موضوع: بهترین و خاطره انگیز ترین فوتبالی که تا کنون دیده اید کدام بازی هست ؟

این انجمن فوتبالی اصلا کم نداره . تا دلتون بخوایید تو این انجمن فوتبالی هست . اونم از نوع حرفه ایش . مثل ساسان , آرمین , پژمان , پوریا , نوید , امیر و .... مسلما هم شما سال هاست که فوتبال می بینید . من این تاپیک رو زدم که بچه ها بیان توش و بهترین و خاطره انگیز ترین بازی فوتبالی که تا کنون رو دیدن تعریف کنن . سعی هم کنن بزنن تو سال های قبل که تاپیک نوستالژیک بشه . یه نموره هم در مورد حال و هوای خودتون در روز بازی صحبت کنید عالی میشه . اول خودم شروع میکنم تا روند تاپیک بیاد دستتون .

×××

سال 2003 . بازی برگشت دور نیمه نهایی UCL . یوونتوس در مقابل رئال مادرید .

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

یوونتوس در مقابل رئال مادرید . بازی رفت رو در زمین 2-1 شکست خورده بود . رئال مادرید اون زمان تیمش خیلی خاص بود . نمیگم پر از فوق ستاره میگم خاص . تیم هایی معدودی در تاریخ فوتبال خاص میشن . برای مثلا الان بارسا ستاره زیاد داره ولی خاص نیست . الان میشه گفت هیچ تیمی مثل رئال مادرید اون زمان خاص نیست . رئال با بازیکنانی مثل هیرو و کارلوس در دفاع . خط هافبکی که توسط زیزو , فیگو و کنسسائو هدایت میشد . خط حمله هم زوجی مثل رائول و رونالدویِ برزیلی . ترکیبی خاص و فانتزی . رئال اون سال ها تیمی بود که هر سال حداقل تا فینال لیگ قهرمان میومد و چند سال قبلش همین یوونتوس رو در فینال شکست داده بود . الان هم اومده بودن تا رفتن به فینال رو قطعی کنن . رونالدو قبل از بازی گفته بود خیلی دوست دارم در الترافور ( زمین فینال ) بازی کنم . ولی زیزو گفته بود که مطمئن هستم لیپی با فکر باز خود برنامه های خاصی برای این بازی داره .

من اون شب رو نمیشه گفت خیلی خوب ولی خوب یادم هست . من بودم , داداش میلانیم که طبعا هوادار رئال شده بود اون شب + عموم و بابام . عموم طرف داداشم و بابام طرف من بود . خلاصه بازی شروع شد . واقعا با اون سن هیجانی عجیب داشتم . خدایی هنوز که هنوزِ اون هیجان رو تجربه نکردم . بازی شروع میشه و اشتباه نکنم ترزگه بود که اولین خطر بازی رو ایجاد میکنه تو همون اوایل بازی . ولی داور آفساید گرفت . چند دقیقه گذشت که داویدز یک خطای بد اونم تو یک موقعیت بد روی بازیکن رئال اانجام داد . روبرتو کارلوس رفت پشت توپ و من گفتم بدبخت شدیم کارلوس اون موقع دقیقا یه 40 متری دور خیز کرد !!! یعنی اون دورخیز رو دیدم گفتم آقا تموم شد توپ رفت تو طاق دروازه !!! بعد یهو شروع کرد به نوک پا زدن رو زمین و استارت خاص خودش . آقا واقعا اون جرکتش رو اعصابم بود مخصوصا اینکه داداشم هم هی داشت می گفت برو ... برو بزن تو گل آقا رسید به توپ نمی دونم چی شد ضربه رو در عرض 1 صدم ثانیه زد بوفون هم در 1 هزارم ثانیه توپ رو برگشت داد !! دقیقا یادمه این صحنه رو داداشم پرید رو هوا گفت وایییی منم فقط مونده بودن و خندم گرفته بود . جو ورزشگاه هم شدید وحشتناک بود . واقعا دل آلپی تو اون روز دری از درهای جهنم شده بود و هیچکس آروم نشسته بود . همه داشتن سر و صدا می کردن . ( البته این نکته رو بعدا تو ویدئو هایی که زااین بازی دیدم فهمیدم )

خلاصه چند دقیقه از بازی گذشت که ندود کنار محوطه صاحب توپ شد . الکی زد زیر توپ و توپ اومد رو سر سالگادو . گفتم آخه پسر واس چی الکی می زنی زیر توپ که یهو دل پیرو بلند شد و توپ رو روی سر سالگادو زد و پاس داد به ترزگه . ترزه هم بدون اینکه به دروازه نگاه کنه توپ رو زد و توپ از کنار دستان کاسیاس جوون رفت تو گل !!! وای خدا باورم نمیشد دروازه رئال رو به این قشنگی باز کرده بودیم ..اونموقع هم که مثل الان دیوونه نبودم فقط بالا پایین میپریدم و خبری از داد و بیداد نبود و فحش به تیم و مربی حریف نبود

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

آقا بعد از این گل بود که رئالی ها سر تا پا حمله شدند . اونجا فقط گفتم دمش گرم رونالدو تو زمین نیست یه صحنه یادم دل پیرو با هیرو تک به تک شد بعد یه جوری چرخید که هیرو به خودش گره خورد و افتاد زمین . یه شوت هم زد که ترزگه تو راه دخالت کرد و نمیدونم اصلا توپ چی شد

یه چند دقیقه بازی و طبعا خونه ما آروم شده بود که رئال واس ضد حمله اقدام میکنه . تورام هم سریع میاد میزنه زیر توپ همون توپ میاد تو محطوه زیر پای الکس . الکس یه چرخش میزنه و با سالگادو و هیرو تک به تک میشه . همونجا خداییش یادم هست داد زدم بنداز واس ترزگه ولی الکس یه سر توپ زد و توپ رو اوورد سمت چپش تا هیرو و سالگادو به خودشون بیان دوباره یه سر توپ زد و توپ رو اوورد سمت راست و هیرو اسطوره رئال به کل از بازی بیرون رفت . سالگادو هم فکر کرد دل پیرو میخواد به سمت. راست بزنه توپ رو همینطور کاسیاس واس همین همه رفتن سمت راست ولی الکس توپ رو با حالتی خاص انداخت سمت چپ و گل ....

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

بدون شک بد از قهرمانی ایتالیا تو جام جهانی بهترین خوشالیم رو اونموقع کردم یوونتوس با نتیجه 1-0 هم صعود می کرد و الان 2-0 جلو بود . هیچی دیگه بازی رفت تا نیمه اول تموم شد . شروع نیمه دوم همانا و اومدن رونالدو هم به بازی همانا !!!!

یه 20 دقیقه از بازی گذشت که رونالدو با یه حرکت میاد تو محوطه و دفاع یوونتوس مونترو ( خشن ترین بازیکن تاریخ از نظر من ) یه تکل وحشیانه زد به پای رونالدو و پنالتی !!!!! اونجا گفتم بدبخت شدیم . هم گل میخوردیم هم مونترو اخراج می شه .. ولی در کمال تعجب مونترو حتی کارت زرد هم نگرفت از داور فیگو رفت پشت پنالتی و من فقط داشتم صلوات می فرستادم ضربه رو زد و :

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

کاری به بوفون ندارم ولی این پنالتی بدون شک بدترین پنالتی ای بود که فیگو در عمرش زده . بوفون پنالتی رو میگیره و چنان خوشحالی ای میکنه که همه فکر میکنن از مرگ فرار کرده . من هم از خوشحالی دارم تا سر حد مرگ می رم . قیافه داداشم اونموقع رو هیچوقت یادم نمیره . بعد ها فهمیدم که بوفون بعد از اون Save یک لقب میگیره . اونم لقب : خدای دقیقه 65

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

بازی رفت و رفت تا توپ رسید به زامبروتا . زامبروتا هم با یک پاس فوق العاده پاول ندود رو در یک موقعیت عالی قرار می ده . استادیوم میره رو هوا همینطور خونه ما . ندود کسی که استاد زدن شوت های راه دور هست با کاسیاس تک به تک میشه . یک لحهظ میگزره و ندود میاد رو هوا رو در حالتی که هر دو پاش رو هوا هستن توپ رو میخوابونه کنج دروازه ... تمام .. استادیوم میره رو هوا . من رو زمین ولو میشم . داداشم اعصبش داغون میشه. ندود هم از روی سکو ها میپره و میره سمت هوادار ها ....

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

اون موقع قیافه زیدان دیدنی بود . زیدانی که خیلی دوستش داشتم ولی بد از تیم رفت . هنوز هم عاشقش بودم ولی اونموقع کیف کردم . داشت با چشم خودش می دید که جانشینش داره تیم رو می بره فینال ....

شاید باورتون نشه ولی هنوز یادم نیست زیدان کی و چطوری گل اول رئال رو تو اون بازی زد اصلا بعد از گل ندود چنان از لحاظ هیجانی ارضا شدم که هیچی نفهمیدم . فقط فهمیدم که رئال و زیدان گل زدن ولی چه فایده ؟

اون بازی بدون شک یکی از عوامل اصلی این بود که باعث شد یوونتوس یهو در ایران پر هوادار بشه . هیچوقت این بازی رو یادم نمیره . این بازی , بازی ای هست که هر وقت بهش نگاه میکنم و هر وقت هر یوونتوسی ای بهش فکر میکنه افتخار تمام وجودش رو میگیره . واقعا این بازی هیچوقت یادم نمی ره .....

در مورد این بازی فقط یک چیز میشه گفت اونم به قول گزارشگر ایتالیایی ( همین یکی دو سال پیش Highlight بازی رو با گزارش ایتالیایی دانلود کردم و دیدم ) که وسط بازی گفت :

مردم , اینجا آخر دنیا هست ...

×××

خب دیگه حالا نوبت شماست . از دوستان مخصوصا فوتبال بین های قدیمی انتظار همکاری بالا میره من که 100 درصد دوباره میام

بهترین که معمولاً وقتی تیمت نتیجه میگیره خیلی خوشحال میشی و بهترین بازی برات میشه . برای من بهترین بازی چلسی و بایرن بود که اولین قهرمانی رو چلسی بدست آورد یا بازی رفت 2009 که چلسی توی استمفورد بریج 2-0 یونایتد رو شکست داد و کلاً با دبل کردن کاپ ها یانگلیس و بیگ فور بهترین فصل چلسی بود .

خاطره انگیز ترین زیاد هستند ، چلسی و لیورپول 2007 که 4-4 شد نتیجه نهایی و مخصوصاً بازی برگشت . بازی منچستر و رئال توی لیگ قهرمانان فکر کنم سال 2003 یا 2004 که رئال بازی رو 2-1 یا 3-1 توی الدترافورد برد ( دقیقاً یادم نیست نتیجه بازی رو ) . چلسی و بارسلونا 05-2004 خیلی جذاب بود و خاطره انگیز . بازی میلان و لیورپول فینال استانبول و چلسی و منچستر فینال شوم مسکو هم خاطره انگیز بودند

بازی چک و هلند توی یورو 2004 !!

من توی این بازی طبق معمول بعد خوردن گل اول ده دقیقه تلویزیون رو خاموش کردم تا به عزیزانم بد و بیراه نگم ! بعد از این که روشن کردم چیزی نگذشت که چک گل دوم رو هم خورد که من هم متعاقبا بازهم تلویزیون رو خاموش کردم تا شادی هلندی ها رو نبینم ! وسط دو نیمه جاودانی همش تعریف روبن و هلند رو میکرد !! نیمه دوم گل اول رو که یان کولر برا چک زد یکم امیدوار شدم ! چند لحظه بعد نزدیک بود نیسترلروی مارمولک گل سوم رو به پیتر چک بزنه که پیتر مثل شیر توپ رو گرفت ! گل دوم چک رو هم یان کولر توپ رو با استپ سینه برا باروش انداخت میلان باروش هم با قدرت یک ضربه روی پای غیر قابل مهار زد و ادوین فن در سار بازم گل خورد ! آخرای بازی ولادیمیر اسمیچر به عنوان ذخیره طلایی اومد توی بازی و با پاس اسطوره ای به اسم کارل پوبورسکی بازی رو 3- 2 به نفع چک کرد !! بعد این گل اصلا از زور خوشحالی نفهمیدم چطوری خوشحالی کردم !! آخر بازی پاول ندود هم شد بهترین بازیکن زمین ! در ضمن ندود یه شوت هم از فاصله ی 40 متری به ادوین فن درسار زد که توپ به زیر تیرک افقی دروازه خورد در واقع زیر طاق شد ولی از خط نگذشت !


[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]


البته اینم بگم بعد بازی چلسی و بایرن به خاطر درخشش پیتر چک در جریان بازی به خاطر گرفتن پنالتی ها واقعا بعد از 8 سال خوشحال شدنم در حد بردن های تیم ملی جمهوری چک بود طوری که از فرط خوشحالی تا چهار و نیم روز خوابم نرفت !! در صورتی که هفت صبح باید میرفتم دانشگاه !

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

ممنون از حسین بابت تاپیک خوبش .


والا یه الکلاسیکو بود تو سانتیاگو برنابئو که بارسا 3-1 برد . بعد از بازی تماشاچیان رئال پاشدن و برای رونالدینیو دست زدن !

بازی 5-0 و 6-2 هم که جای خود رو داره . بازی بارسلونا و آرسنال که بارسا بازی 1-0 باخته رو 2-1 کرد هم خیلی برای من مهم بود چون برای اولین بار قهرمانی بارسا رو تو لیگ قهرمانان دیدم .

بازی به یاد ماندنی زیاد هست . میرم بازم میام

من از بچگی تو تیمهای ملی طرفدار تیم ملی ارجانتین اونم فقط بخاطر مارادونا بودم...


هر چند این علاقه از بچگی تا الان روم مونده.در واقع وقتی فوتبال رو شناختم عکس کارتیهای مارادونا بود که منو شیفته این ورزش و این تیم کرد.....

سال 1994 بود من فقط 9 سال داشتم که جام جهانی شروع شد ...بخاطر علاقه شدیدم به مارادونا از قبل اماده دیدن این جام مهیج بودم...اما متاسفانه در همون تورنمت مارادونا از بازی بخاطر دوپینگ محروم شد...که ارجانتین هم ضربه بدی خورد و در نهایت حذف شد...

با تموم بدی هاش اون جام جهانی همیشه برام نوستالجی بوده..و هیچ وقت اون عشق و علاقه رو تو جام جهانی های بعدی بجز بازی ایران و امریکا حس نکردم....

از بازیکنانی تکنیکی مثل روماریو و به به تو بگیر بیار تا شاهکار اونسال بلغارستانیها با لچکوف و هریستو استویکوف....یادم نمیره که بلغارها المان رو تو یک چهارم حذف کردن و اومدن تو 4 تیم نهایی...یا اون بنده خدایی که بازیکن کلمبیا بود و تو بازی با امریکا به خودشون گل زد و 10 روز بعد به ضرب گلوله کشتنش..از گئورگ هاجی بگیر که ارجانتینو حذف کرد با رومانی...


تا توماس برولین که عکسشو بالا میبینید که بدجور عاشق و شیفتش شدم تو اون جام با تیم ملی سوئد .



اما همه اینها به کنار نوستالجی اصلی و بیادماندنی من در همین جام بود...

بازی که هنوز که هنوزه بهش یه حس عجیبی دارم و همیشه وقتی یادش میوفتم یه غم خاص منو در برمیگیره... ...



فینال جام جهانی 94 بود.....!


جایی که ایتالیا و برزیل در مقابل هم قرار گرفتند...من بخاطر اینکه داییم طرفدار ایتالیا بود من هم طبیعتان دوست داشتم ایتالیا قهرمان شه...یادم نمیره شب فینال بود..داییم اومده بود خونه ما و بازی رو با من تنها نگاه میکرد..اون شب اقام هم رفته بود خونه پسر عموش که چند نفری اونجا بازی رو ببینن...

من و داییم تک و تنها نشسته بودیم...داییم میگفت ایتالیا قهرمان میشه..امشب فیناله جهانه..امشب قهرمانه جهان مشخص میشه...من هم چون این چیزها رو واسه بار اول میشنیدیم خیلی واسم جالب میزد...

دقیقان یادمه نیمه اول رو که دیدم خوابم برد ...اواخر بازی از خواب بیدار شدم و نتیجه رو گفتم دایی چند چنده..گفت 0.0 ..دوباره کمی خواب رفتم بازم بیدار شدم...بازی رو کامل تا 120 دقیقه دیدم...

وقتی ضربات پنالتی بود ....دوست داشتم ایتالیا ببره...بخاطر داییم هم که شده بود دوس داشتم ببره...بعدشم چون ارجانتینی بودم همیشه از برزیل بدم میومد...

.من عقبتر داییم نشسته بودم...




وقتی روبرطو باجو پنالتی رو خراب کرد وبرزیل قهرمان شد دقیقان دیدم که اشک از چشمان داییم سرازیر شد..

خیلی تعصب داشت ..سنش هم به سن الان من کمی کمتر بود...مجرد هم بود...

وقتی اشکاشو دیدم که نم نم میریزه خیلی دلم سوخت و برای اینکه داییم نبینه من اشکاشو دیدم خودمو زدم به خواب...



با زیر چشم دیدم داییم تی وی رو خاموش کرد و گفت ای کاش منم مثله تو خواب بودم و نمیدیم....

خلاصه از انروز به بعد این غم تا الان با من مونده....این غمو نمیدونم چرا دیگه هیچ وقت واسه هیچ بازی نخوردم.شاید چون اولین باری بود که مزه غم و ناراحتی اینطوری رو چشیدم.....



==========================

هر چند یبار هم سر بازی استقلال و جوبیلو ایواتا که جلوی 120 هزار تا تماشاچی شکست خوردیم با حال مریض و پریشونم یک دل سیر گریه کردم...

اما روزهای خوشحالی و بیادماندی هم زیاد داشتم که یکیش بازی استقلال و الاتحاد بود که با گل نیکبخت استقلال صعود کرد..یا روزی که هادی طباطبایی شیر کپنهاک شد!.

بهرحال دمت گرم داش حسین امشب با این تاپیک دل مارو بدجور به هوس انداختی بریم اون فینال رو از نت دانلود کنیم به یاد بچگیمون ببینیم!

تنها بازي كه يه جورايي تو حال و هواي حسين قرار داشتم بازي تركيه و چك بود تو يورو

اونموقع همسايهه بالاييمون كه عين امير عشق شوروي و كلن تيماي شرق رو داشت اومده بود نشسته بود كنارمون واسه حرص دادن !

خداييش به تركيه اميدوار بودم ولي يه چيزي چك داشت كه فك نميكردم تركيه بتونه از پسش بر بياد

اونم دروازبانشون پيتر بود

خلاصه بازي رفت رو اير و ما هم از شبكه استار تركيه داريم نيگا ميكنيم بازي اگه اشتباه نكنم 2-0 بود با گلهاي كولر و پلاشيل و اين رفيقمون بدجور رو اعصاب

گزارشگر تلوزيون هم كه بدتر داشت اعصابمون رو خط خطي ميكرد

تا اينكه اون لحظه رويايي رسيد و اردا گل اول رو زد

بازم فرقي نميكرد و اين گل به كارمون نميومد

ولي وقتي دادو بيداد هاي تريم رو روي بازيكنا ديدم گفتم اين تركيه ميره تا فينال ميره

نيهات ... نيهات ... نيهات اينا كلماتي بود كه در دقيقه 85 بازي داشت از دهن گزارشگر و من در ميومد

ولي چيزي كه حال داد دقيقه 87 و اون زير طاقي نيهات و غش و ضعف من بود

خلاصه اون بازي رو برديم و رفتيم بالا

ولي اگه فك ميكنين اين بازي يكي از بهترين بازيهاي عمرم بود اشتباه ميكنين

اين بازي كه ميخوام بگم سرش يه ماه از ديدن فوتبال تو خونه محروم شديم

بله بازي تركيه و كرواسي و دوست شرق دوستمون و قضاياي بس عجيب تر !

بازي داشت 0-0 ادامه پيدا ميكرد تا اينكه سميه شنتورك بازيكن مو.رد علاقم وارد بازي شد

شايد واستون جال باشه كه سميه در بازي هاي فنر باغچه تو اكثرشون در دقايق آخر وارد بازي ميشد و اتفاقا گل هم ميزد !

واسه همين بهش لقب فرشته نجات داده بودن

دقيقه 119 و اون گل لعنتي كلاسنيچ

تمام

گفتم اينم از تركيه و ارزوهامون

ولي نه باز تلوزيون تركيه رفت تو تريم

مربي كه در دقيقه 119 داشت سر بازيكناش داد ميزد و اونا رو تهييج ميكرد

و فرشته نجات دوباره وظيفش رو انجام داد

سميه شنتورك با گلش و دعوت كردن ملت به سكوت اين دوست عزيزمون رو هم سااكت كرد

ولي وقتي گل رو زد بنده يه جيغ فرا صورتي در حد 900 دسيبل از خودم ول كردم كه باعث ژايين اومدن همسايه ها شدد و متعاقبا يه ماه از ديدن فوتبال محروم شديم

نصف شب از طريق راديو شنيديم كه تركيه تو پناتي زده دك و پوز كرواسي رو اورده پايين

اگه اشتباه نكنم سه تا پنالتي كرواسي ها به ابد فنا رفت


به قول حسين بازم بر ميگرديم

خب بازی خاطره انگیز زیاد هست ولی من از یه بازی جدید شروع میکنم ، احتمالا بعدا بازم به تاپیک سر میزنم . تاپیک خوبیه ...

بعد از تحمل باخت های سنگین به بارسا ، نوبتِ رئال بود که به خودش بیاد . چهار ال کلاسیکو در پیش بود ، بازی اول مساوی شد و رسیدیم به فینال کوپا دل ری .

یکی از بهترین ترکیب های خوزه در مقابل بارسا . آوردن په په به خط هافبک که واقعا در حدِ یه فوق ستاره عمل کرد تو بازی .

باورم نمیشد این رئاله ، تیمی که نیم فصل اول 5 گل از همین بارسا خورد ، اجازه نداد نیمه اول حتی یه حمله ی نصفه نیمه کنه بارسا !

په په و رونالدو واقعا فوق ستاره بودن تو بازی ...

اگه یه بازیِ بزرگ تو عمرش داشته باشه کریس و توش 100 درصد بازیشو به نمایش گذاشته قطعا این بازیه . شکی توش نیست

نیمه اول با حملات انفجاری رئال همراه بود تا اینکه ...

( خداییش چیجوری گل نشد این توپ ؟ )

کل هیکلم منجمد شده بود از شدتِ استرس .
نیمه دوم بارسا دوباره همون بارسای همیشگی شد و دیگه واقعا قندیل بستم .
تا اون لحظه ای که پدرو گل زد دیگه واقعا اینجوری شدم » .

تا اینکه کمک داور گفت آفسایده

دیگه رفت وقت اضافه و هر لحظه استرسم بیشتر میشد

دقیقه 103 اینا بود یه یک دو خفن زدن مارسلو و دی ماریا ، آلوز محو شد اصن ، دی ماریا سانتر کرد

یـــــــس . یه هـــِــد فوق العاده از کریس .

تموم . واقعا یکی از خاطره انگیز ترین بازی ها بود . اون موقع فقط منو داداشم ( داداشم ) بیدار بودیم . بابام هم بودش ولی خواب بود . آنچنان پریدیم هوا که بابام پا شد ...

ممنون حسین بابتِ تاپیک . موضوع خوبی بود ...

جام جهانی 1994. پر از حادثه های ماندگار و تکرار نشدنی.
دوستمون در بالا اشاره کرد به بعضی موارد. از رقص هگوییتا و گل کامرون و سوتی اسکوبار بیچاره تا اعجوبه ای کوتاه قد در مکزیک به نام خورخه کامپوس .

اما بازی که من هیچ وقت از یاد نمیبرم بازی بلغارستان و آلمان بود.



بازی دیدنی و تکرار نشدنی. هیچ کس روی بلغارستان حساب باز نمیکرد ولی بازی های بلغارستان نظر ها رو عوض کرد. بازی عالی استوریچکف که اتفاقا آقای گل هم شد، اون رو به سمت بارسا هل داد بازی 2-1 بسود بلغارستان شد. استوریچکف با یه ضربه ایستگاهیی بازی رو 1-1 کرد و یوردان لچکف بازی رو 2-1 شد.






[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

بازی بایرن والنسیا تو فینال 2001
من یه الف بچه طرفدار بایرن بودم و داشتم بازی رو میدیم که جفت گل بازی های پنالتی بود و یه پنالتی وسط بازی هم کانیزارس گرفت.البته پنالتی یه پنالتی نبود یانکر کچل الکی پنالتی گرفته بود.
من کم کم داشت خوابم میگرفت که بابام ورداشت ضد از روی ویدیو وی اچ اس های قدیمیمون ضبط بشه.
کشید وقت اضافی و من خوابیدم.
صبح ساعت 9 پاشدم دیدم ای داد بیداد خوابم برده.سریع زدم ویدیو رو روشن کردم و رسوندم به پنالتی ها.خلاصه با هر پنالتی میرفتم هوا می اومدم.اندرسون که پنالتی رو خراب کرد دیگه دادم داش میرفت بالا ولی کاپتان اولی جوری پنالتی ها رو گرفت که آخرین پنالتی هم زد وسط و اولی به شکل عجیبی در حالی که به گوشه شیرجه رفته بود اون توپ رو گرفت.
خلاصه که خیلی شاد بودم..فرداش هم تو دبستان موقع امتحانا داشتم خوشحالی میکردم و گفتم بازی رو دیدین که دیدم نخیر همه نشستن کارتون مارتون دیدن.


بازی خاطره انگیز که زیاده.همین فصل بازی رفت و برگشتی که بایرن رئال رو برد خیلی چسبید.
بازی لیورپول و بایرلورکوزن در سال 2002 خیلی زیبا بود.
لیورپول چلسی 4-4 عالی بود.
4-0 لیورپول مقابل رئال عالی بود.
4-1 مقابل منچستر یونایتد و چلسی عالی بود.
فینال اف ای کاپ 2006 و گل دقیقه 92 کپتان و قهرمانیمون.
2-2 لیورپول مقابل من سیتی و گریه های داگلیش بعد از صعودمون به فینال استثنایی بود.

از همه هم خاطره انگیز تر فینال استامبول بود که به خود من ثابت کرد هیچ چیزی نشد نداره.اصلا تو اون بازی خدا میخواست به دنیا ثابت کنه که همیشه امید واسه پیروزی هست.
اون شب واسه من درس بزرگ تری از یه مسابقه فوتبال بود.

معمولا بازيهاي ملي بيشتر براي من خاطره انگيز بوده تا باشگاهي . بازي خاطره انگيز و دراماتيك زياد ديدم اما بطور خلاصه و كوتاه چند تاش رو كه يادم هست ميگم :

بازي غنا و اروگوئه تو جام جهاني اخير به نظر من يكي از بهترين بازيهاي جام جهاني بود . گلي كه مونتاري از فاصله 20-30 متري زد فوق العاده بود ... گل فورلان هم كه ديگه نياز به توضيح نداره . اخرشم اون پنالتي نفس گير براي غنا كه نتونستن گل كنن و عكس العمل سوارز در نوع خودش خيلي جالب بود .

يكي ديگه از بازيهاي توپ بازي اسپانيا - پاراگوئه تو همون جام جهاني بود . اواسطش 2 پنالتي پشت سر هم واسه هر دو تيم داور گرفت كه اوج هيجان رو داشت . اين بازي رو هم خوب يادمه .

بازي انگليس - سوئد تو جام جهاني 2006 هم خيلي خاطره انگيز بود . سوئد اواخر بازي يه گل زد و بازي رو 2-2 كرد .

بازيهاي باشگاهي هم چند تا هست ولي دقيقا يادم نيست تو چه فصل هايي بوده .

يه بازي بود بين بارسا - رئال كه 4-2 رئال برد . گل هاي بارسا رو هم اتوئو بوسيله نفوذ در عمق و رونالدينيو از ضربه ايستگاهي زد . اين بازي رو با اينكه رئال برد اما هميشه تو ذهنم ميمونه چون فوق العاده بود .

يه بازي ديگه هم حدود 4-5 سال پيش بين ميلان و اينتر يادمه كه 4-3 اينتر برد . بازي ميلان - ليورپول و چلسي 4 - لیورپول 4 هم كه جاي خود داره .

اگه اطلاعات و عكسهاي كاملي از اين بازيها پيدا كردم ميزارم ... در ضمن اگه بازم بازي دراماتيك يادم اومد ميام تو تاپيك
با تشكر از حسين عزيز بابت تاپيك ...