موضوع: کافی شاپ iWE ! ( ورژن 2 )

دخترا وقتی میرن حموم:
نیم ساعت تو وان شیر میخوابن صابون مخصوص شامپو بدن مخصوص شامپو سر مخصوص تازه 2ساعت موهاشونو میشورن تا یوقت مواد شیمیایی لای موهاشون نمونه
حالا ما پسرا:
اول میریم تو سوراخه چاه حمومو نشونه میگیریم , میشاشیم, صاف میره اون تو , احساس غرور میکنیم میریم زیر دوش یدونه می گوزیم صداش تو حموم میپیچه , کلی میخندیم بعد 2 دقیقه دوباره میخندیم , میدونید چرا؟ چون بوش رسیده به دماغمون
5دقیقه خودمونو میشوریمو , آبکش میکنیم نیم ساعت زیر دوش بیخودی فکر میکنیم خلاصه از کمترین چیزا بیشترین استفاده رو میبریم *!

الان بعد بازی پیروزی داماش جواد خیابانی رو دیدم یاد اون ریمیکس معروفش افتادم =))))

گفتم بذار آپ کنم تا شما هم ببینین =)))))) خیلی خنده داره



[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

دیدم بحث دوشواری داغه و از اون بدتر یه عده مسخره که فقط دنبال گرفتن ژست روشنفکرین و .... که در این بین ادمین پیچ دوشواری مطلب خیلی ارزنده ای رو قرار داد که به نظرم فوق العادست.



چرا «دوشواری» را دوست داریم؟



حتما از خود پرسیده*اید که: «این پیرمرد چرا این همه طرفدار دارد؟ علت اینکه عده*ای وقت و انرژی خود را صرف تقدیر از او و شناساندن او می*کنند، چیست؟ مگر چه چیز مهم یا ارزشمندی در وجود این پیرمرد ساده* وجود دارد که چندین هزار نفر را شیفته*ی خود کرده است؟» و شاید حتی گمان برده*اید که: «این جماعت، کاری جز مسخره*بازی و لودگی بلد نیستند. این پیرمرد بیچاره را مورد تمسخر و تحقیر قرار داده*اند و به قیافه، پوشش، لهجه و قومیتش می*خندند.» و حتی، اگر خیلی بدبین باشید، با خود گفته*اید که: «اصلا نکند این پیرمرد با فراماسونری در ارتباط باشد؟!» ء

پاسخ دادن به آن سوالها و این اتهامات، «وظیفه»ی ادمین یا اعضای این صفحه نیست؛ هیچ کاری که با قواعد و قوانین فیسبوک منافات داشته باشد، در این صفحه صورت نمی*گیرد؛ هیچکس را مجبور به طرفداری از شخص دوشواری و آرمان او نمی*کنیم؛ و همه را در پذیرش، رد یا مخالفت با خود آزاد می*دانیم. اما از آنجا که هر آرمانی برای بالندگی نیاز به توضیح و تبیین دارد، من بعنوان ادمین این صفحه تصمیم گرفته*ام به گوشه*ای از سوالات و اتهامات وارد شده پاسخ دهم؛ شاید که مفید افتد


من، چند سال پیش، وقتی برای نخستین بار ویدئوی مصاحبه*ی پخش نشده با این مرد را تماشا کردم، ابتدا – مانند سایرین – به طنز حاکم بر شرایط خندیدم. ولی کمی بعد، وقتی تاثیر طنز فروکش کرد، به فکر فرو رفتم که واقعا آیا موقعیتی که در این مصاحبه ایجاد شده، از اساس «طنزآمیز» هست؟ آیا تلاش این مرد برای حفظ روحیه*ی خود و همسایگانش در برابر مجری، لایق خندیدن است؟ آیا اصرار مجری – و ما تماشاگران – بر القای حس دشواری به این پیرمرد، کار درستی است؟ چرا این نکته که شخصی در جهان پیدا شده که از سبک زندگی خود – هرچند از نظر ما دشوار – راضی باشد، همسایگان خود را آزار ندهد و آنها هم متقابلا کاری به کارش نداشته باشند، این همه برایمان عجیب و خنده*آور است؟ مگر نه این است که اکثر ما گاهی آرزوی یک زندگی آرام و بی*دغدغه را داشته*ایم، در کنار کسانی که آزاری به ما نرسانند؟ حتی اگر زندگی برای ما واقعا هم دشوار باشد، آیا همه*ی ما آرزوی داشتن روحیه*ای مقاوم دربرابر مشکلات را نداریم؟ پس چه شده که این پیرمرد، به جای آنکه مورد تقدیر و تحسین قرار بگیرد، در حد شخصی مضحک افول کرده، و همه جا نامِ ویدئوی مصاحبه*اش را «سوتی» می*گذارند؟


آنجا بود که تصمیم گرفتم این صفحه را باز کنم، شاید بتوانم به شکلی از این مرد ناشناس و تاثیر مثبتی که بر روحیه و زندگی شخص من گذاشت، تشکر و تقدیر کرده باشم؛ شاید بتوانم توجه دیگران را – که همیشه فقط بر پوشش و لهجه و ظاهر این شخص معطوف بود – به «حرف*«، «عقیده» و «سبک زندگی» او جلب کنم؛ شاید بتوانم دیگران را هم در احساس خوب خودم از یافتن این منبع روحیه، سهیم کنم


و این صفحه، با همکاری و همیاری اعضا، کم*کم پا گرفت و پیشرفت کرد. در این راه، قانونِ نانوشته*ی «اولویت طنز بر جدیت» همواره در همه*ی نوشته*ها، شعرها و عکس*ها رعایت می*شد؛ شاید چون همگی به قدرت «طنز» پی برده بودیم: می*دانستیم اگر این پیرمرد، حرفها و عقاید خود را به طور جدی (یعنی خارج از موقعیتِ طنزآمیزِ موجود در مصاحبه) بیان می*کرد، شاید هیچ*کدام ما فرصت و حوصله*ی توجه به آن را نمی*داشتیم و بی*توجه از کنارش رد می*شدیم. شاید حرفهای او هم مثل حرفهای خیلی از اندیشمندان و فلاسفه، تبدیل به «استاتوس» فیسبوک می*شد و کمی بعد، لابه*لای سایر درگیری*های جدیِ زندگی، از یاد می*رفت. اما طنز موجود در مصاحبه، طنزی که از پاسخ نامتعارف این مرد به سوال مجری ناشی می*شود، این افکار و عقاید را جاودانه کرد


نه ادمین و نه اعضاء این صفحه، هیچ نکته*ی بدی در پوشش، ظاهر و لهجه*ی این مرد نمی*بینند؛ هیچگونه «تمسخر»ی نه صورت می*گیرد نه پذیرفته می*شود؛ اما «شوخی» با تمام اینها، کاملا آزاد است: این مرد، مثل همه*ی ما، یک انسان عادی است؛ مقدس نیست و تقدیس نمی*شود؛ و شوخی با هر آنچه که مقدس نیست، از نظر ما کاملا آزاد است. (کاری به بحث داغِ «آزاد بودن یا نبودنِ شوخی با مقدسات مردم» ندارم چون نه در حوصله*ی این بحث می*گنجد، نه ربطی به کار ما دارد.) ء


ما پیرو هیچ «ایسمِ» خاصی نیستیم و هیچ هدف عجیبی را دنبال نمی*کنیم؛ ایرانی هستیم و اکثرا ساکن ایران، و همه*ی اقوام، زبانها و باورها را – تا جایی که آزادی دیگران را سلب نکند – محترم می*دانیم، و تابع قانون هستیم. مردمانی هستیم با زبانها و قومیت*ها وعقاید مختلف، که در یک مورد اتحاد و اتفاق نظر داریم، و آن «علاقه به عقاید و رفتار و سبک زندگی این مرد ناشناس» است که «دوشواری» خطابش می*کنیم. هدف ما، فقط و فقط، جلب توجه مردم به روحیه*ی مقاوم، ساده*زیستی و بزرگ*منشیِ این مرد است، و در این راه – برای تاثیرگذاری بیشتر – از زبان طنز استفاده می*کنیم. هیچ مشکل خاصی با هیچ شهردار و هیچ شهرداری*ئی نداریم، و از واژه*ی «شهرداری» و مشتقات آن، فقط بعنوان «نماد»ی از مشکلات زندگی یاد می*کنیم که باید در برابر آنها ایستادگی کرد. بارها اعلام کرده*ام که هرکس عقاید نژادپرستانه دارد، این مرد و حرفهایش را مضحک می*داند، و یا هدفی جز آنچه که ذکر شد دنبال می*کند، جایی در این صفحه ندارد و نخواهد داشت


در پایان، از توجه شما به این صفحه و تلاش برای شناساندن عقاید ژرف این مرد، تشکر می*کنم و امیدوارم زندگی*تان به دور از دشواری*ها باشد


ادمین

بمب خبری

فوری فروی سکانس حذف شده از اکادمی موسیقی گوگوش سال 1391
در عکس زیر میتونید همراه با متن سکانس حذف شده ببینید

<sub><sup>" تسلیت "

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]</sup></sub>

قیافه ی یارو رو ببینین )

جادوگر هم همونطور که میبینم اهل شوخیه

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

بـرو عـمـو بـرو ، مـا گـوشـی سـاختـیم راحـت از جیـب در میـاد :| بـرو از خـدا بتـرس

ایربگ (Airbag) ماشینه که تو صورت دختر باز شده

جواني با چاقو وارد مسجد شد و گفت : بين شما کسي هست که مسلمان باشد !!!!؟

همه با ترس و تعجب به هم نگاه کردند و سکوت در مسجد حکم فرما شد !

بالاخره پيرمردي با ريش سفيد از جا برخواست و گفت : آري من مسلمانم جوان به پيرمرد نگاهي *کرد *
و گفت با من بيا

پيرمرد بدنبال جوان براه افتاد و با هم چند قدمي از مسجد دور شدند،جوان با اشاره به گله گوسفندان به

پيرمرد گفت که ميخواهد تمام آنها را قرباني کند و بين فقرا پخش کند و به کمک او احتياج دارد !

پيرمرد و جوان مشغول قرباني کردن گوسفندان شدند و پس از مدتي پيرمرد خسته شد و به جوان گفت

که به مسجد بازگردد و شخص ديگري را نيز براي کمک با خود بياورد !

جوان با چاقوي خون آلود به مسجد بازگشت و باز پرسيد : آيا مسلمان ديگري هم در بين شما هست ؟!!

افراد حاضر در مسجد يا ديدن چاقوي خوني وحشت زده همه نگاهشان را به پيش نماز مسجد دوختند !!

پيش نماز رو به جمعيت کرد و گفت : اي نامسلمانان ! چرا به من نگاه ميکنيد !!! به عيسي مسيح قسم

که با چند رکعت نماز خواندن کسي مسلمان نميشود