اصرار داشت كه همسرش كشيش را خبر كند. وقتي كشيش بر بالاي سر داستايوفسكي دعا خواند، او از دنيا رفت.
(لئو تولستوي) آخرين روزهاي زندگي خود را در دهكده**اي در جوار يك ايستگاه راه*آهن كوچك سپري كرد. او كه در 83 سالگي از زندگي در مايملك خود خسته شده بود، به همراه دختر و پزشك خانوادگي*اش سوار قطار شد تا به طور ناشناس سفر كند. ولي به هنگام سوار شدن سرما خورد و مدتي بعد دكتر تشخيص داد كه مبتلا به ذات*الريه شده است. آخرين جمله*اي كه تولستوي زير لب زمزمه كرد اين بود: (من عاشق حقيقتم.) بعضي از اطرافيان او نيز مي**گويند او قبل از اين*كه نفس آخر را بكشد گفت: (مرگ را درك نمي**كنم
(آنتوان چخوف) در اوايل صبح روز دوم ژوئن سال 1904 از دنيا رفت. او در آن زمان در هتلي در آلمان به سر مي**برد. پزشك آلماني به چخوف گفت: (آخرين ساعات زندگي*اش را سپري مي**كند و سپس يك ليوان نوشابه به مرد در حال احتضار داد. چخوف به آلماني گفت: (من دارم مي**ميرم) و ليوان را سر كشيد. (الگا) همسر چخوف بعدها در كتاب (سكوت هولناك) درباره آن شب نوشت كه سكوت سهمگين اتاق را تنها يك پروانه عظيم*الجثه سياه*رنگ مي**شكست. پروانه*اي كه بي**رحمانه در اتاق پرواز مي**كرد و خود را با تقلاي بسيار به لامپ*هاي روشن برق مي**كوبيد و ترق*ترق صدا مي**كرد.
در نمايشنامه (باغ آلبالو) لحظاتي مشابه اين لحظات توسط چخوف به نگارش درآمده استلوپاخين) تاجر، يكي از شخصيت*هاي نمايشنامه باغ آلبالو را مي**خرد و از (رانوزكايا) كه فروشنده باغ است مي**خواهد به سلامتي اين معامله جشن بگيرند و نوشابه بخورند. بعد از نوشيدن (رانوزكايا) از غصه از دست دادن باغ مي**ميرد و در همان لحظه پرده*هاي صحنه پايين مي**افتد و تنها صدايي كه به گوش مي**رسد صداي تبرهايي است كه در فاصله*اي دور درخت*ها را قطع مي**كنن
برنارد شاو مي**گويد: آرزو دارم كه تا آخرين رمق وجود من ثمر*بخش باشد و هنگامي بميرم كه از من هيچ خدمتي ساخته نباشد. او همچنين مي**گويد: از عجايب زندگي يكي اين است كه مرگ درست وقتي ما را در مي**يابد كه آماده شده*ايم تا از يك زندگي شيرين برخوردار شويم. او در آخرين لحظات زندگي*اش اين سخن را به ميان آورد.
مترلينگ هم در آخرين لحظات زندگي*اش مي**گويد: اگر مرگ نبود زندگي شيريني و حلاوت نداشت و گاندي مي**گويد: اگر نتوانيم آزاد زندگي كنيم، بهتر است مرگ را با آغوش باز استقبال كنيم.
(يوري گاگارين) اولين فضانورد دنيا درباره مرگ مي**گويد: انسان هرچه بر سنش افزوده مي**شود، حافظه*اش كوتاه*تر و رشته خاطراتش درازتر مي**شود و همه اين مسايل را در هنگام مرگ به ياد دارد كه مانند يك فيلم كوتاه داستاني از ديدگان او مي**گذر

ممنون جالب بود
---------------------
راستی علی یه مدت خبری ازت نبود کجا بود یدلمون .....؟ خودت می دونی دیگه

ممنون علي جان بازگشتت به انجمن تبريك ميگم واقعا خو.شحال شدم
هادي جان آقا علي چند ماهي سيستمش خراب بود الان درست شد

مرسی خیلی جالب بود ... من هم بعضی موقع ها انگار اینطوری میشم...ولی نمیدونم اون تصاویر رو تو خواب دیدم یا بیداری...

نوشته اصلی توسط legendarp

ممنون جالب بود <br>---------------------<br>راستی علی یه مدت خبری ازت نبود کجا بود یدلمون .....؟ خودت می دونی دیگه

سلام داداش اره همونم متاسفانه 6 ماهی بود که مشکل خراب بودن سیستم داشتم که درست شد و در خدمتتون هستم.

نوشته اصلی توسط Hamoon

ممنون علي جان بازگشتت به انجمن تبريك ميگم واقعا خو.شحال شدم<br>هادي جان آقا علي چند ماهي سيستمش خراب بود الان درست شد

نوکر داش هامونم هستیم.