رامبل - تژیرا؛ سرونی - استوری در UFC-202
![]()
پس از کناره گیری آنتونی رامبل جانسون از مبارزه با گلاور تژیرا، که باید برای رویداد UFC on FOX 20 به تاریخ 23 جولای در شیکاگو به عنوان کو مین ایونت برگزار می گردید،
مسئولان از نام بردن حریف احتمالی تژیرا خودداری نمودند و گلاور نیز مدعی شد خواستار رویارویی با رامبل در آینده است.
در پی این اتفاق فایت دسته لایت ویت مابین گیلبرت ملندز و ادسون باربوزا به کومین ایونت رفت
و گلاور تژیرا نیز از لیست فایترهای این ایونت کنار گذاشته شد اما چندی نگذشت تا دلیل این موضوع مشخص شد.
مسئولان در پی تدارک رویارویی این دو برای UFC-202 بوده و بدین ترتیب رویارویی آنها به وقوع خواهد پیوست هر چند با کمی تأخیر.
همچنین فایت مابین دونالد کابوی سرونی و ریک استوری در وزن ولترویت برای همین ایونت (UFC-202) برنامه ریزی شده است.
سرونی هر دو دیدار خود در وزن ولترویت را با پیروزی قاطع پشت سر گذاشته ، و ریک استوری پس از19 ماه، بازگشت خود به اکتاگان را با پیروزی بر طارق صفی الدین جشن گرفته است.
دیدارهای UFC-202 در لاس وگاس و به تاریخ 20 آگوست برگزار خواهد شد و این ایونت دیدار مجدد کانر مک گرگور و نیت دیاز را به عنوان مین ایونت خود در وزن ولترویت شاهد خواهد بود:
دیداری که بی شک از دیدگاه هواداران جذابیتهای بسیار بالایی خواهد داشت و هنوز تنور کل کل های کانر و نیت داغ نشده که
مک گرگور اعلام کرد:
"خیلی به خودم مطمئنم که میرم اونجا و باهاش بازی می کنم".
پ.ن:
نکته حائز اهمیت پیرامون دیدار رامبل - تژیرا اما این است که هرچند برنده دیدار آنها می تواند خود را مدعی حضور در تایتل شات بداند اما چنانچه
جان جونز در دیدار با دنیل کورمیر موفق به یکی کردن عنوان قهرمانی شود، قطعاً همانطور که پیش تر هم وعد کرده بود، خواهان حضور در مبارزات UFC-205 خواهد شد،
مبارزاتی که برای اولین بار در نیویورک و در سالن خاطره انگیز مدیسون اسکوئر گاردن برگزار خواهد شد و جونز بی شک می تواند کاندید حضور در آن رویداد
برای مبارزه جلوی دیدگان همشهری های خود باشد، اما چلنجرهای تایتل شات، به فاصله نزدیکی با ایونت نیویورک به مصاف هم خواهند رفت و این موضوع تعیین نفر بعدی تایتل شات را دچار ابهام خواهد کرد.
![]()
جونز بازار کری خوانی با کورمیر را داغ تر کرد: اون جدی ترین رقیب من نیست
![]()
درحالیکه با نزدیک شدن به رویداد تاریخی UFC-200 توجه همه رسانه ها و طرفداران به دیدار مین ایونت،
به عنوان یک رقابت سخت که می تواند یکی از جالب ترین جدال های تاریخ این سازمان را رقم بزند، می باشد،
اما گویا جان جونز با نگاهی متفاوت به این دیدار می نگرد، جایی که او دیدار با دنیل کورمیر را از هیچ لحاظ بزرگترین و سخت ترین دیدار کریر خود نمی بیند:
"فکر کنم، اون عملکردی که می تونم بهش افتخار کنم دیدار با رشاد اونز بود، رشاد اونز کسی بود که من رو بصورت شخصی خوب می شناخت،
با هم تمرین می کردیم و فکر کنم زمانی که با هم مبارزه کردیم رکورد 15 پیروزی و تنها 1 شکست رو داشت، اون همیشه برنده بود، چاک لیدل رو ناک اوت کرده بود
و خیلی سرسخت بود. اون مبارزه رو دوست دارم، چون طوری مبارزه کردم که یکطرف شد، به اون مبارزه ام افتخار می کنم. اون جدالی که با اونز داشتم
به اونچه بین من و کورمیره شباهت داره، اما اونجا مسائل یه کم شخصی تر بود و البته بحث با اونز جدی تر بود، اونچه بین من و کورمیر وجود داره بچه گونه اس".
نگاهی به عملکرد جونز نشان می دهد که هیچ یک از رقیبان نتوانستند او را به چالشی پر التهاب و جدی بیندازند
مگر یک مبارزه که توجه خود جان را هم بخود معطوف کرده است: دیدار با آلکساندر گوستافسن:
"اگه بحث از سخت ترین مبارزه ام باشه از مبارزه با گوستافسن نام می برم. گوستافسن یه جورایی من رو گیج کرده بود، اون باعث شد خونریزی کنم
و بعد از مبارزه راهی بیمارستان بشم. مبارزه با دنیل کورمیر اما سخت تر از مبارزه با گلاور تژیرا هم نبود. 3 راند اول مبارزه خوبی بود اما بعد از اون من براحتی به سمت پیروزی حرکت کردم.
دنیل جدی ترین رقیب من نبوده و لااقل میتونم بگم اون کسی نیست که تهدید جدی برای من باشه. اون فقط یه قسمت از کریر منه، هیجان زده ام که اونجا باشم و یه بار برای همیشه کلکش رو بکنم".
![]()
آلکساندر گوستافسن آماده برای تایتل شاتی دیگر
یو اف سی 192، سوم اکتبر 2015، خسته از یک جدال نفس گیر، آلکس هرآنچه داشت رو کرده بود و آماده شنیدن نام برنده دیدار تایتل شات میشد،
اما بروس بافر باز هم دو کلمه ای را به زبان آورد که تلاشهای آلکس را بی سرانجام می گذاشت:
And Still
گوستافسن دومین دیدار خود برای تصاحب عنوان قهرمانی لایت هوی ویت را واگذار کرده بود، ابتدا جونز و حالا دی سی. صحبتهای آن روزهای او بوی امید و انگیزه نمی داد،
سخت بود که 2 بار تا آستانه قهرمانی پیش بیاید اما بی نتیجه اکتاگان را ترک کند، حالا اما با نگاه به آینده او دوباره خود را آماده رویارویی با حریفان سرسخت می بیند:
"معتقدم و می دونم که حالا میتونم جونز و دی سی رو شکست بدم. نمی تونم صبر کنم تا به همه نشون بدم آلکس جدید و پیشرفت کرده چطوری خواهد بود.
قبلاً خیلی به تصاحب عنوان قهرمانی نزدیک شدم اما اعتقاد دارم خیلی چیزها هست که هنوز باید یاد بگیرم. این دلیل اصلی دوری من از مبارزات بود،
تا مهارتهای خودم رو بهتر بکنم. هرچند اعتقاد دارم هنوزم به پتانسیل کامل خودم نرسیدم. هنوز راه زیادی برای طی کردن دارم، چون هنوز 29 ساله ام.
خیلی روی مهارتهام در باشگاه کار میکنم اما این روزها آروم تر شدم و دارم از اونچه انجام میدم لذت می برم، بیشتر گوش میدم و کمتر استرس به خودم راه میدم.
آروم تر بودن باعث شده انگیزه بیشتری برای دوباره رقابت کردن بدست بیارم".
گاس که در بازگشت باید در هامبورگ و به تاریخ 23 سپتامبر رو در روی جان بلاچوویچ قرار گیرد، نظر خودش در این باره را هم اعلام می کند:
"فکر کنم دیدار خیلی خوبی خواهد بود، و فکر کنم جان حریف سرسختی برای من خواهد بود. یه مدت طول کشید تا برای من رقیب پیدا کنن،
هر کدوم ازمدعیان به نوعی درگیر دیدار آینده اش بود، پس اونها یه کم جستجو کردن و کسی رو برام انتخاب کردن که با هم کمی آشنایی داریم.
جان (بلاچوویچ) کسیه که باهاش چندباری تمرین کردم، و خوب می شناسمش، و میدونم فایتر خوبیه. میتونه حریف خوبی برای من در بازگشتم باشه".
گوستافسن درباره ریمچ جونز – کورمیر در UFC-200 هم نظر خودش را اعلام میکند:
"دارم خودم رو برای مبارزه با بلاچوویچ آماده میکنم اما اگه نیاز باشه تا در فاصله کوتاهی جای جونز یا دی سی رو بگیرم حتماً قبول میکنم.
من یه فایترم و اگه پول خوبی بهم پیشنهاد بشه حتماً وارد اون مبارزه خواهم شد. حقیقتاً دوست دارم این جدال رو در UFC-200 ببینم.
جدال اونها برای دومین بار میتونه خیلی عالی باشه. دلیلی نداره فکر کنم من باید اونجا می بودم، اما فکر میکنم باید مبارزه خیلی بزرگی باشه و دوست دارم که اون مبارزه رو تماشا کنم.
قهرمان شدن برای من همه چیزه، خیلی برام مهمه. این چیزیه که خودم رو براش وقف کردم و سالهای زیادی براش تلاش کردم.
میگن نمیشه همه چیز رو با هم در زندگی داشته باشی، اما برای من گرفتن اون کمربند، به معنای بدست آوردن همه چیزه".
![]()
مین ایونتی دیگر به مخاطره افتاد؛ کیه زا از مبارزه با فرگوسن کنار فت
![]()
مبارزات یو اف سی فایت نایت 91 که در مین ایونت خود باید شاهد رویارویی دو لایت ویت مدعی می بود حالا بدلیل آسیب دیدگی مایکل کیه زا دچار تغییر خواهد شد.
دیدار حساس تونی فرگوسن و مایکل کیه زا می توانست عیار فرگوسن را بهتر مشخص کند، اینکه او لایق تر از نورماگومدوف برای تصاحب تایتل شات می بود یا خیر،
اما حالا فرگوسن خود را بدون رقیب می بیند و مسئولان بدنبال پیدا کردن رقیب برای او در این زمان کوتاه هستند. آسیب دیدگی و کنار رفتن از مبارزه برای فرگوسن و رقبای او
به امری عادی تبدیل شده است، او پیش تر باید به مصاف حبیب نورماگومدوف می رفت که با آسیب دیدگی حبیب، باربوزا حریف فرگوسن شد.
در بازگشت نورماگومدوف دیدار مجدد او و فرگوسن ترتیب داده شد اما این بار تونی بود که بخاطر آسیب دیدگی از مبارزه با حبیب کنار رفت
و حالا داستان آسیب دیدگی خود و یا حریفان برای فرگوسن تکرار شده است. این بار اما حرفی از نورماگومدوف هم پیش نخواهد آمد چه اینکه پیش تر اعلام کرده بود
بدلیل روزه داری در ماه مبارک رمضان در ایونتهای نزدیک به آن شرکت نخواهد کرد، شاید فرگوسن از این دیدار کنار گذاشته شود تا منتظر رویارویی مجدد با نورماگومدوف شود،
هرچند به احتمال زیاد بسیاری حبیب را شایسته جدال با برنده مصاف دوس آنجوس – آلوارز می دانند اما هنوز گره مدعیان لایت ویت به قوت قبل باقی است.













پاسخ با نقل قول



علاقه مندی ها (Bookmarks)