موضوع: نقد و بررسی کامل IRanwwe از مسابقات RoYaL Rumble 2009 (اختصاصی)

با سلام خدمت کاربران گرامی انجمن ایران دبلیو دبلیو ای

تصمیم داریم در سال 2009 میلادی چهار پی پی وی برتر کمپانی دبلیو دبلیو ای یعنی RoYaL Rumble و Wrestlemania و SummerSlam و Survivor Series را با کمک و همیاری شما عزیزان نقد و بررسی بکنیم


در پایان امیدوارم دوستان هم نقد و بررسی خودشون رو بذارن تا از نظرات همه استفاده کامل و جامع رو ببریم

از توهین و بی احترامی کردن به سوپراستار ها جداً خودداری شود


نقد رو شروع میکنیم



[align=center]نقد ورزشگاه و محیط و دکوراسیون پی پی وی[/align]


این پی پی وی در Detroit, Michigan برگزار شد ، ورزشگاه این پی پی وی گنجایش 20,000 نفری داشت که حدود 16,600 نفر به ورزشگاه آمدند و قبل از رفتن به ورزشگاه تماشاگران هیجان بسیار بالایی را داشتند و همگی نام **** استار های محبوبشان را فریاد میزدن


محیط ورزشگاه متاسفانه همانند رویال رامبل 2007 و 2008 جذاب و دیدنی نبود
در قسمت اینترنس شاهد دکور ساده ای بودیم که زیاد خلاقانه بر روی آن کار نشده بود اما ایده دکوراسیون بسیار جالب بود ، طرح اینترنس بخ شکل جاده بود که بیانگر واضح Road To Wrestlemania بود اما خیلی جالب تر میشد بر روی آن کار کرد و با کمی تزئینات بهتر شاهد محیط جالب تری میتوانستیم باشیم


وارد شدن به رینگ از سمت چپ سالن بود و مصافتی تقریباً 20 متری برای رسیدن به رینگ باید طی میشد در حالی که مسافت 10 متری را در رویال رامبل 2008 شاهد بودیم ، در رینگ از طناب های قرمز رنگ استفاده شد که شباهت رینگ را به راء های هفتگی زیاد کرد و یکی از انتخاب های ضعیف بود


[align=center]نمره نقد و بررسی انجمن به محیط و دکوراسیون : 60 از 100


---------------------------------------------------------------------


نقد بازی اول : Matt Hardy vs Jack Swagger - ECW Championship[/align]


بازی در شروع کار بصورت یکنواخت آغاز شد و همگی بیشتر مت هاردی را تشویق میکردند ، در اوایل کار هاردی بر بازی مسلط بود اما بعد از گذشت دقایقی جک سوَگر با کار کردن بر روی دست مت هاردی بازی را بدست گرفت اما زیاد از حد کار کردن فن های سابمیشن کمی بازی را در اواسط کار کسل کننده کرد و در دقایق پایانی دو **** استار حرکات و فعالیت های خوبی را از خود نشان دادند و جک سوَگر نشان داد که جوان آینده داریست و قابلیت و توانایی های بالایی دارد
او در پایان توانست با فینیشر پاوربامب خود که کسی تا به حال آن را رد نکرده مت هاردی را شکست دهد تا در اولین پی پی وی سال 2009 و اولین تایتل دفنس خود پیروز باشد


[align=center]نمره نقد و بررسی انجمن به بازی : 50 از 100


---------------------------------------------------------------------


نقد بازی دوم : Beth Phoenix vs Melina - Women Championship[/align]

این بازی بیشتر جنبه سرگرم کننده داشت و زیاد کسی اهمیتی نمیداد
در طول بازی بث فنیکس بیشتر حرکات ملینا را بدل میکرد و قدرت و تجربه خودش را نشان میداد اما نتیجه بازی واقعاً همگان را متعجب کرد و برد ملینا گویا برای تماشاگران خوشایند و راضی کننده بود چون بعد از بازی بسیاری از تماشاگران او را تشویق کردند


[align=center]نمره نقد و بررسی انجمن به بازی : 40 از 100


---------------------------------------------------------------------


نقد بازی سوم : John Cena vs JBL - World Heavy Weight Championship[/align]


این بازی بسیار تهاجمی از طرف جان سینا آغاز شد و سینا کنترل تمام بر روی بازی داشت ، از طرف تماشاگران جمله هایی نظیر Lets Go Cena و Cena Suc*k گفته میشد و جی بی ال کمی ضعیف کار کرد اما بعد از گذشت زمان جی بی ال به خود آمد و کمی درگیری به بیرون رینگ کشیده شد و جی بی ال رو به حرکات سابمیشن و کار کردن بر سر و گردن جان سینا آورد در حین این جریانات مسابقه شرایط خسته کننده ای را داشت اما با بدست گرفت بازی از طرف سینا کمی هیجان بالا رفت و اوج مسابقه جایی بود که شان مایکلز به هر دو نفر فینیشر خود را زد و رینگ را ترک کرد و در نهایت سینا توانست با مقاومت بالایی از پین های نزدیک جی بی ال رها یابد و در نهایت با زیرکی و چابکی در یک رفت و برگشت نتیجه بازی را به نفع خود پایان داد


[align=center]نمره نقد و بررسی انجمن به بازی : 75 از 100


---------------------------------------------------------------------


نقد بازی چهارم : Jeff Hardy vs Edge - WWE Championship[/align]


در آغاز این بازی شاهد بازی ای سرعتی ای از دو طرف بودیم ، برداشتن قانون دیسکوئالیفاید به هیجان این بازی افزود و تماشاگران ابراز علاقه بیشتری به بازی کردند
جف هاردی از لحاظ سرعت کاملاً از اج سرتر بود اما اج با زیرکی از کوچکترین فرصت ها برای سود خود استفاده میکرد و حرکات هوایی اج مثل همیشه برای همگان هیجان و زیبایی خاص خود را داشت اما در لحظات پایانی همه چیز به اوج خود رسید و لحظه ای که جف اسپیر اج را به توئیست آف فیت تبدیل کرد و برای سوانتان آماده شد همگان سراپا ایستاده بودند و نقطه اوج بازی جایی بود که جف هاردی با ضربه ی صندلی برادرش بر زمین افتاد و اج در سکوت همگان توانست برای هفتمین بار برنده ی کمربند جهانی سنگین وزن شود


[align=center]نمره نقد و بررسی انجمن به بازی : 85 از 100


---------------------------------------------------------------------


نـــقــــد رویـــــال رامـــبـــل ســـال 2009[/align]


شروع رامبل با ورود ری میستریو آغاز شد در حالی که تشویق خوبی میشد و با ورود کازلاو و حذف کردن پی در پی افراد توسط او کم کم تماشاگران به به نقطه اوج هیجان نزدیک میشدند


ورود تریپل اچ و درگیری او با کازلاو به نوع خود دیدنی بود که در نهایت به حذف شدن کازلاو منتهی شد و دیگر ورودی های جذاب و قابل توجه ورود آندرتیکر بود که همه استار ها تا لحظاتی فقط توجهشان به ورود او بود و و تماشاگران برای دقایقی نام آندرتیکر را را میگفتند و او را تشویق میکردند و تا دقایقی شاهد هیجان بودیم


در طول رامبل شاهد صحنه های زیبایی بودیم از طرف ری میستریو و کین و آندرتیکر و البته گروه لگسی ، آندرتیکر و کین تگ تیم قوی ای را در رامبل تشکیل داده بودند که مدت زیادی میشد تماشاگران از دیدن چنین صحناتی به دور بودند ، تیم لگسی در بیشتر درگیری ها موفق بود و کدی ردز و تد دبیاسی همچنان مواظب ارتن بودند تا حذف نشود


و اما نقطه اوج و بسیار هیجان انگیز و سوپرایز کننده رامبل چیزی نبود جز وارد شدن راب ون دم که همگان از این سوپرایز استقبال گرمی را کردند و یک صدا نام او را فریاد میزدند و تا دقایقی ورزشگاه به اوج خود رسیده بود


اما رفته رفته این هیجان به حالت ترس و اظطراب اینکه کی برنده می شود رسید و در پایان کار با حذف شدن راب ون دم توسط کریس جریکو سکوت به نسبت زیادی ورزشگاه را احاطه کرد ولی بعد از اینکه جریکو توسط آندرتیکر حذف شد کمی تماشاگران به ورزشگاه بر گشتند و در نهایت با ماندن گروه لگسی و آندرتیکر و تریپل اچ و بیگ شو همگان احساس شور و ذوق اینکه کی برنده خواهد شد فکر همه را مشغول کرده بود و در آخر با پیروزی ارتن تعداد متوسطی از تماشاگران ابراز خوشحالی کردند و مجبور شدند تا به برنده رویال رامبل سال 2009 احترام بگذارند


[align=center]نمره نقد و بررسی انجمن به رویال رامبل : 90 از 100[/align]

[align=center]نمره نقد و بررسی کل پی پی وی : 70 از 100[/align]

[align=center]---------------------------------------------------------------------[/align]


خب دوستان عزیز این بود نقد رامبل امسال منتظر نقد شما کاربران عزیز هستیم

با سپاس

من به طور مختصر فقط نمره میدم.
1.جک سواگر در برابر مت هاردی : 5 از 10
واقعا بازی مزخرفی بود
2.جف و اج: ابتدا تا اواسط بازی 19 از 20
اواخر بازی با نامردی مت 0 از 10
3.بث و ملینا:13 از 20
4.جان سینا و جی بی ال: 12 از 20
5.رویال رامبل:به دلیل ورود خوب و بازیه قشنگ تیکر 19 از 20

من که طرفدار پروپاقرص و دواتیشه ی تیکر هستم میگم تیکر تو رویال امسال بازیه خوبی نداشت.خیلی کمرنگ بود.ری و رندی خیلی فعالتر بودن.نیکر معمولا تو هر رویالی وارد میشد چند نفری رو میترکوند ولی این دفه نمیدونم چرا بیخیال بود

با تشکر از آرمان و معین.(دوستان باور کنید من اهل شهرستان خاصی نیستم و میدونم برای تشکر باید از تنکس استفاده کنم اما من وقتی روش کلیک میکنم یهو صفحه پیج کننات بی دیسپلید میاد!)
ضمنا کیبورد من نصف دکمه هاش تشتک پرونده و اگر غلط املایی داشتم ببخشید....


اما برسیم به نگاهی گذرا از نظر بنده به Royal Rumble 2009 :

رویال رامبل 2009 در حالی برای برگزاری آماده شد که کمپانی سال گذشته یعنی 2008 تونست با استفاده از فاکتور مناسبی به نام غافلگیر کردن کمی تماشاچی رو به خودش جلب کنه تا از باری که به خاطر بحران مالی روی دوش مکمن سنگینی می کرد کاسته بشه.به هر حال رویال رامبل له عنوان اولین پی پی وی سال و بازی معروفش که همه طرفداران این ورزش رو هرسال به خودش خیره میکنه از حساسترین پی پی وی های سال هستش و کسانی که سالهاست با این کمپانی همراهند میدونن در 95% مواقع برنده رویال رامبل یعنی کسی که باید یک سال هنرنمایی و کمربند گرفتن و دادن اورو توی رینگ مشاهده کینم.من خودم به شخصه رویال رامبل رو از رستلمینیا بیشتر دوست دارم.جا داره نگاهی کوتاه به لحظات به یاد موندنی سالهای قبل بکنیم.رویال رامبل 96 و برد رویایی شاون .98 و اولین حضور غولی به نام کین در رینگ،بعد از کارهایی که با تیکر در بازی سر کمربند کرد.سال2001 و حضور خیره کننده کین.سال2002 و برد تریپل که بازگشتش رو کامل کرد.سال 2004 و معجزه بنوا که بعد از چند سال تونست مثل شاون به عنوان نفر اول وارد بشه و برنده بشه.سال 2005 که باتیستا با یک اسپاین باستر سالن رو به وجد آورد و البته اتفاق جالب که هر دو با سینا بیرون پرت شدن.سال 2006 که مزخرفترین رویال رو با حضور ری داشتیم.(دوستانی که طرفدار ری هستن ناراحت نشن و فقط یک بار دیگه رویال اون سال رو ببینن!)سال 2007 که تیکر ماموریت انجام نشدش رو انجام داد.2008 و هیجان بالای رامبل مچ و پشیمونی مکمن از موضوعی به اسم سینا!و بالاخره امسال....از بازیهای سر کمربند این پی پی وی در سالهای قبل بگیم.بازی بی نظیر شاون و تیکر در 98 که البته باعث مصدومیت تلخ شاون هم شد.بازی وحشتناک تریپل اچ و ککتوس جک در 2000.بازی بی نظیر شاون و تریپل اچ سال 2004.بازی قشنگ رندی و تریپل اچ 2005.بازی سال 2006 ادج و سینا که سینا مثل پیامبر ها اومد تو رینگ!بازی قشنگ رندی و جف پارسال....

خب کافیه.بهتره از سیاهچال خاطرات بیایم بیرون....واما رویال رامبل امسال.قهرمانهای من قبل از پی پی وی جف و سینا بودن.سینا فعلا" به عنوان قهرمان و استوری لاین شاون و جی بی ال که خیلی به راء جذابیت داده،تونستن راء رو شویی در حد اسمش نگه دارن.چمب بودن استار محبوبی مثل جف هم نتونست مشکلات اسمک رو کالم حل کنه و این برن هنوز از فقدان ستاره رنج میبره.

پیش بینیهای اکثر کچ دوستان ریتین کردن جف و اسواگر و احتمالا" بردن کمربند هوی ویت توسط جی بی ال با کمک شاون بود...وضمنا نصف بیشتر بچه ها به برنده شدن رندی اعتقاد داشتن و تعدادی هم خبر از بازگشت کریستین میدادن(با توجه به استوری لاین مورد حمله قرار گرفتن جف در 2008)


طراحی سالن همونطور که معین عزیز به خوبی توضیح داد جالب نبود و نکته خوبش فقط همون جاده کوچیک بود که یادآور شعار Road Of Wrestlmania بود.اما متاسفانه برعکس پی پی وی های پارسال خبری از ورودی خوب برای استارها نبود یعنی اصلا" طراحی خوبی برای استیج ورودی نشده بود.من شنیده بودم مکمن یه اکیپ معمار هنری استخدام کرده تا فقط و فقط روی ورودی کچکارها کار کنن و ایده ورودی سالنهایی مثل نو مرسی که الان فکر کنم 3 ساله داره استفاده میشه و اکثر پی پی وی های پارسال کار همین اکیپ بوده اما این پی پی وی اصلا" خوب کار نشده بود.نکته دیگه ای که دوستان اشاره کرده بودن طناب دور رینگ بود که به جا بود و به نظر من طناب سفید خیلی قشنگتر بود.

پروموی پی پی وی رو که دیدم زیاد برام جالب نبود چون تیکه ها و صداهایی پخش شد که سالهای قبل هم استفاده شده بود(گند اصلی در مورد پرومو رو بعدا میگم!)اما به یک باره موقع پخش صدای jr این صدا به گوش رسید I Hear Voices.....و چهره نیمه تاریک رندی نمایش داده شد که اونجا قلبا باور کردم رندی امشب بازی رو میبره.مونتاژ آهنگ رندی رو درگیریش با مکمن خیلی خیلی حداقل برای من که دیوونه این آهنگ رندی هستم جذاب بود.حتی بیتها هم درست انتخاب شده بودن مثلا وقتی میخواست سیلی رو بزنه میگفت They Tell me things that I will do....و بعد در آخر چهره عصبانی رندی رو نشون داد : They Talk To Me!!!....


Matt Hardy Vs Jack Swagger For Ecw Championship :

همونطور که بارها در مور این برند صحبت کردیم اگر میخواید به کسی بگید ecw چیه بگید یه بچه سرراهی که زمونی واسه خودش غولی بوده!واقعا با این بازی بی مزه من دیگه رسما حالم به هم خورد!!!!بازی که تنها فنی که خوب بود و زده شد فینیشر خود جک بود و در کل کاملا ناامید کننده بود.اما موضوع خوبی که این بازی باعثش شد اتفاق بازی جف و ادج بود که بعدا درموردش صحبت میکنیم.در کل من به این بازی از 100 به زور میتونم 40 رو بدم...

بازی دیواها در حوزه من نیست و بهتره دوستانی که خیلی سرسخت اونهارو دنبال میکنن نظر بدن من کاری به دیواها ندارم.به اندازه کافی تو قهرمانهای فعلیمون تو مردا **** داریم(!)

JBL Vs. Cena For World Heavy Wieight Championship :

من خودم روی این بازی نظر مثبت داشتم و حتی فکر میکردم شاید این بازی یعد از رویال رامبل برگزار بشه.چون شدیدا پیش بینی میشد سینا کمربند رو از دست بده و شاون به جی بی ال کمک کنه.بازی خوبی بود.حرکات خوبی هم زده شد و نقطه عطف بازی حضور شاون و زدن سوییت چین میوزیک به سینا و جی بی ال بود.ضمنا موزیکی که برای پرمو لحظه ای پخش شد هم خیلی قشنگ بود.یعنی موزیک که نه صدای یه زن بود و روی چهره ی شاون مونتاژ شده بود.نگاهها همه به سوی شاون بود که ببینن چیکار میکنه و اون هم کاری رو کرد که مردان بزرگ میکنن یعنی هم مدیرش رو زد هم سینا رو.نکته ی مشکوک این بازی این بود که با توجه به اینکه خیلیها میگفتن شاون امسال در WM خداحافظی میکنه میشد اینطور استوری رو نوشت که با گرفتن کمربند توسط جی بی ال ، شاون میتونه با جی بی ال بازی کنه اما بازی رو میبازه چون جی بی ال شرط میگذاره که اگر میخوای با من بازی کنی اگر باختی باید مثل ریک فلیر خداحافظی بکنی.به نظر ریوالری به نقطه اوجش میرسید اما خب کمربند هنوز دست سینا مونده و باید ببینیم در ادامه چی میشه....من به این بازی از 100 نمره 70 رو میدم....

Jeff Hardy Vs. Edge For WWE Championship :

یه نکته ای توی پی پی وی های پارسال توی چشم میزد و اون جابجا شدن کمربند در بکلش بود!پی پی وی که به خاطر زمان بدش کسی اصلا" روش حساب نمیکنه اما دیدیم که چطوری تریپل اچ کمربند رو گرفت.ما از سال 2006 به این ور در رویال جابجا شدن کمربند نداشتیم .به خاطر اینکه رویال رامبل هم به علت نزدیکیش به رستلمینیا خیلی کم توش تایتل چنج میشه.بازی جف و ادج هم از بازیهای خوب امسال خواهد بود.بازی با NO DQ شدنش به تماشاچیها حسابی هیجان داد و من خودم به شخصه از دیدن بازی لذت بردم.نکته بد بازی لحظه ای بود که جف سوتی بدی رو داد.لحظه ای که قرار بود از روی نردبان خودش رو پرت کنه پایین که به علت اینکه فکر کنم جاش سست بود و ضمنا خودش هم پاش رو اهرم کرد خوب نتونست اوج بگیره و به نوعی از روی نردبون سر خورد و صحنه اونطور که باید در نیومد.بعد از اومدن مت بود که مطمئنم همه چشمهاشون به ورودی بود تا کریستین وارد شه اما خبری از ورود کریستین نبود و درعوض اتفاقی افتاد که هیچکس پیش بینیش رو نکرد.با توجه به تاکیدی که JR روی این صحنه داشت و گفت که تا حالا ندیده برادری با برادرش این کاررو بکنه و ... به نظر من این استوری لاین از یه طرف میتونه ریوالری جذابی رو به اسمک اضافه کنه (یا ECW ) واز طرفی ممکنه جف رو از کمربند دور کنه.اما طرح ریوالری طرح خوبی هستش که مثلا مت بگه من به برادرم حسادت داشتم چون من کمربند ندارم و اون داره و محبوبه و...من به بازی به خاطر اتفاقات عالی آخرش از 100 نمره 85 رو میدم....

و اما Royal Rumble Match :

گندی که میخواستم بگم پروموی خود رویال رامبل مچ بود.که دقیقا مثل برای پارسال بود و انگار طرف میخواد به یه بچه توضیح بده رویال رمابل چیه و واقعا جای یه حرکت جدید توی پرومو خالی بود.حضور ری و موریسون به عنوان شروع افتضاح بود.به نظر من توی رویال رامبل بار دیگه فقط استار توی کمپانی خودش رو نشون داد.رفته رفته با اومدن تریپل اچ و کازلاف و کالی کمی بازی جا افتاد و شاهد حرکات خوبی ازین استارها بودیم.ضمنا نباید از آمادگی بدنی بی نظیر کازلاف بگذریم که باور کنید من میگم امسال اسمک دست کازلاف هستش....و اما درست در لحظه ای که تریپل اچ با موریسون درگیر بود لحظه ای که همه منتظرش بودن رسید: I hear voices in my head they council me they understand they talk to me....بله رندی وارد شد...
نکته ای که اینجا میخوام بگم اینه که اگر کسی کمی هوش داشته باشه میتونه متوجه بشه از روی ورودی ها کهچه کسانی امشب قرار بمونن تا آخر.مثلا وقتی سال 2005 آهنگ باتیستا زده شد دوربین بلافاصله تماشاچیها رو نشون داد به تا بی بیننده این حس القا بشه که امشب باتیستا باید حقش رو بگیره یا ورود استون کولد در سال 2001 که بلافاصله تریپل اچ از پشت بهش حمله کرد تا مثلا این طور جلوه داده شه که استونمثل شوالیه ها با تنی زخمی به میدون جنگ اومد و جنگ رو برد.در رویال 09 ما چندتا ورود مناسب داشتیم.یکی برای تریپل بود که برای اینکه تماشاچیها به وجد بیان آهنگش از یه ذره جلوتر از اونجایی که صدای لمی میاد که میخنده پخش شد.دیگری ورود تیکر بود و بعدی هم ورود رندی.البته نحوه ورود رندی یکی از هزاران اشاره به برد او بود.(نمونش موقعی که اورو نشون دادن که با ساکش اومد به سالن)هنگام ورود رندی هم دوربین تریپل اچ رو در کادری نشون داد که توی اسکوربورد تیتانترون رندی پلی شد و به نوعی این دو تا همون اول کنارهم نوشن داده شدن....رندی 6 تا RKO تمیز توی بازی زد تا بعد از بازی اگر کسی گفت شاید حقش نبود این فنها یادش بیاد.حضور فوق العاده جذابی از Legacy داشتیم که به قول حرفی که کینگ لاولر زد ما توی رویال همیشه میگیم «هرکی برای خودش»اما امشب تریپل اچ فهمیده که بعضی وقتها «همه برای یکی » متحد میشن.قشنگترین RKO رندی به نظر من اونی بود که به ری زد.واقعا خوب بدنش رو تاب داد.بازگشت RVD حسابی تماشاچیها رو خوشحال کرد.حضور خوبی از تریپل اچ که همچنان توی این بیزنس اسم واقعیش روش هست یعنی THE GAME داشتیم که حسابی بازی رو گرم کرد.همچنین تیکر و کین هم حضور خوبی داشتن.اما بازی رامبل مچ یک ضعف وحشتناک داشت.

ضعف این بود که وقتی بیگ شو وارد شد 14 استار توی رینگ بودن و این یک فاجعه است و دلیلش چیزی نیست جز اینکه کمپانی برای بیرون افتادن استارها اصلا" برنامه نداشت و همیشه این بیرون انداختنها ریوالری هایی رو رقم میزنه که حتی از مین اونتها هم قشنگتر میشه(نمونش رو بالا گفتم).

به هر حال در کل اگر بخوایم حساب کنیم شاید اگر کسی جز رندی بازی رو میبرد دیگه حسابی کفر همه در میومد چون خیلیها دوست داشتن حالا که امشب شب جوونها و آینده دارهاست کسی بازی رو ببره که کمی هم سابقه قهرمانی داشته باشه.من خودم خیلی با این پی پی وی حال کردم به خاطر برنده شدن رندی.اما سوالات زیادی باقی موند برای آینده و سرنوشت ریوالری جف و مت و ادامه استوری لاین جی بی ال و شاون که برای جوابها باید به تماشای آینده سال بنشینیم.اما قلبم میگه امسال رندی کمربند رو در WM از سینا میگیره....


ببخشید اگر نقدم ناقص هستش چون سریع نوشتم.ضمنا نمره بازی مین اونت از نظر من 80 از صد و کل پی پی وی هم 75 از صد!


با تشکر از همگی.بای.

بعد از چند روز رامبلو به طور کامل دیدم...
حالا نقد من:

صحنه ی ورودی:
در واقع هر سال به جای اینکه در صحنه ی ورودی پیشرفت کنند دارند پسرفت می کنند. دکوراسیون خیلی مسخره بود و در واقع با پی پی وی های قبل از رامبل و دکوراسیون عالی فکر می کردم که رامبل از این پی پی وی ها زیباتر خواهد بود. نمره صحنه ی ورودی 10 خواهد بود.

بازی اول: جک سواگر در مقابل مت هاردی برای کسب عنوان قهرمانی ای سی دبلیو
بازی بر سر کمربند ای سی دبلیو که در سال 2008 شاهد آن نبودیم دوباره به صحنه ی رویال رامبل بازگشت تا بتواند آبروی رفته ی ای سی دبلیو را بازگرداند متاسفانه این بازی اصلا در حد بازی سال 2007 (لشلی در برابر تست) نبود. دبلیو دبلیو ای با دادن کمربند ای سی دبلیو به افراد جوان و کم تجربه (به جز کین و مارک هنری) این کمربند را از سطح جهانی درآورد و در واقع به کمربندی مثل کمربند بین قاره ای سال 2001 تبدیل کرد. من از این بازی 30 از 100 می دهم.

بازی دوم: بث فینکس در مقابل ملینا برای کسب عنوان قهرمانی زنان
به طور آشکار دبلیو دبلیو ای می خواهد که بث را به قدرتی مانند چاینا تبدیل کند و این قدرت دهی هم به خاطر هیکلی بودن این **** نسبت به دیواهای دیگر است. من از این بازی نمره 50 می دهم.

بازی سوم: جان سینا در برابر جی بی ال به همراهی شان مایکلز برای کسب عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان
این بازی یکی از بازیهای کم هیجان بر سر کمربند سنگین وزن در طول تاریخ رامبل بود و تنها هیجان بازی در اواخر بازی بود که شان با یک چین موزیک به استقبال جی بی ال و سینا رفت. در واقع یکی از عوامل خسته کننده بودن بازی حرکات سابمیشن از طرف جی بی ال بود. رتبه ی این بازی از صد 60 است.

بازی چهارم: ادج در برابر جف هاردی برای کسب عنوان دبلیو دبلیو ای
جف و ادج توانستند که یک بازی زیبا را بیافرینند که در آن قانون دی کیو کاره ای نبود. این بازی نسبت به بازی راو از پیش بینی ساده تری برخوردار بود که در واقع اگر کریستین برگردد ادج قهرمان خواهد شد و اگر چنین اتفاقی نیفتد جف کمربند را بازخواهد گرداند. ولی چیزی که غیر قابل تصور بود دخالت مت بود. از همان ابتدا که ویکی اومد و گفت که بازی به نو دی کیو تغییر می کند همه فهمیدند که کاسه ای زیر نیم کاسه است و در واقع همه انتظار بازگشت کریستین را می کشیدند که با خیانت مت مواجه شدند. نمره این بازی 88 از 100 می باشد.

بازی فینال: مسابقه ی 30 نفره ی رویال رامبل
پرومو ی این بازی در واقع تکمیل کننده ی پروموی پارسال با اضافه کردن جان سینا به برندگان رامبل بود و در واقع دبلیو دبلیو ای به صراحت اعلام کرد که حوصله ی پرومو ساختن را ندارد. در حالی که می توانست با ساختن پرومویی مثل سال 2002 و 2004 و 2006 و 2007 هیجان شروع رامبل را بالا ببرد. وارد شدن ری و موریسن به عنوان نفرات اول پیام دهنده ی این بود که رامبلی بی هیجان در پیش داریم ولی با آمدن کوزلاف بازی به روال خود برگشت و با آمدن ارتون رویال شروع شد. متاسفانه آهنگ تریپل اچ که از وسط شروع شد ورود تریپل اچ را کم هیجان کرد و اگر از همان اول شروع می شد یه لرزش در دل افراد داخل رینگ ایجاد کرد. با آمدن تیکر به رینگ رامبل به اوج خود رسید و تیکر با شعار همه رو داغون کرد. بیگ شو به عنوان آخرین نفر به رینگ آمد و با اومدنش همه در جای خود میخ ایستادند مثل رویال 2007 با اومدن کالی به رینگ. در آخر های بازی نفرات باقی مانده گروه لگسی و تریپل اچ و بیگ شو و آندرتیکر بودند. بیگ شو و تریپل اچ به سراغ هم رفتند و تیکر و لگسی هم با هم مشغول شدند. بیگ شو از پس تریپل اچ برآمد و ولی لگسی نتوانستند از سد تیکر بگذرند. پایان این رامبل شبیه سال 2003 برنده شدن براک لزنر بود با فرق اینکه براک تنها توانست برنده شود ولی رندی همراه با دارو دسته اش. در کل این رامبل حق ارتون بود و باید یک بار رویال رامبل را می برد تا در واقع نسل ارتون به حقیقت می پیوست. نمره این بازی 85 از 100 است.