موضوع: «« راک در مقابل گلدبرگ ، بک لش 2003، تحقیر راک یا حرفه ای گری او؟ »»

یوتــ ــیوب ، بزرگترین جامعه مجازی/ ویدئویی در اینترنت ، شاید در نگاه اول مسئولین این شبکه خوشبخت به

نظر برسند ، شغلی راحت و بدون دردسر و حقوقی مکفی و در نهایت کلاس بالای کاری.... شاید همین حرف ها

بود که بالاخره خون یکی از مسئولین شبکه یوتــ ــیوب را به جوش اورد و در نهایت وی مجبور شد تا در طی یک

مصاحبه از سختی های شغلش بگوید : (کار ما به سختی کار خیلی از هموطنامون نیست اما بازم مشکلات

خاص خودشو داره ، ما مثل بقیه اون کمپانی های کوفتی سیلیکون ولی نیستیم که فقط دنبال زرق و برق

هستن ، ما اینجا هر روز با بدترین وجه هرآدم سر و کار داریم ، فقط خدا میدونه روزی چندتا کلیپ خشونت بار و

زننده و... منتشر میشه و ما باید همه رو ببینیم و حذفشون کنیم ، این کار واقعا عذاب اوره.) هیمن یک مصاحبه

چند خطی کافی بود تا سیلی از انتقادات جاری شود ، در این میان حرف اکثر معترضین این بود که این جامعه

مجازی قوانین عجیب و غریبی برای حذف کلیپ ها دارد و بسیار پیش آمده که در یک برهه زمانی خاص تمامی

کلیپ های مربوط به یک موضوع خاص را حذف کرده!! در حالیکه این کلیپ های نه خشونت بار بوده اند نه زننده !!

یکی از همین موضوعات حذف شده و یا محدود شده ، back lash 2003 بود ، تقریبا 12 ویدئو 40 دقیقه ای در این

مصاحبه در سال 2009 از دسترس خارج شدند و هیمن موضوع باعث گمانه زنی های بسیاری شد ، ایا خود

wwe سفارش این کار را داده بود؟ و یا مدیر مسئول شبکه با نقدهای این کانال ها ( حال ) نمیکرده و آن هارا غیر

منصفانه میدانسته؟ هر چه که بود تمامی این کلیپ ها بدون کوچکترین مشکلی پس از 50 ساعت به وضعیت

سابق خود بازگشتند ، پس برچسب مشکل فنی قانع کنند به نظر میرسد، اما حالا آنها مشهور تر از قبل بودند ،

اکثر فن ها برای تماشا این کلیپ ها به سمتشان یورش بردند و در نتیجه کاشف به عمل آمد 9 تا از این 12 ویدئو

در یک موضوع مشترک هستند »» بک لش 2003 ( رویارویی راک و گلدبرگ ) خودخواهانه حرکتی بود که wwe

میتوانست انجام دهد و ان مسابقه ثابت کرد که دریم مچ ها غالبا نتیجه ای جز شکست نخواهند داشت!! همین

اتفاق کوچک و به ظاهر کم اهمیت باعث شد تا برای تقریبا 3 سال شاهد قدرت نمایی نقد های این مسابقه در

سایت های رسلینگی باشیم ، حتی اشخاضی مانند تاد گریاشم و مت استرایکر هم بعد حدود 6 سال در مورد

این مسابقه نظر دادند؟ اما سوال این بود که اشکال فنی یک جامعه مجازی چگونه توانست دوباره این مسابقه را

به تیتر اول پرو رسلینگ برگرداند؟ قضیه ساده است ... راک و گلدبرگ به طور قطع از بزرگترین استارهای دوران به

حساب می آیند اما رویارویی آنها در سال 2003 شرایط خاصی را ایجاد کرد در واقع وضعیت هر دو استار ویژه بود و

جنجالی شدن این مسابقه پس از 6 سال صرفا در اثر کم توجهی به خود مسابقه در دوران خود بوده است. اما

مسابقه چه چیز داشت که هنوز هم پس از سالها از آن به عنوان یک مسابقه جنجالی یاد میشود؟ ایا اصلا

جنجالی هست؟ یا گذر سالیان عامل جذابیت آن شده؟























بیل گلدبرگ به طور قطع یکی از 3 استار اول تاریخ نایترو بود ، او آنقدر کاریزما داشت که wwe او را مهم ترین

هدفش در نایترو میدانست ، اما سال 2003 روزگار کمپانی چندان وفق مراد نبود ، شو اسمکدان به مراتب جذاب

تر و پر بیننده تر از ماندی نایت راء بود و این برای وینس مکمن به معنای سقوط میراثش بود ، از طرفی ضعف

جسمانی ناگهانی آستین و سودای شهرت راک باث شد تا ماندی نایت راء بیش از پیش در باتلاق ضعف راستر

فرو برود ، در این میان اما شوک اصلی راک بود !! راک پس از چندین سال مبارزه به نظر خسته میرسید و زرق و

برق هالیوود آنقدر برایش جذاب بود که بی درنگ تصمیم به ترک کمپانی در سریعترین زمان ممکن گرفت ، همین

کافی بود تا وی یک هیل ترن داشته باشد ، او کاملا گیمیک قبلی را فراموش کرده بود و با تمام وجود در قالب یک

کاراکتر جدید فرو رفته بود ؛ بارز ترین ویژگی راک مایک استایل بی نقصش بود که حالا تبدیل شده بود به وسیله

ای برای تحقیر هواداران آرنا ، راک دیگر هیچ خط قرمزی نداشت ، او دیگر برای هیچ کس احترام قائل نبود و به هر

کس و هر چیزی توهین میکرد، نقطه اوج این کارش زمانیکه بود که کمپانی برای برگزاری مسابقات به شهر تورنتو

رفته بود ، راک یک پرومو کوبنده اجرا کرد و با تمام وجود به تمامی ساکنین شهر و خود شهر توهین کرد، برای

بسیاری از هواداران این میزان تغییر ناخوشایند بود؛ هیچ کس درک نمیکرد که چرا کمپانی یکی از بهترین های

خود را تبدیل به یک موجود اعصاب خورد کن کرده ؟ اصلا گیرم که او میخواهد به خاطر هالیوود پرو رسلینگ را رها

کند چرا باید هیل ترن داشته باشد؟ چرا باید منفور شود؟ او قبلا فوق العاده بوده و آنگونه دلپذیر تر بود چرا حالا

انقدر نچسب شده؟ همین سوال ها بود که دلایل خاصی را شکل داد.. پس در نتیجه هفته به هفته راک توهین

امیز تر برخورد میکرد اما یونیورس کماکان او را دوست داشتند و بعضا حتی بعد از فحــ ــش هایش اورا تشویق

میکردند!! در این میان بالاخره یک روز رسید که راک میکروفون را به دست گرفت و به جای لیچــ ــار گویی در مورد

کریرش صحبت کرد ، او گفت به هر آنچه که میخواسته رسیده ، هر افتخاری که مد نظرش بوده به دست اورده ، او

دیگر هدفی برای دنبال کردن ندارد ... پس تمام است..کار او با wwe تمام است و او میخواهد برایهمیشه از پرو

رسلینگ کنار بکشد..احمقانه به نظر میرسید که کمپانی صرفا به خاطر همین یک پرومو از چندماه قبل هیل ترن

را برنامه ریزی کرده باشد...پس سورپرایز بزرگ از راه رسید...گلدبرگ...به محض ورود گلدبرگ به رینگ حادثه ای

عجیب اتفاق افتاد که باورش دشوار بود، بسیار دشوار؛ راک ترسیده بود؟! این موضوع انقدر شوکه کننده بود که

حتی اکنون هم وقتی کلوز اپ های صورت راک را میبینیم باورمان نمیشود این همان راک معروف است! در نتیجه

به راحتی وارد رینگ شد و میکروفون را به دست گرفت و با فریاد زدن جمله you're next خبر از رویارویی اش با

راک داد ( و حفظ رکوردش ) و سپس اسپیر سنگین و سقوط راک...





















ضعف راک در رویارواش با گلدبرگ به شدت تاثیر گذار بود و از همان روز بود که محبوبیت راک کم کم فروکش کرد ،

او دقیقا به مانند ابتدای کریرش تبدیل به یک استار ضعیف فرصت طلب شده بود ، دقیقا به مانند فیودش با کنشم

راک ... چند هفته گذشت و در طول این هفته ها راک هیچ نشانی از راک چند ماه گیش نداشت ، او کاملا در

قالب بازنده ضعیف فرو رفته بود و همین او را به مرور زمان منفور تر کرد و به نظر تیم کریتیو به هدفش رسیده بود،

از سمت دیگر گلدبرگ برای آغاز طوفانی نیاز به یک قربانی بزرگ داشت و چه کسی بهتر از راک ؟ تمامی این

موراد دست به دست هم دادند تا مسابقه این دو در بک لش به یکی از ، از پیش تعیین شده ترین مسابقات

تاریخ تبدیل شود ، جایی که مشخص بود راک قرار بود در شعله ها بسوزد تا از خاکسترش گلدبرگ به پا خیزد (

هرچند اینگونه نشد ! ) راک به راحتی هر چه تمام تر در نهایت تحقیر باخت و همین باخت مقدمه سلسله

واکنش های متفاوتی شد.عده زیادی بر این باور بودند که کمپانی صرفا ب دلیل اینکه راک تصمیم به ترک کمپانی

گرفته با او لج کرده و به بدترین شکل ممکن او را تنبیه کرده است ، عده دیگری هم بر این باور بودند که این ضعف

راک بوده و چون او از شرایط مسابقه به دور بوده اینچنین باختی را متحمل شده ( که کاملا نادرست است ) اما

دسته سوم کل این استوری لاین را از زمان هیل ترن راک صرفا یک مورد فورس ماژور best for business دانستند

و تمام.. به همین راحتی اما سوالی که اینجا مطرح میشد این بود که کمپانی در هر شرایطی باید best for

business را در نظر گرفته و چشم خود را روی تمامی زحماتی که رسلرهایش برایش انجام داده اند ببندد؟این کار

خیــ ــانت محسوب نمیشود؟ بهتر نیست که یک پایان ابرو مندانه برای این دسته از استارها در نظر گرفت؟ یک

مصاحبه از تامی دریمر میتواند مکمل این بخش باشد »» تامی دریمر »»




















: وقتی که قرارداد رو امضا میکنید موظفین تمامی خواسته های کمپانی رو انجام بدین ، هر چی که باشه.. ما

حرفه ای هستیم و این یک جور ملاک سنجش تو کار ماست ، مثلا من همیشه جف هاردی رو تحسین میکنم با

اینکه میدونست قراره از wwe اخراج بشه اما تا لحظه اخر بهترین خودشو ارائه داد و جنگید و خواست های

کمپانی رو براورده کرد ، این طبیعیه که کمپانی دنبال سود خودش باشه ، وظیفه اونا اینه که پول بسازن

..همین..همیشه باید best for business رو انجام داد وگرنه کمپانی نمیتونه دووم بیاره ، همون بلایی که سر

خیلی دیگه از کمپانی های رسلینگی اومد.



















از همه اینها که بگذریم بدون شک باید به راک بابت هنرنمیی بی نقصش تبریک گفت ، اینکه در اوج عزت و افتخار خود را در حد

یک روکی تعضیف کنی و یک جاب سنگین انجام بدهی کار هرکسی نیست اما راک این کار را کرد... اما هنوز هم معادله جنجالی

عشق یا پول حل نشده؟! صادقانه باید گفت بک لش 2003 یکی از بهترین نمونه های best for business است . اما شاید بالاخره

باید در این مورد صحبت کرد که آیا لازم است همیشه این اصل رعایت شود؟ آیا این کار تحقیر آمیز است؟ و ایا اینکه همیشه

باعث موفقیت و سوداوری کمپانی میشود؟





ممنون از صبر و حوصله شما


نظر شما چیست؟

مقاله قشنگي بود
ولي من اون راک 2003 خيلي دوست داشتم