موضوع: نقد و برسی نیمه ابتدایی فصل چهارم سریال arrow،مجموعه ای تهی از هرگونه خلاقین

سریال arrow درطول چند سال گذشته همواره جزو محبوب ترین سریال های آمریکا و یکی از با کیفیت ترین سریال های شبکه cw بوده. و حالا این سریال پس از 3 فصل 23 قسمتی وارد فصل چهارم شده و پس از پخش قسمت نهم وارد تعطیلات نیم فصل شده.پس بد نیست یه نگاهی داشته باشیم به نیمه ابتدایی فصل چهارم این سریال پرطرفدار.با Bane tv همراه باشین...




زمانیکه سریال ارو معرفی شد همه اون رو یک ریسک بزرگ به حساب میاوردن..سریالی که قرار بود پس از سالها دوباره شمایل یک ابر قهرمان در تلویزیون باشه..البته در طی سال های گذشته و قبل از ارو سریال هی مثل small Ville و.. رو داشتیم اما هیچکدوم اونقدر موفق نبودن..پس میشد از ارو هم همین انتظار رو داشت...یعنی شکست... اما ارو قرار بود از شبکه CW پخش بشه و پخش از این کانال هم یعنی به همراه داشتم توجه تعدادی زیادی از تین ایجرها سطح جهان..با این حال ارو یک سریال ابرقهرمانی بود و در دوره ای وارد تلویزیون میشد که سینما شاهد نبردی عظیم بین شوالیه تاریکی DC و تعدادی زیادی از قهرمان های marvel بود.دوره ای که در اون فیلم های ابرقهرمانی چپ و راست مشغول شکستن یک رکورد جدید بودن و شاید باید واژه ای به جز بلاک باستر براشون تعریف بشه.در این دوره تلویزون بیشتر مشغول تماشای قدرت گیری امپراطوری والتر وایت بود..شاهد شکل گیری یک خانواده سوپ.رانو جدید در وستروس ، مشغول تماشای اخلاق عجیب و غریب شلدون کوپر بود و در این میان ..یعنی در حالیکه سینمای و تلویزون هرکدوم سرگرم تماشای بهترین هاشون بودن چه شانسی برای یه سریال ابرقهرمانی وجود داشت..اونم وقتیکه براداران بزرگ ترش همه با مخ زمین خورده بودن و چیزی جز شکست نصیبشون نشده بود..اما ارو با پخش خودش همه چیز رو عوض کرد..قواعد رو از نو نوشت و پایه گذار نسل جدیدی بود..اون به تنهایی اجازه این رو کسب کرد که سریال های ابرقهرمانی دیگه هم بتونن وارد قاب تلویزیون بشن و مدیران از شکست و ضرر نترسن..ارو نظرهای زیادی رو به خودش جلب کرد و امید DC رو زنده..ارو در آغاز همه انتظارهارو براورده کرد و به خوبی پتانسیل بالاش رو به رخ کشید..ارو در آغاز خیلی موفق بود..اما چرا?





نمیشه تاثیری که نولان بر سینمای ابرقهرمانی رو گذاشت نادیده گرفت..اون شیوه ای جدید در به تصویر کشیدن کامیک بوک هارو خلق کرد..اون تونست برای اولین بار میزان واقع گرایی و real بودن فیلم های ابرقهرمانی رو افزایش بده..اون تونست ابرقهرمان رو به صورت انسان های عادی به تصویر بکشه و برای bad man های داستانش دلایل انسانی مطرح کنه..داستان فیلم های نولان نزدیک به وقایع درام زندگی واقعی جوامع انسانی بودن..اون کل دنیای کامیک بوک هارو به دنیای واقعی نزدیک تر کرد و با این شیوه تونست تصاویر بی نهایت جذابی رو خلق کنه که در نوع خودشون بی نظیر بودن...اما همین واقعیت گرایی نولان موجب شد تا در دیگر اثار ابر قهرمانی یا اکشن سینمایی هم همین شیوه پیاده بشه..و غالب محصولات قهرمان یا ابرقهرمان محور ، خودشون رو به دنیای تاریک نولان نزدیک تر کنن تا بتونن موفق تر باشن..Arrow هم یکی از همین محصولات بود که حداکثر تلاش خودش برای نزدیک بودن به واقعیت جامعه رو انجام داد. ارو با شیوه ای جذاب ارتباطی بین الیور کوئین گذشته و حال در سریال برقرار کرد..تا هم داستان تغییر اون رو بیان کنه هم داستان قهرمان شدنش رو..داستان در فصل اول مربوط به پسری بود که تازه مرد شده و باید با گذشته تاریکش رو به رو و شهرش رو از فساد و تباهی نجات بده....مردیکه میلیون ها دلار پول داره و از طرفی هیچکس دوستش نداره!!..داستان در فصل اول واقعا جذاب بود..صحنه های اکشن هم بد نبودن و میشد به اونها نمره قبولی داد..اما از همه موفق تر مثلث عاشقانه تامی، الیور ، لورل بود..لورل لنس در ابتدا مثل الان منفور و اضافی نبود و میشد به کیتی کسیدی(سرجهاز همه سریال های CW ) بابت خلق این کاراکتر ضرب دیده و نیازمند تبریک گفت...یا مثلا کاراکتر مالکوم مرلین که نمونه ای مرموز ترین کاراکترهای سریالی چندسال اخیر بود....فصل اول این سریال خیلی خوب بود..خیلی خوب برای سریالی که هیچ الگوی نزدیکی نداشته و باید به تنهایی موفق میشد..و از طرفی پایان dark فصل اول حسابی غوغا کرد..






فصل دوم هم با امید زیادی اغاز شد..ولی متاسفانه جرقه فانتزی گرایی در همین فصل شده شد..با وارد کردن عنصر میراکورو و مبتلا شدن روی به اون باعث افت سریال از نظر محتوی شد ..و الیور هم کماکان مشغول عاشق شدن بود که ناگهان تصمیم گرفت عاشق فلیسیتی اسموک بشه و روی عشقش ثابت قدم بمونه..و البته اینکه اون باید از لورل دل میکند و عاشق فلیسیتی میشد یا عاشق لورل باقی میموند؟..مثلث عاشقانه بدی نبود اما شخص لورل لنس یک تنه گند زد به این مثلث نسبتا عاشقانه..هرچند فراموش نکنیم بازگشت سارا در این فصل هرچند موجب تغییر روند داستان و تغییر بازیگر شد اما سارا به خوبی جای خالی و ضعف لورل رو در رابطه عاشقانه پوشش داد..ناگفته نماند که اخر فصل هم به طرز غریبی از این رابطه محو شد و شاید عشق دختر راس الغول رو ترجیح داد...با این حال حضور اسلید ویلسون و مرگ مادر الیور و ورود لیگ به سریال انقدر جذاب بودن که روند خوب سریال رو تا پایان حفظ کنن تا جائیکه هیچ کس جرئت نداشت تا از پایان قاراشمیش و بی سر و ته فصل دوم انتقاد کنه..اما فصل سه..اگه فصل دو آغاز فانتزی گرایی بود..این فصل آغاز سقوط آزاد این مجموعه است..وارد کردن یکی از نچسب ترین کاراکترها به این سریال اون هم در لباس یک قهرمان ایده سوداور اما مخربی بود..درسته ری پالمر یا همون اتم مذکور که یک تنه گند میزد به صحنه های اکشن سریال..مثلث عاشقانه این فصل هم هرچند بعضا نچسب بود اما حداقل زنده و غیرقابل پیش بینی بود..به طوریکه نمیشد حدس زد فلیسیتی ری رو انتخاب میکنه یا الیور رو..کشته شدن سارا در اغاز فصل هم یک شوک درست درمون و حسابی بود که طرفدارا رو بیش از پیش تشویق کرد به ادامه دیدن سریال..اما در همین فصل هم بازهم میشد ضعف رابطه عجیب و غریب تیا و مالکوم رو حس کرد..به طور مثال تیا چندماه نزد پدرش آموزش میبینه اما چند دقیقه بعد از اون متنفر میشه و دوباره همین چرخه در حال تکراره..ولی ورورد یکی از بهترین بدمن های محصولات ابر قهرمانی به این سریال کل ضعف هارو پوشش داد..راس الغول...بازی فوق العاده طبیعی..دیالوگ های مناسب..کاریزما بالا و.. همه اینها از اون بدمنی تکرار نشدنی رو ساخت که در نوع خودش بی نظیر بود..قسمت 9 رو به یاد بیارید وقتی که راس الغول اولیور رو کشت..خیلیها این قسمت جز بهترین قسمت سریال های ابرقهرمانی میدون..و بی شک راس سهم ویژه ای در اون داره..یا پایان فصل در مبارزه نهایی با الیور وقتیکه از شکست خودش خوشحاله..یا زمانیکه الیور رو مجبور به جانشینی خودش میکنه و.. راس الغول در فصل سوم غوغا کرد و به جرئت میشه گفت محبوب ترین کاراکتر سریال در اون فصل بود..اما سریال در مورد دیگر بدمن ها شکست سختی خورد..دلیلش هم مشخصه پرداخت ضعیف و مدت زمان حضور کم..




لرد ورتیگو که دیگه تبدیل به یک عنصر تکراری شده و امثال دنی بریکول که گلدیز رو از استارلینگ جدا کردن هم در یک نبرد خیابونی ضعیف و بی محتوا شکست میخورن..از طرفی در این فصل لورل لنس پس از دوجلسه بوکس!! از درجه وکالت به همراهی تیم الیور کوئین میرسه ..و یا اینکه اسلید ویلسون یک بازگشت یک قسمتی و به شدت ضیف رو به سریال داره و از همه بدتر گذشته الیور کوئینه..در این فصل لیور به هنگ کنگ میره و باید گفت در این فصل الیور اصلا گذشته جذابی نداره و شاید ترسیم گذشته اون در هنک هنگ فقط برای اشنایی بیشتر با کاراکترهای چند قسمتی ماسائو وتاتسو بوده.و همین جاست که میشه حدس زد سریال مسیر خودش رو از دست داده..با این حال قسمت پایانی سریال انقدر خوب بود که همه مطمئن بشن دیگه خبری ضعف نیست و باید منتظر یه تغییر اساسی در مجموعه باشن..حتی حرف از بازنشستگی الیور کوئین زده میشد..اما همه چیز با آغاز فصل 4 به هم ریخت...فصل 4 با تغییراتی مثل تبدیل شدن نام شهر به استار سیتی یا تغییرلباس الیور کوئین و یا تغییر اسمش شروع به تبلیغ شدن کرد..در اکثر گردهمایی ها یا مراسم ها هم عوامل مدام تکرار میکردن که این بهترین فصل سری خواهد بود و مطمئننا کاراکتر دمین دارک به مراتب بهتر از راس الغول میشه و یه چیزی میسازیم که بیا و ببین..اما در واقع چه شد؟







نقد نیمه ابتدایی فصل چهارم:





هیجان سریال در دو قسمت نخست باعث شد تا چشممان را بر روی بسیاری از ضعف های فیلنامه ای و فنی ببندیم و با مشکلی به نام دمین دارک کنار بیاییم..صحنه ترور مقامات دولتی در قسمت نخست و یا ورود آنارکی به سریال و شکنجه کردن دختر کاندیدای شهرداری همه خبر از سریالی خشن تر..تاریک تر و جذاب تر میداد..هرچند که ورود نیروهای ماورالطبیه به سریال به مزاج هیچ یکی از هواداران سریال نساخت اما اکشن نفس گیر دو قسمت نخست به خوبی این ایراد هارا پوشش داد به طوریکه اکثر هواداران این فصل را بهترین فصل سری میدانستن..فصلی که به نظر میاید استار سیتی بیش از پیش در بحران غوطه ور شده.. پایان قسمت اول درحالیکه الیور بر مزار یکی از عزیزانش میگرید به خوبی توانست هنر سازندگان را به رخ بکشد..اما پایان قسمت دوم به خوبی خبر از انحطاط فصل میداد..پایان قسمت دوم بیشر شکل هشدار بود...هشداری که به بینندگان یاداوری میکرد که قرار است چه بلایی سر این فصل بیاید...متاسفانه روایت داستان در این فصل به شدت از هم گسیخته و نامنظم است به طوری که گاها داستان های فرعی ارزشی بیش از داستان اصلی این فصل میابند..البته اگر داستانی به صورت خط اصلی داستانی در این فصل وجود داشته باشد!!..این سریال قرار بود روایت گر تلاش های یک قهرمان باشد برای نجات شهرش باشد اما الان تبدیل به چه چیز شده؟ملغمه ای پر از سحر و جادو ..جائیکه مرگ کاراکتر ها دیگر معنا ندارد و کاراکتری که در ابتدای فصل قبل کشته شد صرفا به جهت تولید یک اسپین آف و سود یشتر بازگردانده شد..سریالی که مرگ در آن بی معنی شود دیگر چه هیجانی میتواند به همراه داشته باشد؟؟دیگر چگونه میتوانیم نگران مرگ کاراکتر مورد علاقه مان شویم؟ لابد الان که گودال لازاروس تاثیرش را از دست داده باید بگوئیم دیگر مشکلی نیست؟!!..نه این سریال انقدر در بی اعتماد سازی عالی عمل کرده که مطئمننا راهی برای بازگرداندن گودال لازاروس پیدا میکند..از گذشته بی سر و ته و کوتاه الیور هم باید چشم پوشی کنیم..جائیکه الیور بار دیگر به دلیل عجیبی به جزیره برگشته و قرار است تا در آنجا با ریشه های جادویی آقای کوئین آشنا شویم..گذشته ای که دیگر از هیجان تهی شده..



این فصل بر خلاف فصل قبل که به آرامی پیش میرفت ، روایتی سریع و تند گویانه دارد..و تا کنون بدمن اصلی سری چندین بار با پیکان سبز گلاویز شده..و هر بار هم به احمقانه ترین شکل ممکن مبارزه ختم به خیر شده..فصلی که دیگر از هر ایده ای تهی و روایتش ملال اور است..بعضی کاراکترها عملا حالت اضافی بودن به خود گرفته اند و اگر در سریال نباشند هیچ لطمه ای به روند آن نمیخورد..در همان ابتدای فصل 4 به شدت اشتیاق داشتم تا همان موارد تازه و دست نخورده ای را بیابم که سازندگان وعده کرده بودند..اما در عوض الیور کوئینی را دیدم که در عرض یک گفت و گو چند دقیقه تمامی تصمیماتش را از یاد برد و دوباره به همان زندگی برگشت که قسم خورده بود هیچ وقت بر نگردد..او تصمیم گرفت تا فردی متفاوت باشد..کسی که تا کنون نبوده و شهرش به آن نیاز دارد..یعنی پیکان سبز ؟! ( یا کماندار سبز).همین..این همه داشته های نویسندگان بود..یک تغییر غیر ضروری و مسخره که هیچ حاصلی به همراه نداشت جز بازوهای حالا بیشتر نمایان شده استفن امل..کاراکتر کمان دار دیگر آن قهرمان غم خوار قبل نیست..بلکه فقط نقش یک گردن کلفت را دارد که میزند و داغان میکند و جز این هیچ حاصل دیگری برای شهرش ندارد..حتی دیگر نماد شهرش هم نیست..یعنی دیگر اصلا در متن داستان نیست..در این سمت الیور کوئین هم تبدیل به مردی تنها تر از قبل شده..کسی که اینبار به جای تعویض معشوقه اش به فکر حفظ آن است و دارد به آب و آتش میزند تا آن را حفظ کند..کسی که حالا میفهمد یک پسر از رابطه چندین سال قبلش دارد و از طرفی با شهردار شدنش به فکر مبارزه با دارک در روز روشن است..الیور کوئین در نهایت بدبختی و درماندگی خلق شده و سریال مدام در حال زوم روی این مسائل است و همین بزرگنمایی هاست که باعث شده امثال دارک فقط به حضور در قاب ادم کشتن و نه قصه گفتن بسنده کنند...فلیسیتی اسموک هم بدترین بازی خود در چند فصل اخیر را ارائه داده..درست است او همان دخترک مخ کامپیوتر و مزه پرانی است که هنوز هم جوک هایش جذاب است اما امیلی بت در به تصویر کشیدن یک عاشق حقیقی شکست خورده..خانوم اسموک کسی است که در سریال فقط وظیفه بوسیدن الیور کوئین را دارد و تمام..دیگر هیچ خبری از یک رابطه جان دار نیست..حتی پایان قسمت هشتم وقتی که میدانیم الیور با نگفتن قضیه پسرش به فلیسیتی خودش را در دردسر بزرگی انداخته بازهم ککمان نمیگزد..چون این خانوم و اقای اسمیت همینجوریش هم رابطه چندان خوبی ندارند و هرقسمت مدام سر قضیه ای دعوا میکنند و تا پای جدایی میروند!!



از طرفی تعدد کاراکترهای روی اعصاب و مقوایی و سطحی دیگر از کنترل خارج شده..مثلا لارل لنس..این بانوی زیبا روی کسی بود که میخواست خاطرات بدش را فراموش کند و در نهایت ارامش با پسری مناسب آشنا شده و به زندگی اش برسد..اما مرگ خواهرش ب طور ناگهانی این وکیل بی دست و پا را متحول میکند و باعث میشود ایشان بروند باشگاه بوکس..و در همان باشگاه بوکس یهویی متحول شده و درس زندگی می آموزد و تبدیل به یک ابرقهرمان میشود.. الان هم که رسما نقش کاراکتر اضافی داستان را دارد!! ....لورل لنس کاراکتری است که فقط بلد است حجم زیادی از ارایش را به صورت خود بمالد..لباس تنگ بپوشد و جیغ هایی به شدت ازار دهنده بکشد..رابطه او با خانواده اش هم که دیگر هیچ جذابیتی ندارد..فقط اینکه او همیشه در هر تصمیمی با پدرش مخالف است..یا مثلا تاتسو یاماشیرو که فقط به شوق انتقام زنده بود و بعد از حجم بسیار زیادی از تاثیر و کمک به کاراکتر اصلی ناگهان محو شد و.. حالا در این فصل این مشکل واقعا ازار دهنده است..چون کاراکترها فقط در حال تکرار مکررات هستند..لارل مشغول قدم زدن و مخالفت با پدر است..تیا مشغول فحاشی به پدر خود است و گاها شمشیر هم میکشد..جان یک خط در میان به برادرش فحش میدهد و از لیلا درس زندگی می اموزد..الیور و فلیسیتی هم یا دعوا میکنند یا لب*میروند..این وسط الیورکوئین چندباری میرود جلوی دوربین و از لزوم مبارزه با دارک در روز روشن سخن میگوید.دمیان دارک هم طبق معمول با لبخندی به پهنای صورتش مشغول کارهای ماورا الطبیعه میباشد..هیچ اثری از خلاقیت نیست..هیچ خبری از تصویر تازه نیست.همه فقط یک سری کارهای روتین را تکرار میکنند..و ما شاهد هیچ ارتباط انسانی نیستیم..فقط چند خط دیالوگ و بوووووم یک تحول بزرگ...سریال در خلق یک کاراکتر پر اهمیت هم شکست خورده..اکثر کاراکترها بعد از حداکثر 3 قسمت کنار میروند و هیچ تاثیری در روند اصلی داستانی ندارند..از همان افسر سیاه پوست زن که به طرز غیر منتظره ای الیور را به چنگ اورد بگیرید تا جان کنستانتین به شدت کاریزماتیک و جذاب که مثلا قرار بود به صورت ریشه ای وارد داستان شود اما فقط امد یکی را زنده کرد و رفت..یا این مادر محترم و روی اعصاب خانم اسموک که کاملا بی دلیل به سریال اضافه شده..یا حتی مالکوم مرلین که هربار در رویارو اش با تیا وارد یک نبرد رزمی به شدت جذاب پدر دختری!!! میشود و به جز آن هم در پشت پرده مشغول توطئه است و دیگر خبری از آن مالکوم مرلین زخم خورده نیست!! سریال در خلق کاراکترها شکست خورده و به جای اینکه ضعفش را پوشش دهد سعی دارد با وارد کردن آنها به بطن اکشن این ضعف را پوشش دهد..اما واقعیت این است که سریال با استاندارهای خودش هم حتی فاصله دارد.



با همه مشکلات بالا اکشن سریال خوب است..چون همه چیز در جهت پیشرفت آن بوده..اما منطق پشت اکشن اصلا درست نیست..جائیکه باید مشغول شناختن کاراکتر یا همذات پنداری با او باشیم شاهد رفتن او تا دم مرگ هستیم..که چه بشود؟؟ مثلا در کدام صحنه از رویارویی کماندار سبز و اقای دارک ما شاهد چیزی جز بزن بزن بودیم؟..... یا مثلا اتم که عملا باید منفجر کند..بترکاند هم به لطف اکشن عجیب و غریب سریال میاید و دوش آدوش کوئین مشت و لگد می اندازد..از قسمت نهم سریال هم که بهتر است چیزی نگویم..سریال اکشن و مبارزه تن به تن دارد چون تصور میکند که بهترین راه برای جذب مخاطب همین است..حالا اگر به صحنه های اکشن بی منطق سریال یک آنتاگونیست افتضاح را هم اضافه کنید نتیجه کار دستتان می آید..دمین دارک..مردی به شدت مخوف که کلا اعصاب ندارد و همه چیز و همه کس را در اولین رویارویی اش با دست های جادویی خود سقط میکند..اما چرا رویارویی کوئین و دارک برای بار دو هزارم باید جذاب باشد؟..خوب ایا مثل فصل اول با قهرمانی بی تجربه طرفیم که دشمنانش به شدت قدرتمند تر از او هستند و عشقش را از دست رفته میبیند و تنها رفیقش را بی اعتماد؟..یا مثل فصل دوم با آنتاگونیستی طرفیم که نفرتی دیرینه از الیور به دل دارد و عزیز ترین کسش را از او میگیرد؟..یا مثل فصل سوم با مردی سرو کار داریم که تجربه چندصدساله در مبارزه و زندگی دارد و تک به تک دیالوگ هایش سرشار از جذابیت و منطق است؟..هیچ کدام ما با کسی طرفیم که فقط بلد است تهدید کند..و کف دستانش را اینطرف آنطرف کند..دارک چه از نظر محتوی و چه از نظر کاریزما نصف راس الغول بی نهایت جذاب و تقریبا بی نقص فصل قبل نیست..مبارزه او با الیور موردی غیرقابل فهم است..چون ماهیت دارک با تم سریال در تضاد است..عنصر جادو چیزی بود که در فصول قبلی حداقل کمتر استفاده میشد..اما حالا به لطف جناب دارک ما در هر قسمت شاهد میزان زیادی جادو کف دست هستیم که اگر لطف کنند در ان بین یکی دو دقیقه هم به جای جادو تهدید میکنند و فحش میدهند و یکی را خفه میکنند!! مثلا قرار است مرموز بودن این کاراکتر و اهدافش تا پایان سریال حفظ شود..اما وقتیکه هدف از این همه خرابی و کشتار فقط ساخت یک زیرزمین با هوای قابل تنفس است چه فایده ای دارد که مرموز بماند؟ مثلا قرار است گروه هایو خیلی مرموز و خطرناک باشند..گروهی که امده یک شهر را به گند بکشد فقط به خاطر یک جلبک؟؟..و همین چیزهاست که من را به شدت مشتاق نگه داشته تا مبارزه پایانی بین الیور و دارک را ببینم!! شما چه طور مشتاق نیستید؟!..تا همین جا مبارزه های پایانی فصول قبلی بد بوده اند..چه برسد به اینکه طرفین مبارزه این جادوگر و این پسرک عاشق پیشه باشد..



پیشتر به این سریال فقط به چشم یک سرگرمی هفتگی نگاه میکردم.سریالی که اوقات خوشی را برایم رقم زد..و زیاد در موردش سخت نمیگرفتم..اما حالا این سریال به شدت ازار دهنده شده و تمامی المان های موفقش را فراموش کرده..دیگری خبری از ریشه های موفق این مجموعه نیست...اثری که به شدت سطحی شده و دیگر هیچ چیز برای عرضه ندارد..نه داستان قدرتمندی و نه کاراکتر جذابی..این سریال بر خلاف همتایش فلش که در هر قسمت به کاراکترهایش عمق بیشتری میدهد،مقوایی تر میشود...نمونه اش قسمت نهم این فصل که در نهایت ضعف و پریشانی پایان میابد و ظرفیتش حتی نصف قسمت نهم فصل قبل نیست..سریال دیگر هیچ کدام از عناصر موفق قبلی را در خود ندارد..و صادقانه باید گفت که تنها دلیل دنبال کردن این سریال....شاید اصلا دلیلی وجود ندارد!!








ممنون از صبر و حوصله شما

نظر شما چیه؟

بعد دانلود هر قسمت پشیمون میشم که اون حجم رو حروم این فیلم مزخرف کردم واقعا موندم کارگردان و نویسنده و کلا مسئولهای کانال cw چی پیش خودشون فکر کردن
خدایی یه نفر رو میشناسم که خیلی طرفدار این سریال هست و هر وقت بهش میگم اخه این چیه خیلی مزخرفه میدونید چه جوابی بهم میده جوابش اینه :
نه پس گیم اف ثرونز بهتر هست
من نگاش میکنم و با یه لبخند پر از فش از اونجا میرم

سریال اروو تو هر چی بد بوده همیشه تو قسمت بدمن های ثابت فصول سریال عالی کار کرده به جزء این فصل یعنی دیمن دارک!

هم بدمن فصل 2 عالی بود هم فصل 3! به نظر من حتی این راس الغول از راس الغول فیلم بتمن هم بهتر بود یه سر گردن بالاتر بود!

هنوز میرم تو آریشو اون لحظه درگیرش با تیا میبینم اون دیالوگ هالی عالیش!

راس الغول: دخترم! تو میدونی من کی هستم؟

تیا: تو راس الغول هستی ، شیطان

- نه! من فقط سر شیطان هستم مثل افرادی که قبل من بودن و به زودی برادر تو هم خواهد بود

تیا: برادرم تورو میکشه!

- اون قراره به من التماس کنه!


این تیکه جزء مکالمه های عالی سریال بوده که من خیلی باهاش حال کردم

یا لحظه که میزنه الیور تو قله اون کوه میترکونه!

از مرگ فرار نکن پسرم! اون سراغ همه ما میاد! ما فقط میتونی تا مدتی ازش فرار کنیم
(البته دقیق اینو نگفت ولی یه چی تو مایه های همین بود)

کلا این شخصیت حرف نداشت! درست مثل اسلید ویلسون تو فصل 2! مثل زمانی که هر وقت اسلید یاده شدو میوفتاد یه بغض خاصی تو سورت صداش میومد

صداش میلرزید! خیلی عالی بود ، و البته صدای اسلید! اوناجش که تو فصل 3 قسمت 14 به الیور تیا حمله میکنه و بعد میگه به خونی خوش امدی ، خانوم کویین!

ولی سریال از لحاظ قهرمان کلا گند زده! یعنی اتم آرسنال خواهرش و البته لارل! در اصل همه گفتی ها در مورد این سریال من تو پست اون یکی مقاله زدم. اگه نخوندین بخونین حتما!

تو این پست بیشتر در مورد بدمن های حرف زدم و اینکه این فصل با این تخیلی کردن جادو جنبل ر+یدن تو سریال! خوده من واقعا نمیدونم چرا دنبال میکنم هنو شاید بخاطر الیور کویین باشه فقط

درضمن این افتضاحات این یکی دو فصل سریال رو خود بازیگر اصلی سریال یعنی استفان امل هم تاثیر زیادی گذاشته! به حدی که تو هفته پیش تو یک مصاحبه گفت اگه مارول بهش پیشنهاد بازی

تو یه فیلم قهرمانی بده حتما قبول میکنه از دی سی میره! شاید اصلی ترین دلیلش به غیر از گند زدن به فیلم این باشه که قرار نیست از بازیگر سریال ها در فیلم های سینمایی استفاده بشه!


پست من تو اون تاپیکی که گفتم

Spoiler: show

نوشته اصلی توسط SHAHIN

یادمه یه پست تو همین مایه ها (البته نه دقیقا به این شکل) ناصر جان در مورد سریال های این شبکه زد که من هم تصمیم

گرفتم یه پست در این مورد بدم تو تاپیک که اگه شد بحثی توش شکل بگیره ، ولی به علت ..... هر کاری کردم دستم به کیبورد نرفت

در مورد سوپرنچرال که هیچی نمیدونم پس پستی نمیدم! البته قصد دارم این سریال اسفند دانلود کنم که بشینم تو عید ببینم حوصلم سر نره


اما در مورد سریال Arrow در مورد این سریال باید بگم کلا ساخت این سریال از پایه اشتباه بود و اشکال داشت! چرا؟ حالا میگم بهتون

دلیل اصلیش اینکه اصلا خود شخصیت Arrow که بعدا میشه Green Arrow اصلا فرد خاص یا قهرمان خاصی نیست که امدن ازش سریال ساختن

و تا حالا همه دشمن های که تو سریال اوردن برای مقابله باهاش همشون دشمن های بتمن بودن! از اسلید ویلسون راس الغول دیمن دارک گرفته

تا دشمن های که تو یکی دو قسمت بودن مثل دِدشات! و البته اگه انیمیشن ها لیگ عدات ببیند تو هیچ کدوم Green Arrow نیست چون نه جزء از این

گروه هست نه چیزی و حتی اونجوری هم که نشون دادن تو سریال که رابطش با فلش تو کمیک انقدر خوب نیست رفیق نیستن! در اصل رفیق فلش همیشه

فانوس سبز (green lantern) بوده که تو انیمیشن های dc کاملا مشخصه!

تا جایی هم که بیاد دارم فکر نکنم کلا پیکان دار سبز تو انیمیشن ها کار خاصی کرده باشه جزء اینکه تو انیمیشن The Dark Knight Returns به بتمن کمک کرد تا سوپرمن بکشن!

اما در مورد خود سریال

از سوتی ها بیش از حد این سریال که بگذریم (مثل اولین مباره الیور با راس الغول) کلا دلیل جذابیت این سریال برای خود من تم تاریکش بود.

اینکه تو فصل اول سریال الیور بدون هیچ رحمی دشمناشو میکشه اما تو فصل چهار حتی وقتی میبینه تیا داره ادم بدارو زیاد میزنه سریع میره جداش میکنه:|

یا وقتی تو فصل قبل به یکی از بدمن ها تیر زد فلش (قسمت 8 هر دو سریال که مشترک بود) بهش نگاه کرد فکر کشتشش سریع برگشت گفت: تیره بیهوش کننده:|

یعنی قهرمان تاریک شهر دیگه باید برای کار هاش جواب بقیه همه بده.

اما همه اینا به کنار 2 تا از رو اعصاب ترین داستان های این سریال اینکه هر کی یکم یاد میگیره مشت بزنه سریع یه لباس بر میداره میاد قهرمان میشه!

فصل 2 این سریال حتما همه بیاد دارید که وقتی عضو لیگ ادم کشی میاد به شهر الیور و سارا که هر دوشون قاتلن به زور جون کندن موفق میشن یکیشو بکشن!

اما وقتی میریم فصل 3 صحنه مبارزه تیم ارو با افراد لیگ میبینم لارل گوزو که تا قسمت قبلش نمیتونست حتی جلو یه دزد سادرو بگیره کتک میخورد میاد

4 تا از افراد لیگ راحت میزنه! نه تنها لارل بلکه همه افراد تیم! حتی روی پالمر! اینا شاید چیزی نباشن ولی وقتی تو اصل ماجرا ادم میره مایه تاسف همش!

و از همه بدتر خود الیور هست! تو فصل قبل تونست راس الغول یعنی سر شیطان بکشه و فصل قبل تونست جلوی اسلید ویلسون بگیره! یعنی به معنای کلمه

دو تا از بهترین هارو که هر دوشون استاد الیور هم بودن میاد جلشونو میگره ولی تو فصل 3 همه میاد خیلی راحت الیور میزنن! از اون پلیس زن که راحت نزدیک بود

فلجش کنه گرفته تا اون یارو که کارت پرتاپ میکرد! اینا نباید برای الیور زدنشون کاری داشته باشه چون الیور راس الغول مشته ولی از همه اینا خیلی راحت کتک میخوره!

ادم این صحنه هارو که میبینه عصبی میشه چون احساس میکنه رسما داره به فهمش توهین میشه.


اوایل گفته شده بود این سریال قراره تو 5 فصل بیاد بخاطر اینکه الیور 5 سال همه فکر میکردن مرده اما جدیدا مدیر شبکه cw یه مصاحبه کرده گفته

این سریال با یه سری دیگه مثل خاطرات خون آشام خیلی دوست داره مثل سوپرنچرال طولانی باشن و تا 10 فصل هم ساخته بشن!

اگه قراره گند بزن تو سریال بهترین کار این بود همون فصل 3 تمومش میکردن ولی الان این فصل بهتر از فصل قبل بوده مخصوصا اینکه یکی از افراد تیم میمیره

و طبق گفته مسئولین سریال از بازیگران درجه یک افراد نزدیک به الیور هست و البته هر کی که بمیره دیگه برنمیگرده. (همون قضیه 6 ماه بعد)


اما در مورد فلش واقعا بهترین سریال این شبکه هست فعلا، حرف نداره مخصوصا زوم که خودم فکر نمیکردم تو سریال بعد از ایبور ثاون (ریواس فلش)

بتونن بدمن دیگه ای هم بیان که انقدر محبوب با ابهت باشه ولی زوم حتی از اون هم بهتر بوده مخصوصا قسمت 6 این فصل مبارزه فلش با زوم که رسما

نه تنها بهترین صحنه تو کل سریال تا حالا بوده بلکه از نظر من اون 5 مین از کل فصل 3 و 4 سریال ارو هم بهتر بود! با بودجه کم و محدود عجب چیزی خلق کردن

انصافا.

در کل سریال فلش حرف نداره و حتما ببینید حتی اگه فکر میکنید خوب نیست.


کلا فکر کنم بهترین سریال شبکه cw همون Nikita بود که تو 4 فصل تمومش کردن! با اینکه میشد ادامش داد ولی cw کارو درست کرد همون

4 فصل تمومش کرد و ادامه نداد سریال (برای این میگن میشد ادامه داد چون بدمن سریال نمرد فقط دستگیر شد پس میشد ادامش داد)

شایدم دلیل اینکه انقدر من با Nikita حال میکنم این باشه که اولین سریال خارجی بود که دیدم خیلی ازش خوشم میاد

و در اخر ممنون از مقاله خوب و ممنون دوستان با پست های مفیدشون در تاپیک

انصافا سریال تا فصل 3 خوب کار کرد البته من فصل 3 رو هم نپسندیدم چون شخصیتی به بزرگی راس آلگول که حتی موفق شد اولیور رو تا دم مرگ ببره آخرش اونطوری کشته شد
این فصل هم انصافا گند زد. دیمین دارک بیشتر منو یاد بلک ماسک میندازه که شخصیتی نه چندان محبوب و ضعیفی تو داستانای بتمنه. با اینکه تفاوت دارن ولی همونطور که من تو شخصیت رومن سایانس ابهتی ندیدم تو دارک هم نمیبینم
این فصل در کل شدیدا پر ضعفه. مشکل هم از شبکه پول پرست cw ئه که کارش خراب کردن سریاله. انصافا هر سریالی که از این شبکه دیدم اولش شروع خوب داشته ولی بعد از یه مدت خراب کرده. مثلا ومپایر دایریز که تا فصل 3 عالی بود و از فصل 4 تا 6 خراب کرد و این فصل یکم بهتر شده. یا سوپرنچرال که دیگه گندشو در آورده
بازیگری مثل آمل انصافا داره زحمتشو میکشه. مقصر هم بازیگرا نیستن کاری که گفته شده رو دارن میکنن. ولی این بی معنی شدن مرگ بدترین اتفاق ممکن تو سریال بود. حالا این اسپین آف "لجندز آف تومارو" که خب بهش امید دارم سریال خوبی بشه ولی نمیشد جای زنده کردن شخصیت سارا اصلا نمیکشتنش یا حدااقل به نحو خیلی بدی آسیب میدید ؟ انصافا این بهتر نبود ؟ حضور کنستانتین رو تو این فصل دوست داشتم (بازی مت رایان خدایی خوبه) ولی ازش استفاده درستی نشد. بقیه شخصیتا هم که نقشای بی خودی پیدا کردن. لارل تو فصل 1 و 2 خوب نشون داده شد و تو فصل 3 به نحو خیلی مسخره ای شد این . خب اگه اینطوریه که شهر باید صدتا ابر قهرمان در بیاره. بقیه هم که گفته شد و نیازی به گفتن من نیست
الان موندم نبرد نهایی اولیور و دیمین دارک چطوری قراره باشه. این همه جنگیدن اولیور قصر در رفت. یکی مثل اسلید که خدایی تو فصل 2 ترکوند. تو فصل 3 هم دیدمش واقعا عالی بود ولی این چی ؟
خدایی آخرش چی قراره بشه فقط خدا میدونه. امیدوارم یه سنگی تو سرشون بخوره و بتونن سریالو برگردونن رو روال اصلیش
کراس اوراش با فلش تا الان که خوب بود البته از سریال فلش هم راضی نیستم و فقط بخاطر کراس اوراش با آررو دارم میبینمش. با اینکه بهتر به شخصیتا میرسه ولی مبارزاتش اعصابمو خورد میکنه. خیلی مصنوعی و افتضاح و پر از صحنه های کامپیوتری بی کیفیت.یا شخصیتی مثل سیسکو که خیلی رو مخه
کلا به cw هیچ اعتباری نیست. تنها سریالی که تا الان از این شبکه منو راضی نگه داشته اسپین آف ومپایر دایریز یعنی "اصیل ها"ست که واقعا عالی داره پیش میره و خدا خدا دارم میکنم که خرابش نکنن چون واقعا حیفه

ممنون بابت مقاله ....

بدون شک، ( ارو ) یکی از موفق ترین سریال های شبکه ی سی دبلیو در سال های اخیر ـه . شجاعت شبکه در آغاز دوباره ی یک سریال ابرقهرمانی، اون هم در زمانی که این گونه سریال ها هنوز به اندازه ای که باید و شاید زیاد نشده بودن، باعث شد که الیور کوئین خیلی زود و در همان ابتدای کار، طرفداران زیادی را برای خود دست و پا کنه.

ماجرا محدود به این نشد و محبوبیت قابل توجه این پروژه، سران دی سی را به این فکر وا داشت که از پتانسیل اون و شخصیت هاش، خیلی بیشتر از چیزی که در ابتدا انتظار می رفت، استفاده کنه.

با تمام این ها، ( ارو ) همواره در راس تمام سریال های دیگه این مجموعه قرار می گرفت و اصولا نگاه مردم به این آثار، طوری شکل گرفته بود که ( فلش ) و ( س.و.پ.ر گرل ) را چیزی بیشتر از اسپین آف های آن به شمار نمی اوردن.

متاسفانه، ناتوانی سریال در حفظ هسته ی اصلیش باعث شد که حالا پس از چهار فصل، دقیقا هم رده ی دیگر سریال های دی سی در نظر گرفته بشه و مانند اون ها، از نظر تئوری ارزش و هیجان کمتری نسبت به سریال بعدی این مجموعه یعنی ( Daredevil ) داشته باشه.

تمام این ها رو به علاوه ی ناتوانی اثبات شده ی سی دبلیو در حفظ ارزش سریال ها پس از چند فصل مقایسه کنید، تا بفهمید چرا فصل چهارم از همون ابتدا چیزی که باید بود، نبود.

اما صادقانه میگم، با این وضع، فعلا به جز ری اکشن های جذاب هیچ دلیلی برای تماشای ارو وجود نداره و به نظرم علاقه مندان به این سبک بهتره سریال Daredevil تماشا کنن.

ممنون از مقاله ی خوبتان

متاسفانه یا خوشبختانه من نتونستم این سریال مشاهده کنم. منتهی همانطور که دوستان عزیز فرمودند شبکه ی سی دبلیو به چیزی غیر از سود دهی توجهی نداره.

از بین سریال هایی که تا الان از این شبکه دیدم فقط سریال اصیل هاست که تونسته اصالت خودش رو حفظ کنه.

در مورد سریال ها بر گرفته شده از کامیک میشه به سریال گاتهام از شبکه ی فاکس اشاره کرد که به نظرم فصل دومش خیلی بهتر از فصل اولش بود و تا حالا پیش زمینه های بد من های اصلی بتمن رو به خوبی نمایش داده (مخصوصا ریدلر و بین ).

تا الان فصل دوم که خیلی خوب کار کرده. امیدوارم در ادامه با بزرگ تر شدن بروس وین سریال هم بزرگ تر بشه.