موضوع: .:|:. تصور شما از رسلینگ چیست ؟ و برای چه آن را دنبال می کنید .:|:.

بـــــه نــام خــــداونــــد

سلام به دوستاران رســـلینگ

این مقاله از متففاوت ترین مقاله های بنده و شاید این فروم باشد که بحث مقاله بر روی اســـتوری ها ، اســتار ها ، رویداد ها

و ... نمی باشد و فقط در آن به نگاه شما به دنیای رســلینگ می پردازد ! شاید با عنوان مقاله و این یکی دو جمله گیج شده

باشید که هدف این مقاله چیست و در زیر چه چیزی در انتــظار شما است که بخواید آن را بخوانید.

خیلی روی مقــدمه مانور نمی دم و راحت روی سر اصل مطلب می روم.


بدون شـک و به طور حتم برای شما تمامی هواداران رســلینگ این اتفاق رخ داده است که از دوست ، آشنا ، فامیل ، پدر یا مادر

بشنوید که این ورزش کامــلـا نمایشی بوده و مدارم روی این موضوع با شما بحث کرده اند. این هم همیشه واضح بوده که شما

ها یک دلیل منطقی برای خودتــان داشته اید که جواب آنها را بدهید اما حتما می دانســتید که با گفتن آن جواب دیــگران راضی

نمی شوند زیرا آنقدر مانند ما درک و فهم رســلینگ را به صورت حرفه و تخصصی دنبال نکردند و متوجه خیلی از موضوعات

نمی شوند. برای من من خیلی جالــب است که بدانم جواب شما چی بوده است.

از طرفی دوباره بخواهیم بحث و موضوع را باز کنیم می توانیم با این شروع کنیم که ابتدا برای یک رســلینگ فن شدن واقعی باید

به طور کامل نمایشی بودن و خلاصه حرف دیـــگران را کنار بگذاریم تا عاشق این ورزش شویم. شاید از همان اول که این مسابقات

را مشاهده کردید ، خیلی روی مســائل پشت پـرده و در کل ســیاست ها و خبر ها دقتی نداشتید و فقط دنبال دیدن شو ها بودید

ولی کســی که قطعا با این روش کشتی کج را دنبال کرده باشد و به گذشته آن کمپانی و اســتارهایش نگاهی نکرده ، حتما این

ورزش را بعد از مدتی کنار خواهد گذاشت.






قــطعا این اتفاق و لحظات برای شما رخ داده که با ورود و بازگشت یک استار یا پروزی آن یا حتی اتفاقات به یاد ماندنی از جای خود

بلند شید و فریاد بزنید یا در کل بگیم یک حس و حال جدید پیدا کنید یا خیلی واضح تر آن میشه به رســلمنیا 30 اشاره کرد و همه

ری اکـــشـن هایی که بیش از هفــتاد هزار نفر در سالن بــعد از شکسـت آندرتــیـکر به نمایش گذاشتند و یا داســـتان

منــترآل اکسروجاب فراموش نشــدنی ســروایور ســریـز 1997 که همچنان موضوع خیلی از رسانه ها است و ادامه پیدا کرده و ...

من شخــصا طــرفدار رسلینگ به مدت زیاد هستم و واقعا به این ورزش ایمان و باور پیدا کرده ام و با اطلاعاتی که هر روز به دست

می آوردم و می خوانم تــبدیل شدم به یک رسلینگ فــن سرســخـت و با دلـایـل خاص خود.

هــنوز هم خود من متوجه نشــدم که به چه شکل ، چطوری و برای چه به این ورزش روی آوردم اما خیلی که با خود فکر کردم به

این نتــیجه رســیـدم که:

اســـتوری هایی مانند اســتون کلد و ویــنس مکمن | شـان مایــکلز و بــرت هـارت | ســی ام پانک و جان سـینا

مسابقاتی مانند آنــدرتیکر و شــان مایــکلز | دو تریپل تریت تــی ال سی مچ | دیــو باتــیسـتا و تــریـپل اچ

فیــود هایی مانند د راک و اســتون کلد | جان ســینا و رندی اورتــن | د شــیلد و د وایــات فمیــلی

استــار هایی مانند گــلدبـرگ | بــراک لســنر | اســتون کــلـد | آنــدرتــیکر | شـان مایکلز

و ...

بــاعث شده اند که من دیــوانه این حرفه شم و همچنان این ورزش را ادامه بدهم زیرا واقعا رســـلینگ زیبا و دیدنی است و پر از

لحظات عالی و مهیج که می تواند خیلی ها را میخ کوب کند و میشه به جرات گفت بخش مهمی از زندگی ما تبدیل شده

به تنها و تنها رســلینگ !




-- خیلی دوست دارم بدانم دلــیل دنـبال کردن رســلینگ شما چیست ؟

-- تصور شما از دنیای رسلینگ چیست که برای آن از خواب و خوراک خود می زنید ؟

-- بـرای بـــحـث کردن با دیــگران در مورد Fake بودن رســلینگ چه چیزی برای گفتن داریــد ؟

نمی دونم مقاله خوبی بود یا نه ولی امیدوارم از این مقاله لذت ببرید | نظر هم فراموش نشه !

قدیما که بچه بودم واقعاً فکر میکردم همه واقعی هست , هرکی بم میگفت بچه اینا نمایشی ـه و ... یه ساعت مینشستم فک میزدم که نه نگاه چجوری داره مشت میزنه و خون میاد

شاید باورتون نشه روزی که حس کردم این ورزش فیک هست برای اولین بار , گندی بود که هــارکـور هـالی زد یه دراپ کیک افتضاح زد و خلاصه گندی زد اونجا ... یجوری شدم اون لحضه . حس عجیبی بود . پیش خودم

فکر کردم این همه مدت من سر کار بودم ؟ این همه بحث میکردم که واقعی ـه ؟ ولی خیلی زود عادی شد همه چیز ..


بعد هم که دیگه فهمیدیم کلا چی به چیه اصلا مهم نبود , حالا حالا هم رسلینگ فن هستم . واسه لذتش , هیجان , استارایی که دوست دارم , به خاطر خاطرات خوبی که از گذشته دارم و هزار و یک دلیل دیگه که واسه خودم قانع کنندس میشینم شب و روز پای نت و رسلینگ .


خیلی وقتم هست در مقابل افکار خز و پوچ فیک بودن کشتی کچ و بچه بازی با یه لبخند خوب که از 100 تا فحش برای طرف بدتر ـه مسئله رو تمام میکنم بدون هیچ جوابی


مرسی تاپیک خیلی جالبیه .

دقیقا منم شرایط شما رو داشتم. یادش بخیر ... سر بازی استون کلد و د راک توی رسلمنیا 17 بود ! واقعا ضایع بود که داور یه چیزی

گذاشت توی دست د راک و از همون موقع بود که اصلا یه حس عجیبی فرام گرفت و کلا اصلا رفتم توی یه حال و هوایی که ... به قول

این سریاله رفتم توی آمپاس شدید اونم نه آمپاس ، آمـــــپـاس. به خودم گفتم یعنی لعنت به اینا که ما رو شاه توت کردن !

ولی دیگه یه جورایی برام هم عادی شد و هم جالب تر و کلا فیک بودن رو گذاشتم کنار و به خودم گفتم میخوام فقط لذت و حال کنم

که واقعا هم توی هر شو و هر پی پر ویو این لذت رو میبرم. ولی هیچ وقت اون روز رو یادم نمیره ! سی دی رسلمنیا رو گرفته بودم

گذاشتم توی تلویزون خونه 46 اینچ ..... دیدم داور داره یه چیزی میذاره .... رفتم توی نت ته و توشو در اوردم. هنوز هنوز هم که

هست بابام بهم میگه اینا چین .... البته جدیدا این بازی ست رولینز و دین امبروز رو که باهام دید ... کلی کیف کرد.

ممنون آرش خان از نظرت .... تا به حال فکر میکردم خودم این وضعیت رو دارم ... حالا دوستان دیگه هم نظر بدن شاید ... بازم ممنون

توی رسلینگ حرکاتی میبینیم که واقعا دیدنشون لذت بخشه حتی یه کسی که رسلینگ حرفه ای رو دنبال نمیکنه هم موقع hurricanruna ری میستریو به وجد میاد!
موقعی که هانتر تم ورودش به صدا میاد و اون پاشیدن آب به هوا....چهره یه خشن لسنر و اف 5 ها و مشتهاش که ؟آدم فکر میکنه واقعین!...دیوونه بازیای اورتون و...
و وجود لجندایی مثل تیکر و مایکلز و هارت و استون کلد و هوگان...داستانهای خیلی جذاب...در طول سالین سال صدها داستان جذاب و استوری لاین قشنگ شاهد بودیم تو تاریخ کمپانی...
.سخنرانی های معرکه با میکروفون و کل کلهای فوق العاده بعضی سوپراستارها مثل همون pipe bomb معروف پانک..
صحنه های شوکه کننده مثل پایان استریک یا کیکات کردن اسلچ همر توسط تیکر و....


چطور خیلیها موقع دیدن فیلمهای سینمایی که عمدتا ده ها برابر رسلینگ تخیلی تر و غیر واقعی هستن لذت میبرن و با فیلم دیدن زندگی میکنن؟؟
پرو رسلینگ یه داستان طولانیه که روزای خوب و بد داشته آدمای خوب و بد ...و طرفداراری بی شمار. مثل یه رمان مشهور..یه فیلم معروف اما به مراتب واقعی تر چرا؟
چون نمایش زنده همیشه به مراتب تاثیر گذارتره حالا ضعفهایی هم داره ولی در نهایت فقط یه رسلینگ فن میدونه رسلینگ چرا انقدر جذابه!
!pro wrestling ...then...now...forever!

همونطور که دوستان گفتن بارها و میشه گفت همیشه از طرف اطرافیان مورد سوال قرار میگیریم که چرا این مسخره بازی ها :| رو میبینین و از این دست سوالات. ولی عشقی که از بچگی به این ورزش داشتم رو نمیتونم براشون بگم. به قول دوستمون فیلم های سینمایی که صد درصد فیک و ساختگی هستند رو میبینن ولی رسلینگ رو نه. منم جوابم اینه که موسی به دین خودش، عیسی هم به دین خودش.
به هر حال حرکاتی که توی این ورزش انجام میشه منو مجذوب خودش کرد از همون اول. هنوزم تماشا کردن یه اسپاینباستر منو به وجد میاره. البته کاراکتر های این ورزش هم نقش موثری داشتن تو جذب فردی مثل من. آندرتیکر،مایکلز،راک،آستین و خیلیای دیگه مسابقات بیاد ماندنی ای انجام دادند که همیشه تو ذهن خواهند موند.
در کل رسلینگ فن بودن یه عشقه که بیانش خیلی سخته. و تا کسی واردش نشه سخت میتونی بفمونی بهش که چه دنیاییه

رمبل 2008 بود.12 یا 13 سال بیشتر نداشتم رفته بودیم مهمونی خونه ی پسر خاله گفت بیا بهت کشتی کج نشون بدم.گفتم نه چون فقط اسمی از کشتی کج شنیده بودم ینی تا اسمش اومد یاد این میافتادیم که یه عده ادم عقده ای میان همدیگر رو میزنن چیز بیشتری نمیدونستم خلاصه نشستم دیدم.با اون چیزی که فک میکردم فرق داشت.فصاسازی مناسب رینگ داشت کلی ادم نشسته بودن میخندیدند شادی میکردند تعجب میکردند بلا وپایین نمیپریدن.نه خبری از ترس توی وجود تماشاچیا بود نه گریه وجیغ وداد الکی انگار داشتن تئاتر یا فیلم میدیدند.که بلواقع همین هم بود ریترن تاریخی سینا برای من خیلی هیجان امیز بود که یکی چند ماهی نباشه( اون طور که پسرخالم تعریف میکرد )بعدش یهویی بیاد همه بپرن بالا و پایین اونایی که زیاد تو بهرش نیستن درنگاه اول توجهشون بیشتر به مشت ها ولگد هایی که میزنند هست درصورتی که این حرکات الان برای ما جذابیتی ندارن جذابیت اصلی اون حرکات وفنونی هست که رد وبدل میکنند.کسی که توجه واشنایی با فنون نداره بدل کردن یک فینیشر وزدن یه فینیشر توسط حریف برای اون بی معنیه.یا فیگور گرفتن برای انجام یه فن برای دیگران بی معنیه.
به هر حال این ورزش یا بهتره بگیم این نمایش شده جزوی از زندگی ما که با باخت تیکر یا خداحافظی ادج مثلا ناراحت میشیم
بابرد های کشکی عصبانی با دخالت یه فرد هیجانی با باخت سینا خوشحال
درجواب کسی که به من میگه چرا نگاه میکنی که کم هم نیستن میگم چطور شماها فیلمی رو که میدونید واقعی نیست رونگاه میکنید منم میخوام مثل شما یه نمایش غیر واقعی رو نگاه کنم.

نمیدونم به این نکته توجه کردیدیا نه که علت صمیمیت ماتوی این فروم که نمونش توی فروم های دیگه نیست اینه که ما درجاهای دیگه ازادانه نمیتونم درمورد علاقمون ینی رسلینگ صحبت کنیم یا باز خورد خوبی نداره ولی ما توی این کلبه ی مجازی کلی هم نوع هم سلیقه داریم که هممون همدیگر رو درک میکنیم وبرای دنبال کردن رسلینگ اینجا هیشکی کسه دیگه ای رو مسخره نمیکنه.
این عقیده ی منه

مرسی از این تاپیــک جالــب ...

راستشو بخــواید من اولین مسابقه ی رسلینگی که دیدم مسابقــه ی آندرتیکر با ریک فلیر توی رسل منیـــا بود ، اون سی دی هم دوستم بم داده بود و من نشستم جلو بابا و مامانم سی دی رو گذاشتمو اون مسابقه خونینو دیدم ، نمیدونم یه حس عجیبی بم دست داد ، خیلی با کشتی کج حال کردم

ولی بعد اون موقع دیگه پدر و مادرم اجازه دیدن کشتی کج رو به من نمیدادند و میگفتن اینا خیلی بچه بازیه و مناسب سن تو نیست
اون زمان یه کلوب نزدیک خونمون بودو و من از ترس مامان بابام میرفتم کلوب سی دی کشتی کج رو میخریدم و وقتی تنها بودم میدیدمو و بعدش سی دی رو میشکوندم

یه چند سالی برنامه ی من همین بود و من چیزی اصلا از کل قضیه رسلینگ نمیدونستم و فقط بخاطر هیجانش کشتی کج میدیدم و حال میکردم و برا بقیه تعریف میکردم

اما بعد یه مدت دیگه کشتی کج بین مردم مطرح تر شده بودو و بعضی ها بم میگفتن کشتی کج نمایشیه اما من باور نمیکردم

الان هم وقتی از من میپرسند آخه کشتی کجی که برندش از قبل مشخصه چیش برات جالبه ؟ فقط یک جواب میدم

{ شما سریال میبینی ؟ }

دیگه با این جواب همه متوجه کامل موضوع میشن ..

من شخصا هیجانی که کشتی کج با اتفاقاش بم میده هیچ چیز دیگه ای نمیده و کشتی کج رو با هیچ چیزی عوض نمیکنم

نمیدونم کار درستی میکنم یا نه نمیدونم به موضوع ربطی داره یا نه.توجه شما رو به اولین پست این صفحه از تاپیک زیر جلب میکنم.خودم رفتم تو افق شمارونمیدونم.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]