موضوع: آیا عناوین شوتر اول شخص نیاز دارند تا دوباره به دوران جنگ جهانی بازگردند ؟

بسیاری از بازیبازان بعد از موفقیت هایی که عنوان شوتر اول شخص Call of Duty : Modern Warfare بدست آورد ؛ کلید موفقیت بازی های شوتر اول شخص

را ورود به دنیایی مدرن می دانستند . درحالی که برخی از عناوین در این راه موفق ظاهر شدند اما بسیاری بودند که با ورود به جهانی مدرن شکست سنگینی

چشیدند که این شکست دردناک در نهایت به نابودی تقریبی بازی و استودیو سازنده انجامید . اما سوال اصلی ما اینجاست " آیا زمان آن رسیده است که عناوین

شوتر اول شخص به دنیای کلاسیک خود ؛ یعنی، دوران جنگ جهانی مجددا بازگردند ؟ "





ابتدا اجازه دهید با بیان تاریخچه بازی های جنگ جهانی دوم سر صحبت را باز کنیم . قبل از کنسول های نسل هفتمی ، هدف نهایی همه ی استودیو های

بازی سازی در ژانر شوتر اول شخص دوران جنگ جهانی دوم بود . Call of Duty ، Medal of Honor و Battlefield بازی های صدر این سبک بودند که هر کدام

محبوبیت خاصی در میان طرفداران داشتند . بعد از سال 1999 میلادی استودیو های سازنده از ساخت بازی های شوتر اول شخص برمبنای جنگ جهانی دوم

خسته شدند و به سمت دنیای مدرن گرایش پیدا کردند . با آغاز گستره جدید ، تعداد هواداران سبک شوتر اول شخص ، تشدید گرفت ؛ به گونه ای که بسیاری

به این ژانر اعتیاد پیدا کردند . حتی با عرضه ی Call of Duty : Modern Warfare این اعتیاد حاد تر شد چراکه این بازی می توانست برای مدت طولانی بازیکنان

را سرگرم کند . بعلاوه این بازی همراه خود سلاح های پیشرفته تر و تکنولوژی های مدرن تری را وارد دنیای مدرن کرد که بدین سبب انقلاب عظیمی در ژانر شوتر اول

شخص رخ داد که به معنای یک رسانس در میان عناوین این سبک بود . محبوب شدن دنیای مدرن نزد گیمر ها یعنی وداع با دوران کلاسیک ! با این وجود هنوز

هم کسانی هستند که با آغاز عصر جدید مخالف اند و تنها راه موفقیت های سبک شوتر اول شخص را بازگشت به دنیای کلاسیک می دانند اما گروهی هم هستند

که معتقدند که پیشرفت از دنیای کلاسیک به مدرن چیزی است که باید بپذیریم .





افراد مخالف دنیای مدرن قاعدتا دلیل قانع کننده ای دارند که به مخالفت با آن می پردازند . این دلیل چیست ؟ در ادامه آن را خواهیم گفت اما قبل از آن می خواهیم

که به ویژگی های بارز عناوین شوتر مدرن اشاره کنیم . این بازی ها باتوجه به داشتن تهجیزات پیشرفته تر بسیار ساده و سطحی اند . بازیباز به راحتی می تواند

با نیروی پشتیبانی تماس بگیرد و اسلحه های خود را آپگرد کند که با این کار ها می تواند به آسانی دشمنان را نابود سازد . بازیبازان با پایین آوردن سطح دشواری

گیم پلی بازی می توانند با یک گلوله و به راحتی دشمن را هد شات یا زمین گیر کنند یا حتی می تواند با نارنجک های پیشرفته تر گروهی از دشمنان را به هلاکت

برساند اما بازیبازان در در دنیای کلاسیک با تامل و فکر کردن در جستجو و پیداکردن راه نفوذ هستند تا در فرصتی مناسب و مشخص شده دشمنان را زمین گیر کنند

این دلیل اول است که افرادی خواستار بازگشت به دنیای قدیم هستند . ما ایرانی ها یک اصطلاح جالب داریم که میگوید : " هر چیزی حدی داره " این درست همان

اصطلاحی است که باید برای ژانر شوتر اول شخص امروزی به کار برد . استفاده از اسلحه ها و تکنولوژی پیشرفته در دنیای مدرن بسیار سرگرم کننده و جذاب است

اما نه برای همیشه بلکه تا حدی توانایی سرگرم کردن گیمر ها را دارد . این هم دلیل دوم و دلیل سوم نیز این است که در دنیای مدرن هنگامی که دشمنان به سمت

شما یورش می برند ؛ شما با قاطعیت می گویید که من برنده ام و دشمن بازنده ! بعلاوه احساس می کنید به دیگران متکی هستید و آنها کارهایتان را انجام می دهند .

این مشخص و واضح است که شما در برخی از ماموریت های بازی های بتلفید 3 یا ندای وظیفه: جنگ های مدرن می توانید بدون کشیدن ماشه و تیراندازی مراحل

داستانی را پشت سر بگذارید . اینجاست که سوالاتی ممکن است در ذهن همه ی شما خطور کند که " بازیباز چه نقشی در بازی ایفا می کند ؟ " یا " اصلا بازیباز

تاثیری در روند بازی دارد ؟ " پاسخ این سوالات کار دشواری است و بهتر است که به آن جواب ندهیم !




اینجاست که حرف های مخالفان دنیای مدرن را باور می کنید و دوست دارید که عناوین شوتر اول شخص مبتنی بر جنگ جهانی ، ترجیحا جنگ جهانی دوم ساخته

شوند . دلیل انتخاب جنگ جهانی دوم نیز این است که اسلحه ها کمتر بود و اینگونه به بازیباز هیجان و تنش خاصی تزریق می شد . همچنین در جنگ جهانی دوم

یا دوران کلاسیک دیگر خبری از پایان دادن بازی با یک گلوله نبود و نبرد با دشمنان در آن اوضاع بسیار سخت تر از جنگ در دنیای مدرن بود و اینگونه بازیباز در تکاپو

بود که راه های نفوذ به پایگاه دشمنان را پیدا کند . البته افرادی هم هستند که از حالت سخت [Hard] بازی هایی با سبک شوتر اول شخص که مبتنی بر جنگ

جهانی اند ؛ بیزار هستند . در این حالت بازی را می توان به یک جهنم تشبیه کرد چراکه نارنجک ها از هر طرف خوشه وار به سمت مقر شما میایند ؛ گلوله ها

هم فرصتی برای فرار به شما نمی دهند و قدرت را سلاح و مهمات مشخص می کند . اینجاست که بازی سبکی سطحی و خسته کننده به خود می گیرد و قاعدتا

بازیباز از بازی زده خواهد شد . حتی بازی معروف هم در این حالت اعتبار خودش را از دست می دهد ؛ بنابراین ساخت بازی ای شوتر اول شخص آن هم در برهه

زمانی جنگ جهانی دوم ، تنظیمات پیوسته و هماهنگی را می طلبد که هر استودیو ای موفق به انجام این کار نخواهد بود . همچنین میانه روی در این راه ممکن

است به سازندگان کمک زیادی کند تا بازی ای از روی عدل و انصاف تولید و منتشر شود .







یکی از عوامل موثر در ساخت یک بازی داستان می باشد ؛ بسبب داستانی حرفه ای و زیبا نکات ضعیف و کند بودن گیم پلی به چشم بازیباز نمی آید و در نهایت

بازیباز مجذوب داستان بی نقص آن بازی می شود . تعداد کثیری از عناوین FPS نیز با مشکلات و معضلاتی در بخش تک نفره بازی مواجه هستند که خیلی ها را از

انجام دادن بازی نا امید می کند ولی اگر به طرف مقابل یعنی بخش چند نفره نگاهی بیندازید ؛ خواهید دید که خیلی از موفقیت های بازی و جذب کاربر بوسیله

همین بخش انجام شده است . تنها تفاوتی که میان بخش تک نفره و بخش چند نفره وجود دارد ؛ این است که در بخش چند نفره داستانی به کار نرفته است که

بخواهیم از داستان پردازی سازندگان انتقاد کنیم . باز هم ممکن است سوالی برایتان پیش بیاید که " برای چه برخی از بازیبازان از بخش چند نفره یک بازی رضایت

دارند اما از بخش تک نفره چندان راضی نیستند ؟ " اطمینان داشته باشید که یکی از دلایل همین ضعف در داستان پردازی است که بازیبازان به سمت بخش چند نفره

رجوع کرده اند . عناوینی چون Call of Duty و Battlefield در اوایل عرضه ی خود بسیاری از هواداران و طرفداران سبک شوتر اول شخص را به شگفتی واداشتند . دلیل

آن هم داستان پردازی فوق العاده قهار و قوی و همچنین شخصیت پردازی بی عیب و نقص کاراکتر ها بود . بسیاری معتقدند که عنوان Battlefield در بخش چند نفره

یک سر و گردن از رقیب چند ساله خود Call of Duty بالاتر است و بهتر طراحی شده است ولی چرا به اندازه حالت چند نفره از بخش تک نفره هم استقبال نمی شود ؟

زیرا سازندگان در داستان پردازی بازی Battlefield با مشکلاتی مواجه هستند . این دقیقا همان مشکلی است که شرکت الکترونیک آرتز هرساله در حال برطرف کردن

آن است .




همه ما می دانیم که MW2 تجربه ای نوین را برای ما به ارمغان آورد . حماسه آفرینی ها در برزیل و آفریقا آن هم با اسلحه های پیشرفته و مدرن با گیم پلی و داستانی

تمام عیار واقعا دلنشین و لذت بخش بود . یکی از نکات قوت این بازی و نسخه های بعد از آن تنوع در طراحی اسلحه های موجود در بازی بود که باعث نزدیک تر شدن

بازی به یک شبیه ساز جنگ مدرن می شد . همچنین وجود شخصیت های به یادماندنی چون کاپیتان پرایس ، سوپ مکتاویش ، جنرال شپرد ، ماکاروو ، یوری و دیگر

شخصیت ها و اتفاقاتی که برایشان می افتد ؛ چالشی بزرگ را برای بازی و بازیباز فراهم می کند . تمامی این ها باز هم به داستان پردازی قوی بازی بر می گردد که

بی شک عالی و بی نقص طراحی شده است اما امروزه کمتر کسی پیدا می شود که از داستان پردازی بازی های شوتر اول شخص مدرن استقبال کند و آن را سطح

بالا خطاب کند . دلیل آن هم این است که دیگر داستان برای آنها تکراری شده است و اکنون مردم دوست دارند که دوباره شوتر های اول شخص به دوران جنگ جهانی

و البته با گرافیکی فوق العاده بازگردد .




در پایان این مقاله هم دوست دارم که نظر شما را در رابطه با این موضوع بدانم . " آیا شما هم جزو آن کسانی هستید که خواستار بازگشت به دوران جنگ جهانی اند ؟ "

" فضای مدرن را دوست دارید یا فضای جنگ جهانی دوم که آشوب و بلوا های خاصی در آن موج می زد ؟


ممنون از توجهتون

جنگ جهانی ( قدیم و واقعیت ، نه مدرن ) یاد سری بازی های مدال رو ps2 میفتم حتی اون دو سری رو ps1 ! مو به تنم سیخ میشه

امیدوارم یه حرکتی بزنن

مرسی بابت تاپیک

واقعا هيچ كدوم از cod ها به شماره 2 نمي رسيد شاهكار بود سري بازي مدال در ps1 يك انقلاب در صنعت گيم به حساب مي اومد ولي با شروع نسل هفتم جنگ جهاني به خاطرات پيوست و جنگ هاي مدرن و به نظر من احمقانه جاشون رو گرفت
با هيچكدوم از cod هاي جديد اصلا حال نكردم حتي با modern warfare كلا اين نسل به غير از چند تا عنوان مثل red dead خيلي از بازي ها سطحي تر شده بودند سري سايلنت هيل و رزيدنت اويل كه در اين نسل به كلي نابود شد پرنس هم كه با دو نسخه احمقانه سر و تهش رو هم آوردند

ضمن تشکر بابت مقاله ی خوبت. تقریباً درست بود همش

به نظر من جنگ جهانی برای بازی های اول شخص یه چیز خیلی کلیشه ای شده مخصوصاً عناوینی که فقط جنگ جهانی رو به رخ میکشن بدون داستان خاصی ! اینا قدیمی شده، World At War کال آو دیوتی به خوبی جنگ واقعی رو به نمایش گذاشته بوده. در عناوین قدیمی مدال افتخار ( مدال آو آنر ) هم به مراتب جنگ جهانی رو دیدیم. بازی های دیگه ای هم به دفعات دیدیم که جنبه و سبک و سیاق جنگ جهانی اول و دوم رو به نمایش گذاشتن، از قدیم تا به الان و اینکه بخواد عنوان جدیدی بیاد که جنگ جهانی رو دوباره باز سازی کنه و فقط جنگش رو نشونمون بده دیگه خسته کنندس.

اما اگه بخوان جنگ های جهانی رو دوباره باز سازی کنند با داستان های واقعی که درش بوده یا داستان هایی که نویسندگان خلق کردند این ها واقعاً لذت بخش تره و قدیمی و کلیشه ای نیست و میتونه جذابیت داشته باشه. یکی از بازیهایی که در مورد حرفهام صدق میکنه و خیلی باهاش حال کردم بازی Brother In Arms: Hell's Highway بود. غیر از گرافیک و گیم پلی و صداگذاری خوب، داستان واقعی هم داشت. داستان واقعه " عملیات مارکت گاردن " در جنگ جهانی دوم رو به همراه داشت و همین هست که باعث جذابیت های بازی میشه. اگه بازم عنوانی بسازن از جنگ جهانی و این بار به واقعه ی دیگری بپردازن یا واقعه ی داستانی که حقیقت نداره و ساخته ی ذهن نویسنده هست خیلی خوب میشه، نه که فقط جنگ جهانی باشه و بزن و بکش بدون داستان.


موفق باشید

با تشکر بابت مقاله
ببینید چیزی که mw و mw2 رو تبدیل به بازیهای خاطه انگیز و عالی کرد داستان زیباشون بود از نظر من 70 درصد یک بازی به داستانش ختم میشه داستان عالی باشه واسه گیمر دیگه فرق نمیکنه که گرافیک در چه حد باشه
طی چند سال اخیر که بازی های اول شخص سری CoD رو به جنگ مدرن و آینده گذاشته درسته گرافیک خیره کننده تر شده ولی داستان چیز خاصی نداره و فقط تیراندازی هست
حالا علاوه بر شوتر اول شخص اگه نگاهکنیم عناوینی که تو این سالها درخشیدن اکثرا بخاطر داستان پردازی عالیشون بوده سبک کلاسک جنگ جهانی با داستان های واقعی که داخل خودش داره میتونه همیشه هیجان انگیز باشه
کلا ما عاشق سری بازی هایی بودیم که به جنگ جهانی و داستانهای 50 سال قبل باشه هستیم این سبک طرفداران زیادی داره ولی جنگ مدرن هم طرفدارای خاص خودشو داره
بازم ممنون...

البته میتونن تو سبک های قدیمی تر هم برن

مثل کال اف خوارز که واقعا فوق العاده بود محیط بازی

داستان قدیمی تر بود اما تو این سبک بازی ها کلی نو آوری داشت

بازی به سبک کال اف دیوتی اما با هفت تیر و دینامیت

البته که بازی های موندگار سبک اول شخص(شوتر های نظامی) توی برهه زمانی جنگ جهانی دوم اتفاق می افتادند. و ما همه کلی خاطره با اون بازیا خاطره داریم.
ولی از یه نظر که نگاه کنیم میبینیم که این موضوع نخ نما شده و دیگه جا برا کار نداره. البته نسل 8 شاید بتونه فرصتی برای ساخت دوباره این بازیها بشه. مثلا ریمیک Call of Duty 2 با گرافیک خارق العاده و فرمول های جدید گیمپلی و متد های ساخت بازی ها تو این دوره،میتونه طرفدارا رو بیش از پیش خوشحال کنه.
ولی اگه بخواییم دقیق تر بشیم یه چیز دیگه میبینیم.
مثلا، چند سال پیش بود که اکتیویژن دامنه تجاری Space warfare رو به نام خودش ثبت کرد. اون موقع حرفی ازش زده نشد، ولی توی CoD : Ghost مراحلی رو دیدیم که توی فضا اتفاق می افتاد و این نشون میده که سازنده ها منتظر دریافت بازخورد و نظرات منتقدا و گیمرا درباره این جور مراحل هستن. تا بتونن در صورت دیدن نظرات مساعد کار ساخت اون بازیها رو شروع کنن.
پس احتمالا با وجود این صحبت ها حداقل تا سه سال دیگه،متاسفانه خبری از شوترهای نظامی با تم جنگ جهانی نخواهیم بود.
ممنون بابت مقاله.