به نام خدا
پیش گفتار
بتل گرند یا میدان نبرد، مکانی است برای رسیدن به رویاها ...
رویا هایی که برایش باید جنگید...
پس پرچم های خود را در دست گرفته و آماده نبرد می شوند! نبردی برای بدست آوردن احترامی،احترامی برای بدست اوردن افتخار... افتخاری با طعم رسیدن به قدرت، قدرتی برای جاودانگی
اما
با وجود پرچم های فراوان، هر گروه به زیر دو پرچم آبی و قرمز رفته اند، گویی که این نبرد های تن به تن، نبردی بر سر نگه داشتن این دو پرچم باشد، چرا که در پایان، تنها یک پرچم برافراشته باقی خواهد ماند ...
چرا که تنها نام برندگان نبرد به یادگار میماند...
و تنها را رسیدن به رویا نگه داشتن آن پرچم است!!!
حال شیپور نبرد به صدا در آمده و هر دو گروه پرچمش را در دست گرفته و به بتلگرند وارد میشوند...
پیش به سوی جاودانگی...
Kick-Off Match - Tag Team Match
The Usos vs. Breezango
معمولا مسابقاتی که در پری شو( قبل از شروع رسمی شو) برگزار می شوند، مسابقات مهمی و با اهمیتی نیستند. یک جورایی بیشتر برای پر کردن وقت شو به کار میروند تا اینکه بر سر استوری های مهم و اساسی باشند. برای همین معمولا کشتی گیر هایی که در این مسابقات پری شو قرار میگیرند که سطح بالایی نداشته باشند ( مانند گروه بریزانگو) و یا اینکه در دوران افت خود به سر میبرند ( گروه د اوسو) که به طبع حضورآن ها باعث میشود که سطح کیفی مبارزه متوسط و یا حتی ضعیف باشد...
با این وجود سطح مبارزه ی انجام شده بین گروه بریزانگو و د اوسوز سطح کیفی قابل قبولی داشت. مسابقه سرعت خیلی خوبی به خود گرفته بود و حرکات ریسکی و پرشی خوبی هم در خود داشت. نحوه ی اتمام مسابقه هم در حد خودش خوب وقابل قبول بود. با این وجود اشکالاتی هم در نحوه ی بوک شدن مسابقه وجود داشت و ان هم مربوط به تکراری شدن و قابل پیش بینی شدن مسابقه بود. مثلا استفاده از حرکات سنگین مانند سوپــ ــر کیک، خیلی میتونه برای جذاب کردن یک مبارزه مفید باشد، اما بیش از حد زده شدن ان در یک مسابقه( بیش از 10 مرتبه)، آن هم از جانب هر دو گروه به صورت متوالی باعث بی مزه شدن شو و ری اکشن ها خواهد شد. همچنین تکراری شدن رینگ اکشن گروه د اوسوز تا حدودی باعث افت مبارزه شده بود. چرا وقتی که یک گروه سال ها در کنار هم باشند و در طی این سال ها هیچ تغییری در نحوه ی مبارزشون به وجود نیاد و همواره از یک یا چند حرکات مشابه به صورت ریتمیک اجرا کنند، این اتفاق به خودی خود باعث افت جذابیت و قابل پیش بینی شدن بوک مسابقه خواهد شد. به نظر میرسد که گروه د اسوز باید تغییراتی در سطح کلی خود ، چه از لحاظ کاراکتر و چه از لحاظ رینگ اکشن به وجود بیاورند. گروه بریزانگو هم در چند وقت اخیر پیروزی های خوبی بدست اورده که این موضوع میتونه برای بهتر شدن وضعیت این گروه مفید باشد. البته نمیتوان خیلی به پیشرفت ان ها امیدوار بود و این پیروزی ها بیش تر برای جذاب نگه داشتن این گروه است تا رساندن آن ها به استوری های درجه یک یا حتی درجه. احتمالا وضعیت این گروه به همراه گروه های نظیر گلدن تروت برای پر کردن وقت شو است.با تمام این تفاسیر سطح مبارزه ی انجام شده بین این دو گروه سطحی کاملا معمولی و تکراری در حد شو های درجه ی دوم کمپانی داشت.
نمره ی مسابقه >>> 2.5 از 5
Winner = Breezango
D!vas Tag Team Match
Charlotte & Dana Brooke vs. Sasha Banks & TBA
به جرات می توان گفت که تنها دلیل تشکیل و جذابیت در این مسابقه وجود داشت دیبیوت بیلی( دیــ ـوای ان اکس تی ) بوده است. بیلی که بهعنوان پارتنر ساشا بنکس با او همگروه شد. مسابقه با توجه به اینکه استوری خاصی از قبل برایش در نظر گرفته نشده بود، کیفیتی کاملا معمولی داشت. هیچ استوری خاصی از قبل در مورد این فیود تشکیل نشده بود که بتواند حساسیتی در مبارزه ایجاد کند. عملکرد قابل قبولی هم از هر چهار دیــ ــوا شاهد نبودیم، حتی خود بیلی هم انگار دچار استرس شده بود و اشتباهاتی داشت. نحوه ی اتمام مبارزه هم خیلی سریغ و ساده بود و آن جذابیت لازم را ایجاد نکرد، انگار که فقط قرار بود که مسابقه پایانی ساده داشته باشه. انگار که فقط قرار بوده است که شاهد دیبیوت بیلی باشیم. دبیوتی شروع خوبی داشت و باید دید در ادامه در چه مسیری قرار میگیرد. مسیری که میتواند سر آغاز دیــ ــواز رولیشینی جدید باشد.البته با توجه به اتفاقات افتاده در راو فردا ی آن میتوان برداشت های دیگری هم از نحوه ی پایان مسابقه داشت. پیامد هایی نظیر پایان دوران قهرمانی شارلوت و شروع دورانی با قهرمانی جدید !
نمره ی مسابقه >>>>> 0.75 از 5
Winner = sasha banks & baily
Six-Man Tag Team Match
The New Day vs. The Wyatt Family
گروه وایات فامیلی در برابر گروه نیو دی. فیودی از جنس تاریکی و روشنایی یا به گونه ای از جنس سقوط و صعود. فیودی که به دلیل درافت یا جدایی برندها دچار تغییراتی محسوسی شد و از ظرفیتش به درستی استفاده نشد. بزارید از پیش نمایش قبل از مسابقه شروع کنیم . در پیش نمایش تصاویری را میبینیم که بار ها و بارها برتری کامل گروه وایات فمیلی به گروه نیودی برتری اشاره می کند. همچنین خاویر وودز نقطه ضعف گروه نیودی به شمار می رود و او احتمالا عامل اصلی شکست تیمش خواهد شد. شکستی که میتواند استاریتی برای منحل شدن و جدایی اعضای نیودی باشد. این شکست اتفاق افتاد. به همان نحوی که از قبل پیش بینی میشد. اما این موضوع به گونه ای با روند جلو رفته در درافت متناقض است ویک پوش بی هدف محسوب میشود. چرا که درافت باعث جدایی از هم اعضای گروه وایات فامیلی و این گروه آخرین مسابقه ی مشترک خودشان را تجربه می کردند، مسابقه ای که با پیروزی آن ها به پایان رسید.
در مورد کیفیت خود مسابقه ی انجام شده بین این دو گروه، میتوان کیفیتی نسبتا خوب را در نظر گرفت. مسابقه شروع خوبی داشت. از نکات مثبت مسابقه میتوان به شروع سرعتی خوب مسابقه اشاره کرد. همچنین عملکرد در رینگ رستلر های هر دو گروه هم خیلی خوب بود. مخصوصا اریک روون و خاویر وودز که درخشش بیشتری نسبت به هم گروهی های خود داشتند. در ضمن عملکرد بری وایات و بیگ ای هم طبق معمول خیلی خوب و قابل توجه بود. در مورد نقاط ضعف مسابقه هم میتوان به نحوه ی اتمام آن اشاره کرد. همچنین از نهایت ظرفیت رستلرها به خوبی استفاده نشد و مسابقه میتوانست تایم بیشتری به خودش بگیرد.
نمره ی مسابقه >>>>> 3.25 از 5
Winner =The wyyat family
Single Match For WWE United States Championship
Rusev ©vs. Zack Ryder
خوب نبود. اصلا خوب نبود. این چندمین بار متوالی است که فیودی خوبی را بر سر کمربند یو اس شاهد نبوده ایم. حتی تکرار استوری دو سال پیش توسط روسف هم نتوانسته که کمکی به این وضعیت این استوری ها بکند. مسابقه از لحاظ کیفیت اصلا در حد و اندازه های یک مسابقه بر سرکمربند نبود. مسابقه ی نسبتا یک طرفه، با نتیجه ای کاملا قابل پیش بینی در حال حرکت بود. شاید انتخاب زک رایدر به عنوان چلنجر تاثیر زیادی بر روی این موضوع گذاشته باشه. انتخابی که بدون شک تهت تاثیر جدایی برند ها بوده است. متاسفانه این فیود ها کمک چندانی هم برای خود روسف نداشته و باعث کم تر شدن کاریزما ی روسف شده است . روسفی که تنها جذابیتش به حضور لانا در کنار رینگ معطوف میشود. در پایان مسابقه هم شاهد دیبیوت " بوجو" ، پارتنر زک رایدر در ان اکس تی بودیم. امیدواریم با جدا شدن برند ها حریف های بهتری برای روسف انتخاب شود، حریفانی که پتانسیل گرفتن کمربند را از او داشته باشند.
نمره مسابقه >>>>> 1 از 5
Winner = Rusev
Single Match
Sami Zayn vs. Kevin Owens
WOW
چی بگم؟!! مگه چیزی هم برای گفتن باقی نمی ماند. این مسابقه نه تنها بهترین مسابقه ی شب بود، بلکه حتی میتوان آن را کاندید بهترین مسابقه های سال قلمداد کرد. مسابقه از که از هر لحاظ کامل بود. استوری و فیودی خوبی را تا قبل از انجام این مسابقه تشکیل شده بود. پروموی خیلی خوبی هم داشت. حتی مسابقات قبلی این دو هم کیفیت خیلی خوبی داشتند که این موجب شده بود که آخرین نبرد بین این دو پشتوانه ی خیلی قوی ای داشته باشد. حضور دو دوست صمیمی سابق و دشمن حاضر( از لحاظ استوری) کمک بسزایی به جذابیت مسابقه کرد.
کوین اونز بدون شک جز 5 استار برتر حال حاضر کمپانی است. او از هر لحاظ کامله، چه کار در رینگ و چه کار با میکروفون. وقتی که توی رینگ قرار میگیره، میدونه که باید چکار کنه. از آن طرف هم سامی زین به شدت در حال پیشرفت کردن است و خیلی خوب توانسته توانایی های خودش را در رینگ به نمایش بزاره. با تمام این تفاسیر سابقه ی همکاری بین این دو موجب شد که مسابقه ی به شدت با کیفیتی را شاهد باشیم. مسابقه شروع خیلی خوب داشت. جو خوبی هم در سالن ایجاد شده بود. هرکدام از کشتی گیرها از حرکات متنوع و مختلفی استفاده کردند، استفاده از حرکات ریسکی و فراتر از انتظار هم کمک بسزایی به خود مسابقه کرد. بوک خیلی خوبی هم مسابقه شده بود که این موضوع باعث غیر قابل پیش بینی شدن روند حرکتی مسابقه شده بود. پایان زیبا و به گونه ای اپیک وارانه ی هم مسابقه به خودش گرفت .
شاید اگر چند ایرادی کوچکی در کار نبود این مسابقه میتوانست نمره ای کامل به خودش بگیره. ایراداتی از جمله کیک اوت های شوک اور در مسابقه، و همچنین انجام این مسابقه در پیپرویو هایی نظیر سامر اسلم و رستلمنیا که باعث میشد که این فیود جذابیت خیلی خیلی بیشتری به خودش میتوانست بگیره.از ایراد های دیگر آن میتوان حساسیت کم مسابقه اشاره کرد .یعنی با اینکه همه چیز حرف از هم پایان فیود بین این دو می داد، مخصوصا نحوه ی اتمام رسیدن مسابقه، اما با توجه به اینکه هر دو کشتی گیر در یک برند حضور دارند پس پایانی هم برای رویارویی این دو بوجود نخواهد آمد. شاید اگر این دو بعد از درافت از همدیگر جدا می شدند، این فیود میتوانست نمره ی کامل را به خودش بگیرد. با این حال این مسابقه به قدری قوی بود که میتوان مدت ها در یاد ها باقی بماند.
نمره ی مسابقه >>>> 4.75 از 5
Winner = sami zayn
D!vas Single Match
Becky Lynch vs. Natalya
چند وقتی است که سعی شد که در هر پیپرویو دو تا مسابقه برای دیـــ ــوا ها برگزار بشود. این موضوع تا حدودی باعث افت کیفی خود پیپرویو ها شده است اما در بلند مدت میتونه به وضعیت دیــ ــوا ها کمکی بسزایی کند. با توجه به جدا شدن برند ها میتوان انتظار داشت که این روند همچنان ادامه پیدا کند. یعنی حتما باید در هر پیپرویو مسابقه ای برای دیــ ــوا ها وجود داشته باشد. هرچند مسابقه ی آن هم از کیفیت و استوری خوبی بر خوردار نباشد. مسابقه ی انجام شده بین بکی لینچ و ناتالیا، یکی از همان نوع مسابقات است. فیودی که هیچ گونه هدفی را دنبال نمیکنه. خیلی هم ساده پیش میره. اصلا نحوه ی تشکیل فیود این دو هم خیلی جای بحث داره و از آن جالب تر نحوه ی اتمام مسابقه است. انگار فقط قراره که این دو در ریگ با هم مسابقه بدهند، همین. با توجه به اینکه اکثر دیـــ ــوا های بر جسته در راو حضور خواهند داشت، پس احتمالا شاهد ادامه ی این فیود برای پیپرویو ها بعد خواهیم بود.
نمره ی مسابقه >>> 0.25 از 5
Winner = Natalya
Single Match For WWE IC Championship
The Miz ©vs. Darren Young
این دقیقا همان شکلی هست که بنده از نحوه ی تمام شدن این مسابقه داشتم. اصلا دلیل تشکیل این مبارزه برای چی بوده است؟!! درن یانگ که اصلا مربوط به برند راو میشه و میز هم مربوط به برند اسمک دون! خب مشخصه که قرار نیست علاوه بر کمربند یو اس، کمربند درجه دو دیگری در راو وجود داشته باشد. حالا این موضوع به کنار، یکی دقیقا به من بگه چه اتفاقی در آخر بازی رخ داد! اصلا چرا داور اعلام پایان مسابقه کرد.؟! این ها به کنار چرا اینقدر مبارزه کند و بی نظم دنبال شد؟! این موضوعات اصلا قابل دفاع نیست. این مسابقه حتی در حد و اندازه های یک مسابقه ی کاملا معمولی برای یک شو درجه سه هم نبود. حتی مسابقات پری شو کمپانی هم از جذابیت بیشتری برخورداره.
نمره ی مسابقه >>>>> منفی 1.5 از 5
Winner = ؟؟؟
Six-Man Tag Team Match
John Cena , Enzo & Big Cass vs. The Club
بزارید صحبت ها را از روز درافت یا جدایی برند ها شروع کنیم. روزی که در آن جان سینا و ای جی استایلز به برند اسمکدون و گروه گالوز - اندرسون و گروه انزو - بیگ کـ ـس به برند راو انتقال پیدا کرده اند. این موضوع به خوبی میتواند بر روی این مسابقه تاثیر مستقیم داشته باشد، درافتی که به معنای آخرین فیود بین این دو گروه خواهد بود که جذابیت خاصی را هم به مسابقه بخشید. البته این موضوع هم قابل درک است که شاید جدایی گالوز و اندرسون از استایلز به معنای انحلال گروه د کلاب نباشد اما بدون شک راه آن ها را از همدیگر جدا خواهد کرد. احتمالا گروه ها و افراد جدا شده وارد استوری های مجزا خواهند شد.
قبل از شروع مسابقه، شاهد پرومو خیلی طوفانی و دیدنی از گروه انزو و بیگ کـ ـس بودیم. انزو نشون داده که کار با میک را خیلی خوب بلده و میدونه که باید چکار کنه و تنها ضعفش کار در رینگ می باشد که حدودی متاثر از جثه ی او هم است. هم تیمی آن یعنی بیگ کـ ـس دقیقا نکته ی عکس انزو است، یعنی او به خوبی میدونه که باید در رینگ چکار کنه، کاریزمای به شدت بالایی داره اما باید روی کار با میکروفونش کار کنه. این دو اعضا با هم مکمل خوبی به شمار می روند و این ویژگی خیلی میتونه به استوری ها و همچنین به پیشرفت خودشان کمک کنه. این گروه به قدری خوب عمل میکنند که حتی جان سینا را به یک پارتنر تبدیل کردند تا اینکه او بیاد و تبدیل به لیدر گروه بشه. پس از پرومو زیبای این گروه، شاهد ورود گروه دکلاب بودیم. نحوه ی ارتباط بین این اعضای این گروه، خبری از جدا شدن نمی داد که موضوع در خور توجه است. مسابقه شروع خوبی داشت. جو خوبی هم از قبل مسابقه بوجود آمده بود کمک بسزایی به پیش رفتن مسابقه داشت. با این وجود هر چه از بازی گذشت، سرعت و حذابیت بازی رو به کم شدن پیش رفت. در نقاطی از مسابقه هم آن هماهنگی لازم بین کشتی گیران ( مخصوصا بین اعضای گروه د کلاب) بوجود نیامد و مسابقه دچار وقفه هایی کوتاه مدت شد که تا حدودی از جذابیت مسابقه کم کرد. از ایرادات دیگر این مسابقه میتوان به نحوه ی اتمام آن اشاره کرد. جایی که جان سینا با فینیشرش از بالای تاپ روف ای جی استایلز را به روی رینگ پرتاب کرد. نحوه ی اجرا این حرکت خیلی کند و مشخص شده بود. استایلز هم نتونست سل خوبی در برابر این حرکت داشته باشه. در کل میتوان گفت با توجه به پرومو ی اولیه، مسابقه نسبتا خوبی را شاهد بودیم.
نمره ی مسابقه >>>>> 3.5 از 5
Winner = John cena & Enzo & Big Cass
Chris Jericho's "The Highlight Reel" With Randy Orton
کریس جریکو از محدود راستر در حال حاضر کمپانی است که به خوبی میتونه نقش خودش را بازی کنه. توانایی او در استفاده از لحظات و ایجاد ری اکشن های مختلف در فن ها ستودنی است. او خیلی خوب میتونه توجه همه رو به سمت خودش جلب کنه. اگر بگیم که او میتونه یک مراسم عزاداری را تبدیل به رقص و شادی کنه و یا برعکس اغراق نکردیم . کریس جریکو با وجود اینکه در چند سال اخیر، کارکتری همواره در حال شکست به خودش گرفته اما هنوز همان "بست این د ورلد" همیشگی ما و کمپانی است و احتمالا خواهند ماند. در آن طرف هم شاهد حضور رندی اورتون پس از 9 ماه بودیم. رندی اورتونی که همه ی ما دلمان براش تنگ شده، مخصوصا حرکات مخصوص به خودش از جمله RKO که بدون شک خیلی از ماها منتظر انجام این حرکت توسط رندی اورتون بودیم.
با پایان خوش آمد گویی، کریس جریکو شروع به صحبت در مورد بحث اصلی این سجمنت، یعنی رویارویی رندی اورتون با براک لزنار در سامر اسلم کرد. پرومو یی هم در این مورد پخش شد. در نگاه اول شاید این پرومو ها به معنای پابرجا ماندن مسابقه ی ارتون و لزنار در سامر اسلم باشه. اما برداشت های دیگری هم میشه از این پرومو داشت. برداشت هایی مثل ادامه ی قدرت نمایی لزنر در کمپانی (بدون تاثیر گذاشتن دوپینگ وی بر روی کاراکترش) که این موضوع میتونه شانس شکسته شدن ابهت لزنر و پیروزی رندی اورتون را کم کنه. حتی در قبال صحبت ها جریکو و پرومو مربوط به براک لزنار هم رندی اورتون حرفی جز RKO نداشت. ولی ایا RKO میتواند مانع سوپلکس سیتی لزنار شود؟!! در پایان این بخش هم شاهد هنرنمایی کریس جریکو با میک اسکیلش ( تحقیر اورتون) در برابر رندی اورتون بودیم که با RKO خوردن او توسط اورتون به پایان رسید...
نمره ی بخش >>>>> 8 از 10
Triple Threet Match For WWE World Heavywight Championship
Roman Reigns vs. Dean Ambrose © vs. Seth Rollins
خب میرسیم به مین ایونت شو بتلگرند. در اول کار شاهد پروموی خوب و جالبی در مورد مسابقه مین ایونت هستیم. پرومویی که این موضوع را به ما میخواد بگه که ما در مین اوینت شاهد حضور اعضای سابق گروه شیلد در مقابل همدیگر خواهیم بود. یعنی ست رولینز، رومن رینز و قهرمان حال حاضر دین امبرز .حضور هر کدام از این سه نفر به تنهایی میتونه جذابیت خاصی به مبارزه ببخشه ( مخصوصا ست رولینز)، چه برسد که هر سه اعضا با هم در رینگ حضور داشته باشند. همین مسئله باعث شد که مسابقه حساسیتی دو چندان به خودش بگیره. با این وجود مسئله ی جدایی برند ها و انتقال کمربند WWE به اسمکدون، تاحدودی بر روی جذابیت بازی تاثیر گذاشته بود. به همین دلیل هر دو رئیس و جی ام های برندها هم در کنار رینگ حضور داشتند. تصاویری هم از لاک روم راو و اسمکدون نشان داده میشد که باعث افزایش حساسیت بازی شده بود. تمام این مسایل مسابقه را به حساس ترین سطح خودش رسانده بود.مسابقه اغاز شد.
با تمام این مسایل مسابقه انطور که باید شروع در خور توجهی نداشت. البته این موضوع از طرف کشتی گیران نبوده، بلکه مشکل از جای دیگری بود. برای اینکه یک مسابقه به بالاترین حد خودش برسه، نیاز است که ری اکشن خوبی از طرف فن ها دریاف بشه. متاسفانه با اینکه مسابقه شرع خوبی داشت اما بو شدن های بیش از اندازه ی رومن رینز تاثیر زیادی بر روی خود مسابقه گذاشته بود. بو شدن هایی که واقعا بی دلیل است. انگار داره تبدیل به یه کچ فریز برای رومن رینز میشه. به غیر از این موضوع واقعا میتوان گفت که مسابقه ی خوب و با کیفیتی بر گزار شد. در اکثر وقت شو شاهد قدرت نمایی و برتری رون رینز نسبت به دیگر اجزای دو گروه بودیم. به گونه ای که این موضوع باعث همکاری دین امبرز و ست رولینز شد که این اتفاق توانست تا حدودی جو سالن را بهتر کنه در نهایت هم همین همکاری جنبه ی نوستالژیک به خودش گرفت.
( تریپل پاور بامب شیلد و استفاده از صندلی توسط ست رولینز).
با تمام این تفاسیر به نظر میاد که هر سه نفر عملکردی کاملا درخشان و قابل درخشانی در مسابقه داشتند. هر چند که می شد از ظرفیت این مسابقه بیش از پیپرویو بتلگرند بود و همچنین جا داشت که استوری قوی تری هم برای فیود بین این اعضائ سابق شیلد تشکیل بشه. پایان خیلی خوب و معنا داری هم در مسابقه شاهد بودیم.اینکه بالاخره ما می بینیم که رومن رینز به راحتی پین میشه و کلین میبازه. نکته ی به شدت خوبی است و میتونه در آینده براش مفید باشه. در ضمن اینکه ست رولینز نفر پین شده در مسابقه نیست هم نکته ی مهمی است و باعث میشه تاثیری بر روی روند حرکتیش نداشته باشه. ست رولینز واقعا میتونه تا مدت ها در سطح اولی استوری های راو حضور داشته باشه و احتمالا دوباره شانس کسب کمربند قهرمانی را بدست خواهد آورد. این موضوع هم برای دین امبرز هم صدق میکنه. دین امبرزی که با این قهرمانی توانست سطح خودش به سطح دیگر اعضای سابق گروهش برسونه، حالا دیگر کسی آن را ضعیف تر دو هم تیمیش سابقش نمی داند. بدون شک این دو نفر، یعنی ست رولینز و دین امبرز سردمداران برند خود خواهند بود...پس از مسابقه هم شاهد ورود شین مکمن و دنیل برایان و دیگر اعضای برند اسمکدون به رینگ بودیم که دلیل این کار پر اهمیت جلوه دادن این پیروزی و انتقال کمربند به اسمکدون است...
نمره ی مسابقه >>>>> 4 از5
Winner = Dean Ambrose
در پایان هم میتوان گفت که در کل شاهد پیرویو متوسطی بودیم. یعنی با اینکه دو الی سه مسابقه ی خوب و عالی در شو برگزار شد اما حضور بازی های ضعیف و با هدف وقت پر کردن تاثیر شدیدی بر روی کیفیت کلی شو داشته است.
حال با توجه به جدایی برندها، باید دید که چه تغییراتی در آینده ی استوری ها بوجود خواهد آمد.
نمره ی کلی ایونت >>>>> 6 از 10
پایان
نظر شما در مورد مسابقات انجام شده در این پیپرویو چیست؟























پاسخ با نقل قول








علاقه مندی ها (Bookmarks)