سخنان فردوسی درباره شهر گمشده آتلانتیس!
اخیرا ارتباط گفتاری بین یافته های دانشمندان در اسپانیا-سخنان افلاطون درباره شهر گمشده و چند بیت از اشعار فردوسی بزرگ کشف شده!
ز من بشنو از گنگ دژ داستان بدین داستان باش همداستان
چو فرسنگ صد گرد بر گرد کوه ز بالای او چشم گردد ستوه
ز هر سو که پویی بدو راه نیست همه گرد بر گرد او در یكیست
چو زین بگذری شهر بینی فراخ همه گلشن و باغ و ایوان و کاخ
همه شهر گرمابه و رود و جوی به هر برزنی آتش و رنگ و بوی
نبینی بدان شهر بیمار کس یکی بوستان بهشتست و بس
یک و نیم فرسنگ بالای کوه كه از رفتنش مرد گردد ستوه
سحنان فردوسی از شهری قدیمی و با شکوه صحبت میکند که به شدت شبیه به آتلانتیس افسانه ای افلاطون و قبایل سرخپوست آپاچی است اما از همه اینها عجیبتر مدارک باستان شناسی است که باستان شناسان در اسپانیا بدست آورده اند!
پروفسور ریچار فروند1 در جنوب اسپانیا صدها نشان دایره ایی بر سنگهای باستانی یافته است که در آن درست سه دایره پیرامونی هم مرکز را ترسیم کرده اند ( کوه، دریا ، منطقه میانی) نکته مهم در اینجا به قول پروفسور فروند این است که تنها راه ورودی به این لابیرنت بسته دایره ایی فقط و فقط یک راه است (درست مانند گفته های فردوسی و افلاطون و…) پروفسور ریچارد فروند این دایره های بسته را نشانه قاره دایره ایی شکل آتلانتیس دانسته است وراه ورودی باز شده در پیرامون دایره را همان راه پنهان این قاره اسرار آمیز دانسته است
همانگونه که مشخص است مطابق توصیفات قبایل آپاچی از شهری عجیب و پیشرفته-توصیفات افلاطون از شهری دریایی مانند و شناورر و توصیفات فردوسی از شهری که اطرافش را کوهان و دژهای دایره ای و عجیب فرا گرفته به شدت با آثار به جا مانده شباهت دارند!
و باز هم قضاوت با خودتان!
اگه استقبال بشه به زودی از بهشت گمشده عدن هم مطلبی میذارم!





پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)