موضوع: ناصر ملک مطیعی ("قیصر"، "طوقی" و "بت") درگذشت

- ناصر ملک مطیعی، ستاره سال های دور سینمای ایران، که علی رغم ممنوع الکاری، به دلیل حضور در آثاری ماندگار در دوران پیش از انقلاب، چهره ای معروف در ذهن مردم ایران باقی مانده بود؛ درگذشت. این خبر را تی وی پلاس منتشر کرده است


ناصر ملک مطیعی متولد ۱۳۰۹ در تهران، دیپلم رشتهٔ تربیت بدنی دانش سرای عالی تهران بود و قبل از آن که به سینما راه یابد، معلم ورزش دبستان های تهران بود. او پس از ورود به سینما و کسب محبوبیت، به فعالیت در تئاتر (از ۱۳۳۵) و دوبلهٔ فیلم(۱۳۳۸) نیز پرداخت.

وی بازیگری را در سال 1328 به صورت رسمی آغاز کرد و با حضور در فیلم سینمایی واریته بهاری توانست تجربه مهمی را در عرصه سینما کسب کند.
وی در فیلم هاییهمجون قیصر، طوقی، سه قاب و ... نقش داشت.
سوفر استار سینمای سالها قبل از انقلاب که پوسترش بر روی سر در سینماها هیاهوی زیادی را به راه می انداخت و برای دیدن فیلم هایش جلوی درب سینما صف میکشیدند.
او ۹۹ فیلم سینمایی را در کارنامه هنری خود دارد که ۹۸ فیلم را قبل از انقلاب بازی کرده است.
تنها کار سینمایی او بعد از انقلاب فیلم سینمایی نقش نگار ساخته علی عطشانی در سال ۱۳۹۲ بوده است.

فعالیت وی در [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] با بازی در صحنه کوتاهی از فیلم «واریته بهاری» (پرویز خطیبی، ۱۳۲۸) آغاز شد. بازی ملک مطیعی در دومین فیلمش («شکار خانگی» و «علی دریابیگی» ـ ۱۳۳۰) در حد بیان یک جملهٔ کوتاه در صحنهٔ یک میهمانی بود. اما بازی ملک مطیعی در «ولگرد» (مهدی رئیس فیروز، ۱۳۳۱) او را به اوج محبوبیت رساند و برای بازی در آن نخستین دستمزد فعالیت حرفه ای خود را گرفت.
با موفقیت «ولگرد» بلافاصله در فیلم های «گرداب» (حسن خردمند، ۱۳۳۲) ـ که نخستین فیلم رنگی سینمای ایران بود ـ و سپس در فیلم «غفلت» (علی کسمایی، ۱۳۳۲) بازی کرد.
ملک مطیعی پس از بازی در «غفلت»، از «پارس فیلم» به «دیانا فیلم» رفت، تا در ازای بازی در دو فیلم در سال، ماهانه هزار تومان دستمزد دریافت کند، اما پس از ایفای نقش در «چهارراه حوادث» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۳۳) که متفاوت از سایر نقش های او بود، به خدمت نظام احضار شد.
او پس از بازگشت، در فیلم «اتهام» (شاپور یاسمی، ۱۳۳۵) بازی کرد. ملک مطیعی در فاصلهٔ سال های (۴۰–۱۳۳۶) در فیلم های: «بازگشت به زندگی» (عطاالله زاهد، ۱۳۳۶)، «عروس فراری» (اسماعیل کوشان، ۱۳۳۷)، «طلسم شکسته» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۳۷)، «دشمن زن» (پرویز خطیبی، ۱۳۳۷)، «دوقلوها» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۳۸)، «اول هیکل» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۳۹)، عمو نوروز ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۴۰)، آرامش قبل از طوفان (خسرو پرویزی، ۱۳۴۰)، عسل تلخ (حسین مدنی، ۱۳۴۰)، سایهٔ سرنوشت (اسماعیل کوشان، ۱۳۴۰) و آس و پاس ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۴۰) بازی کرد.
پس از دههٔ ۴۰ شمسی، با حضور [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] به عنوان «جوان اول» فیلم ها، به تدریج از محبوبیت او کاسته شد.
ملک مطیعی از سال ۱۳۴۱ با پوشیدن لباس جاهل ها و کلاه مخملی ها، که پیش از او عباس مصدق و مجید محسنی به تن کرده بودند، در نقش هایی ظاهر شد که فردین جز دو بار در فیلم های: «زن ها فرشته اند» (اسماعیل پورسعید، ۱۳۴۲) و «ایوب» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۵۰) حاضر به پوشیدن آن لباس ها و ایفای آن نقش ها نشد. ملک مطیعی در فیلم های: «کلاه مخملی» (اسماعیل کوشان، ۱۳۴۱)، «با معرفت ها» (حسین مدنی، ۱۳۴۲)، «مردها و جاده ها» (ناصر ملک مطیعی، ۱۳۴۲)، «ابرام در پاریس» (اسماعیل کوشان، ۱۳۴۳)، «سالار مردان» (نظام فاطمی، ۱۳۴۷) و «مردان روزگار» (مازیار پرتو، ۱۳۴۸) با کت و شلوار مشکی، پیراهن سفید و کفش چرمی نوک تیز، کلاه مخملی و دستمال ابریشم یزدی و تسبیح شاه مقصود، اگرچه مصداق زنده ای از نمونه اجتماعی سنخ «جاهل» نبود، اما مجموعهٔ اجرای نقش، به ویژه حرکات دست ها و بالا انداختن ابرو، تکیه کلام ها و نقل هایش، عامهٔ بینندگان را مجذوب خود کرد.
ملک مطیعی تا قبل از «[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۴۸) و ایفای نقش «داش فرمان» با کلاه مخملی، در نقش های دیگری همچون مرد روستایی (عروس دهکده)، افسر نیروی دریایی (پاسداران دریا)، شاه عباس کبیر (حسین کرد)، رئیس دزدها (هاشم خان)، پزشک (فرار از حقیقت) و مانند این ها نیز ظاهر می شد؛ اما پس از موفقیت فیلم «قیصر» ـ که نقش کوتاهی هم در آن داشت ـ یکسر به ایفای نقش های کلاه مخملی دعوت شد.
«علی بی غم» (عباس کسایی، ۱۳۴۹)، «رقاصهٔ شهر» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۴۹)، «طوقی» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۴۹)، «مرید حق» (نظام فاطمی، ۱۳۴۹)، «سه قاب» (زکریا هاشمی، ۱۳۵۰) و «کاکو» ([برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۵۰) شماری از این فیلم ها است. «مرد»، «غلام ژاندارم»، «نقره داغ»، «ابرمرد»، «قلندر»، «آقا مهدی وارد می شود»، «دشمن»، «صلات ظهر» از جمله آثار تحسین برانگیز وی محسوب می شود. ملک مطیعی اگرچه در فیلم های بعدی اش کوشید تا از کاراکتر جاهلی فاصله بگیرد، اما تلاش او همواره توأم با توفیق نبود. او در فیلم «بت» (به کارگردانی [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]، ۱۳۵۵) در نقش یک استوار ژاندارمری ظاهر شد.

از سه قله سینمای ایران قبل انقلاب فردین و ملک مطیعی رفتن و روحشون شاد
خدا بهروز وثوق رو حفظ کنه...