موضوع: نقد و بررسی کامل شوء ماندی نایت راء | به تاریخ 3 دسامبر 2012

راء این هفته، در صورتی بر روی ایر رفت که 13 روز به پی پر ویو بزرگ TLC مانده بود، به همین دلیل دست WWE برای اجرا کردن یک شوء بسیار عالی و هیجان انگیز بسیار باز بود. 1019 ـمین اپیزود راء در Greensbro واقع در کارولینای شمالی برگزار شد. یکی از فاکتور های مهمی که باعث می شود، شوء ها هیجان انگیز شوند، رخ دادن اتفاقات غیر قابل پیش بینی است.
البته نتایج مسابقات هم روی روند شوء ها، بی تاثیر نیستند و قسمت اعظمی را شامل می شوند.

شوء راء در تاریخ 3 دسامبر، یک فرصت بزرگ برای WWE است که بتواند مقدمه بسیار خوبی را برای پی پر ویو TLC بچیند. همینطور استوری لاین بین استاران را به اوج خود برساند. اما WWE چقدر در این زمینه موفق بود، در این مقاله قصد دارم برای اولین بار شوء 3 دسامبر راء را به صورت کامل برای کاربران عزیز ایران دبلیو دبلیو ای نقد کنم.



همینطور که بنده در ابتدای مقاله ذکر کردم، غیر قابل پیش بینی بودن بازی ها می تواند تاثیر بسزایی روی هیجان شوء ها داشته باشد. مسابقه اول این شوء که بین گروه Team Hell No و The Prime Time Player بود از این قاعده پیروی می کند. در ابتدا بازی مطابق انتظار شروع می شود و روند مبارزات به سود Team Hell No بود. سرعت بازی کند بود و از هیجان بالایی برخوردار نبود.

تا به این که تگ کردن از سوی Kane و Titus شروع شد، بعد از آن کمی مسابقه جون گرفت و به هیجان آن افزود شد، Daniel Bryan و Darren Young با هم مبارزات خوبی داشته اند و اکثر مواقع بازی بالانس بود. اما در نهایت بازی در دست Darren Young افتاد. بازی روند خوبی را داشت طی می کرد که Daniel Bryan با انجام یک رول آپ، کار را تمام کرد و یک اتفاق غیر منتظره ای را رقم زد.

گرچه در همان ابتدا، می توانستیم حدس بزنیم که Team Hell No برنده این بازی شود، اما روند بازی در آخر، طوری بود که شاید میان برنده شدن این تیم، بیننده را دچار تردید می کرد اما Daniel Bryan با انجام دادن یک رول آپ، اتفاق غیر منتظره ای را رقم زد که اگر این اتفاق غیر منتظره به صورت معکوس رخ می داد، بازی بهتر می شد. مثلا Darren Young این کار را با Danie Bryan انجام می داد و مسابقه به سود تیم The Prime Time به پایان می رسید، شاید بهتر بود و اینطوری باعث می شد که مسابقات از حالت کلیشه ای خارج شود.

WWE در مسابقه اول، بیشتر روی استوری لاین Team Hell No و The Shield تمرکز داشت و The Prime Time در این وسط نقش یک رابط را بین این دو گروه را داشت. مطابق انتظار، بعد از این مسابقه The Shield هم در این بازی دخالت کرد تا به هیجان مسابقات بیافزاید و همین طور مبارزه را در TLC داغ تر کند.


در مسابقه دوم، ما شاهد مبارزه بین دو دیـوای WWE یعنی Tamnia و AJ Lee بودیم. معمولاً مسابقات دیــواها، دارای سرعت بالایی می باشند و در آخر هم در مدت زمان کمی، برنده مشخص می باشد. این مسابقه هم از این قاعده مستثنا نبود و بازی از سرعت بالایی برخوردار بود.

بازی از ابتدا متعادل و بالانس بود و هر دو، ضرباتی را به همدیگر وارد می کردند اما رفته رفته بازی در دست Tamnia افتاد، سپس ضرباتی را به AJ Lee وارد کرد و کاور کرد. اما این برتری مدت کمی طول کشید و AJ Lee با زیرکی تمام، بازی را با یک رول آپ به پایان رساند.

مسابقه اول و دوم به همدیگر شباهت زیادی داشتند، با این تفاوت مسابقه بین AJ Lee و Tamnia دارای مدت زمان کمتر و سرعت بیشتر بود و WWE هم قصد داشت در دو مسابقه اول روند بازی را ناگهان تغییر دهد که WWE برای این کار از رول آپ استفاده کرد.


اما بازی بعدی در آن استاران پر طرفداری وجود داشتند، مبارزه سوم یک مسابقه تگ تیم مچ بود که در آن John Cena و Sheamus در یک تیم بودند و می بایستی در مقابل تیم Dolph Ziggler و Big Show قرار می گرفتند.

John Cena و Sheamus دو استار محبوب هستند و در مقابل آن ها Dolph Zigglerـی قرار داشت که موفق شد عنوان Mr.Money In The Bank را کسب کند و همینطور Big Show که دارند کمربند WHC می باشد.

Big Show در ماه نوامبر عملکرد خوبی داشت، اما در ماه دسامبر، شروع خوبی نداشت. Sheamus و Ziggler بازی را آغار کردند، بازی در همان ابتدا Sheamus قصد داشت برتری خود را از نظر قدرت بدنی به رخ Dolph Ziggler بکشد، اما Ziggler از برتری تکنیکی خود به خوبی استفاده کرد و کاری کرد که بازی به روند تیمش پیش برود.

Ziggler و Big Show با همدیگر تگ می کردند و همکاری خوبی را انجام می دادند، از سوی دیگر Sheamus هم ضربات زیادی را متحمل می شد، تا این که Sheamus با John Cena تگ کرد.

مطابق معمول John Cena موفق به زدن Dolph Ziggler و Big Show شد و آخر هم با یک ضربه AA بازی را به پایان رساند.

اگر بخواهیم یک نگاهی به این بازی بیندازیم، به این موضوع پی می بریم که این بازی بسیار برای بیگ شو، مهم بود تا عملکرد خود را حفظ کند، اما در مقابل آن حریف های قدرتمندی وجود داشت که این امر باعث شد حفظ عملکرد خوب برای بیگ شو، چالش برانگیز شود و در آخر هم موفق نشد این کار را انجام دهد.

John Cena در این بازی نقش یک بازگرداننده را ایفا کرد و از سوی دیگر Sheamus در این بازی ضربات زیادی را متحمل شد. بازی در اکثر مواقع دست Big Show و Ziggler بود اما Sheamus با انجام دادن یک تگ با John Cena، کار را به سود تیم خود پایان داد.

به هر حال، بازی متوسطی بود به جز در صحنه آخر که همه اعضای دو تیم، درگیری داشتند؛ اما نمی توان نمره خوبی برای این بازی در نظر گرفت در صورتی که WWE می توانست بیشتری روی این بازی مانور دهد.


مسابقه بعدی بین Santino Marella و Damien Sandow بود. این مسابقه نمونه بارز یک مبارزه نزدیک و هیجان انگیز بود و در آخر هم این بازی از قانون فوق پیروی می کرد.

بازی کاملاً بالانس بود و سرعت بالایی هم داشت، مخصوصاً در قسمت آخر که دو استار سعی داشتند بر هم فینیشر خود را وارد کنند، اول سانتینو مارلا قصد داشت فینیشر خود را پیاده سازی کند، اما نا موفق بود و Damien Sandow بازی را با قانون پین فال، به پایان رساند.


بازی بعدی روند جالبی داشت، این مسابقه بین Alberto Del Rio و Sin Cara بود، Sin Cara یک استار تکنیکی می باشد و از سوی دیگر Alberto Del Rio قدرت بندی بیشتر نسبت به Sin Cara داشت.

این قضیه باعث می شد که ما جدال دو نفر، با استایل مختلف را شاهد باشیم که می توانست بازی جالبی باشد.

بازی مطابق انتظار در دست Alberto Del Rio بود، اما Sin Cara با یک Reverse بازی را در دست خودش گرفت، سین کارا ضرباتی تکینکی را به Alberto Del Rio وارد می کرد، اما Alberto از قدرت بدنی بالایی برخوردار بود.

Alberto Del Rio با یک Cross Arm Breaker بازی را به سود خود پایان رساند. اگر نگاهی به بازی های فوق داشته باشیم، به این موضوع پی می بریم که WWE قصد داشت از روش های متفاوتی برای پایان دادن به مسابقات استفاده کند، دو مسابقه اول که به صورت رول آپ به پایان رسید، مسابقات دیگر هم به صورت پین، اما این مسابقه به صورت سابمیشن که از نکات جالب توجه شوء این هفته بود.


مسابقه بعدی بین Randy Orton و Brad Maddox بود، بازی ای که WWE قصد داشت با اضافه کردن یک قانون هیجان انگیز کند. مسابقه ای که اگر در آن کسی می باخت، قرار داد آن تمدید نمی شد.

سریع ترین بازی این شوء همین بود و به سود رندی اورتن با زدن یک RKO به پایان رسید. بعد از این مسابقه هم گروه The Shield باز هم دخالت کرد و با Randy Orton درگیر شد. The Shield حکم داشت که نقش Randy Orton را در این شوء بیشتر کند، زیرا رندی یکی از استاران پر طرفدار می باشد و حضور کم او در شوء این هفته، شاید باعث می شد که طرفداران ناراضی، آرنا را ترک کنند.


بازی آخر هم یک مسابقه Fatal-Four-Away بود که در آن Antonio Cesaro می بایستی با R-Truth, Kofi Kingston و Wade Barret مسابقه دهد و اگر می خواهد قهرمانی United States خود را حفظ کند، باید از سه سد محکم بگذرد.

این بازی به دلیل مهم بودن و زیاد بودن شرکت کنندگان، بیشتر از مسابقات دیگر طول کشید و هر لحظه امکان داشت اتفاق مهمی بیفتد، اما Antonio Cesaro با پین کردن Kofi این بازی را به سوی خودش تمام کرد تا کمربند را حفظ کند.

ضربات زیادی را شاهد بودیم و این بازی به دلیل وجود چهار استار، WWE دستش را برای خلق یک بازی سرعتی و هیجان انگیز باز تر می دید، همین کار را هم کرد و این بازی از هیجان بالایی برخوردار بود اما این بازی بدون جابجایی کمربند، به پایان رسید.


اما قسمت آخر شوء، مربوط به Miz Tv بود که هیجان انگیز ترین بخش راء این هفته بود. Cm Punk با The Miz صحبت هایی را انجام داد، بعد از آن باز گروه The Shield دخالت کرد و بعد از آن Ryback که هسته اصلی این روز های شوء Raw می باشد، دخالت کرد و ضرباتی را به استاران درون رینگ وارد کرد و سپس آهنگ وی پخش شد و در آخر شوء این هفته ایر آو شد.

از مهم ترین نکات این شوء، دخالت زیاد گروه The Shield بود و از سوی دیگر، استوری لاین بین Cm Punk و Ryback بسیار هیجانی تر شد، این استوری لاین فعلاً به خوبی در حال پیش روی است ولی WWE بهتر است زیاد این استوری را طولانی نکند.

iWE Rating: 7/10


نویسنده: کیوان فقیه- Anَarion
کپی برداری از این مطلب مجاز نمی باشد!

بسيار نقد و بررسي عالي بود كيوان جان . واقعا لذت برديم . بهتر از اينه كل اخبار رو برداري بنويسي كه هيچكس نخونه ( مثل ما ) !!

بسيار خلاصه و مفيد بود .

در مورد راو هم به نظر من راو بدي نبود . يه مسابقه 4 نفره خيلي خب سر us داشت . دميز هم هنرنمايي كرد واقعا با ميكروفون .

باتشكر . فعلا ...