چند سالی بود دل پُری از لیورپول داشتیم، لذت بخش ترینش توی این چند سال که گفتم، همون فینال اف ای کاپ 2012 بود که دی متئو قهرمانمون کرد و حسابی لیورپولی ها اعصبانی شدند.
بعد اون دوباره بازی کردیم توی لیگ که دی متئو فینال آلیینز آرنا رو در پیش داشت و تیم دوم خودش رو مقابل لیورپول بازی داد ( چون امیدی به لیگ نداشتیم و فقط میخواستیم سهمیه بگیریم ) اون بازی حتی پیتر چک هم که کل بازی های لیگ توی دروازه بود، بازی نکرد و دروازه بان سوممون یعنی ترنبال توی دروازه بود که پشت سر هم سوتی داد و اون بازی رو 4-1 باختیم.
بازی خانگی فصل قبل هم ما تیم برتر بودیم و همین داور ، هاوارد وب ، اون بازی رو داوری کرد که اون صحنه ی معروف گاز گرفتن ایوانویچ توسط سوارز هیچ کارتی براش نداشت و آخر گل بهمون زد و بازی مساوی شد ! بازی برگشت توی آنفیلد هم باز برتر بودیم و خیلی هم تورس رو اذیت کردند و دقیقه 96 باید سوت رو میزد داور ، انقدر نزد تا سوارز گل زد و بازی مساوی شد !
این ها همه جمع شده بود و دلم میخواست مورینیو یه حال اساسی بده که واقعاً هم همین شد. دقیقه 4 گل خوردیم که تقصیر ایوانویچ بود و یه گل تقدیم لیورپول کرد اما این هازارد بود که یه تنه دنیل اَگر رو کلی دریبل زد و اتوبان درست کرده بود از بس از اَگر رد شد ( همین باعث شد اَگر بشه بدترین بازیکن زمین ) و اون گل زیبایی که زد. اتوئو هم بعد از مدت ها تاثیر گذار بود و همون گلی که زد کافی بود. با اینکه من دوست داشتم تورس آماده بازی میکرد و حتی 5 دقیقه آخر هم بازی کرد و نزدیک بود گل بزنه.
پیروزی خیلی خوبی بود، هم دیگه مثل سال پیش مساوی نشد بازی و فعلاً بازی رفت رو ما بردیم و خیلی هم برد خانگی دلچسبی بود. به نظرم اتوئو روی سوارز خطا کرد و پنالتی بود اما خوب این به اون در. به جای اون گازی که سوارز گرفت و اخراج نشد ! نه ؟
در کل این صحنه بعد از مدتها ما چلسی فن ها رو خیلی خوشحال کرد :
علاقه مندی ها (Bookmarks)